Interview Politicoloog Carl Devos schat politieke toekomst somber in
-- (tijd) - Lange tijd was Carl Devos (UGent) de enige politicoloog die in het welslagen van de communautaire dialoog bleef geloven. Vandaag is hij minder optimistisch. 'Er moet een einde komen aan deze malaise. De Franstaligen zullen niet kunnen tegenhouden dat de Vlamingen het op een dag echt beu zijn. Ik zou dat een falen vinden van ons politiek systeem. Maar ik ben wel nuchter: op is op.'
'Ik heb mij vergist', geeft Carl Devos ootmoedig toe. Lange tijd bleef de Gentse politicoloog geloven dat moeilijk ook wel zou lukken. 'Niet het Belgische systeem heeft gefaald, want dat laat toe tot compromissen te komen. Als je de trucs maar toepast. Maar ik heb me vergist in de spelers. Ik weet het, er waren uitzonderlijke omstandigheden, zoals het arrest rond Brussel-Halle-Vilvoorde, de obsessie van het kartel om de macht van paars te breken, de politieke herverkaveling in Wallonië en het water tussen christendemocraten en liberalen dat uitzonderlijk diep was. De wind zat tegen. Maar het zijn vooral de protagonisten die er een potje van gemaakt hebben.'
Devos wijst op sms-cultuur in de Wetstraat, waarbij de spelers op het toneel de perslekken achterna hollen. Hij schetst de openlijke vijandigheden die het vertrouwen helemaal zoek maken. Het gebrek aan leiderschap ook. 'Zonder persoonlijk verwijt, maar dit was de eerste staatshervorming voor Yves Leterme. Hij wist niet hoe je zoiets aanpakt, en had ook de geloofwaardigheid niet. Wanneer het plot zo ingewikkeld is, heb je een regisseur met een ongecontesteerd gezag nodig, zoals Jean-Luc Dehaene of Guy Verhofstadt dat had. Maar de politieke spelletjes zijn nooit gestopt. Dat zal er op negen maanden van de deelstaatverkiezingen niet op verbeteren. Daarom geloof ik niet dat er voor juni 2009 nog een grote staatshervorming uit de bus komt.'
Vlaams minister-president Kris Peeters gelooft er nochtans wel in.
Carl Devos: 'Dat siert hem. Maar persoonlijk ben ik niet gerust op die 'garanties' van de Franstaligen. Over enkele weken loopt het belangenconflict over BHV af. Als de Franstaligen menen wat ze zeggen, kunnen de Vlamingen BHV splitsen, en zal de federale regering dat overleven. Sorry, dat geloof ik niet. Ik vermoed dat er een akkoord is dat de Franstaligen opnieuw een belangenconflict zullen inroepen, om BHV zo over de verkiezingen van juni 2009 te tillen.'
De N-VA heeft dus gelijk dat de garanties gebakken lucht zijn.
Devos: 'Natuurlijk. Ik kan me niet inbeelden dat Didier Reynders (MR) en Olivier Maingain (FDF) over enkele weken voor de Waalse camera's zullen verklaren dat de Vlamingen BHV mogen splitsen en dat ze dat niet zullen stoppen. Tegen dan is men alweer vergeten dat de federale regering er deze week bijna gelegen had. Dan is het business as usual en zit het spel op de wagen. Peeters zal BHV tegen juni 2009 dus niet gesplitst krijgen. Hij zal toegevingen moeten doen.'
Komt er, nu de N-VA is afgevoerd, niet net wat ademruimte aan de onderhandelingstafel?
Devos: 'Absoluut. Maar het nadeel is dat CD&V de hele tijd achterom zal kijken. In die partij zullen er mensen zijn die bij elk compromis bang zullen zitten pieren naar de reactie van de N-VA. De schaduw van de N-VA zal voortdurend over die onderhandelingstafel hangen.'
In slechte papieren
Betaalt CD&V het einde van het kartel cash bij de volgende verkiezingen?
Devos: 'Als Peeters nu slaagt in het onmogelijke, is hij de volksheld. Dan valt de bolwassing nog mee. Maar ik geloof dus niet in dat scenario. Als BHV niet gesplitst is, er geen 'vette vis' op tafel ligt en het kartel aan diggelen ligt, dan zit CD&V in heel slechte papieren om volgend jaar naar de kiezer te trekken.'
Is de crisis compleet binnen CD&V?
Devos: 'De achterban is niet bijzonder tevreden met de gang van zaken. De geruchten gaan dat de meerderheid van de fractie de dialoog wilde stopzetten om het kartel te redden, maar dat Leterme geëist heeft dat hij zijn premierschap kon voortzetten.'
'Ik begrijp ook niet helemaal wat CD&V bezield heeft. Ze wisten weken op voorhand wat de uitslag van het N-VA-congres kon zijn. Pas als dat congres voorbij was, hebben ze de Franstaligen om garanties gevraagd. Ze hadden toch wel kunnen weten dat ze voor zondagmiddag iets moesten hebben om de N-VA te vermurwen. Hetzelfde met de affaire-Koekelberg (de in opspraak gebrachte topman van de federale politie, red.). Ze wisten al maanden dat het rapport van het Comité P eraan kwam, en dat het uren ver stonk. Ze hadden dat toch vooraf kunnen blokkeren: Koekelberg wegpromoveren, de twee vrouwen degraderen, iedereen handen af van minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael en gewoon voort regeren. Maar nee. Ook daar laten ze zich weer op sleeptouw nemen. Het traditionele conflictmanagement laat het volledig afweten.'
Leterme heeft gekozen voor het staatsmanschap, met alle kritiek van dien over woordbreuk en hypocrisie. Maar had hij dat niet gedaan, dan was hij degene geweest die het land in de chaos zou hebben gestort. Het is nooit goed.
