De échte bazen van Europa hebben gesproken : géén Euro-obligaties
Ich liebe dich ... Moi aussi
De Franse president Nicolas Sarkozy en de Duitse bondskanselier Angela Merkel zijn beiden geen voorstander van het uitgeven van gezamenlijke Europese obligaties.
Dat hebben Merkel en Sarkozy vrijdag gezegd in het Duitse Freiburg, waar ze elkaar spraken over de EU-top in Brussel van volgende week. Jean-Claude Juncker, voorzitter van de eurogroep, opperde het plan voor euro-obligaties eerder deze week. Merkel nam er al direct afstand van, net als de Nederlandse minister van Financiën, Jan Kees de Jager (CDA).
De tegenstanders zijn van mening dat landen niet meer geprikkeld worden te bezuinigen als ze te makkelijk risico's met andere lidstaten kunnen delen. Sarkozy liet vrijdag weten dat Merkel en hij niet vooraf door Juncker zijn geraadpleegd.
Tijdens de top volgende week zullen de EU-leiders waarschijnlijk ook besluiten om het noodfonds van 750 miljard euro, dat is bedoeld om de Europese eenheidsmunt stabiel te houden, voorlopig niet te verhogen.
Tot dusver heeft alleen Ierland een beroep (67,5 miljard euro) gedaan op dit, zodat er nog genoeg geld in zit. Het Internationaal Monetair Fonds (IMF), dat zelf ook meebetaalt aan het noodfonds, had eerder gepleit voor een verhoging van het totaalbedrag
Door Jeroen Langelaar @ Elsevier
De Grote Liberale Leider, Verhofstadt die als het op geld aankomt, steeds als eerste klaarstaat om uit te geven en de bevolking af te romen, kan hiermede zijn Euro-obligatieplannetje opdoeken. President Dweil mag verder zijn instructies afwachten van het Frans-Duitse koppel.
Na de parlementsverkiezingen van bijna zes maanden geleden zijn alle pogingen om een nieuwe regering te vormen op een mislukking uitgelopen. De twee kampen hebben zich onverzoenbaar tegenover mekaar opgesteld: de socialisten, die de verkiezingen wonnen in Wallonië – het Franstalige zuidelijke deel van het land – en de nationalistische conservatieven uit het Vlaamse, Nederlands georiënteerde noordelijke landsgedeelte. De Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) heeft de meeste parlementszetels veroverd. Hun aanvoerder, historicus Bart De Wever (39), wil België in twee staten onderverdelen
Meneer De Wever, hoeveel tijd geeft u België nog?
Ik ben geen revolutionair, ik wil niet onmiddellijk een einde maken aan België. Dat hoeft ook helemaal niet, België zal op een bepaald moment vanzelf in rook opgaan. Wat wij Vlamingen nu verlangen, is de eigen bevoegdheid voor de rechtspraak en het belastings- en sociale bewind. De buitenlandpolitiek is volgens ons in betere handen bij de Europese Unie. Maar de Belgische staat heeft op lange termijn geen toekomst meer: voor grotere politieke ambities is die te klein en op kleine schaal, zoals belastingen of het sociale stelsel, is hij te heterogeen.
Op basis van diezelfde argumenten had Beieren zich al lang van de Bondsrepubliek Duitsland moeten afscheiden.
Nee, Beieren maakt deel uit van de Duitse democratie. Uit de Duitse geschiedenis kun je opmaken hoe dat land zijn eenheid gevonden heeft. In België merk je hoe een land uit mekaar valt. Met fatale gevolgen: in 2003 zei de Duitse econoom Hans-Werner Sinn dat Duitsland de “zieke man van Europa” was. Ondernemingen weken uit of gingen over de kop, de belastingdruk voor de burgers bleef maar stijgen. Tegenwoordig is Duitsland weer de locomotief van Europa en is België, na eindeloze politieke conflicten, de zieke man.
U haalt economische argumenten aan om de afsplitsing van Vlaanderen door te voeren?
Ik herhaal: Als het mogelijk zou zijn de hervormingen in de Belgische staat die nu noodzakelijk zijn uit te voeren, zou ik dat niet verhinderen. Maar dat is niet mogelijk. De Walen, en vooral de socialisten die de sterkste partij vormen, houden alle nuttige hervormingen tegen. Daarom zeg ik: België functioneert niet meer. België is een mislukt land.
U wilt een staatkundige versnippering, terwijl om u heen aan een groot en verenigd Europa gewerkt wordt?
Maar door de ontwikkeling van Europa en vooral de invoering van de euro wordt een scheiding net veel eenvoudiger. Vroeger dacht ik dat de afschaffing van de Belgische frank in een economische catastrofe zou uitmonden. Tegenwoordig betalen de twee Belgische landshelften gewoon verder met de euro.
Er wordt altijd weer gezegd dat de laatste haken die België samenhouden bier, voetbal en het koningshuis zijn. Maar Vlamingen en Walen hebben hun eigen bieren en ze spelen tweederangs voetbal dat niet bijdraagt tot de collectieve eenheid. Dan blijft alleen nog de koning over.
Veel mensen hebben een romantisch beeld van de monarchie, zelfs in de Franse republiek meet de president zich de allure van een monarch aan. Maar de monarchie maakt deel uit van het Ancien Régime, het is iets van vroeger. In mijn ogen is de koning niet belangrijk.
Maar hij is wel degene die de politici opdraagt een regering te vormen.
Het is een probleem dat de koning nog een politieke rol vervult. Als er een crisis ontstaat, wint de koning aan belang. Hij neemt het voortouw bij de vorming van een regering. Voor de Vlamingen is dat een nadeel, omdat de koning anders denkt dan wij. Voor de Walen is het een voordeel, omdat zij met hem verbonden zijn. Wij zijn voorstanders van een republiek.
