Waarover gaan de Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009?
Vraag : Waarover gaan de Vlaamse parlementsverkiezingen van 7 juni aanstaande ?
.
Antwoord : De Vlaamse parlementsverkiezingen van 7 juni 2009 gaan over zichzelf en 124 werkzoekenden.
.
Omdat de democratie in dit land en continent uitgehold is tot een populariteitswedstrijd, komen de partijprogramma's, de enthousiaste projecten over de uitbouw van onze gemeenschap nauwelijks aan bod. Op minder dan twee maanden voor de verkiezingen, schijnt de voornaamste bekommernis van de politieke partijen te bestaan in de strategische opstelling van de troepen. Wat die troepen moeten doen, wordt later beslist door enkele leiders. De democratie is geen zaak van 6,5 miljoen Vlamingen maar hooguit van enkele tientallen pipo's die het regels van het spel bepalen.
.
Het bestuurlijke niveau van de Vlaamse Gemeenschap drijft op sleur en routine, en ondermeer daarom zijn 13 belangrijke urbane kernen uit hun krammen geschoten en eisen zij opnieuw Vrijheden en Voorrechten, meer autonomie en minder bemoeizucht van de overheden. Het lijkt wel of we terugkeren naar de Middeleeuwen toen de opkomende gemeentes, de graven en koningen al dan niet beleefd op hun plaats wezen.
.
Vorig jaar heeft Jef Gabriëls, de voorzitter van de Vereniging van Steden en Gemeentes, in een moment van tjevenrevolte laten weten, dat er eerlang geen politiek personeel meer zal gevonden worden om een gemeente te leiden : de onderrichtingen, decreten, reglementen van de Vlaamse overheid worden wekelijks met tientallen kilo's afgeleverd in de gemeentehuizen. Daarnaast zijn er de federale wetten en de duizenden Europese richtlijnen die allemaal samen moeten uitmonden in een coherent beleid ten bate van "de menschen". Het is één groot georganiseerd feest van de Chaos.
.
Bij het overlopen van het lijstje met de 13 "opstandige" gemeentes en hun respectieve burgemeesters en meerderheden, zien we dat ze alle behoren tot de traditionele partijen die gedurende jaren het beleid gemaakt hebben in de Vlaamse regeringen. Hoe gerechtvaardigd de reactie van de gemeentes ook is, er kleeft ontegenzeggelijk weer eens een ranzig stukje politieke hypocrisie aan.
.
Oostende, Vandecasteele (spa - cdv - vld)
Brugge, Moenaert (cdv - spa- vld)
Roeselare, Luc Martens (cdv - spa)
Kortrijk, Lybeer (Stefaan de Clerck - cdv - vld)
Gent, Termont (spa - vld)
Sint-Niklaas, ET (spa - cdv)
Aalst, Ilse Uyttersprot (cdv - vld - spa)
Antwerpen, Janssens (spa - vld - cdv)
Turnhout, Stijnen (cdv - spa)
Mechelen, Somers (vld - spa- cdv - groen)
Leuven, Tobback (Tobback - cdv)
Hasselt Reynders (spa - vld - cdv)
Genk Jef Gabriels (cdv)
.
Los van deze gemeentelijke oprisping, verwachten wij van dit Vlaams Parlement een duidelijke keuze voor de inwoners van Vlaanderen. Na het politieke débâcle op federaal niveau, verwachten wij van onze verkozenen een kordate opstelling : belgië is voorbij en er kan enkel onderhandeld worden over de scheiding. Geen geleuter meer om de zaak te rekken, de financiële transfers in stand te houden en de Franstaligen hun sabotage te laten voortzetten. Het Vlaams parlement is onze spreekbuis voor de realisatie van onze zelfstandigheid.
.
Vlaanderen is daarom gebaat bij een sterke en compromisloze Vlaams-nationale partij die de banden met belgië doorknipt. Verkozenen die niet de halve wereld ter wille zijn ten koste van de eigen bevolking en die vriendelijk maar kordaat de groeiende invloed van de islam afremmen. Kent u zo'n partij ? Dan is het goed.
.
Savat
Na het schaap Dolly, nu de kameel Anjuz
.
Vreugde in de Arabische Weireld : Allah werd een handje toegestoken door bereidwillige wetenschappers uit Dubai en na een dracht van 378 dagen zag een gekloond kameeltje het woestijnlicht. Is het een kameel of een dromedaris ? Het kind heet Injaz, wat zoveel betekent als "succes of prestatie". Of de familienaam Crombé is, werd niet vermeld. Wat een fijn nieuws ! Nu nog de atoombom afwerken en de weireld is alweer een stap dichter bij zijn voltooiing.
