De Standaard meldde enkele dagen geleden, dat Bart de Wever zijn denktank Stratego op non-actief heeft gezet.
Na de succesrijke verkiezingen, niet gevolgd door een succesrijke regeringsvorming, zag De Wever zich geplaatst tegenover zoveel politieke en structurele problemen, dat hij niet anders kon dan zijn alleenheerschappij te delen met een kleine groep vertrouwelingen, verenigd in Stratego (zoals het bekende spel) waarin hijzelf de rol van Admiraal vertolkt die weet waar de Vlag verstopt staat en desnoods zelf opereert als Ontmijner of Spion. Het voordeel van dat groepje raadslieden is ook, dat de strakke partijlijnen omzeild worden.
Tot de Strageisten behoort de onvermijdelijke Liesbeth Hoomans, Ben Weyts, het lachebekje Frieda Brepoels, Logeman Bracke, Geert Bourgeois, Danny Pieters, e.a. Het nut van de denktank werd bewezen bij de regeringsonderhandelingen, zoals we konden lezen in de Libre Belgique : Bart zegde ja tegen de franco-belgische maffia, trok zich vervolgens terug met zijn voorwendsel-Stratego en keerde terug naar de conferentietafel met de mededeling dat zijn "ja" van zonet eigenlijk een "neen" of "ja, maar" betekende. Razernij bij de Walen.
Zo'n strategie kan je enkel spaarzaam toepassen, anders verknal je je eigen gezag én geloofwaardigheid, voor zover dat laatste van veel belang is in dat politieke haaienbassin.
Inmiddels zagen de Strategisten zichzelf en hun adviserende rol wel zitten. De ambitieuze Bracke, niet vies van een intrige, een man die nooit kan gedijen in een figurantenrol, liet zich buiten de groep wel graag iets ontvallen over wat er intern aan de hand is : niet zozeer om de zaken te laten opschieten, maar wel om zijn eigen belangrijkheid te onderstrepen : kijk eens, wat ik allemaal weet ...
Tot het De Wever ter ore kwam dat er door zijn Strategisten "gelekt" werd. Zonder Bracke officieel te viseren, want wellicht zijn er anderen die ook niet konden zwijgen, kwam het de voorzitter goed uit om een einde te stellen aan de roddelpartijen. De denktank had nog weinig nut in de onderhandelingen, de franco-belgen hadden er hun buik van vol en dus besliste Bart de zaak,op te doeken en op non-actief te zetten.
Het is trouwens meer dan 2 maanden geleden dat de 7 onderhandelende partijen mekaar nog rechtstreeks gezien of gesproken hebben ... het vertrouwen is groot ! Vandela, die plots uit het Niets opgedoken kwam en ons voorgesteld werd als een Groot Staatsman (alsof wij allen aan geheugenverlies lijden) spant zich vooral in om de tijd te rekken en te zorgen dat de 7 mekaar niet in het vizier krijgen. Als daar een regering moet uit voortkomen, staan het land B nog mooie tijden te wachten.
Ray
17-11-2010
Telenet : zoals wij liegen, zo liegt niemand !
Deze tekst wordt ingegeven vanuit een bevriende locatie. Want nog steeds hebben de Telenetknoeiers onze verbinding niet hersteld.(17 november 2010 - 16.25 u)
Zoals elke normale mens, hebben wij een hartsgrondige hekel aan liegen en belogen worden. Dat is trouwens een van de redenen waarom wij nooit voor Bart de Wever zullen stemmen. Dat de grote Vlaamse communicatie maatschappij Telenet zijn klanten beliegt, bedriegt en behandelt als huisvuil, dàt hadden wij nooit durven bedenken.
Even samenvatten wat er aan de hand is. Op het einde van deze maand gaan wij ons elders vestigen en tot onze verbazing is op die plek geen Telenet-aansluiting aanwezig en evenmin een bereidheid bij de omwonenden om deze prachtprovider binnen te halen. Braaf zoals wij zijn, hebben wij de Mechelse tam-tamspecialisten per aangetekende brief verwittigd dat we van hun diensten afzien per 25.11.10. Vrienden hadden ons verwittigd dat we verrassingen zouden meemaken, want Telenet is niet dankbaar voor de jarenlange trouwe en wat ons betreft correcte klandizie maar is wel ongegeneerd rancuneus voor het stopzetten van de relatie. Zeker als er sprake is van een overstap naar Belgacom, waar wij noodgedwongen en met tegenzin toe verplicht zijn.