Een half jaar na de parlementsverkiezingen is er nog altijd geen regering. Heeft de koning gefaald?
Dat is een heel gevaarlijke vraag, want Der Spiegel wordt ook in België gelezen.
Antwoordt u gewoon eerlijk.
Het wordt in ieder geval steeds moeilijker een federale regering te vormen. Als we ons aansluiten bij een dergelijke regering, is het risico groot dat we de volgende verkiezingen verliezen. We zijn verkozen omdat we voorstanders zijn van radicale veranderingen en omdat de kiezers erop vertrouwen dat we na zes maanden van onderhandelingen niet zullen inbinden.
Dan blijven er enkel nog nieuwe verkiezingen over. De minister-president van het Brusselse gewest, een Franstalige socialist, zegt dat dat het einde van België zal betekenen.
Het is toch merkwaardig dat de mensen die België niet willen ontbinden er wel heel veel over praten.
Uw tegenstanders verdenken u ervan dat u de onderhandelingen belemmert om nieuwe verkiezingen uit te lokken en nog meer stemmen te verzamelen.
We volgen een strategie en daar hebben we nooit een geheim van gemaakt. We streven stap voor stap naar Europa en naar Vlaanderen. We willen geen revolutie, ik ben in wezen een conservatieve man, ik hou niet van avontuur.
Waarom zouden de Walen met de financiële onafhankelijkheid van Vlaanderen instemmen? Het economisch sterkere Vlaanderen kan dan op elk moment de geldkraan dichtdraaien, dan hangt Wallonië aan de leiband.
We willen ze de hand reiken, ook financieel. Maar wanneer we geld doorsluizen naar Wallonië, moet dat op normale voorwaarden gebeuren. Geld mag toch geen infuus zijn, zoals drugs dat voor een junkie zijn.
Was de situatie in de Belgische geschiedenis niet ooit omgekeerd? Veel Vlamingen vonden vroeger werk in het zuidelijke landsgedeelte.
Het klopt inderdaad dat Wallonië in de 19de en in het begin van de 20ste eeuw economisch sterk stond. Maar er werd nooit geld overgeheveld naar Vlaanderen. Alleen de ondernemers die in Brussel woonden, waren rijk. Als u beweert dat wij Vlamingen ooit steun gekregen hebben en nu we rijk zijn, niet meer willen betalen, zou dat geschiedenisvervalsing zijn.
Maar het draait bij u toch niet om geld?
Natuurlijk gaat het ook om onze nationale en culturele identiteit. Wie zoiets zegt, lijkt tegenwoordig niet modern te zijn. Je bent pas modern als je een “wereldburger” bent, indien mogelijk ook nog mobiel, flexibel en rijk. Maar in werkelijkheid is de grote meerderheid bang voor globalisering en vragen ze zich af: Waar hoor ik nu eigenlijk bij? Dat is bij ons ook het geval.
En die mensen kunt u dan een “Vlaamse identiteit” bieden?
Ja. Wanneer mensen geen maatschappelijke en culturele identiteit meer gewaarworden, keren ze zich af van de democratische partijen en kiezen voor degene die een ongezond, gedeeltelijk racistisch nationalisme verspreiden. Dan zeggen ze: We voelen ons bedreigd! Gooi die buitenlanders eruit! Weg met vreemde godsdiensten!
Dat is niet uw devies?
We streven naar een integratie van buitenlanders, geen uitwijzing. Maar op het vlak van integratie knelt nu net het schoentje. Bij ons in België leven buitenlanders van de vierde generatie, de grootvader is een buitenlander, de zoon, die zijn zoon ook en zo verder. In ons land zou zelfs de Amerikaanse president Obama nog een buitenlander zijn. Als we dat probleem niet oplossen, dwalen steeds meer mensen af naar populisten zoals Geert Wilders of Jean-Marie Le Pen.
Ook Bart De Wever wordt door veel mensen in België als een “wolf in schapenvacht” beschouwd. Hij stelt zich bedaard op, maar bijt hard toe, zodra hij daar de kans toe krijgt.
Als die mensen gelijk zouden hebben en ik verholen extreem-rechts zou zijn, waarom ben ik dan in 2003 niet meteen naar het Vlaams Blok overgestapt?
U bedoelt daarmee de extreem-rechtse Vlaamse separatisten.
Ze hadden in 2004 bijna een kwart van de stemmen behaald. Met hun 24 procent waren ze strikt genomen de machtigste partij in Vlaanderen, dan was ik meteen in het parlement terechtgekomen. In plaats daarvan heb ik me bij een partij aangesloten die toen nog zeer klein was.
Waarom?
Ik wil niks te maken hebben met populistisch rechts. Ze brengen de Vlaamse beweging schade toe.
*****
Zo kennen we Bart de Wever : een handige woordengoochelaar. We verwijzen naar ons eigen opiniestuk, enkele verdiepingen lager.
De Wever : geen revolutie, wél verrottingstrategie
Wat bezielt de figuur van Bart de Wever toch ? Wij hebben reeds zeer lang een dikke hekel aan de man en de redenen van onze afkeer bevinden zich in het gedrag van deze over het paard getilde TV-flamingant. Gelukkig voor het paard.