Devos: 'Dat is het grote probleem: ze kunnen geen kant meer op. Je voelt dat ook bij de publieke opinie. De mensen zeggen: ze moeten stoppen met ruziemaken en het land besturen. Maar tegelijk willen ze dat Vlaanderen het been stijf houdt en dat er een grote staatshervorming komt. Dat kan dus niet.'
Op de Wetstraatwatchers na heeft België collectief afgehaakt. Veel mensen zeggen: deze politieke klasse is tot over haar oren verbrand. Afvoeren dus.
Devos: 'Ja, maar zo simpel is het niet. Het ligt wel aan de politici, maar niet aan Bart Somers of Yves Leterme of Bart De Wever persoonlijk. Deze generatie politici is groot geworden in een land dat grotendeels gefederaliseerd is. De vorige generaties moesten nog op Belgisch niveau kijken als ze iets wilden organiseren. Ze hadden netwerken over de taalgrens. Het is dus wel hun schuld, maar vervang ze door anderen, en die zullen net hetzelfde doen. De omstandigheden blijven dezelfde.'
Dan komt het nooit meer goed. Wie zal er nog eens over een federale regering willen onderhandelen?
Devos: 'Ik geloof toch dat een grote crisis ook een kantelmoment kan zijn. Het zou wel eens kunnen dat, zoals na Zwarte Zondag in 1991, men bang wordt van de volksafkeer. Politici zijn daar niet ongevoelig voor. Ze beginnen er schade onder te leiden. Al was het maar omdat Jean-Marie Dedecker ondertussen slapend rijk wordt.'
Hoe groot is de schrik voor Lijst Dedecker?
Devos: 'De 10 à 12 procent die LDD haalt in de peilingen, zal van ergens moeten komen. Maar dat gezegd zijnde, is de dreiging van Dedecker niet groot genoeg. Het zelfdisciplinerende effect van het Vlaams Blok destijds was veel groter. Met het Blok waren we de schande van Europa. Dat noopte politici er nog meer toe hun manieren te houden.'
Het Vlaams Blok ontstond na de Egmontcrisis, de Volksunie spatte uiteen over het Lambertmontakkoord. Is dit een vergelijkbaar scenario, waarbij de Vlaamse beweging zich op zichzelf terugplooit en verhardt?
Devos: 'Ja, het Vlaams front springt altijd in het licht van toegevingen. Dan slaan de 'zuiveren' de deur dicht. Dat is niet goed voor het Vlaamse politieke landschap. Nog een extreme partij die zich aan de kant zet. Na het Vlaams Belang en LDD, die ook niet bereid is compromissen te maken, weer zoveel stemmen die je eruit knipt. De politieke basis die nog meespeelt in Vlaanderen wordt dus erg smal. Het gevaar is dat je telkens met dezelfde partijen in de regering moet, en iedereen het gevoel krijgt dat het allemaal één grijze brij wordt.'
Als er een van de drie grote niet meedoet, heb je in het federale parlement geen meerderheid meer aan Vlaamse kant. Een situatie waar Leterme nu willens nillens in gewrongen zit.
Devos: 'Ondertussen laat ook Kris Peeters uitschijnen dat hij daar niet mee kan leven. Maar wat kan Leterme doen? Hij kan de sp.a vragen in de regering te stappen, maar die zal hem nooit depanneren. Dus Leterme kan niet anders dan tegen de kiezers zeggen: het is dit, of de regering laten vallen. Met nieuwe verkiezingen, opnieuw maanden onderhandelen, en dat in woelige economische tijden. Ik denk dat de Vlamingen wel beseffen dat dat ook geen optie is.'
'Ik zie deze regering nooit 2011 halen, ik denk dat ze zal vallen in de aanloop naar de verkiezingen van 2009. Ik hoop dat BHV dan opgelost is, zodat we op zijn minst fatsoenlijke verkiezingen kunnen organiseren. En zo niet, zijn er mensen die zich in werkgroepen kunnen buigen over de vraag hoe we alle procedurele belemmeringen kunnen omzeilen. Het belangrijkste is dat je een breukmoment krijgt waarna er een grote staatshervorming komt.'
Separatisme
'Laat ons eerlijk zijn: die grote staatshervorming komt er niet meer voor 2009. Daar zal CD&V zich bij moeten neerleggen. Je zou een denkploeg kunnen proberen op te richten, ver weg van de media, die geen staatshervorming uittekent, maar wel nadenkt over hoe het verder moet met dit land. Met de boodschap: na 2009 komt die grote staatshervorming er, of het is gedaan. Ik ben geen voorstander van het separatisme, maar het is het een of het ander. Ik heb geen zin om nog langer te leven in een land waar een minister van een topambtenaar - Koekelberg - moet aanblijven omdat hij tot een bepaalde taalrol behoort. Waar alles wat ter sprake komt, communautair is. Dat is voor mij geen ideologie meer, maar puur pragmatisme. Als het echt niet meer werkt, ga dan uit elkaar. Dan moeten we met een aantal mensen maar eens bestuderen hoe je dat doet, een land splitsen. Dan kunnen we bellen naar Europa om te vragen of ze kunnen langskomen voor het statuut van Brussel. Het zou nooit gezien zijn voor een kernlidstaat van Europa, maar het is niet onmogelijk.'
'Ergens moet er een einde komen aan deze malaise. De Franstaligen zullen niet kunnen tegenhouden dat de Vlamingen het op een dag echt beu zijn. Ik zou dat een falen vinden van ons politiek systeem. Maar ik ben wel nuchter: op is op.'
Knack interviewt Wilfried Martens die weer eens een zaag spant over zijn eigen geweldige prestaties en de formidabele partij die de CVP was, ook al heet ze nu anders. Een fragment :
Volgens Bart De Wever wordt men in België een staatsman door zijn principes in de koelkast te stoppen. Voelt u zich aangesproken?