De rest van het verhaal kent u : op vrijdag 12 november rond 10 uur 's morgens heeft Telenet de stekker uitgetrokken zonder enige kennisgeving en dit twee weken eerder dan wij gevraagd hadden. Zomaar, een foutje, mijnheer. Adieu internet, adieu mails, adieu digitale televisie. Mails die voor ons bestemd zijn, worden geretourneerd naar de afzender hebben wij vernomen, wat ook al in tegenstrijd is met de algemene voorwaarden die Telenet promoot, namelijk dat e-mailadressen 3 maanden bijgehouden worden.
Uit de drukke telefoongesprekken die wij sedertdien voeren met de Vlaamse RTT-opvolgers geven wij u een korte bloemlezing van markante uitspraken door jongens en meisjes wier ouders hen vermoedelijk op het hart hebben gedrukt nooit te beuzelen. Elk gesprek wordt voorafgegaan door het intoetsen van allerlei keuzecijfers om finaal vergast te worden op een pim-pom-pam-melodijtje , dat een verloochening is van 20 eeuwen beschaving. En dan klinkt plots de stem van de aartsleugenaar/ares van dienst :
- Uw probleem zal opgelost worden binnen de 24 uren.
- Onze technische dienstwerkt niet tijdens het week-end, dat is toch normaal.
- Binnen de 5 werkdagen zal u terug aangesloten zijn.
- Wij zijn een groot bedrijf, mijnheer, alles verloopt hier volgens vaste procedures, dat is in het voordeel van de klant.
- Onze technische dienst houdt niet van weder-aansluitingen, voor hen bent u een slechte betaler of een ontrouwe klant ...
- (zucht ) ...24 uur is tenminste drie werkdagen mijnheer, dat begrijpt u toch (zucht)
- U geniet de hoogste prioriteit, meer kan ik niet doen.
- U hebt al eens getelefoneerd, want u hebt een dossiernummer.
- Ik zet u in de spoed. U bent een aparte case, een foutje.
Inmiddels zijn wij 6 dagen verder na de stommiteit die Telenet begaan heeft en wordt ons elke dag (soms 2 x) iets anders verteld.
Wij zijn van zodra af Vandenbrande meedeelde dat er een Vlaamse opvolger zou komen voor de RTT/Belgacom overgestapt omdat we ons verheugden op die belangrijke Vlaamse aanwezigheid op de communicatiemarkt. Ook al ondervonden we vlug in het buitenland dat Telenet niet dezelfde diensten kon bieden dan Belgacom of KPN. Waar ze wel goed in geslaagd zijn bij Telenet, dat is om een staatsinstelling te imiteren met geen enkel respect voor de betalende klant en een mentaliteit van een zwerm liegende papegaaien.
Wij gaan met dit dossier naar de ombudsdienst.
Dank voor de vele bemoedigende reacties en suggesties.
Ray
Dag 6
Hij komt, hij komt, hij komt die …… heraansluiting van Telenet? Zelfs op vandaag blijft Angeltjes in de grootste onzekerheid.
Telenet houdt zijn woord niet en laat Heer Ray in het ongewisse door warm en koud te blazen.
Dagelijks belt Heer Ray Telenet om, na de gebruikelijke “nummerkes” te hebben ingetoetst, poeslieve dames en maar al te vriendelijke heren hun verhaaltje te mogen aanhoren. Hij vergelijkt het met Seerezade (mij totaal onbekend) die haar onthoofding telkens kon uitstellen door ellenlange verhaaltjes te vertellen. Heer Ray heeft al zijn grieven en uitleg klaar tegen hij terug op het net kan. Dus, Fikken, maak u maar niet ongerust: ze zullen ne ferme stamp tegen hun schenen krijgen.