‘Beangstigend’, zo noemt Sir David Attenborough de groei van de wereldbevolking. ‘Er zijn driemaal zoveel mensen in de wereld als toen ik een luttele 56 jaar geleden begon met het maken van televisieprogramma’s.’
Volgens de beroemde BBC-presentator en natuurkenner heeft dit een verwoestend effect op de natuur en ons leefmilieu, terwijl ook de voedselvoorziening voor grote problemen wordt gesteld. ‘We kunnen niet op dezelfde voet doorgaan.’
Inkrimping Daarom is Attenborough beschermheer geworden van een stichting die een gevoelige boodschap propageert: de noodzaak van het beperken van de wereldbevolking. De Optimum Population Trust (OPT) pleit sinds 1991 voor inkrimping van de Britse bevolking met minstens 0,25 procent per jaar.
Op zijn website heeft de OPT een vlot lopende teller die de groei van de wereldbevolking weergeeft. De organisatie, die ouders oproept niet meer dan twee kinderen op de wereld te zetten, vermoedt dat de aarde eind deze eeuw niet meer dan de helft van het huidige aantal bewoners kan onderhouden.
Volgens de jongste prognoses van de VN zal het aantal mensen de komende vier decennia groeien van de huidige 6,8 miljard tot 9,1 miljard. Tegen die tijd zal de Britse bevolking, zo schat het nationale bureau voor de statistiek, met zestien miljoen zijn gegroeid tot 77 miljoen mensen.
Explosie ‘Over de hele wereld zie ik dat dieren in het wild onder druk staan van de mens, en niet alleen vanwege de economie of door technologie. Achter elke dreiging schuilt de beangstigende explosie van het aantal mensen’, zei Attenborough (82) in een begeleidende verklaring.
De eminente natuurkenner heeft echter ook al kritiek gekregen; pleiten voor geboortebeperking is onder meer in religieuze kring omstreden. Eerder dit jaar zei Attenborough dat hij hate mail ontvangt van kijkers omdat hij god niet noemt in zijn documentaires. ‘Ze vertellen me te gaan branden in de hel.’
PST door Angeltjes : deze stelling vindt al geruime tijd aanhang in onze contreien en ze is gebaseerd op een wetenschappelijke logica. Hoeveel mensen kan deze planeet voeden en comfortabel onderhouden ? Helaas is de toename van de wereldbevolking niet te wijten aan het overgeciviliseerde Westen : de waarschuwingen vertrekken weliswaar van hier uit maar er wordt geen enkele rekening mee gehouden in regio's en bij bevolkingsgroepen waar de nataliteit het hoogst is. Wij zullen ons beperken en intussen groeien de inwijkelingen onbegrensd aan. Sir David Attenborough behoort tot de Britse politiek-correcte klasse. Van hem moet je niet verwachten dat hij zou aandringen op geboortebeperking bij migranten of volkeren die niet vatbaar zijn voor deze logica.
Manten en de man in de straat : de krant
14-04-2009
Wij eisen seks en geen flauwe uitvluchten
Klikt u even op de dames aub ? U zal geen blauwtje lopen
De piraten zijn Amerikanen ...
.
Meppen
Als Angeltjes een mep uitdeelt aan iemand van de linkerkant, dan schrikken sommigen : oei ! Het schijnt in Vlaanderen inderdaad het exclusieve voorrecht van links te zijn, om te schelden en te schimpen op al wie niet bereid is op het marstempo van "links-links" mee te marcheren.
Tussendoor proberen wij enig tegengas te geven, tot spijt van wie het benijdt.
Hugo Concentratiecamps van de Morgen heeft een vlijmscherpe pen en het wordt als normaal ervaren, dat hij politieke en ideologische tegenstanders de grond inboort. Wij hebben al heel wat afgelachen met de schrijfstijl van Concentratiecamps. Ook als hij onrechtvaardig grof uit de hoek komt tegen ideeën en personen die ons nauw aan het hart liggen. Rechts is veel ruimer van opvattingen dan klein links.