We gaan weer eens niet de geschiedenis herschrijven van dit complexe figuur en de verwarde politieke keuzes die hij probeert te verkopen als politieke strategie. Enerzijds vertoont de man soms onverwachte (verbale) lef, door bijvoorbeeld de internationale pers toe te spreken en dit ongrijpbare instituut proberen te overtuigen van de juistheid van zijn visie. Lef, inderdaad die bij sommigen bewondering opwekt omdat de sprekerd afwisselend zijn waren aanprijst in het Frans, Engels, Duits en Nederlands : voorwaar, een reïncarnatie van Jan Theys. Niet toevallig zitten we weer in de televisiesfeer, de kraaminrichting die Bart de Wever het leven schonk.
Anderzijds is er sprake van angst, onzekerheid, twijfel en vervreemding. Dit alles weggestopt achter steeds diezelfde verbale krachtpatserij, het enige aspect waar het succes van De Wever op gestoeld is. Woorden die uitgesproken worden met een trefzekerheid en een intonatie die geen spoor van twijfel toelaat. De Wever wéét alles en weet het steeds beter. De Wever kan ook alles aan en heeft oplossingen voor alle problemen. En hij schuwt geen goedkope trucs : als een intellectuele standwerker gebruikt hij Latijnse spreuken om de magische kracht van gekleurde Rijnstenen aan de man te brengen. De gereïncarneerde Jan Theys is al lang de Keizer van de Vogelenmarkt.
Luister naar mijn woorden, kijk niet naar mijn daden.
In de regeringsonderhandelingen heeft hij zijn sterkste troefkaarten van bij dag 1 uit de handen gegeven, namelijk door de post van eerste minister nederig aan te bieden aan Elio Di Rupo én tegelijk de verzwakte socialisten en de afgetroefde christen-democraten als Vlaamse partners aan te duiden. De natuurlijke bondgenoten van Vlaams Belang en LDD werden minachtend genegeerd. Een van de uitspraken van De Wever in zijn televisieportret : "Die belangers zijn toch marginalen ..." verraadt voldoende de diepe afkeer en afgunst van de TV-flamingant op mensen met beginselvaste opvattingen.
Vervolgens heeft de allesweter van de NVA zich gestort op de onderhandelingen met de niet-marginalen van de belgische politiek en daar heeft hij niet enkel bot gevangen maar heeft hij zich ook laten ontmaskeren als een kleine verwende Nero (de échte, niet die van Marc Sleen). Op zich moeten wij ons daar niets van aantrekken want de franco-belgen kunnn ons vierkant gestolen worden maar de persoon De Wever heeft nét het tegenovergestelde bereikt van wat HIJ beoogde : geloofd en bemind te worden omwille van zijn unieke capaciteiten. De man is een onvoorstelbare ijdeltuit en Narcissus.
De zieke man Europa
Verbazing alom toen vandaag bekend geraakte dat De Wever in Der Spiegel een interview heeft gegeven waarin hij het land B beschrijft als "de zieke man van Europa". Een weinig originele uitspraak overigens. Dat hij de monarchie een veeg uit de pan geeft, kunnen wij waarderen, ook al komt de negatieve uitspraak voort uit een nieuw aangekweekte persoonlijke rancune : de keuning heeft al meermaals door zijn keuzes en handelingen laten blijken dat hij niet onder de indruk is van de NVA-voorzitter en diens inzichten.
De Wever heeft echter met zijn vlugge woordenstroom in zijn kaarten laten kijken : in een belgische regering stappen, interesseert hem niet, want dat zou zijn partij stemmen kosten ... Wat is er dan gebeurd gedurende de voorbije zes maanden ? Aan welk Javaans schimmenspel neemt de NVA deel ? Als de Waalse socialisten op zeker moment dreigden met de splitsing van het land B, was het De Wever die niet vlug genoeg kon ontkennen, dat dit zeker niet zijn bedoeling was ... De dubbelzinnigheid van de NVA is niet enkel enerverend maar op de lange duur ook fnuikend voor het leven van de gewone mensen.
De internationale geldmarkten en domme uitspraken
Uitgerekend in momenten dat de geldmarkten beginnen speculeren tégen de belgische staat, is het bijzonder onverstandig om als een van de politieke hoofdrolspelers in het belgische drama, de reputatie van dit onland internationaal nog meer te beschadigen. We zullen het even toelichten, voor zover nodig :
Wij zijn ondubbelzinnige voorstanders van de Republiek Vlaanderen en wij verwachten dat het Vlaams Parlement terzake een duidelijk standpunt inneemt en vervolgens een scenario volgt, zoals bijvoorbeeld beschreven door Gerolf Annemans en Steven Utsi. Dat is duidelijk en de internationale analysten zullen zeer vlug aanvaarden dat de economisch sterke regio Vlaanderen meer dan leefbaar is en vele troeven bezit.
Deze consequente en verantwoorde houding is door De Wever altijd met veel welsprekendheid afgedaan als revolutionaire praat ... Hij kiest voor de evolutie en de verdamping (en succesvolle uitslagen van de verkiezingen, zoals nu blijkt.). De NVA kiest voor belgië, dat is verduidelijk en herhaaldelijk gebleken. Wie die keuze maakt moet consequent zijn en opkomen voor de belangen die samengana met die keuze. Dat is echter niet wat De Wever doet : met zijn politieke praatjes schaadt hij de financiële realiteit en het internationale vertrouwen in de financiële draagkracht van het land B "verdampt". Met als gevolg, Griekse toestanden. Hogere belastingen, een onstabiele arbeidsmarkt, sociale en financiële slagvelden, paniekmaatregelen door politici die nooit uitgeblonken hebben door moed of staatsmanzin ... Mogen we er nog de migratie en asielproblkematiek bijhalen die zeer zwaar doorweegt in dit land van melk en honing op de burgers ?
De zieke man van Europa of de dikke praatjesmaker van Vlaanderen ?