Pas gisteren - pas gisteren dus - werd de blokkering vanuit het hoofdkwartier van deze bende potverteerders opgeheven. Zoals wij dachten zou de zaak dan opgelost zijn maar neen hoor: er moet nog een technieker te plaatse komen om ergens aan de straatzijde in een of ander “bakske” te friemelen. (dit was dus ook gebeurd om af te sluiten)
Er is echter een nog grotere bedreiging dan het gemis van tintelnet, heu internet want als het nog lang duurt wordt onze grootste vrees bewaarheid: het einde van Angeltjes.
Heer Ray heeft zich wonderwel direct aangepast aan zijn nieuwe leven zonder het razendsnelle internet, enerverende ding-dong gedoe van inkomende e-post en de druk om toch maar Angeltjes draaiende te houden.
Heer Ray voelt zich uitgelaten als een schoolmoe kind dat op vakantie mag. In plaats van zich zorgen te maken over de ondergang van ons avondland doet hij niks anders dan boeken lezen, lezen en nog eens lezen. Tussendoor genietend van Mozart, Bach, Händel, Peter Benoit, Ravel enzovoort en zo verder maar vooral van Puccini.
Het ergste is dat hij terug het genot heeft ontdekt om te gaan wandelen in zijn prachtige kleurrijke stad waar de multivriendelijkheid er van af druipt. Het was al iets meer dan een maand geleden dat Heer Ray nog eens de tijd vond om in ‘t stad van AAAAuw rond te slenteren en tot zijn verbazing en grote vreugde kon hij vaststellen dat er weer een toestroom van gelukzoekers, graaiers en potsierlijke lanterfanters is bijgekomen. Echt waar! Zo opvallend was het. Tussen haakjes: wij hebben hem minutenlang zien staan gluren aan de vitrine van een soepjurkenwinkel.
Daarom vrienden, mijn bede om een massale oproep aan Heer Ray te richten zodat hij terug op het rechte pad komt.
16-11-2010
Waarom dit onland aan het verzuipen is
Vriend Tjenne stuurde ons volgende merkwaardige, voor mij onthutsende, bedenking door. Zijn er kenners in de zaal die het beter weten? Waarom hoor/lees ik niemand in de media die deze denkpiste enigzins volgt?(Duplo)
Waarom, …..daarom!
Was de overstroming te voorkomen, jazeker.
Bij de overstroming van 2000 heeft men de dijken en het waterpeil verhoogd, omdat grotere schepen met grotere ladingen langs de waterwegen kunnen vervoerd worden. De reden waarom men niet mocht baggeren, (dus verdiepen) was het vervuild slib met zware metalen dat nergens gestort mocht worden, daarom heeft men het waterpeil en de dijken met 30 cm maar verhoogd, zo kunnen de beken en grachten die dichtgeslibd en onbestaande geworden zijn hun water zonder te pompen niet meer kwijt.
Waarom heeft men het waterpeil van de rivieren dan niet laten zakken enkele dagen voor de voorspelde regendagen, zodat men de beken en spaarbekkens vooraf kon laten leeglopen? Dan was er geen overstroming geweest en zaten de mensen nu niet in de problemen. Nu ligt de scheepvaart toch ook stil. Het zal wel goed zijn voor de eenheid van het land en voor de economie. De verzekering betaalt, de economie draait, en wij hebben toch al alles met een verhoogde solidaire rampenpremie betaald.
Tjenne
15-11-2010
De arrogantie van de macht
Angeltjesvrienden zullen hier een politiek getinte titel menen te ontwaren. Meer dan terecht maar dat is nu niet de bedoeling anders had ik een artikel van tientallen bladzijden moeten schrijven.
Ik stel vast dat meer en meer grote bedrijven en multinationals zich net zo gedragen als “onze” fascistische regeringen en het EUSSR-politbureau. Klantvriendelijkheid is van geen tel. Leest u maar even wat Freddy van Gaever hierover te vertellen heeft i.v.m. zijn tevergeefse pogingen om contact te nemen met Fedasil.