WILFRIED MARTENS: Niet rechtstreeks, nee. (fijntjes) Maar ik wil wel graag tegen mijnheer De Wever zeggen dat het dankzij die staatslieden is dat wij vandaag een Vlaams parlement hebben en een Vlaamse regering. Dat Vlaanderen vandaag is wat het is, hebben wij toch maar mooi te danken aan al die mensen die volgens De Wever hun principes hebben verraden. Ik hoop dat deze generatie politici dat proces zal kunnen voltooien.
***
Wilfried Martens heeft jaren geleden zijn ogen laten opereren met laserstralen en voorheen werden zijn hartkleppen vervangen. Gelukkig zijn die ingrepen goed verlopen, goed verlopen, goed verlopen, goed verlopen (de plaat hapert, het is ook een versleten liedje) en wij wensen de oud-premier natuurlijk nog een lang leven toe. Waarom niet, wij wensen iedereen een gezond en gelukkig bestaan toe op deze aardkloot. (Behalve zij die opzettelijk andere mensen het leven ontnemen en dieren martelen, daar hebben we aparte wenskaarten voor).
Dat Vlaanderen een eigen parlement bezit en een Vlaamse Sinterklaasregering zonder fiscale bevoegdheden, is een door de tijdsomstandigheden afgedwongen realisatie, tot stand gekomen uit electorale schrik voor grote verliezen van de CVP en een aanwassende VU. In ruil hebben de Vlamingen zich grondwettelijk laten vastgrendelen en hun meerderheid gracieus opgeofferd voor wat toen culturele autonomie heette en zich ontwikkeld heeft tot de huidige onhoudbare toestand.
Martens is het soort mens dat zelfs een nederlaag weet voor te stellen als een triomf, want hij heeft er aan deelgenomen. Iedereen die door de hand van Martens werd aangeraakt, is een begenadigd persoon geworden ... een beetje kwakzalversmentaliteit en veel zelfinbeelding.
Martens is van een radicale Vlaamsgezinde, die opriep tot de revolutie ten tijde van de Wereldtentoonstelling in 1958, geëvolueerd tot een vriend van de monarchie en een vaste waarde voor het eeuwige behoud van de belgische natie. Die man durft wel Bart Dewever op de vingers tikken maar tegen de behoeders van de Vlaamse Onafhankelijkheid zwijgt hij, zoals het een tjeef past. Dat is een taboe-onderwerp.
Elke stap die wij met Vlaanderen voorwaarts zetten, wordt dik betaald en Vlaams-radicalen, echten of vermeenden, worden enkel geduld als ze bijdragen tot het behoud van de politieke macht. Helaas zijn er na het débâcle van de Volksunie steeds anderen die zichzelf overschatten en menen tegen het establishment op te kunnen.
Dit moesten wij nog even kwijt en nu bereiden we ons voor op het aanstaande CD&V congres dat de eenheid van de partij en van het land zal bewerkstelligen.
Waarom geen nieuwe naam ? CVP klinkt goed en vertrouwd.
Savat
De X-factor van Christian Peeters
Wij kennen het begrip X-Factor. Het doet denken aan Max Factor en het komt dan ook uit de wereld van glitter, glamour, tijdelijk succes, ijdelheden en het wordt toegekend aan meestal non-talenten die er appetijtelijk en vriendelijk uitzien. Ideale schoonzonen, lieftallige schoondochters die nooit tegenspreken en met grote ogen van bewondering om zich heen kijken wat er mee te grissen valt. Ik geloof dat de term X-factor voor het eerst in zwang is gekomen in Vlaanderen bij Idool 2003 van VTM en gelanceerd werd door het niet onaardige meisje met verschrikkelijk lange benen en een snuitje dat naar liefde en bescherming hunkerde, een type allemansvriendinnetje, tot spijt van de echte partner, Nina de Man.
Een mooi begin
Helaas, terug naar de politiek, weg uit het speelhoekje met Barbie.
Christian Peeters, niet-verkozen Minister-president van Vlaanderen heeft een hoge X-factor : hij speelt beminnelijkheid, is rad van tong, lacht vriendelijk, onderneemt schaarse pogingen tot olijkheid en houdt het hoofd vaak schuin, hét partijkenmerk bij uitstek. Behalve bij Eyskens, die staart altijd de hemel in, waar hij eerlang de plaats van god zal innemen.
Tot hiertoe niets nieuws. Gisteren schreef onze lezer en reageerder Pol in enkele korte, droge zinnen een grote waarheid :
Het is een godsgeschenk dat Peeters zich, door de omstandigheden gedwongen, nu al moet bloot geven. Zo zal hij hopelijk zelfs de goedgelovigen in juni 2009 niet kunnen bedriegen zoals Leterme deed.
Dat is inderdaad de nagel op de kop : Leterme genoot bij velen in Vlaanderen een gunstige reputatie. Hij had zijn Sinterklaasregering ambtelijk behoorlijk geleid en hij leek geen windhaan die naast zijn schoenen liep van pretentie. In vergelijking tot de liegende fantast, Guynokkio, was Leterme een verademening voor vele burgers. De populaire, bescheiden en bekwame dorpsnotaris.
Hij overtuigde, na enkele afgewezen aanzoeken, een collega-notaris uit een aanpalende gemeente, ene Bourgeois, om samen een kantoor op te zetten en Vlaanderen te veroveren. De leeuwenvlaggen wapperden, de zege was groot en er traden een aantal nieuwe vennoten op de voorgrond onderwie de ambitieuze Bart Dewever, een éénmans-vedette en de glimlachende Kris Peeters.
