Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
17-09-2018
Maandag
Gisteren gingen we nog eens wandelen naar de Oranjerie, maar dan een kortere versie vermits het bij mijn man nog in de benen zat van Brugge. Maar dat was verloren moeite, we geraakte niet binnen van 't volk. Voor de Oranjerie stonden kraampjes voor plantenverkoop, en met het goede weer was er veel volk op af gekomen. Dat maakte dat alles weer vol zat. Nu gingen we op Internet op zoek naar oude foto's van 't Zand, omdat we de beelden miste en niet zeker waren van 't juiste plein?. Ik kwam op een filmpje van de plaatselijke TV, en daar werd verteld dat die gestolen waren!!! Wat ze pas gemerkt hadden bij het willen terug halen ervan, levens grote beelden van brons "5 ton" zegde ze. Zonder vrachtwagen en een kraan kan je daar niet mee weg, dat moet dan toch een hele bende criminelen zijn om zo iets te doen. Want nu is het venieuwde plein maar kaal, zo een beetje als ons Operaplein. Zoals ze zeggen "niets is te zwaar voor dieven". Ben al naar de kapper geweest ondertussen, had het eerste deel in klad gezet. Was de eerste klant, vandaar verder naar de Actionwinkel en de Brico. Carrefour even binnen voor een bewoonster. Was weer ne krak!! zet mijn fiets aan de achterkant en ga langsvoor buiten moest ik helemaal rond, ben door de INNO gewandeld zo snee ik al een stuk af Alfy
Misschien nog verre familie we hebben in ieder geval dezelfde familienaam Depuydt.
o mooi ! ik heb NU echt helemaal meegewandeld , ik ken elke plek !!! MAAR 't zand vind ik dan niet mooi meer , KAAL hé ! je hebt nogal een flinke toer gedaan en zeer mooie foto's ! merci , merci !!
18-09-2018, 18:56 geschreven door ani
'k kom even dit mooie blog binnengelopen
Goedemorgen mooi gekapte dame; 'k kom even langs uw mooie dagboek-blog om een fijne en zonnige dag toe te wensen.
Ja Alfy, er zijn veel mensen die geen respect hebben voor andermans eigendommen en in plaats dat iedereen van die levensgrote beelden kon genieten, kijkt men nu tegen een kale en lege plek aan. Die beelden zullen toch van één of ander kostbaar materiaal zijn gemaakt, zodat ze dat kunnen verhandelen want de beelden op zich raken ze aan de straatstenen niet kwijt
geniet van deze mooie dagen in september lieve groet van Gé
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
Alfy 