Heer Ray vroeg me echter de situatie nog even te schetsen.
De arrogantie van Telenet.
Net nu juffrouw Ellen en Savat de Amazone aan het afvaren zijn zit Angeltjes zonder internet en Heer Ray ook nog zonder TV sinds 12 november. Vandaar dat ondergetekende als hulplijn wordt ingeschakeld wat ik met veel genoegen doe en voor mij een grote eer is.
Eind november verhuist Heer Ray om zijn riante villa in te ruilen voor een bescheiden loft zonder ellendige trappen. Daar is echter een groot probleem: het is er onmogelijk om Telenet te ontvangen en Heer Ray is bijgevolg verplicht om over te schakelen naar Belgacom. (Of Mobistar maar dan heeft hij toch nog een ADSL-lijn van Belgacom nodig.)
Alles wordt geregeld, via Belgacom, om vanaf eind november over te schakelen. Dat weet Telenet maar al te goed en toch sluiten ze totaal onterecht, zonder boe of ba, de internet- en TV-verbinding af op 12 november. Gelukkig hebben ze iets over het hoofd gezien: er is nog mogelijkheid om te telefoneren.
Naar wij konden vernemen is het een smerige gewoonte bij Telenet om klanten die overschakelen te pesten door hen, vanaf Telenet op de hoogte wordt gebracht van de overstap, stante pede af te sluiten.
Na meerdere telefonische oproepen naar de dure betaalnummers - zelfs voor hun 075-nummer moet je betalen ook als je een abonnement hebt dat je alle normale nummers gratis kunt bellen - is er een sprankeltje hoop dat de zaak opgelost wordt tegen - ten vroegste - woensdag. Ondertussen zijn Heer Ray zijn vingers wel blauw van de vele nummertjes in te toetsen waar de computerstem hem telkens om vroeg.
Ten vroegste woensdag want zo weten ze bij Telenet te zeggen: de technische dienst werkt niet in het weekend. Telenet geeft telefonisch toe dat er onterecht werd afgesloten maar doet niet de minste moeite om zich te excuseren. Integendeel. Dit bedrijf heeft een fout gemaakt maar i.p.v. die zo snel als mogelijk recht te zetten, wat impliciet als een soort verontschuldiging zou kunnen worden beschouwd, zetten ze Heer Ray gewoon in de wachtrij. (en dat rijmt nog ook, hé Jos)
Het wordt nog erger.
Individueel een klant afsluiten gaat blijkbaar als een fluitje van een cent. Aansluiten als nieuw “slachtoffer” is ook al geen enkel probleem.
Maar een fout rechtzetten? Holala. Op de vraag om deze vergissing zo rap mogelijk recht te zetten antwoordde Telenet als volgt:
Wij zijn een groot bedrijf, wij kunnen niet ingaan op individuele vragen.
13-11-2010
Vermandere zong
vermander zong
'k hoor vermander niet meer zingen van een marokkaan in gent op de grote markt van brussel met zijn schoon west-vlaams accent waar hij zong van de chinezen van veel moren op de trams van de turken die hier kwamen met de kindjes en madam(s) van de magere pakistanen en de siks uit India hij zag ook nog indianen een prinses uit afrika hij zag heel wat vreemde lieden rond ''t kasteeltje' * aangeland om hun diensten aan te bieden in hun nieuwe vaderland en na 't zien van al die mensen in die multi-KULLE stad is vermander, op zijn peird..., weggevlucht 'bachten de kuppe', in galop,...recht naar zijn heird ! nu zingt hij niet meer zo luide zodat ieder 't horen kan van die brave albanezen en de bange blanke man
jos
12-11-2010
Een droevig bericht
Daarnet krijg ik een telefoontje van onze hoofdredacteur dat zijn internetverbinding volledig is uitgevallen. De heer Ray had gepland om "telenet" te vervangen door " belgacom" op 26/11/2010. Dat was echter zonder telenet gerekend. Deze prachtmaatschappij besloot eenzijdig (zonder boe of ba) vandaag de heer Ray van het net af te sluiten. Dat is in de eerste plaats een zeer vervelende situatie voor onze hoofdredacteur en eveneens voor ons "angeltjesvrienden" . ik moet u waarschijnlijk niet vertellen dat de heer Ray alles in het werk stelt om aan deze vervelende situatie zo vlug als mogelijk een einde te stellen. Misschien lukt het wel langs een omweg. dat zullen we vlug weten Groeten Jos
Patt Condell met Nederlandse ondertiteling
.