De keuze van De Wever is die van de verrotting en daar passen wij voor. De grote strateeg van de NVA is een over het paard getilde praatjesmaker, een man die nog nooit zelf om het even wat gerealiseerd heeft.
Soms dachten wij in het recente verleden, dat wij de enigen waren die tegen de stroom in durfden varen en de ongelukkige NVA-strategie durfden aanklagen. Gelukkig worden we vandaag bijgetreden door de ijdele De Wever zelf in der Spiegel. Wie het nu niet door heeft, is graag ziende blind.
Ray
De hemel boven de Mojavewoestijn
De jaarlijkse Geminiden meteorenregen, die plaatsvindt wanneer de Aarde in zijn baan rondom de Zon door het stoffige puinspoor van de mysterieuze, uitgedoofde komeet 3200 Phaethon veegt, zou de beste meteorenregen van dit jaar moeten worden. De Geminiden zullen naar verwachting hun piek bereiken in de nacht van 13 op 14 december, maar je kunt reeds dit weekend beginnen met speuren naar Geminide meteoren. De meteorenregen is het best na middernacht waar te nemen onder een donkere, maanloze hemel, wanneer de radiant van de regen in het sterrenbeeld Gemini (Tweelingen) hoog boven de horizon staat — een situatie die de waarneemkansen voor hemelschouwers op het noordelijk halfrond het gunstigst maakt. In deze afbeelding, gemaakt tijdens de Geminide meteorenregen van 2009, flitste een heldere meteoor met een groenige tint door de hemel boven de Mojavewoestijn nabij Barstow in Californië (VS). Herkenbaar op de achtergrond zijn de heldere sterren van een noordelijk asterisme dat bekend staat als Het Steelpannetje, dat het meteoorspoor omkadert
Stiptheid was al in 1998 een groot probleem bij de NMBS, en is het vandaag meer dan ooit. Er worden Zwitserse raadgevers bij gehaald om het op te lossen. "Is er bij de maatschappij dan niemand te vinden die dat kan?" vraagt de Standaard zich af ? Wij antwoorden in de plaats van de 3 spoormaatschappijen : "Neen, wij zijn niet bekwaam om wat dan ook te veranderen".
In 2001 boden de Zwitsers van Swissair zich aan om Sabena te redden. We weten hoe dat afgelopen is. De NMBS, Sabena de Post en de VRT (geloof ons maar , deze laatste is een Vlaamse zelfmoord-kandidaat van klein formaat, maar de problemen hebben een zelfde oorzaak) zijn typevoorbeelden van staatsdiensten die zich op het commerciële terrein bewegen en graag dure termen uit het managersjargon gebruiken. Daarmede beogen zij meestal als eerst stap de weddes van de directeurs op te krikken. En dan zijn we er. De rest van het beleid en de structuren blijft in handen van de syndicaten en de politiek.
Het is onafwendbaar in dit land : aan al wie de politiek geld verstrekt onder om het even welke vorm, wordt vroeg of laat opgelegd om de vakbonden meer macht te verlenen en deze bedrijvenvernietigers eisen vervolgens antieke personeelsstatuten die een vlotte werking verhinderen. Pierre Godfroid, niet direct ons type van mens, heeft daarover zijn boeiende bevindingen beschreven bij Sabena.
De Zwitsers bij de NMBS zullen uiteraard dikke vergoedingen opstrijken en een aantal vage veranderingen suggereren, waar de directies van den IJzeren Weg jaren zullen over discuteren met de syndicate en waar niets van terechtkomt. Inge Vervotte, of welke andere politieker uit de toekomst, zal beweren, dat er goede vooruitzichten zijn. De betalende kudde Reizigers wordt geduld gevraagd. En de ombudsman is de ideale excuusdienst voor alle stommiteiten en ergernis.
Ray
Onderschept Telegram
Donderdag 09/12/10 onderhandelingen opgeschort.Stop.Moeder Van de la in kritieke toestand.Stop Familie samenkomst vereist.Stop Hervatting onderhandelingen op 13/12/10. Stop. Van de la aanwezig op 12/12/10 bij basketbal wedstrijd Oostende. Stop Moeder Van de la blijkbaar niet kritiek genoeg. Stop Weer enkele dagen tijd gekocht. Stop Staatsmanschap en SP.a één grote komedie.Stop
(telegram onderschept door onze vriend Senior- Stop)
Parijs, 10 december 2010
.
Onvoorstelbaar kindermisbruik
Tussen de dertig en vijftig kinderen van twee kinderdagverblijven in Amsterdam zijn mogelijk het slachtoffer van ernstig seksueel misdrijf. Dat heeft burgemeester Eberhard van der Laan zondagavond gemeld op een persconferentie.
Tijdens de persconferentie over de omvangrijk zedenzaak in Amsterdam heeft hoofdofficier van justitie van Amsterdam Herman Bolhaar een foto van de 27-jarige verdachte vertoond. Ook de politie heeft afbeeldingen van de man op internet gezet. Dit doet de politie om mensen gerust te stellen dat hun kinderen niet met deze man in aanraking zijn gekomen. Maar ook om er achter te komen of nog meer kinderen deze man als oppas hebben gehad.
De politie heeft dinsdag een 27-jarige verdachte, geboren in Riga in Letland maar sinds 2008 in het bezit van het Nederlanderschap, aangehouden die werkzaam was op zeker twee kinderdagverblijven.
Kinderporno Hij werd aangehouden na een onderzoek dat op gang kwam na de vondst van kinderporno in Amerika.
De verdachte wordt ook verdacht van het vervaardigen en verspreiden van kinderporno. De man is dinsdag gearresteerd en vrijdag in staat van beschuldiging gesteld. Ook de echtgenoot van de man is gearresteerd voor het in bezit hebben van kinderporno.