Ditmaal heeft hij het over iemand die ook in onze laagste schuif zit :
Het bordeel binnen ldd zal alleen maar groter worden. Dat krijg je als een partij die alleen maar bestaat uit overlopers, gemankeerde acteurs en gefrustreerde universiteitsprofessoren succes dreigt te hebben. Ze vechten elkaar de tent uit, deze plechtige communicanten van macht na een verloren leven. Stel dat er nog enkele ministerportefeuilles in het mandje van de verzuring zouden liggen- alles wat bij ldd armen en benen heeft, zal gebroken worden. Inclusief schedelbreuk. Hollanditis op zijn LPF's. De zelfverklaarde democratie jmdd wil, na de maagdenoorlog, zelf de lijsten samenstellen. Wie dan nog misnoegd is vliegt eruit ! Linea recta de woestijn in. Mooi! Maar wat zou ldd nog zijn met aftrek van misnoegdheid? Meer dan een bingoavond voor zwakzinnigen ?? Zelf is dd gebouwd op eeuwige misnoegdheid. Neem hem het foeteren af en je houdt een inhalige middenstander over, zo grijs en grauw dat hij glimlachrondjes moet geven in het dodenrijk Benidorm. Thuis in oostende wil niemand nog weten van zijn bestaan. Zelfs duivenmelkers - dat curiosum van tolerantie- niet ! Zou dd ooit gehoord hebben van verzoening? van common sense? Van fragiel minderheidsdenken. Niet in dit ondermaanse ! Jm kan alleen per mokerslag en per houdgreep leven. Democratie van de wurggreep. Mag. Maar politiek is toch van een ander soort lijflustigheid dan een sportschool in de vroegere ddr. Zijn extreem liberaal getoeter ten spijt kan ik dd niet anders zien dan als afstands oostblokgeboefte. ( en nu komt de kers op de taart! hij leest vast angeltjes)!!! Een krant die zichzelf respekteert, weegt niet op het stemgedrag van zijn lezers. Dus, lieve lezer: stem rustig voor ldd. Wat je dan krijgt aan de macht ?? Een gesticht!! Met een laatste keuze tussen diarree en constipatie ! Zelfs niet als de geweldige akteur deruwe, als hark in smoking, met anne de batzelier een tango komt dansen !
Naar aanleiding van de PS-schandalen in Charleroi, die vanaf 2005 stelselmatig aan het licht zijn gekomen, voerde de politie onlangs opnieuw verschillende huiszoekingen uit, onder meer bij Philippe Van Cauwenberghe. Een andere huiszoeking vond plaats bij aannemer Michel Vandezande, die reeds in verdenking was gesteld van onder meer verzekeringsfraude en corruptie. De speurders namen op beide adressen verschillende documenten in beslag.
Waar gaat het om? La Libre Belgique (06.04.09) schrijft dat de firma Vandezande aanzienlijke werken heeft uitgevoerd in een huis van Philippe Van Cau. Het bedrag dat Vandezande daarvoor aanrekende, was 10 tot 15 keer lager dan de normale kostprijs. Een duidelijk geval van onderfacturering, dat ook de speurders niet ontgaan is.
Van Cauwenberghe werd verhoord, maar het is vooralsnog niet duidelijk welke gunsten de PS’er aan Vandezande verleend heeft in ruil voor de erg lage factuur. Wij houden u op de hoogte.
@ VB
Koen Dillen beseft niet wat Dimitri Verhulst doormaakt.
Het wordt pathetisch om zien hoe de hoofdredacteur van Knack, Karl Van den Broeck, kronkelt als een net besneden piemeltje, om zijn nazi-haat tegen Vlaams Belang in leven te houden.
Hoe meer deze narrige heraut van de onverdraagzaamheid meent te moeten optreden als de spreekbuis van verschrompelend links, hoe meer hij op onbegrip zal stuiten bij de doorsnee burger met gezond verstand.
Het gaat nog maar eens over Koen Dillen en zijn inmiddels beruchte Mitterand-biografie. En blij dat wij zijn, dat deze onthullingen zo lang nazinderen in de media. De sluwen van de linkse kerk houden zich gedeisd en zwijgen, maar de domme kloten blijven roepen, niet beseffend dat elk woord over deze schandalige affaire hen telkens opnieuw besmeurt. Daarom zijn het domme kloten.
U weet het, vorige week verscheen een petitie, ondertekend door 36 Vlaamse intellectuelen met de meest uiteenlopende gevoeligheden en uit diverse sectoren. Zonder ons naiëf te koesteren in het warme pleidooi van de tekst, zijn we zonder meer opgetogen over de strekking die het literaire cordon veroordeelt, de moed waarmede gewezen wordt op de griezelige censuur en tegelijk wordt de politieke onvolwassenheid aangeklaagd, die het literaire wereldje met zijn lawaaierige maar kleine aanhang beheerst. En en passant een degelijke argumentatie voor de vrije verkoop van Inch' Allah van Dewinter.
In Knack verscheen daarop een scheldstuk van Piet de Moor, niet tegen het zwarte schaap Koen Dillen, maar vooral tegen de 36 ondertekenaars van de petitie. Gebrandmerkt en geschandvlekt voor de rest van hun dagen, omdat zij afwijken van het uitgestippelde pad. Puur concentratiekamptaal, apart, boeiend, gedurfd en diep onmenselijk.