Selahattin Koçak loopt weer eens tegen de lamp
De Beringse schepen Selahattin Koçak (sp.a) is opnieuw betrapt op een verkeersinbreuk. Koçak had zijn rijbewijs nog niet ingeleverd, wat hem als sanctie was opgelegd bij een vorige inbreuk, aldus TV Limburg.
Vlak voor de federale verkiezingen in juni bleek bij een politiecontrole dat de verzekeringspapieren van zijn auto niet in orde waren. Hij kreeg een rijverbod van drie maanden opgelegd.
De voorbije dagen liep hij bij een recente politiecontrole weer tegen de lamp, omdat duidelijk werd dat zijn rijbewijs sinds de vorige inbreuk nog niet ingeleverd was.
Selahattin kan moeilijk inroepen dat hij nog niet goed geïntegreerd is : het is de typische nonchalance van een opportunistische socialist die meent dat de wetten niet voor hem gelden.
Dino De Laurentiis (Torre Annunziata, 8 augustus 1919 - Los Angeles, 11 november 2010) was een Oscar-bekroonde Italiaanse filmproducent. Hij produceerde in totaal zo'n 150 films, van ondermeer Federico Fellini, Ingmar Bergman, David Lynch, Stephen King en Ridley Scott.
De Laurentiis studeerde aan de filmschool Centro Sperimentale di Cinematografia in Rome. De eerste film die hij produceerde was L'ultimo Combattimento (1940). Hij vestigde de productiemaatschappij Dino de Laurentiis Cinematografica in 1946. Toen zijn enorme filmstudio Dinocitta' Studios in financiële problemen kwam, verkocht hij de filmmaatschappij aan de Italiaanse regering en emigreerde naar de Verenigde Staten in 1970. Daar vestigde hij de De Laurentiis Entertainment Group, met haar eigen studio's in Wilmington (North Carolina)
De Laurentiis kreeg de Oscar voor beste buitenlandse film in 1957 voor Fellini's La Strada. In 2003 kreeg hij de The Irving G. Thalberg Memorial Award, een speciale Oscar voor producenten. Hetzelfde jaar ontving hij ook een speciale Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië.
Uit de Oscarwinnende film La Strada van Fellini vonden wij de trailer uit 1954 met Anthony Quinn als de bruut Zapato en de echtgenote van Fellini, de overrompelende actrice Giulietta Masina als het simpele en gevoelige meisje Gelsomina (wie herinnert zich nog het muziekje ?) en de Engelse acteur Richard Basehart.
De periode van dit soort Italiaanse neo-realistische en tegelijk fantastische cinema is al lang voorbij (en vergeten). Met de dood van Di Laurentiis is het helemaal afgesloten.
Ray
Seks
Heteroseks is een afwijkende vorm van pedofilie
(vrij naar AAaRGH)
Dankbare moslims in Engeland op 11 november 2010
Dankbare moslim-immigranten tonen hun aanhankelijkheid aan en dankbaarheid tegenover het gulle Engeland dat hen opving, onderdak bezorgt, voedt, geld verstrekt en laat genieten van de voorrechten van de Britse vrijheden, nadat ze hun eigen Prachtlanden ontvlucht zijn. Tepasselijk gebeurde dit gisteren op 11 november 2010, Rememberance Day.
Bij mijnheer doktoor
Sap van rode bieten goed voor het brein
Bij het ouder worden, worden bepaalde hersendelen minder goed doorbloed. Met als gevolg een groter risico op dementie en het uitvallen van cognitieve functies. Nu blijkt dat het sap van de rode biet de bloedtoevoer naar de hersenen stimuleert en zo het dementieproces kan afremmen.