Het kronkelpad, Ambitie geheten
De miserie is begonnen toen de leider Leterme in contact kwam met de Bruxellois en de Wallons. Leterme schoof, zoals hij dat in de Vlaamse regering gewend was, zijn programmaboekje van 84 pagina's saaie notaristeksten op de coalitietafel en ... dat was het begin van een politieke crisis die vermoedelijk veel ingrijpender zal blijken te zijn dan deze van de koningskwestie na WO II. Tevens nam ook de transformatie van Yves Leterme in Nonkel Kruk een aanvang.
Christian Peeters heeft meer geloof in het eigen kunnen, maar tegelijk minder politieke ervaring. Hij is slechts vier jaar actief, en is zijn politieke carrière gestart als partij-benoemde zonder het ingangsexamen van de verkiezingen afgelegd te hebben. Een beetje zoals de dames bij de federale politie.
Peeters neemt zichzelf erg au serieux, daar is niks mis mee, dat heeft hij trouwens gemeen met zijn voorganger, die ook de indruk wekte op alles een antwoord te hebben en elk probleem in een handomdraai weg te glimlachen. Hoedt u, dames en heren, voor de mensen die ingewikkelde vraagstukken met grappige korte zinnetjes herleiden tot niemendalletjes, zoals vijf minuten politieke moed.
Zijn de Walen plots bereid aan deze neofiet een politieke triomf te gunnen door hun eigen hongerdood tegemoet te gaan ? Volgen zij blindelings op het het kronkelige der ambitie de Vlaamse minister-president ?
8 oktober : het begin van het einde
Het parcours dat de CD&V Peeters laat afleggen, vermoedelijk op zijn eigen aandringen als overmoedig jongetje, verloopt van bij de aanvang identiek aan dat van Leterme. Die zit zich nu elke dag te overleven als Nonkel Kruk, de grote afwezige.
Op 8 oktober gaan de onderhandelingen van de laatste kans van start. Geflankeerd door liberale partners, die hebben afgesproken met hun Waalse geestgenoten dat er voor de verkiezingen geen noemenswaardige cadeaus zullen gedaan worden aan de voorstanders van meer autonomie en aan de andere kant onwillige socialisten, die lak hebben aan communautaire onderwerpen.
Wie aan de Franstalige overzijde plaatsneemt, is voor ons niet zo belangrijk : die dames en heren zijn in de eerste plaats bezig met hun interne stammentwisten voor de verovering of het behoud van de plaatselijke macht en die zal niet gegrepen worden door iemand die toegevingen doet aan de man met een hoge X-factor uit Vlaanderen.
Savat
'We gaan een pandoering krijgen'
CD&V-parlementsleden geven partijtop de volle laag
'Een onhoudbare situatie.' 'Een vreselijk scenario.' 'We gaan een pandoering krijgen.' De CD&V-parlementsleden zijn volledig van de kaart. De kamerleden en senatoren toonden zich gisteren zeer sceptisch over de keuzes van de partijtop.
Terwijl Vlaams minister-president Kris Peeters in het Vlaams parlement zijn septemberverklaring aflegde, verzamelden de CD&V-kamerleden en -senatoren. Op de agenda stond overleg met premier Yves Leterme, voorzitster Marianne Thyssen en de federale regeringsleden.
Senator Pol Van den Driessche was de eerste die zich zeer kritisch uitliet over de gang van zaken. 'Welk geloof kunnen we nog hechten aan Didier Reynders. Welk geloof kunnen we nog hechten aan liberalen en socialisten. De voorbije vijftien maanden waren alle middelen goed om het kartel uiteen te spelen. Vandaag hebben ze bereikt wat ze wilden.'
Van den Driessche vroeg zich ook af hoe het nu met de geloofwaardigheid van CD&V zat. 'Ik zie Yves Leterme graag en de partij graag. Maar wat we nu doen, is het slechtst mogelijke scenario.' De CD&V-senator vreest voor een pandoering bij de regionale verkiezingen van 2009.
Van den Driessche stond duidelijk niet alleen. Senator Tony Van Parys vroeg zich af hoe de partij in hemelsnaam in dit scenario was meegezogen. Hij sprak over een onhoudbare situatie.
Ook kamerlid Michel Doomst had twijfels bij de geloofwaardigheid van de partij. 'Ik waarschuw u, de volgende dagen gaan we een stroom reacties krijgen. Mensen bellen mij woedend en zeggen: dit gaat niet. De samenwerking met de N-VA zit zo diep op het terrein.'
Doomst haalde ook scherp uit naar Mark Eyskens. 'Dat hij op de radio komt verklaren dat het kartel een vergissing was, is meer dan pijnlijk', luidde het terwijl hij hard op tafel sloeg. 'Als hij het allemaal beter weet, dat hij zich dan verkiesbaar stelt.'
Kamervoorzitter Herman Van Rompuy, een koele minnaar van het kartel, plaatste vraagtekens bij de manier waarop de hele besluitvorming was verlopen. De scherpste conclusie kwam waarschijnlijk van kamerlid Lieve Van Daele: 'Niemand gelooft dat dit de goede beslissing is, en toch gaan we ermee door'.
Gewezen voorzitter Stefaan De Clerck vreesde dat CD&V voortaan weer in de hoek van de slechte Vlamingen zal worden geplaatst. 'We gaan nog zo Vlaams mogen zijn als we willen, we zullen altijd de mindere Vlaming zijn.'
Kris Peeters steunen, zodat die zich kan handhaven bij de verkiezingen van 2009 is één ding, luidde het. 'Maar er moeten ook afspraken komen op federaal vlak. Want als Reynders zo tekeer blijft gaan, zijn we tegen de regionale verkiezingen kapot.'