Karl Van den Broeck, och arme, het kind van de rekening van zijn vader Walter, staat er bij met grote kaplaarzen, een rode armband van de SS (Socialistische Sukkels) en zijn pruik gekapt in een Adolfblesje. Of Knack een goede zaak gedaan heeft met de aanwerving van deze theatercriticus uit de Kempen, die 18 jaar bij de Morgen heeft gekampeerd, is onze affaire niet. Al wie denkt bij Knack ooit Verleyen te evenaren in diens wispelturigheid en talent, kan zichzelf blij maken, maar niet de kritische lezers. Knack is hoe langer hoe meer het blad van warhoofden geworden : volle gas vooruit, dan op de rem en boenk met het kopje tegen de voorruit.
Vandaag kent de pathetische wanhoop van Karl, het kind van de rekening van Walter, een nieuw hoogtepunt : die zwarte Koen Dillen -en zijn 36 volgelingen- weet niet wat censuur, vervolging en uitsluiting is. Het leed dat de zwartzak overkomt, is niets, vergeleken met het schrijnende onrecht dat de Grote Auteur Dimitri Verhulst meemaakt met zijn fantastische oeuvre Godverdomse dagen op een godverdomse bol. Dit boekje verscheen op 300.000 goedkope exemplaren en werd gratis meegegeven bij aankoop van een Humo. Later werd het in een betere editie commercieel aangeboden en in Nederland zijn er enkele diep-protestantse boekhandels die het boek wegmoffelen, uit de rekken weren en één boekhandelaar heeft het niet ingenomen. De afwijzing van deze bijbeladepten heeft te maken met de dubbele vloek in de titel. Nou, nou ...
Karl van den Broeck, de hoofdredacteur van Knack, verbaast zich erover dat er geen protesten rijzen tegen deze niet te tolereren censuur. Want dit is pas erg ! Uitroepteken, en nog één !
Verhulst is met zijn boekje in de geschreven pers geloofd, door radio en televisie geïnterviewd en elke keer verhief hij zichzelf -terecht, wie zou die kansen laten liggen ?- met zijn lelijke boerendialect en zijn gespeelde onbehouwenheid tot een literaire vedette. Dimitri Verhulst zat ook in het eerste Canvas boekenprogramma van Jan Leyers met een Marokkaanse vrouwelijke collega die hij zorgvuldig spaarde. Boers maar politiek-correct.
Dit alles om te zeggen, dat je volkomen bezopen, wanhopig en ontdaan van realiteitszin moet zijn, om een parallel te trekken tussen de literaire lotgevallen van Koen Dillen en 't godverdomse gezeik van Dimitri Verhulst dat gretig bewonderd wordt door Knack, het blad van en door warhoofden.
Turkije bevoorrecht partner, géén EU-lidstaat door Philip Claeys
Een briljant geschreven stuk door Philip Claeys met klinkende argumenten.
Volgende vrije tribune werd naar De Standaard gestuurd. De e-mail werd niet eens beantwoord, laat staan dat het opiniestuk gepubliceerd werd.
Dirk Verhofstadt hield in De Standaard van 7 april een pleidooi voor de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Hij haalt daarbij even Frits Bolkestein aan, “die ooit verkondigde dat Turkije geen Europees land is.” Het klinkt alsof het om een hoogst persoonlijk, origineel maar daarom niet minder omstreden standpunt van Bolkestein gaat, terwijl dat gewoon een geografisch, historisch en cultureel feit is. Turkije hoort niet thuis in de Europese Unie, om de simpele reden dat het geen Europees land is. Je stelt ook geen rugbyspeler op in een voetbalploeg, zeker als die rugbyspeler weigert de spelregels te volgen.
Een constante in de argumentatie voor de Turkse toetreding is die latente, sluimerende chantage: als Turkije er niet bij mag, “dan duwen we dit enorme land in de gretige handen van de islamisten”. Het slechte nieuws is dat Turkije nu al in de handen van de islamistische AKP is. En als we iets willen doen tegen de islamisering van Europa, dan is het niet zo’n goed idee om 80 miljoen moslims binnen te halen in de EU. De integratie van de enkele miljoenen Turken die nu al in Europa gevestigd zijn, kan bezwaarlijk een succes genoemd worden.
Het is een beetje onhandig van Verhofstadt om uitgebreid te gaan citeren uit het werk van de Turkse schrijver Orhan Pamuk. Deze Nobelprijswinnaar literatuur woont immers niet meer in Turkije, omdat hij daar met de dood bedreigd wordt en de overheid zijn veiligheid niet kan/wil garanderen. Pamuk is in Turkije een hoogst verdacht individu, die bijvoorbeeld openlijk de genocide op de Armeniërs besprak. Daar staat in Turkije een gevangenisstraf van twee jaar op. Om maar te zeggen dat er in Turkije nog serieus wat werk aan de winkel is op het vlak van de democratie en de mensenrechten.