Bieten bevatten veel nitraat die door bacteriën in de mond worden omgezet in nitriet. Uit eerder onderzoek met nitrietrijke groenten zoals kool, spinazie en selderij, weten wetenschappers al dat nitriet, de bloedvaten wijder maakt. Zo ook het sap van de rode biet. Het recente onderzoek is het eerste dat aantoont dat nitriet ook de bloedtoevoer naar de hersenen stimuleert.
Kleinschalig onderzoek Veertien volwassen, ouder dan 70, zijn gedurende 4 dagen afwisselend op een nitraatrijk/nitraatarm dieet gezet. Bloedanalyses en een MRI scan toonden een verhoogde bloedtoevoer naar de voorste hersenlobben aan na een nitraatrijk dieet met bietensap.
Het zijn die lobben die door wetenschappers in verband worden gebracht met dementie. Af en toe een glaasje bietensap zou dus wonderen doen voor het brein. De resultaten staan online te lezen in het vakblad Nitric Oxide: Biology and Chemistry
de mensen bekampen mekaar totterdood met wapens uit grote bedrijven de enen verdienen er dik belegd brood waar and'ren op slagvelden blijven
maar rustig slapen de machthebbers voort heel ver van het bloedbad verwijderd waar het bommengeweld nog nooit werd gehoord waar een aanslag steeds wordt verijdeld
we vinden het erg en we kijken ernaar we doen zelfs een nutloze bede we vragen aan 'leiders' een heel klein gebaar maar macht gaat nooit samen met vrede
zo blijft steeds het slagveld met doden bezaaid aan weerszij onschuldige mensen en blijft zo de leugen tot waarheid verdraaid door lieden die geen vrede wensen
jos
De NVA over de Ronde Tafel Intercul
"Al bij al vind ik dit eindrapport verhelderend. Het levert zeker een interessante bijdrage aan het oh zo essentiële integratiedebat in Vlaanderen, België en Europa."
Laten we het nog maar eens over de ‘Rondetafel voor de Intercul’ hebben. De onzin die Joëlle Milquet zopas lanceerde onder de vlag van de heilige diversiteit zal niet leiden tot een betere integratie, maar tot nog meer multiculturele apartheid. “Het DNA van ons land is zijn interculturaliteit”, orakelt Milquet. En dus wordt over een aantal traditionele, diep in onze cultuur ingewortelde feestdagen (bv. Pasen) de spons geveegd. Maar geen nood. In ruil komen er drie nieuwe seculiere feestdagen. De Rondetafel schuift zelf drie dagen naar voor: de ‘Internationale Vrouwendag’ (8 maart), de ‘Internationale Dag tegen het Racisme’, uiteraard (21 maart) en de ‘Werelddag van de Culturele Diversiteit’ (21 mei). Dat alleen al ontmaskert het hele gedoe als een gênant nummertje progressieve zelfbevrediging.
Integratie betekent in de ogen van Milquet en co. dat de meerderheid in dit land zich ‘binnen redelijke grenzen’ moet aanpassen aan de verzuchtingen of zeg maar eisen van de minderheid. Dat die dwaze misvatting uitgerekend uit het brein van ‘madame Non’ Joëlle Milquet komt, kan geen toeval zijn. Het is de kern van de Franstalige politiek in dit land. Inboorlingen en vooral Vlamingen moeten zich aanpassen. Aan Franstalige inwijkelingen in de Vlaamse rand rond Brussel of aan allochtonen die massaal neerstrijken in onze contreien. Zowel bij Franstaligen als bij allochtonen is enige wil tot integratie vaak ver zoek.
