Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
16-11-2017
Donderdag
Gisteren naar mijn broer geweest. De bus van 10 voor 't uur was veel te laat en daardoor had ik meteen een bus. In 't stad de tram tot de groenplaats en een stukje tevoet. Ik moest naar 't toilet en zag ne "Panus", ik dacht dan eet ik daar een broodje want het was op de middag. Ik moest 3 trappen omhoog, maar dat toilet was niet om aan te zien en ben terug naar buiten gegaan en naar de "Bazar" Dan heb ik daar een broodje gegeten, ik kon daar bij die zaak ook gaan, maar ben naar 't hoogste gegaan waar een dame zit dan had ik zeker een proper. Het was al even geleden dat ik langs mijn broer en schoonzus was geweest, met mijn druk leven, en was het een blij weerzien. Mijn broer was thuis en heel optimistisch, het was niet uitgezaaid en echt in de begin fase. Hij zag het wel zitten, want ze kende iemand waar de behandeling ook bij geholpen had. Hij had weer heel hard gewerkt "al heel zijn leven" in zijn appartement, echt goed gemaakt. Op het hoogste woonde ne jonge gast, die aan 't verhuizen was, de dame die eronder woont kwam thuis en passeerde ne gast met nen tv in zijn armen, en zag er geen kwaad in. Iets later bleek dat het mijn broer zijn tv was, terwijl mijn schoonzus in de winkel stond waren ze gewoon aan 't inbreken. Hij had het computer gerief bijeen gezet, om na de tv te komen halen, alles van kleding enz...had hij dooreen gehaald denkelijk om geld te zoeken. Dieven zijn voor niets meer verlegen, klaarlichte dag. Ik heb 2 fietszakken meegekregen die ze bij de "Okay" winkel had gekregen, ik denk niet zo sterk als die ik nu heb maar wel groot. die van mij zijn versleten ik ga ze toch proberen. Weer terug naar de tram, donker miezerig weer, en veel volk in 't stad. Snel een tram bus stond ook vertrekkensklaar, zo was ik weer rap thuis en uit de drukte. Ik zou in antwerpen niet meer kunnen wonen, als kind heb ik dat gedaan, maar dat was totaal anders, De Wever, moest nog geboren worden. Thuis al wat aan die broek gewerkt die ik zo meteen ga afwerken. Alfy
Reacties op bericht (1)
17-11-2017
Graag was ik hier om je een fijne dag te wensen
Daar ga ik ook niet op als het niet netjes is
Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar het moet voorwaarts worden geleefd Nikki
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