Niet alleen erkent Verhofstadt dat, hij heeft in feite ook een bijzonder negatief beeld van Turkije. De onderliggende toon van zijn betoog is dat de Turken niet voor zichzelf kunnen zorgen, en dat Europa die taak dan maar op zich moet nemen. Turkije moet lid van de Europese Unie worden omdat enkel op die manier de Koerden kunnen beschermd worden voor de Turken, de niet-moslims voor de moslims en de vrouwen voor de mannen. De Turken moeten voor Turkije beschermd worden, is zowat de samenvatting van zijn betuttelende betoog. De politieke, institutionele, sociale, economische en demografische gevolgen van een mogelijk Turks EU-lidmaatschap zijn blijkbaar van geen tel. Die moeten we er maar bij nemen.
Onrustwekkend is in elk geval het discriminerende aspect van Dirk Verhofstadts boodschap. “Het gaat om mensen. Het gaat om hun rechten en vrijheden”. Omdat de Turken niet in staat zijn daar zelf voor te zorgen, moeten wij ze opnemen in de Europese Unie. Maar waarom alleen de Turken? Wat met buurlanden van Turkije als Syrië, Iran en Irak? Zijn de mensen, hun rechten en vrijheden daar van geen tel?
Indien de Europese Unie zou beginnen met een niet-Europees land als Turkije op te nemen, is het onmogelijk om daar verder nog een lijn in te trekken. Welke argumenten hebben we dan nog om een land als pakweg Marokko te weigeren? Zelfs de niet-naleving van de criteria van Kopenhagen, de voorwaarden waar elke kandidaat-lidstaat moet voldoen, kan niet meer ingeroepen worden. Meer dan drie jaar na de opening van de toetredingsonderhandelingen staat Turkije immers nog geen stap verder in de naleving van die criteria.
Rekening houden met de realiteit, daar is niets mis mee. Dat heeft niets te maken met “kiezen voor het verleden waarin Turken en christenen elkaar bloedig te lijf gingen in naam van een heilige overtuiging”. Er bestaat een realistisch alternatief voor het utopische EU-lidmaatschap van Turkije: een bevoorrecht partnerschap. Er zijn overigens verschillende instrumenten voorhanden om de democratie en de mensenrechten in omliggende landen (niet alleen in Turkije) te steunen: het buitenlandbeleid en het nabuurschapsbeleid van de Europese Unie, handelsakkoorden en andere vormen van samenwerking.
De publieke opinie in Europa heeft blijkbaar meer historisch besef en gezond verstand dan de beleidsmakers in de EU. Zowat alle peilingen in Europa wijzen op een grote meerderheid die de toetreding van Turkije verwerpt. Misschien zou men daar eens rekening mee moeten houden, bijvoorbeeld door de beslissing over deze fundamentele kwestie te onderwerpen aan een bindend referendum. Burgerdemocratie, zeg maar. Zoiets kan de democratische legitimiteit van de Europese Unie alleen maar ten goede komen, en dat is heus geen luxe.
Philip Claeys - Euro-parlementariër
Het is niet steeds wat het lijkt : Britains got talent 2009
In de Engelse talentenjacht Britains got talent 2009 gaat men op zoek naar mensen die nooit de kans hebben gekregen succes te oogsten voor het voetlicht met hun speciaal talent.
Voor twee jaar was er de "ontdekking" van de telefoonverkoper, Paul Potts die een aardige tenorstem bezat en iedereen verraste met zijn vertolking van Nessun dorma uit Turandot, maar vooral opviel wegens zijn bescheidenheid en gebrek aan présence. Of deze man veel zal bereikt hebben in het operagenre weten we niet.
Vorige week werd de stunt nog eens overgedaan met een 47-jarige mevrouw die er vrij gewoontjes uitziet maar die de zaal én de jury plat kreeg met een sterke vertolking van I dreamed a dream uit Les Misérables. Wij moeten u naar de video leiden met een bruggetje, want ITV geeft het fragment niet vrij buiten Youtube : klikt u op de foto van de jury.
The Old Faithful : de ouwe trouwe spuiter
In het oudste Nationale Park van de Verontschuldigende Staten van Obama, Yellow Stone, (Wyoming/Montana) bevindt zich een geyser die om de 70 minuten in werking treedt. Dit is een van de beste amateurvideo's die we op Youtube vonden.