De man werkte onder meer bij Jenno's knuffelparadijs aan de Admiraal de Ruijterweg in Amsterdam-West en bij kinderdagverblijf Het Hofnarretje aan het Smaragdplein in de Amsterdamse Pijp. Ook bood hij zich aan als oppas via internet.
Zondagmiddag zijn de ouders van de kinderen op de hoogte gesteld. De bijeenkomst geleid door burgemeester Eberhard van der Laan. Ook hoofdcommissaris Welten en hoofdofficier van justitie Bolhaar waren aanwezig.
Voorlichtingsbijeenkomst Van 33 kinderen zijn de ouders bereikt en die waren bij de voorlichtingsbijeenkomst. Het misbruik zou zowel op de kinderopvang hebben plaatsgevonden als bij de oppasadressen.
Burgemeester Eberhard van der Laan en hoofdcommissaris Bernard Welten gaven zondagavond een persconferentie. Hoofdofficier van Justitie Amsterdam, Herman Bolhaar en Paul van der Velpen, directeur GGD Amsterdam, zijn ook bij de persconferentie aanwezig.
De Amsterdamse GG&GD zette extra medewerkers om de geschokte ouders op te vangen.
@ Elsevier
De uitspraak van de dag
Bart de Wever in der Spiegel via de Standaard : "Als wij in een federale regering stappen, is het risico groot dat we de volgende verkiezingen verliezen. Men heeft voor ons gestemd omdat wij voorstander zijn van radicale veranderingen en omdat de kiezer erop vertrouwt dat wij na zes maanden onderhandelingen geen toegevingen gaan doen."
Aan de Egyptische kust van de Rode Zee hebben de afgelopen tijd meermaals aanvallen van haaien plaatsgevonden. Een Duitse toersite werd vorige week zelfs door een haai gedood. Als reactie daarop heeft Egypte belachelijke beschuldigingen tegen Israël geuit.
De Mossad zou haaien hebben afgericht om het toerisme van de Egyptenaren kapot te maken.
Voor de Israëlische regering zijn de beschuldigingen »te belachelijk voor commentaar«. Haai-expert Aviv Levy van het onderwaterobservatorium Marine Park in het Israëlische Eilat aan de Rode Zee zegt, dat er inderdaad iets bijzonders met de haaien aan de hand zou zijn, dat de oorzaak daarvan echter niet in Israël, maar in Egypte gezocht moet worden. De Egyptenaren zouden duidelijk proberen iets te verbergen en zouden de aanvallen gebruiken voor een grootscheepse uitroeiing van haaien. Bovendien werd in Israël een reiswaarschuwing voor de Sinaï uitgegeven. De reden daarvoor zijn terreurplannen tegen Israëli’s door groeperingen, die dicht bij Al-Qaida staan.
Bart de Weverhoorn liet zich vorige week verrassen door onze huisfotograaf bij het wegsnoepen van de lunch voor de vogels.
(dank aan C & A)
12-12-2010
welkom alba's en koso's
welkom alba's en koso's
ik weet het albanezen.. gij die aan mijn deurken staat.. en pakt wat er graaien valt.. zolang hier 'is', naar huis niet gaat.. desnoods, al eens in parken slaapt.. maar 's morgens uitgeslapen stapt.. naar een vermaarde advokaat.. die door de gulle belzenstaat.. zeer rijklijk wordt betaald.. om ons te kl*ten, ..u met gouden raad.. aan geld te helpen van de staat.. het domme plebs tot zwijgen dwingt.. erover waakt dat 't eigen volk betaalt !
ééns was het rustig in mijn straat.. 't is al een tijd geleden dank zij de multikulle welvaartstaat behoort dat tot 't verleden
jos
Ontnuchterende feiten uit Wikileaks over Turkije
De meeste Vlaamse kranten hadden vooral oog voor de anekdotische kanten van de Amerikaanse diplomatieke nota’s op WikiLeaks, maar elders in Europa was dat gelukkig niet altijd het geval. Het Duitse weekblad Der Spiegel ging bijvoorbeeld dieper in op wat Amerikaanse diplomaten echt denken over Turkije.
Al jaren oefent de VS-regering zware druk uit voor de EU-toetreding van Turkije. Dat was zo onder Bush en dat blijft onder Obama. Er gaapt echter een enorm verschil, zo blijkt nu, tussen wat de Amerikanen officieel zeggen en wat ze echt denken.
De Turkse premier Erdogan wordt (volkomen terecht) een islamist genoemd die zich door God uitverkoren acht, zichzelf als de ’volkstribuun van Anatolië’ ziet en zich enkel informeert via gelijkgezinde kranten. De Amerikanen stellen zich vragen over de persoonlijke rijkdom van Erdogan en vermoeden dat er corruptie in het spel is. Heel wat regeringsleden en hun medewerkers zijn even onbekwaam als ze arrogant zijn. Ahmet Davutoglu bijvoorbeeld, de minister van Buitenlandse Zaken, begrijpt weinig van wat zich buiten Ankara afspeelt. Voor de onderhandelingen over de toetreding tot de Europese Unie had de regering enkele duizenden medewerkers moeten aantrekken die goed Engels spreken en door de eurocraten ernstig genomen kunnen worden. Totnogtoe werden alleen vertrouwelingen uit islamistische organisaties ingeschakeld…
De Amerikaanse diplomaten melden ook wat de achterliggende ambities zijn van sommige AKP-leden. Ze willen de islam in Europa verspreiden. Een lid van een denktank die dicht bij de regeringspartij staat, wordt geciteerd: "Wij willen Andaloesië terug en wij willen wraak nemen voor onze nederlaag bij de belegering van Wenen in 1683".