Leterme nam maar sporadisch het woord, maar zijn lichaamstaal sprak boekdelen. 'Ik heb het kartel mee opgebouwd. Je kan van mij niet verwachten dat ik vandaag enthousiast ben', klonk het gelaten. 'Peeters heeft met de Franstalige voorzitters gesproken en de inschatting gemaakt dat hij genoeg garanties heeft om de dialoog te starten. We kunnen alleen maar hopen dat dit het geval zal zijn', besloot een aanwezige. Ondanks alle kritische geluiden, ondanks alle scepsis konden de parlementsleden na drie uur vergaderen niet meer dan vaststellen dat ze voor voldongen feiten waren gesteld.
Veel zin om journalisten te zien hadden ze bij CD&V niet. Halverwege de bijeenkomst werden de veiligheidsdiensten van de Kamer opgetrommeld om de reporters bijeen te drijven aan de ingang van de Kamer. Na afloop verdwenen de kopstukken langs de achteruitgang, terwijl kamerfractieleider Servais Verherstraeten de pers te woord stond. 'Wij hebben akte genomen van de beslissing van de N-VA. Het is jammer, maar dat belet niet dat we nog zullen samenwerken. Hoe, dat zullen we de komende dagen zien', klonk het in een poging een positieve kant aan het verhaal te vinden.
@ Het Nieuwsblad
De weireld is van ons allemaal
In het vredige Islamabad in Prachtland Pakistan is mevrouw op zoek op de parking naar de auto met haar man. Pakistan is een modern land, dat vrouwen toelaat mee te rijden met de auto.
Ons godsdienstig-wetenschappelijk Hoekje
Patatten in de lucht
U weet, dat wij vorsers naar de Waarheid, tot zeer veel geduld en inschikkelijkheid in staat zijn tegenover de fantasten van de Nasa, die eigenlijk de Onthoofding verdienen. Nog even uitstel van executie. Ditmaal gaan ze wel héél ver bij Nasa met hun valse voorlichting. De "voorwerpen" (hum-hum, kuchel-kuchel, rochel-rochel) hierboven zouden dwergplaneten zijn die nog iets buiten ons zonnestelsel draaien en voorbij de onbestaande planeet Pluto (want dat is een hond !). Dit is een getrukeerd portret van patatten, dat ziet zelfs onze kleine Rachid. Men heeft niet eens moeite genomen om ronde patatten uit te zoeken om deze leugens een schijn van waarheid te geven. Met ons kromzwaard hakken wij deze zogenaamde dwergen in tweeën en dat is een repetitie op de hoofden van de Nasa die rollend zullen volgen.
One of the strangest objects in the outer Solar System was classified as a dwarf planet last week and given the name Haumea. This designation makes Haumea the fifth designated dwarf planet after Pluto, Ceres, Eris, and Makemake. Haumea's smooth but oblong shape make it extremely unusual. Along one direction, Haumea is significantly longer than Pluto, while in another direction Haumea has an extent very similar to Pluto, while in the third direction is much smaller. Haumea's orbit sometimes brings it closer to the Sun than Pluto, but usually Haumea is further away. Illustrated above, an artist visualizes Haumea as a nearly featureless ellipsoid. Quite possibly, however, Haumea has interesting craters and surface features that currently remain unknown. Originally discovered in 2003 and given the temporary designation of 2003 EL61, Haumea was recently renamed by the IAU for a Hawaiian goddess. Haumea has two small moons discovered in 2005, recently renamed Hi'iaka and Namaka for daughters of the
Wij van Angeltjes weten weinig van sport. Bij de Olympische Spelen hadden wij weliswaar een rechtstreekse reporter in Peking maar dat was veeleer om mooie plaatjes te tonen van fraaigevormde spierendames met een overwinningsglans op het gelaat. En om te spioneren wat de overtalrijke VRT-bende ginder zat uit te vreten. Weinig, althans wat betreft het journalistenwerk. Zo hoort het bij een Overbodige Openbare Onvlaamse Omroep.
Er was ook iets met voetbal dit jaar herinneren we ons en elke match werd ingeleid met een Eed aan de Verdraagzaamheid of een Ode tegen het Racisme, een ABC van het Sportieve Gedrag en vooral een Blinddoek ten Bewijze van Politiek-Correct mekaar in het kruis tasten. De nationale hymnes werden nauwelijks getolereerd en het waren alleen de Serviërs die hun vaderlands lied meebrulden, al de andere voetballers keken beschaamd naar de groene mat. Zo hoort het : Wèg met ons, en zeker Wèg met onze identiteit.
Wij op de redactie waren onder de indruk, alhoewel we van sport niet veel kennen en de buitenspelval nooit zullen noch willen begrijpen. In de politiek is het allemaal veel simpeler, daar zijn geen regels, noch fatsoen. Onze stijl. Het was opmerkelijk, dat de vele stampen, slagen en het mekaar onderuithalen in het voetbal gepaard gingen met achteraf een schouderklop of mekaar rechttrekken.Er werd ontzettend veel gespuwd en gesist, maar dat behoort tot de geplogenheden, volgens onze expert Pino. Svenneke Gatz van de liberalen speelde niet mee, want die deelt vooral kopstoten uit als de uitslag hem niet aanstaat. Achteraf betuigt hij op zijn allochtoons veel spijt en de zaak is voorbij.
Intussen ligt heel die anti-racistische bedoening enige tijd achter ons en is men op sportief vlak overgegaan tot "de orde van de dag". Een afschuwelijke gemeenplaats waar wij behoorlijk pissig van worden.
Bij onze Nederlandse collega's van Het Vrije Volk, alweer een favoriet, staan een aantal fragmenten geschreven door voetbalfans. We zeggen er niet te veel over, want het is onze zaak niet.
Gaat u, leest u en verbaast u. Als het te ver gaat, sturen we Sven Gatz even langs, het zal rap gedaan zijn met die gore praat.
23.09.2008 15.23u - De Waalse journalisten geven vandaag uitgebreid hun mening over de recente ontwikkelingen op regeringsgebied. De teneur is overal dezelfde: CD&V wordt eerst gefeliciteerd met zijn loyale houding tegenover de Belgische staat en de Franstaligen, maar nadien wordt het proces van de christendemocraten onverbiddelijk gemaakt.