Het Paard van Erdogan
Omdat de Grieken er maar niet in slagen de stad Troje in te nemen bedenkt Odysseus een list.
De Grieken bouwen een reusachtig houten paard waarin soldaten zich verstoppen. Dit paard wordt 's avonds voor de poort van Troje achtergelaten, in de hoop dat het 's nachts door de Trojanen binnen de stadsmuren zal worden gehaald. Omdat de Grieken argwaan van de kant van de Trojanen verwachten, laten zij Sinon buiten de poort achter, terwijl de rest van het Griekse leger zich achter een heuvel verschanst. Sinon wordt, zoals de bedoeling was, aangetroffen door de Trojanen. Hij vertelt hen dat hij is achtergelaten omdat hij ruzie heeft met Odysseus, en dat het paard een geschenk is voor Pallas Athena. dat opzettelijk zo groot is gemaakt dat de Trojanen het niet binnen hun muren kunnen krijgen. Halen zij echter hun stadsmuur neer om het binnen te laten, dan zal Athena de veiligheid van de stad garanderen. De Trojanen trappen in de list, slaan een bres in hun eigen muur en halen het paard de stad in. Later die nacht komen de Griekse soldaten te voorschijn om de poort voor hun kompanen te openen. De verovering van Troje is een feit.
Prachtland Turkije wil Google & Youtube bannen : wij doen mee !
Een organisatie ter bescherming van het gedachtegoed van Atatürk, de oprichter van het huidige Turkije, heeft een klacht ingediend tegen zoekmachine Google. Op Google zou informatie staan over Atatürk staan die als lasterlijk gezien kan worden. De kans dat de rechtbank het verzoek accepteert, lijkt groot. Het beledigen van Atatürk is wettelijk verboden in het land. Momenteel is ook Google’s videosite YouTube geblokkeerd in het land, omdat daar filmpjes op stonden die Atatürk beledigen. Die blokkade wordt echter flink omzeild met speciale programmaatjes.
PST : de fundamentele vrijheden in Turkije staan op hetzelfde democratische peil als in China. Wanneer halen we dat Gele Paradijs binnen in de EU ?
Istanboel aan de Schelde
In het Antwerpse Sportpaleis was het op Paaszondag feest : daar werd niet de terugkeer gevierd van de Klokken van Istanboel met Paaseitjes maar de geboorte van de profeet Mohammed.
Ruim 15.000 Turken waren aanwezig op deze door het Turkse Ministerie van Religieuze Zaken georganiseerde bijenkomst. De sprekerd van dienst was Dr Ali Bardakoglu, de hoogste geestelijke leider uit Turkije, die het had over waarden en normen en dan weten we dat deze man zeker niet zal aangedrongen hebben bij zijn Europese landgenoten dat zij zich naarstig moeten integreren.
Op 15 januari stond in Hasselt de Turkse premier Erdogan zijn landgenoten aan te sporen zichzelf te blijven en dat werd ook op groot gejuich onthaald.
Ali Bardakoglu knipt een lint
Het heeft er alle schijn van dat door de lakse aanpak van het islamfundamentalisme het land B de geliefkoosde verzamelplaats voor islamitische massabijeenkomsten aan het worden is.
De islam is een vermenging van levenswijze, maatschappelijk gedrag, politiek en godsdienst. Het wordt echter alleen voorgesteld als een religie en als dusdanig infiltreert de islam zich in Europa en verdringt hij onze Westerse cultuur en samenleving. Wie dat niet in ziet, is ofwel dom ofwel een verrader.
Ray
Pst : de foto bovenaan is enkel illustratief geplaatst bij dit artikel.
Van De Ridder tot Elsschot - door Raymond
De familie De Ridder in de tuin van hun woning aan de Zuiderlei 142 (nu Amerikalei) te Antwerpen, 1917. Staand van links naar rechts: Walter de Ridder, Willem Elsschot, de meid. Zittend van links naar rechts: Willem de Ridder, Adèle de Ridder, Jeannetta Jozephina (Fine) De Ridder-Scheurwegen met Jan de Ridder op haar schoot, Anna de Ridder
2000 is Elsschotjaar (1882-1960). De expo “Van De Ridder tot Elsschot” zet de toon voor de rist herdenkingen die lopen tot mei 2001 en vormt de aanloop tot 31 mei. Dan is de Antwerpse schrijver precies 40 jaar dood. In het museum ontdubbelt de man zich tot Alfons De Ridder en Willem Elsschot: de huisvader en de schrijver. Er worden nogal wat familieprenten uit de oude doos gehaald, waaruit de pater familias naar voren treedt. Pa De Ridder heeft nauwelijks wat van de schrijver Elsschot. We zochten de drie overblijvende kinderen Anna, Jan en Ida op. Hun getuigenissen maken een uitzonderlijk portret van Alfons De Ridder. Deze bijlage van Gazet van Antwerpen is een eerbetoon aan de fiere Antwerpenaar die Elsschot was. Aan de man van het grote, kleine oeuvre met de uitgepuurde stijl. Ze is er om te lezen en te bewaren. In de buurt van uw verzamelde werk van Elsschot, natuurlijk.