Naïeve zieltjes van de Europese Commissie: pak vast !
Philip Claeys, Euro-parlementslid
Rhapsody in Blue - Georges Gershwin
Georges Gershwin werd geboren uit Joods-Russische ouders in Brooklyn op 26 september 1898. Zijn interesse voor de muziek ontstond toen hij ongeveer tien jaar oud was. Zijn ouders hadden een piano gekocht en hij leerde zelf de grondslagen van de harmonie kennen en componeerde een aantal liedjes. Later ging hij piano studeren, en werd dan in een muziekhandel aangenomen om de klanten demonstraties geven van de instrumenten die er verkocht werden. Gedurende zijn vrije tijd kreeg hij nog les in de harmonieleer bij R.Goldmark.
Zijn eerste liedje publiceerde hij op zijn 18de. Hij werd al snel bekend omdat hij regelmatig artikels schreef voor populaire weekbladen.
Toen hij 21 was, ging zijn eerste musical, 'La-La Lucille', in première met succes. Ook het liedje 'Swanee' dat hij in dezelfde periode componeerde, oogstte veel succes: er werden paar miljoen exemplaren verkocht. Hij ontdekte toen de rijkdommen van de jazzmuziek; waarvan hij zeer veel gebruik maakt.
Maurice Ravel, aan wie Gershwin raad was komen vragen, had vrijwel onmiddellijk door dat Gershwin een uitzonderlijk talent had. Dat maakte hij in zijn antwoord ook duidelijk: 'Ik heb u niets meer aan te leren'.
Maar zijn belangrijkste werken werden niet naar juiste waarde geapprecieerd. Het publiek had geen hoge dunk van zijn populaire melodieën. Een uitzondering is wel 'Rhapsody in Blue' (1924), dat later nog verschillende keren werd georkestreerd door anderen, hoewel het werk aanvankelijk op heel veel kritiek stootte. Maar Gerswhin bleef liedjes componeren voor Broadway-producties en films, samen met zijn broer Ira die de teksten schreef. Hij heeft verschillende klassiekers op zijn naam staan. Hij schreef ook een pianoconcerto, waarmee hij hoopte op een nieuw succes. Het nu alom bekende 'Porgy and Bess'; werd voor het eerst opgevoerd in 1935 voor een absoluut onverschillig publiek.
Tijdens het laatste jaar van zijn leven verbleef Gershwin in Hollywood om zich toe te wijden aan de filmmuziek. Hij stierf er op 11 juli 1937 aan de gevolgen van een hersentumor. Véél te jong.
Stockholm : islamistische terreuraanslagen
De explosies in het centrum van de Zweedse hoofdstad Stockholm waren een poging tot een terroristische aanslag. Dat heeft de Zweedse minister van buitenlandse zaken Carl Bildt gezegd. Hij spreekt van een zeer verontrustende zaak. "Het is mislukt, maar het had catastrofaal kunnen zijn."
Tien minuten voor de explosies werd de Zweedse veiligheidspolitie SAPO gewaarschuwd met een e-mail en een geluidsbestand. Een man waarschuwde het Zweedse volk en zei dat 'nu je kinderen, dochters en zusters zullen sterven zoals onze broeders en zusters en kinderen sterven'. Hij verwees naar de Mohammed-cartoons van Lars Vilks en de Zweedse militairen in Afghanistan.
De eerste ontploffing was om 16.52 uur en tien minuten later blies een man zichzelf op bij Drottninggatan. Slechts een van de zes pijpbommen die hij op het lichaam droeg ontplofte, schrijven Zweedse media. De bommen zouden in serie zijn geschakeld, maar de kabels waren om een of andere reden afgescheurd. Volgens de krant Aftonbladet droeg de man een rugzak vol spijkers. Volgens getuigen riep hij iets in het Arabisch voordat de bom ontplofte. De politie is terughoudend over de zaak.
Zweden is tot nu toe ontsnapt aan grote terreuraanslagen. In oktober verhoogde het land het dreigingsniveau na berichten dat groeperingen in Zweden actiever waren geworden. De veiligheidspolitie zei dat de dreiging relatief laag bleef en dat er geen aanval was te verwachten.
De beloning voor jarenlang tolerant negationisme. De Canadese televisie brengt dit nieuws voor zijn kijkers. De lafbekken van de 0000 weten van niets. O wee, als u een aanhanger van de godsdienst van de vrede een verwijt maakt, omdat hij uw hondje een trap geeft.
Savat
In en omtrent de buik van Brussel is het ook fijn
Een onschuldige wordt opgeleid door de Brusselse politie. Deze ijzervreters hebben niet eens in de mot dat de betrokkene lid is van de FBI.
In de Brusselse trein- en metrostations vindt er elk uureen crimineel feit plaats. Dat zegt Guido De Padt. De senator van Open Vld kreeg heel wat verontrustende cijfers na een schriftelijke vraag aan minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelbaum.
Vorig jaar maakte de politie melding van 9.208 criminele feiten in de Brusselse spoorweg- en metrostations. Daarvan zouden 6.428 feiten of 17 per dag geregistreerd worden in de spoorwegstations en 2.780 feiten of 8 per dag in de metrostations
Brussel-Zuid is zowel onder- als bovengronds het gevaarlijkste station. "Dit spoorwegstation neemt ruim zestig procent van de criminele feiten in de spoorstations en tien procent van de criminele feiten in de metrostations in onze hoofdstad, voor haar rekening" aldus De Padt in een communiqué.
De voormalige minister benadrukt dat de inbreuken op de wetgeving rond de stations nog niet eens zijn opgenomen in de cijfers.