Het pleidooi voor de invoering van allochtonenquota is oude wijn in niet eens nieuwe zakken. Bij aanwervingen moeten allochtonen voorrang krijgen bij gelijke bekwaamheid. Niet alle allochtonen zijn blij met die betutteling en de Nederlandse regering gaat die vorm van ‘positieve discriminatie’ net afschaffen. Maar in België gaat men op het onzalige ingeslagen pad verder. Volgens de Rondetafel moeten werkgevers moslims ook toelaten om tijdens de werkuren hun dagelijkse gebeden te zeggen. En vrouwen die eisen dat ze door een vrouwelijke arts worden behandeld, moeten dat ook kunnen laten doen. In het verleden kwam het in ziekenhuizen vaak tot incidenten tussen streng-religieuze mannen en artsen of gyneacologen. De Rondetafel wil nu dat ziekenhuizen plooien naar de eisen van moslims. Conflict opgelost. Moslimfundamentalisten moeten niet veel moeite meer doen. Ze worden op hun wenken bediend.
Tot slot oordeelt de Rondetafel dat het ritueel en onverdoofd slachten van dieren ongestoord verder kan gaan. “Anders wordt de godsdienstvrijheid geschonden.” Misschien moeten moslimorganisaties nu ook het recht op boerkadracht, gedwongen huwelijken, eremoord en genitale verminking bij vrouwen opeisen. Onder het mom van ‘godsdienstvrijheid’, nietwaar. Na het afspringen van de communautaire gesprekken, lieten Vlaamse onderhandelaars zich in de pers ontvallen dat Milquet “zot” is. Je zou het gaan geloven. Of zoals auteur Wim van Rooy in zijn boek en interview over de islam zegt: “Moslimextremisten hebben hier zelfs geen bommen nodig. Ze krijgen Europa zo in de schoot geworpen…”
@VB
De toegeeflijkheid van Bart de Wever
Bart De Wever is bij een deel van de Vlaamse opinie nog altijd onaantastbaar. Hoe dat komt is een raadsel – of het zou door de hetze in de Franstalige pers en politiek moeten zijn – maar de Vlaamse held is lang niet zo ‘onbuigzaam’ als Vlaamsgezinde kiezers wel denken. Het links-flamingantische blad ‘Meervoud’ is zwaar teleurgesteld in De Wever en schrijft dat die de Vlaamse ambities voor Brussel heeft opgeborgen.
‘Meervoud’ oppert dat in Vlaams-Brusselse kringen met ongerustheid kennis werd genomen van de nota-Di Rupo. De opluchting was dan ook groot dat die nota werd afgeschoten. Maar dat was misschien te vroeg gejuicht. “Groot was de verbazing, en de teleurstelling, dat Bart De Wever, in zijn ‘verslag aan de koning’ bereid bleek om in zeer verregaande mate tegemoet te komen aan de Brussel-voorstellen van Di Rupo,” stelt ‘Meervoud’.
“Eind augustus was er nog slaande ruzie aan de onderhandelingstafel toen Laurette Onkelinx woedend uitvloog tegen CD&V en N-VA omdat deze partijen voet bij stuk hielden om de kinderbijslag aan de gemeenschappen, en niet aan de gewesten toe te kennen”, schrijft Bernard Daelemans. “De uitbarstingen van deze hysterica blijken wel bijzonder doeltreffend te zijn, want zie: in het ‘verslag’ van De Wever wordt de kinderbijslag nu aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (dus aan het Brussels Gewest) toevertrouwd. Praktisch alle voorstellen van Di Rupo worden door De Wever overgenomen, behalve het herinvoeren van tweetalige lijsten voor de Brusselse gewestverkiezingen.” Brussel krijgt bovendien ook nog 300 miljoen euro extra. In ruil voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, die ook geen echte splitsing is vermits Franstaligen inschrijvingsrecht krijgen.
Ook het Vlaams Komitee voor Brussel is vernietigend over de nota van Di Rupo die, zoals gezegd, haast volledig werd overgenomen door De Wever. “Er wordt helemaal niet gestreefd naar een ‘2+2-model’ (van twee deelstaten, Vlaanderen en Wallonië, en twee subgewesten, Brussel en Duitstalig België, nvdr), want er mag aan Brussel ‘constitutieve autonomie’ toegekend worden. Een aantal nieuwe bevoegdheden worden aan het gewest toegewezen (kinderbijslag, arbeidsmarktbeleid, beroepsopleiding). Aan de beleidsversnippering over de 19 gemeenten wordt niet wezenlijk geraakt. Inzake de taalwetgeving worden geen knopen doorgehakt, de toepassing ervan blijft problematisch. Brussel wordt zowel financieel als qua bevoegdheden versterkt. Door de constitutieve autonomie komt het gewest ook definitief en onherroepelijk op gelijke voet met Vlaanderen en Wallonië.”