Dat schreef Martine Cuyt, literair redactrice bij Gazet van Antwerpen, als inleiding bij de “Bijlage bij het Elsschotjaar 2000”.
Dat “lezen en bewaren” hadden wij al gedaan. We gaan nu nog een stapje verder met deze waardevolle “Bijlage bij het Elschotjaar 2000”, halen er naar Angeltjes-normen de belangrijkste brokken uit en schotelen ze de lezers van deze rubriek voor. Omdat voor hen alleen het allerbeste goed genoeg is. En onder hetzelfde motto: lezen en bewaren!
“HIJ LEERDE MIJ GELUKKIG ZIJN”
Dochter Anna De Ridder (intussen overleden- Raymond)
Wat was vaders geliefkoosde bezigheid?
Aan zijn pijpeke trekken. Dat denk ik tenminste. Of misschien nog iets liever: zijn sjiek van links naar rechts bewegen in zijn mond. Ik zag dat aan de dikte van zijn kaak.
Waar had hij een zwak voor?
(Zonder aarzeling met gegier). Voor mij. Ik ging nogal veel naar huis. Mijn oudste zuster woonde in Brussel, Idaake in Mechelen, Jan in Parijs en Walter in Brussel. Papa (lees pepaa) deed altijd open. “t’Is ons Anna,” zei hij op een dag. “Kom binnen. Als er gebeld wordt doe ik altijd zelf open want ik verwacht een Hollandse journalist.” Ik hoorde de Hollandse journalist vragen: “Willem Elsschot, u heeft vele kinderen, niemand die u opvolgt met schrijven?” Ik hoorde hem antwoorden: “Neen, geen enkel.” En toen: “Er is er wel een waarin ik mij totaal terugvind: Anna. Zoudt ge haar graag leren kennen? Draai u om, ze staat daar achter u, met een voorschot aan.” Ikke weg, terug naar de pompbak. (Giert het uit).
Hoe was hij als vader?
Streng, maar rechtvaardig. Als ge een beetje intelligent zijt, neemt ge belangrijke dingen niet licht op.
Kon u met hem praten?
Zeker. Als hij in zijn lederen stoel zat met velouren kussen, dan haastte ik mij altijd in de zetel tegenover hem. Vroeg hij: “Beginnen wij eraan, Anna?” Dat waren serieuze gesprekken over klassieke muziek, geweldige discussies soms ook. Ons onderwerp van gesprek liep meestal uit op lachen. Hij was kolosaal spiritueel.
Over zijn boeken gesproken met hem?
Neen. Nooit. Ik weet niet wat de reden was. Hij moet wel gevoeld hebben dat er boeken waren die ik zo goed als van buiten kende, allez, bij wijze van spreken bijna van buiten. Hij had wel een idee van wie wat gelezen had. “Mijn kleinzoon Willem heeft nooit wat gelezen van mij”, zei hij een keer tegen me.
Wat vond hij erg?
Op een bepaald moment vroeg ik hem: “Pa, waar zoudt ge niet mee kunnen leven?” “Wat ik erg vind?” vroeg hij. “Ik vraag het u”, zei ik. “Ten eerste liegen”, antwoordde hij. “Als ge dat ondervonden hebt, is het nooit meer hetzelfde. Ten tweede: gierigheid, daar kan ik helemaal niet mee leven.” En ten derde ben ik vergeten.
Hoe noemde hij u?
Anna. Vic (haar echtgenoot. Raym.) noemde mij wel eens Anneke, maar dat had hij niet gaarne. Aan een naam torn je niet, zei hij altijd.
Waarin gelijkt u op uw vader?
Da’s moeilijk te zeggen. Laat dat de anderen maar doen. (Wanneer Jan Maniewski er een jeugdfoto van Elsschot bij haalt, gelijken voorhoofd en kin).
Wat was de meest kenmerkende houding van papa?
Na ’t eten deed hij graag een dutje. Dan klopte hij eerst zijn pijp uit en legde een gazet over zijn gezicht, want er mocht geen vlieg in de omtrek zijn. Bij zijn dutje had hij niet graag kinderen rond de oren. Ik woonde nog in de Lemméstraat, omdat wij nog geen woonst hadden gevonden. “Curieus, hè”, zei pa. “Ik was half in slaap en toen dacht ik: hier vliegt een dol rond mij.” Mijn zoontje Willem had de hele tijd rondjes zitten lopen rond zijn fauteuil
Ik zie hem nog in die fauteuil zitten. Aan zijn gezicht en de manier waarop hij aan zijn pijp trok, wist ik dat hij aan het denken was.
