Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
05-02-2018
Maandag
Zaterdag mee naar Ikea geweest, mijn plannen in de war, wat achteraf gezien niet nodig was geweest. Want ze had alle tijd. Boven rondgewandeld alles bekeken en gemeten voor in de toekomst?. Gegeten, het was vrij druk, en dan de beneden verdieping. Gekocht wat we moesten hebben en weg. We zijn dan nog een paar winkels binnen geweest in het Wooncentrum. En uiteindelijk nog een koffie gedronken voor we richting Antwerpen gingen. In de kast die ik vorige keer had ineen gestoken, heb ik nu nog twee donkere deurtjes geplaatst. Dat gaf een mooi contrast, en zo blijft hetgeen erin zit langer stofvrij. Op hun bureaukamertje nog iets opgehangen om paperassen in te steken, en was mijn dochter weer blij. Mannen waren allemaal weg. Ze heeft me dan thuis afgezet rond 20u, dan was ze gelijk met de mannen terug thuis. Clint had een tweedehandse auto gekregen van schoonzoon zijn ma, en die waren ze samen gaan ophalen, en s' avonds gingen ze nog samen eten ook, dus hadden wij veel tijd. Gisteren was ik dan de frituur gaan poetsen, de ramen langs buiten nog eens gezeemd na al die regen, en nu een week droog had dat zin. De gang, binnen weer een paar muren, volgende zondag de laatste. Kreeg telefoon van mijn man, Indra had haar voet omgeslagen tijdens de korfbalmach, al na 15min. Ze waren naar Klina gereden, ze heeft een verrekking en is ingetaped. 3 Weken geen sport, maar de grootste ramp voor haar was, dat ze in de namiddag gingen skiën op een nieuwe Indoor-piste in Wilrijk. Daar vloeide de meeste traantjes voor. Vandaag ben ik met mijn man al naar Merksem gewandeld op en neer zo'n 6,200km. Hij moest in de fietsenwinkel zijn, en ik ben dan daar iets verder nog de Colruyt binnen geweest voor mijn vast klantje. In het heengaan passeren we de Snoeperie, en ze moest ook Oranjettekes hebben. Ik de winkel binnen, een oudere man was aan 't stofzuigen. Kan ik U helpen? niet zo heel vriendelijk, ik: ja met oranjettekes antwoorde ik. Achter de toog stond zijn vrouw, heel vriendelijke dame, ja zeg het maar. Vandaag is de winkel eigenlijk gesloten, Oei Sorry!! wist ik niet. Nee veel mensen zien licht branden en denken dan....ik ook dus dat weet ik dan nu. Dit zijn de ouders die op de sluitdag komen poetsen. Mijn man stond buiten te wachten, en had ondertussen al gelezen op de muur dat het hun sluitdag was. Had ik toch even geluk dan, mag ook wel eens. Alfy
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
dat weet ik dan nu. Dit zijn de ouders die op de sluitdag komen poetsen. Mijn man stond buiten te wachten, en had ondertussen al gelezen op de muur dat het hun sluitdag was. Had ik toch even geluk dan, mag ook wel eens. Alfy 
