Ik ben Brigitta, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Nikki.
Ik ben een vrouw en woon in Wortegem-Petegem (Belgié) en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 22/05/1951 en ben nu dus 62 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: .
Tuinieren,kaarten met onze vrienden,en bloggen
Dit is mijn ma op haar laatste verjaardag 13-05-2008 ze was een zeer goede moeder +28-06-2008
Deze kaars brandt ik voor mijn overleden ouders en voor wie het nodig heeft
Graag wil ik iedereen van harte bedanken voor de felicitaties de mooie creatie's & Kaartjes en ppsjes
~*~ Verhaaltje bedenken~*~ Ik staar voor me uit, ik zit in gedachten, voor de zoveelste keer vandaag. Er is zoveel wat mensen van mij verwachten. Mijn hoofd is vol, gevuld met woorden, maar wat moet ik ermee? De zinnen zijn nog vaag. Een gedicht, een mop, een spannend verhaal over moorden? Mijn hoofd lijkt op een kom, en de woorden op kleine papiertjes, of lijkt het meer op een nest met honderden miertjes? Ik doe een greep en haal er wat woorden uit. Ik heb nu wat woorden: een mes, een kok en fruit. Hiermee ga ik aan de slag, en maak van de woorden een verhaal. Maar het zit nog in mijn hoofd, en papier heb ik nu niet. Ik baal. Ik ga zoeken, in laatjes en kastjes. Ja, zelfs in alle schriften en boeken, en in alle hoeken. Tot ik een papiertje vind. Ik ben blij, en spring haast op en neer als een klein kind. Vlug schrijf ik alles op. Het verhaal is wel goed, maar de spelling is absoluut niet top. Ik verbeter de fouten en kijk nog eens goed naar het verhaal. Na zeven keer alles te hebben veranderd is het af. Ik sta van mezelf soms helemaal paf. Verder is er niks meer te doen. Ik vind het blaadje erg kaal. Ik teken een bloempje hier, en een sterretje daar. Zo, nu ben ik helemaal klaar. Ik typ het op de computer en print het later uit. Nu kan een ander het lezen, mijn verhaal over de kok en zijn fruit. onbekend
Een woord, dat alles goed zou maken. Een woord zo sterk voor dit probleem. Een woord, ik schreeuw het van alle daken. Een woord, dan voel ik me misschien niet zo alleen. Een woord, te sterk voor een bestaan. Een woord, dat je laat denken door de tijd. Een woord, zo makkelijk te laten gaan. Een woord, wat hard gaat, wat hard rijd. Een woord, wat het leven gemakkelijker maakt. Een woord, dat niemand vinden kan. Een woord, zo mooi als een gouden ijzerdraad. Een woord, wat je heel je leven zoeken zal. Een woord, dat overal is, maar niet bestaat.
Heel vaak heb ik dezelfde vraag Ik zoek naar het antwoord maar het blijft vaag Slapeloze nachten, zoekend in mijn gedachten Waar is het antwoord, ik blijf nog wachten
Ik sluit mijn ogen en ik zie mezelf zoals ik mezelf nooit zag Ik met een grote glimlach Dromen, blijf dromen totdat ik bij mijn bestemming ben aangekomen Dat is wat ik wil, daarvan word ik stil
Het antwoord is gevonden Mijn vraag bestaat niet meer Dit is nog niet het einde Dit is nog niet de laatste keer
~*~Het leven is oneerlijk” word vaak gezegd~*~ Waarbij ik vroeger dacht “meen je dat echt?” Vroeger leefde ik elke dag zoals ik hem wou leven Maar na deze vreselijke tijd kan ik dat wel vergeten
Vriendschap scheurde als papier doormidden, Het papier was te dun , het kon geen liefde kon het dragen Tranen blijven stromen , Ik zit met duizend vragen Vragen zonder antwoord waardoor ik blijf zitten met pijn
Dus nu een paar jaartjes ouder, wat meer meegemaakt Heb ik me dus veel afgevraagd Want het leven is inderdaad oneerlijk Mensen doen mij pijn en dat vinden ze heerlijk
Elke traan die glijd over mijn wang tovert een glimlach op hun gezicht Elke zielige blik op mijn gezicht laat zien wat ze hebben aangericht Ik kijk diep in mijn hart weet dat het gebroken is , Omdat ik hield van mensen waarin ik me heb vergist
~*~In welke tijd dan ook~*~ Ach, in welke tijd ik ook mogen vereisen, in de hele wereld is er niets wat mij kan vreugde geven, zoals de ware liefde wat Jij mij schenken zal.
Hoe Gij mij beminnend aanraakt, hoe Gij mij het minnespel laat ervaren, hoe zou ik dit ooit kunnen vergeten. Want Gij zijd voor mij in wezen, al wat ik niet krijgen kan hier op deze aarde.
Gij hoort mijn smeken, voelt mijn pijn. Gij luistert ongedwongen, komt als ik daar om vraag. En nooit voel ik mij nabijer bij een mens dan dat ik dit voel bij Jou.
Ach mens hier op deze aarde, hoor mijn vreugde, maar ook mijn verdriet. Voel mijn blijdschap, maar ook mijn woede. Want menig malen kwam ik weder, en ontnam jij mij het recht om mens de zijn in al zijn vormen en zijn maten.
Geen pijn is pijnlijker, mens, geen verdriet is groter, dan de afwezigheid van de ware liefde in ons hart. En dat, mens, laat gij steeds wederom geschieden, in welke tijd dan ook.
![b7e5wx[1]](http://s11.postimg.org/5hf6x9q4v/b7e5wx_1.jpg)
![epgpl4 1[1]](http://s2.postimg.org/j65hfas0p/epgpl4_1_1.gif)