Dat ziet er allemaal niet goed uit en Bart De Wever ging er blijkbaar mee akkoord. Gelukkig hebben de Franstaligen zelf het compromisvoorstel van De Wever afgeschoten en dus is het nog niet zo ver. Maar, zoals ‘Meervoud’ besluit: “Er zijn weer bakens verzet. In een eventuele nieuwe onderhandelingsronde zal het moeilijk zijn om terug te komen op de standpunten die zijn ingenomen.” Verzeilt de N-VA in een Egmont-bis-avontuur? De toekomst zal het uitwijzen.
@ VB
Wurlitzerdromen
Een goede morgen geacht publiek !
Ben ik de kluts kwijt? Nadat we elkaar al zo goed hebben leren kennen, spreek ik jullie vandaag nogal afstandelijk aan. Wel, lieve vrienden, ik ben door mijn grote baas op de vingers getikt. Hij vindt dat ik te familiair - ja, zo heeft hij dat gezegd – met de Wurlitzerfans omga. Ik heb er zo mijn mening over : tussen ons gezegd en gezwegen, denk ik eigenlijk dat hij een beetje gestoken is door het succes van mijn bescheiden inbreng. Tja, ik heb maar niet geprotesteerd, men moet zijn plaats kennen, nietwaar ?
Enfin, we zullen er eens invliegen.
Als iemand de bijnaam “misthoorn” heeft, denken jullie dan aan iemand met zangtalent? De zangeres in kwestie had inderdaad een eerder ongewone stem met een diep timbre. Zij werd geboren in Londen op 28 september 1946; haar grootouders waren van Joods-Russische afkomst. Al heel jong zong en speelde zij samen met haar broer in een jazzgroepje.
Op 14 - 15jarige leeftijd had ze al de top bereikt met twee absolute hits in het Verenigd Koninkrijk, nl. You don’t know en Walking back to happiness. Helen Kate Shapiro moest nog 16 worden toen ze tot de beste zangeres van haar land verkozen werd.
Zoals het dikwijls gaat met plots overweldigend succes – te jong, te vroeg, te snel – was Helen Shapiro tegen haar 20ste verjaardag uitgespeeld. Zij leek tegenover het nieuw opkomend zangtalent, zoals Sandie Shaw, Lulu e.a., eerder ouderwets. Zij schakelde over naar musical, jazz en uiteindelijk gospel. In 1987 werd ze gebeten door de Messiasmicrobe en nam slechts nog geloofgeïnspireerde nummers op. In 2002 stopte ze haar muzikale carrière om zich helemaal te kunnen toeleggen op haar gospel contactavonden.
Helen had een duidelijk herkenbaar kapsel: men noemde het de “beehive”… de bijenkorf in het Nederlands. Hoe men daaraan geraakte? Wel, in die tijd noemde men dat “creperen” oftewel “tegenkammen”. Men nam een haarstreng, trok die omhoog en kamde vervolgens de haren terug naar de wortels toe. Dit werd met elke haarstreng herhaald tot men een dikke massa verward haar kreeg; vervolgens ging men dan luchtig over de buitenste laag om een glad, maar wel dik effect te bereiken. Er waren speciale kammen te koop om een maximaal crepeerresultaat te doen verschijnen. Het was een marteling dit kapsel te ontwarren – dikwijls was de schaar de enigste oplossing. Komt erbij dat de “lak” toen nog in zijn beginfase stond. Als je met dit kapsel, dat vervolgens verstevigd werd met een laag “lak”, een trage – wang-tegen-wang - danste, dan was het niet ongewoon dat het haar gewoon afbrak en aan de wang van de danspartner bleef hangen. Let maar eens op: géén enkel haartje beweegt bij de opname van Walking back to happiness van Helen Shapiro :