“Nadat CD&V zoveel keren aan de schandpaal is genageld, moet de partij nu geprezen worden (…) Ze heeft haar verantwoordelijkheid genomen en de band met de N-VA doorgeknipt, zelfs al is die breuk er tegen haar wil gekomen,” gaat Béatrice Delvaux, hoofdredactrice van Le Soir, van start. “Maar,” klinkt het iets verder, “dit alles is gebeurd zonder glorie. De CD&V werd gedwongen door de omstandigheden. Het is momenteel een erg verzwakte partij, zonder strategie en ruggengraat en zonder Vlaamse meerderheid in de Kamer die aan het roer staat van het land en van de communautaire onderhandelingen.” Ze vindt eveneens dat “de Vlaamse democratie in uitstekende gezondheid verkeert,” omdat de Open VLD en de SP.A het ontslag eisten van Geert Bourgeois, en omdat “de Vlaamse pers haar verantwoordelijkheid heeft genomen,” door kritisch te berichten over CD&V.
Verderop in dezelfde krant lezen we een gelijkaardige analyse: “De CD&V heeft nog niets bereikt op institutioneel gebied en BHV is nog steeds niet gesplitst (…) Sinds 10 juni 2007 heeft Yves Leterme tweemaal ontslag moeten nemen als formateur en heeft hij moeten aanvaarden dat de institutionele dialoog zich afspeelt buiten de regering, waar hij nota bene aan het hoofd van staat. Erg slechte punten voor de CD&V en Leterme, 15 maanden na zijn verkiezingsoverwinning.” Ook politiek analist van Le Soir, Charles Bricman, is verheugd dat de CD&V “partij heeft gekozen voor het kamp van de realisten en de staatsmannen.”
Ook de journalisten van La Libre Belgique houden er dezelfde mening op na: “We zijn best wel tevreden met de recente ontwikkelingen. We vinden het positief dat de CD&V voor één keer een verantwoordelijke daad heeft gesteld,” zo luidt het. Maar nadien krijgen de partij en haar kopstukken een fikse veeg uit de pan: “Het valt ten zeerste te betwijfelen of de Vlaamse kiezer nog in de CD&V gelooft. Het is tenslotte een partij die de politiek meer verlamt dan nieuw leven inblaast. Haar communautaire geloofwaardigheid is ze al kwijt, en ook op socio-economisch gebied zit ze in moeilijkheden. Wat blijft er dan nog over? Mannen zoals Kris Peeters en Yves Leterme, die hun zwakheden en beperkingen hebben getoond.”
Christian Carpentier van La Dernière Heure wist dat het kartel en bijhorende staatshervorming van begin af aan gedoemd waren te mislukken: “Het kartel is niet gestorven op 22 september 2008. Haar aftakeling is begonnen op 10 juni 2007, de dag van de federale verkiezingen.”
Deze commentaren tonen aan dat de Franstaligen in hun opzet geslaagd zijn. Yves Leterme en zijn CD&V hebben zich gewillig voor hun kar laten spannen, met als resultaat een regering met een minderheid aan Vlaamse kant. Na 15 maanden van ‘onderhandelen’ heeft Leterme geen stap vooruitgang geboekt. Integendeel, het zijn de Franstaligen die nu meer dan ooit aan het langste eind trekken.
@ VB
Brussel : alweer een fijn record !
Brussel, de fiere hoofdstad van het land B (helaas ook van Vlaanderen) en van Nazi-Europa heeft een nieuw recordje op het criminele actief ! Proficiat en persoonlijke felicitaties aan het hoofd van de politie, de alcoholburgemeester Beulemans en zijn onderdanige hoofdcommissaris.
Brussel, Europese hoofdstad van de inbraken
In geen enkele hoofdstad van de Europese Unie werden vier jaar geleden meer inbraken per 1.000 inwoners gerapporteerd dan in Brussel. Dat blijkt uit vergelijkende statistieken die de Europese Commissie dinsdag heeft vrijgegeven.
In Brussel werden in 2004 11,2 inbraken per 1.000 inwoners gerapporteerd. De Belgische hoofdstad ging op het lijstje van EU-hoofdsteden Londen en Amsterdam (8,8), Tallinn (5,4) en Kopenhagen (4,8) vooraf. Helemaal onderaan bengelt Luxemburg met 0,3 inbraken per 1.000 inwoners. Het lijstje maakt deel uit van de Urban Audit, een doorlichting van de Europese steden die de Commissie elk jaar publiceert in samenwerking met het statistisch bureau Eurostat. (DWM)
Twee Nederlanders komen onschuldig om ingevolge waanzin eerwraak
We weten het intussen, al wie over kleine multiculturele incidentjes de mond opent, is een racist. Gekwetst of dood, dat zijn onvermijdelijke gevolgen van de diversiteit en niemand leeft eeuwig. Zeker geen onschuldige zonder identiteit.
Het spijt ons, dierbare struisvogels, wij blijven waarschuwen en aarzelen niet om kritiek uit te oefenen op de menigvuldige, ontelbare, hinderlijke, oneervolle, smadelijke, ontoelaatbare en ingrijpende gevolgen op onze samenleving en onze mensen omwille van gedragingen die niet stroken met onze beschaving.
Dat was weer een ingewikkelde, lange zin om onszelf wit te wassen, wat de dag van vandaag zeer inpopulair is. Wit is slecht. Behalve als je premier bent van het land B, dan is bleek zijn een voorwaarde.
Leest u even onderstaand verhaal dat zich afspeelt bei uns in Deutschland aber, dat twee Nederlandse medemensen het leven kostte.
Niets aan de hand, doorlopen, ies gevolg van koeltoer. Schnell, schnell ...