En nu, Guido ? Wat gaan we er aan doen ? Wat is bijvoorbeeld het oordeel van Zijne Zwaarlijvigheid over deze veiligheidsproblematiek ? Is dit, zoals in zijn geboortestad "een zaak van enkele tientallen slecht opgevoede allochtone kientjes" ?
Bron : vandaag.be
Marion van San slaat terug
De bekende criminologe Marion Van San maakt in een uitgebreid opiniestuk in De Standaard (08.12.10) brandhout van het in de media bejubelde onderzoek van professor Hooghe waarin elk verband tussen vreemdelingen en criminaliteit wordt ontkend. Pijnpunt is dat er in België nog altijd geen bruikbare en betrouwbare cijfers voorhanden zijn om een goed onderzoek te kunnen voeren over allochtone criminaliteit. “In Nederland daarentegen, waar ik al meer dan 15 jaar onderzoek doe, hebben wij goed zicht op de betrokkenheid van verschillende etnische groepen bij de criminaliteit en kunnen we zelfs een onderscheid maken tussen eerste- en tweede-generatiemigranten, wat bij bepaalde groepen van groot belang is”, aldus Van San.
Criminaliteit heeft – zo beweren Hooghe en co. – niet zozeer te maken met allochtoon-zijn, maar met werkloos-zijn. Van San betwist de invloed van sociaal-economische factoren niet, maar zelfs als die mee in rekening worden gebracht, is “de kans om verdacht te worden van een misdrijf nog steeds aanzienlijk groter voor de vier grote ‘klassieke’ niet-westerse allochtone herkomstgroepen: Antillianen en Surinamers (vooral in Nederland), Marokkanen en Turken (in Nederland, maar ook bij ons).” “Hooghe beweert met veel aplomb dat hoe meer werklozen er zijn in een gemeente hoe meer criminaliteit er is in die gemeente. Maar, wat hier oorzaak en gevolg zijn, kan hij op basis van zijn analyse niet aangeven omdat hiervoor gegevens op individueel niveau noodzakelijk zijn.”
Marion Van San vergelijkt de mogelijke link tussen werkloosheid en criminaliteit met de bekende vraag van de kip of het ei. “Divers onderzoek toont aan dat (allochtone) jongeren, voordat ze aan een actieve loopbaan beginnen, in contact zijn gekomen met de politie (want de meesten beginnen op heel jonge leeftijd hun eerste passen op het criminele pad te zetten). En de vraag is of zij daarna nog gemakkelijk aan een baan kunnen komen. In die zin is het net zo goed denkbaar dat criminaliteit werkloosheid veroorzaakt en niet andersom…”
“Hooghe en zijn collega’s komen op basis van een veel te grove analyse tot verregaande uitspraken die, toeval of niet, hen blijkbaar welgevallig zijn. Dit versterkt het vermoeden dat hun conclusies, zoals zij die in de media hebben geventileerd, eerder ingegeven zijn door ideologische overwegingen dan door empirisch bewijs.” In bokstermen noemen ze dat K.O.
Van San tikt terloops collega Jan Blommaert nog even om de oren. Ook zij klaagt aan dat in zijn opiniebijdrage “geen enkel empirisch bewijs” wordt aangedragen, maar alleen gescholden wordt op “onderzoekers die resultaten presenteren die wereldverbeteraars zoals Jan Blommaert onwelgevallig zijn.” Van San besluit dan ook dat het zo noodzakelijke debat in dit land “nog steeds niet gevoerd wordt op basis van feiten maar op basis van ideologie.” “En daarmee is het failliet van het debat in België nog maar eens onderstreept.”
bron:VB
In de buik van de grote steden
Bij een van mijn wandeltochten in de rand van de stad van allah, botste ik op een onbekende voetgangerstunnel onder de Boomsesteenweg. Een bouwwerkje van wellicht 100 meter lang met een smal vlak voor voetgangers en twee even smalle vlakken voor fietsers en brommers. Steile trappen en muren vol graffiti, een naargeestige en enge omgeving waarin ik de enige gehaaste voetganger was. Allerlei vieze troep op de grond, die je probeert te negeren maar toch ontwaar je enkele roestige spuiten, waar je bijna je voet opzette. Wie zou het onderhoud op zich nemen van dit akelige, net geen riooltje ? En wie maakt gebruik van deze enge passage die uitkomt bij een supermarkt van Delhaize ?
Ik wilde hier geen stukje over schrijven, maar het toeval wil dat er gisteren een bericht binnenrolt van een lezer die het heeft over een verslag van de preventiecommissie van de Lijn.
De spoorarbeiders van de premetro vragen maatregelen voor hun veiligheid te treffen, omdat er regelmatig in de ruimte tussen de sporen -in de tunnels of in de stations- spuiten aangetroffen worden. Voor de directie is er niets aan de hand vermits zij hun arbeiders een "bakje" meegeven om de drugsafval te verzamelen. De onderhoudsmensen dragen trouwens handschoenen. Wat kan een arbeider meer wensen ? Misschien een softe preventiecampagne,(een van de handelsmerken van de Lijn, waar alleen de directie zijn geweten mee sust en de reclamebureaus hun inkomsten uut halen. De jeugd lacht zich te pletter met deze ridicule oproepen tot sociale verantwoordelijkheid of merkt ze niet eens op.
Schijnbaar is de confrontatie met drugs de gewoonste zaak van de wereld voor de Lijn. Net zoals de trams en bussen, de stations, en de kokers olgespoten zijn met graffiti.