Wat was zijn lievelingsgerecht?
Da’s heel gemakkelijk: stokvis. En pilaf, een Arabisch gerecht: rijst met schapenvlees. Goh, wat nog, hij was zo’n kleine eter. Zure vis, ja, maar geen pekelharing, die aten wij ’s nachts op als we waren gaan dansen. Vroeg ons moeder ’s morgens: “Waar is nu die haring naartoe?” En ik en mijn broer Willem: “Als we dat eens wisten.”
Wat dronk Elsschot graag?
Een goed glas wijn, op het goede moment. Een heel goeie borrel. Nooit Belgische jenever. “heeft geen smaak”, zei hij. Schiedam, Bols, wat ben ik allemaal gaan kopen….
Wat heeft u van hem geleerd?
Gelukkig zijn, niet knorren. Ik had mijn energie van bij mijn geboorte en die zou ik behouden.
Nog een mooie anekdote?
Er was eens een huishouden met een kat en een papegaai en dat kwam niet overeen. Die papegaai met zijn grote mond zat altijd af te geven op die kat. Op een keer had de poes de papegaai te stekken, trap af, kelder in. En toen zei de papegaai tegen de kat: “Wij gaan nogal ne gang, he poezeke?” (Lacht aanstekelijk) Hij vertelde dergelijke dingen graag, werkte graag met woordspelingen: “Henrieke?” “Aan watte, ma?” Maar vuile, vulgaire moppen, dat niet. Dat kon hij niet verdragen.
Welk boek van Elsschot is u het liefst?
Het schoonste? Da’s navenant uw eigen humeur. Als ik een beetje in de put zit, ga ik zeker niet “Villa des Roses” lezen.
Ik vind de boeken magnifiek, ik heb ze gelezen en herlezen. En iedere keer ontdek ik er iets nieuws in. Weet ge dat ik spijt had dat ik die mensen allemaal kende? Zo scherp beschreef hij ze.
Weet ge wat ik onlangs nog eens heb herlezen? “Het Tankschip”. En da’s mij kolossaal meegevallen. Het tweede deel is zo plezierig dat ik ben moeten stoppen met lezen van het lachen. Van een geestigheid, ja, da’s nu het woord, geestigheid!
Wordt Elsschot naar waarde geschat?
Hangt af van de tijd. Voor de moment heel erg. Alleen als ge afgaat op het feit dat op school Elsschot verplicht is. Om te lezen en dus te leren.
Wat is de grootste legende over Elsschot?
Dat hij van school is gesmeten. Daar is niets van aan. Dat heeft hij me zelf verteld. Hij wilde daar weg. Hij had een “kazaksken” klaarstaan en tijdens de recreatie is hij het afgebold. Hij wou ermee stoppen.
Wat moet er gebeuren in dit Elsschotjaar?
Ik wil al lang een brief schrijven aan Leona Detiège. Krijgt ge briefkes in uw bus: “Antwerpen, houd uw stad rein.” Allez, kijkt nu naar dat beeld van vader: om te schreien, beschilderd, de duiven doen er hun gevoeg op. Allez, die duiven zou hij nog “plezant” gevonden hebben. Maar die spuitbussen, nee.
Ze hebben vader daar in een kot gezet, met bankskes rond waar de mensen hun boterhammeke eten en achteraf hun buskes hier en buskes daar gooien. Ja, het beeld is helemaal, pepaa, maar moesten ze hem dan hoog op een paard zetten, zoals Leopold?
Dames en heren, houd uw stad rein, gaat maar eens zien naar het Mechelseplein.”
P.S. Voor het eerstvolgende interview schakelden wij Martine Cuyts bandopnemertje aan en legden ons oor te luisteren bij dochter Ida De Ridder.
Raymond
Met de Parijse Metro rijden is een avontuur beleven.
Deze video is opgenomen door de camera's van het RATP, hij duurt 6 minuten en is bijzonder onaangenaam om te bekijken. De Franse blog waar we dit fragment vonden noemt het voorval symptomatisch voor het schadelijke klimaat in de randsteden waar de moslim-koeltoer het maatschappelijke leven beheerst. Een van de aanvallers roept tot het slachtoffer "stront-Fransman". Een politie-agent die deze video in beperkte kring heeft getoond, zodat hij op het internet terchtkwam, is tijdelijk geschorst voor deze daad.