Dodelijke crash na eerwraak
KLEEF - Een 21-jarige Duits-Turkse vrouw die zondag tussen Emmerich en Kleef een dodelijk verkeersongeval veroorzaakte waarbij twee Nederlandse motorrijders omkwamen, zou zijn opgejaagd door haar broer.
Volgens het Duitse dagblad Rheinische Post wilde de jonge Turkse automobiliste uit Kleef met haar familie breken. Uit eerwraak zou haar broer de achtervolging hebben ingezet toen de vrouw thuis vertrok met bestemming Hamburg. Beide auto's joegen daarop met snelheden van boven de 140 kilometer per uur over de provinciale weg tussen Emmerich en Kleef, waar 70 kilometer als limiet geldt. Bij de achtervolging kwam het tot hachelijke inhaalmanoeuvres.
Op het moment dat de vrouw een volgende auto inhaalde, werd haar wagen geraakt door die van haar broer. Daardoor moet ze de macht over het stuur hebben verloren. De twee tegemoetkomende Nederlandse motorrijders uit Heumen en Wijchen (57 en 44 jaar) konden de slingerende auto niet meer ontwijken. Zij stierven op de plek van het ongeval. Een derde Nederlandse motorrijder bleef ongedeerd, maar belandde in zware shocktoestand in het ziekenhuis.
De 21-jarige vrouw, die onder permanente politiebewaking met verwondingen in het ziekenhuis was opgenomen, is volgens de Rheinische Post inmiddels met onbekende bestemming vertrokken. Haar broer zou na politieverhoor voorlopig weer op vrije voeten zijn gesteld.
@ HET PAROOL
Geen vette vis in de pan, wel de stem van Filip de Man
Bij CD&V kan men best steeds uitgaan van een vermoeden van hypocrisie.
Ook deze keer konden de tjeven hun CVP-streken niet laten. Ze hielden de Vlamingen voor dat er heus wel “garanties” waren gegeven door de Franstalige partijen, maar alras werd hun schijnheiligheid doorprikt. Nota bene door diezelfde partijen.
.
Kris Peeters zal nu dus - na 15 maanden van mislukkingen - het zoveelste communautair rondje draaien, wellicht in de hoop dat hij toch een paar borrelnootjes aan de kiezer kan voorschotelen. Wel bekome het hem op 7 juni .
.
Yves Leterme zakt zo mogelijk nog dieper. Op federaal vlak strompelt hij verder, met aan Vlaamse kant zelfs een minderheid in de Kamer. Die man kan zo diep kruipen dat zelfs een speleoloog er niet kan aan tippen. Wel bekome het hem op 7 juni.
.
Het Vlaams Belang is alleszins de morele winnaar in heel dit verhaal: ons gelijk is bewezen, alleen gesprekken over de boedelscheiding hebben nog zin.
Filip de Man
Federaal Volksvertgenwoordiger
Nieuw nationaal symbool door Stradi
Geplukt uit de reacties :
Officiële mededeling : De Regering heeft vandaag medegedeeld, dat het Landsymbool wordt vervangen door een condoom. Dit, omdat het meer weergeeft waar de Belgische politiek voor staat. Een condoom staat inflatie toe, stopt productie, vernietigt de volgende generatie, voorkomt een hoop gelul en... geeft u een gevoel van veiligheid terwijl u in feite genaaid wordt!
Het was me wel een ontwaken : grijze belgische lucht met betraande wolken. De bomen rilden niet, stram van de kilte stond hun stam. In de tuin kreunde onze hovenier, Koarele Van de Woestijne, een godvruchtig man die elke afgevallen appel streelt als ware het een engeltje dat uit de hemel getuimeld was. Op vraag van mijn gade -een achter-achterkleindochter van de ongetrouwde Florence Nightingale die aan de Krim een ongewenste pikuur heeft ontvangen - weende Koarele, dat hij een Kopstoot had gekregen van de specialist in die discipline, Svenneke Gatz, met het hoofd dat géén linker-noch rechterkant heeft maar uitsluitend uit één middenstuk bestaat. In een surrealistisch land is ontwaken niet steeds een pretje. Na een verkwikkende slaap wordt men wakker in een nachtmerrie . En dan onthouden we u details uit de persoonlijke sfeer.
En dit alles omdat het Loze Vissertje ontdekt heeft dat er aan zijn haakje niets vasthing ... Zijn er nog zekerheden in dit leven ? Wij zouden zeggen van wel : le nouveau CVP est à nouveau arrivé, meer zelfs, de CVP is nooit weggeweest. Maar niet iedereen wist dat.
Sommigen beleefden een oranje droom met geel-zwarte strik maar die is nu voorbij en de ontwaakte slapers staan aan de zijlijn. Kijk, ze wrijven de oogjes uit en ze stampen van kwadigheid op de grond met hun leren laarsjes en ze loeren in hun lege knapzakje en ik hoor ze mompelen van dire-domme-dere. Nu zullen ze wel op zoek gaan naar het mooie Molenarinnetje, het vrouwtje van Lex, dat hen zal moeten troosten.
Het wordt tijd voor een nieuw liedje, een andere fijne illusie. Het leven is tenslotte een grote reis, een avontuur door berg en dal op een Hoge Gele Wagen ... Kom op, we vergeten onze vorige misstap.
Savat
Psst ... Caroline, kom eens zien bij Björn Roose
Socialisten voor Vlaanderen
“De Antwerpse SJW [Socialistische Jonge Wacht, noot van mij], de eerste socialistische groep die zich openlijk tot het aktivisme bekeerde, nam een extremistisch standpunt in en sprak zich op haar algemene vergadering van 23 juni 1918 uit voor een ‘Soevereine republiek Vlaanderen’.”
In Amsterdamistan was een collega van Jan Fabre aan de slag gegaan met een kunstwerk in het raam van een project "Urban Play", wat trouwens beter klinkt dan "Spel van de Stad".
De kunstzinnige ontwerper had voor 2.500 euri koperen muntjes verzameld en blauw geverfd aan een zijde. Hij had ze naarstig op de openbare weg samengekleefd en alzo een prachtstuk overgedragen aan de gemeenschap.
Het kunstzinnige zat hem hierin, dat de passanten die muntjes zouden lospeuteren (althans élke passant een muntje) en dat centje in omloop brengen. U ziet onmiddellijk wat een wervend gebeuren dit wordt : de centjes -langs één kant blauw- reizen aldus Europa rond en mensen kijken verbaasd op in Griekenland, Zweden, Spanje, Marokko, Toerkije als ze geconfronteerd worden met zo'n bizar muntstuk. "Ies dat niet een koenststoek uit Amsterdamistan dat ik in mijn hand houd, vrouw ?"
Helaas bleek dat sommige wandelaars de bedoeling niet juist gevat hadden. Bij de politie kwam een oproep binnen, dat enkele brave jongeren heel de koperen zwik probeerden los te wriemelen. Kunst of niet, zeiden de agenten, wij breken het zootje af en bergen de munten op in onze kluis teneinde niemand in verdere verleiding te brengen voor ontvreemding.
Dit is een waar gebeurd sprookje, u ziet op de foto enkele agenten die het schraapwerk verrichten.
Opgeruimde kunst staat netjes zegt men bij de politie
Ray
Brave bankbediende zet zich in voor integratie
ABN AMRO opgelicht voor 7,5 miljoen euro
ROTTERDAM - Een medewerker van ABN AMRO heeft zijn werkgever opgelicht voor liefst 7,5 miljoen euro. De 57-jarige Hendrik D., die als kredietverstrekker werkte, gaf gisteren in de rechtbank toe een groot aantal leningen te hebben verstrekt aan Turkse ondernemers, die hem daarvoor 5 procent provisie betaalden.
In ruil loodste hij de kredietaanvraag langs veiligheidssystemen van de bank en verzuimde hij strenge controle door het Bureau Krediet Registraties.
Opmerkelijk is dat de bankmedewerker op hetzelfde filiaal in Rotterdam-West werkte, waar een ander personeelslid eerder een grote groep Nigerianen tegen betaling voor miljoenen aan kredieten hielp, die niet zijn terugbetaald. Nu vreest de bank opnieuw 7,5 miljoen euro te zijn kwijtgeraakt.
D., die veertig jaar bij de bank werkte, heeft - volgens Justitie - de opbrengst van de fraude gestoken in twee huizen in Suriname en twee auto’s. ,,Maar ik deed het niet voor het geld,’’ zei de Rotterdammer. De kredietadviseur, die tot 125.000 euro per lening mocht verstrekken zonder tussenkomst van anderen, liet zich drijven door de wens van de bank om zoveel mogelijk kredieten te verstrekken aan Turkse ondernemers. ,,Dat was een speerpunt. Ik haalde de meeste kredietovereenkomsten binnen en nam de provisies aan, omdat dat werd verwacht vanuit hun culturele achtergrond.’’
Enkele tonnen zijn gevonden in de kluis van zijn vriendin Carmen W. (52), die de huizen en een gedeelte van het geld op haar naam had. De fraude kwam aan het licht door een anonieme melding via de Criminele Inlichtingen Eenheid, dat in Turkse kring tegen gunstige voorwaarden grote geldleningen werden verstrekt. Onderzoek naar ook terechtstaande tussenpersonen uit Den Haag, Dordrecht, en Rotterdam en bij de bank toont volgens Justitie aan dat zo’n 160 Turkse zelfstandigen geld hebben geleend. De strafzaak tegen de zes verdachten zal enkele dagen duren.
@
La Wallonie in beeld met in de hoofdrol minister Michel Daerden
Voor wie het niet weet : de duttende man is Michel Daerden, een Waals socialistisch minister, hier in beeld genomen op 20 september, de dag van de Waalse Feesten, tijdens een spreekbeurt door Rudy Demotte, partijgenoot en Waals minister-president. Daerden is aan het oefen om over te stappen naar het Vlaams parlement.
Ramsey Nasr
een minimum
lees me dan luister dan zacht
ik ben de muur en muurvaste man
jarenlang zitten mijn lief en ik stil
tegen dit plafond van gitzwarte kas
en vanaf ons vel begint de bodem
en daar is geen rek om haar te omarmen
zij zit ertussen ik zit eronder
en ja ik heb niks jazeker ik ben niks
maar godmiljaar ik kan overleven
ik knok tot nu de jaren rond van beens af aan tot aan mijn dood zal ik tegen u dit plafond en alle ogen in uw mond opknokken
ik zal uit mijn pree tevoorschijn komen
meewandelen onder haar met mijn kansarme zon
en rondbazuinen
hier staan wij klein en fier
lijk een mens op een plein
en ik zou met u niet willen ruilen
ik zou er geld voor willen geven
om net als u mezelf te zijn
Ramsey Nasr met Joke van Leeuwen, voor ons de meest succesvolle stadsdichter van Antwerpen.
Tot hiertoe en tot spijt van wie het benijdt. Wat die man politiek denkt, doet niet ter zake.
Zijn poëzie bekoort, boeit en spreekt aan en daar gaat het om.
*
***
*
Dit gedicht heeft Ramsey Nasr geschreven na verschillende gesprekken gevoerd te hebben met daklozen. U kan het lezen op een witgeverfde blinde muur aan het Mechelseplein, tegenover het OCMW in de Lange Gasthuisstraat. Vlakbij het bronsmonument van Willem Elsschot en indien u Antwerpen beter kent door zijn cafés, nabij de Boer van Tienen.