Wie loopt er 's nachts rond in de metrostations en waagt zich op de sporen ? Wat speelt zich af in stations ? Wordt er controle uitgeoefend ? Wat zijn de financiële gevolgen van de opzettelijke beschadigingen ?
Vreemd toch dat de Antwerpse media nog nooit iets gemerkt hebben van dit vandalisme, noch van het drugsgebruik in de premetro. Het behoort tot het politiek-correcte gedoogbeleid van linx. Trouwens een aantal van deze "tolerante" salonsocialisten aan de top zijn wellicht zelf gebruikers van luxe-roesmiddelen ; wat zouden zij hun eventuele multicriminele dealertjes iets in de weg leggen ? En de graffiti-spuiters zijn "straatartiesten", nietwaar. Zij worden niet enkel geloofd en geprezen door de linxe maatschappijvormers, binnenkort worden ze zelfs gelauwerd.
In de buik van de levenden spelen zich de gecamoufleerde ontbindingsprocessen af van de mensheid waar we liefst niet over spreken. In de buik van de grootsteden is het net hetzelfde. Het zou tijd worden voor enkele chirurgische ingreep. Iets voor de kwakzalvers van Sint Augustinus ?
Ray
Een glimlach uit de hemel
.
Bulgaarse Roma kennen Nederlands : Geld, geld ...
Het Nieuwsblad brengt een verhelderde reportage over Bulgaarse Roma en hun aparte relatie tot het land B.
'Bulgaarse Roma zijn welkom in België om te werken', kopte een Bulgaarse krant vorige week op gezag van Vlaams minister Geert Bourgeois (N-VA). Die haalde alles uit de kast om het bericht te ontkennen. In Senovo, een stadje in het noordwesten van Bulgarije, was het artikel in de krant geen nieuws: elke Roma in Senovo heeft familie in Brussel of Gent. 'Ik ken al twee woorden Nederlands: geld, geld.'
'Als je vijf jaar geleden in Senovo was geweest, had je een drukke straat en een bruisend dorp gezien. Er woonden soms meerdere gezinnen in één huis en de straat liep vol met kinderen. Maar veel mensen zijn verhuisd. Naar België. Zie je die houten planken voor dat huis? Dat was een winkel, de uitbaters zijn ook geëmigreerd. Er lag zelfs nog asfalt op de weg, maar die is verdwenen toen het stadsbestuur de waterleiding heeft vervangen. Het zijn nu plastic buizen en daarom is het hier zo modderig.'
Vergil is 22 jaar, Roma en woont in Senovo. Hier groeide hij op, hier wonen zijn vrienden. Dokter worden, dat is zijn ambitie. Hij is een van de weinigen die een mondje Engels spreekt en gidst ons door de straten van zijn geboorteplaats. Senovo ligt langs de spoorweg, vlak bij een verlaten glasfabriek en een filiaal van zetmeelproducent Amylum. Het stadje is nog altijd een van de 'betere' Romabuurten, maar biedt een troosteloze aanblik. Een mager paard loopt door de onverharde, hobbelige hoofdstraat. In het gras aan de rand van de weg scharrelen enkele kippen tussen de roestige auto's. Waar de straat overgaat in een weiland, is de omgeving bezaaid met afval en plasticzakken.
Mooie, lege huizen
Sommige huizen aan weerszijden van de straat zijn nog het best te vergelijken met tuinhuizen. Tuinhuizen met een satellietschotel aan de gevel. Oud en vervallen, met een vage herinnering aan verf. Andere huizen zijn dan weer heuse villa's, met versierde gevels en mooie raamkozijnen. Maar die huizen zijn leeg. Vergil wijst: 'Die mensen zijn met de hele familie naar België verhuisd, ze komen hier nog maar af en toe. En die familie was hier vorige week nog op vakantie, maar ze zijn nu in Brussel.'
Senovo is een stadje met 1.500 inwoners en een grote Romapopulatie. 'Iedereen die hier woont, heeft familie in België', zegt Vergil. 'Je weet hoe dat gaat: iemand gaat er op goed geluk naartoe en komt drie maanden later met geld voor zijn vrouw en kinderen. En met verhalen. Dat je in België 50 euro per dag kan verdienen. Hier verdien je maar 10 of 15 euro. De volgende keer dat hij naar België gaat, reist zijn broer mee én zijn buurman. Zo is het gegaan met mijn neven. Dat grote huis daar, dat is van hen.'
Geld, geld
Ook Mehmed (48) heeft een mooi huis. Hij glimlacht verlegen achter zijn stoppelbaard, een versleten, geel T-shirt verbergt zijn bierbuik. Mehmed woont al vier jaar in Schaarbeek en is met vakantie in Senovo. Communiceren lukt alleen via onze tolk. Of hij nog geen Nederlands kent? Of Frans misschien? 'Twee woorden', zegt hij tegen Vergil. En dan in het Nederlands: 'Geld, geld.' (lacht) 'Vakantie is het niet echt, ik kom verbouwen', vertelt hij. 'Ik heb pas nieuwe ramen en deuren geïnstalleerd. Meubels heb ik nog niet, dat is voor later. Telkens als ik genoeg geld heb gespaard, kom ik even naar hier om verder te werken aan mijn huis. Als ik geld genoeg zou hebben, zou ik gewoon hier blijven wonen. Denk je echt dat het leuk is om in België te wonen? Dit is mijn thuis.'
Wie in Bulgarije blijft, heeft het moeilijk om rond te komen. 'Roma vinden in Bulgarije geen werk', vertelt Bagryan Maksimov, een Roma die met de vzw Integro scholieren leert omgaan met vooroordelen en Roma in het noordoosten van Bulgarije probeert te integreren in de maatschappij. 'Mijn vrouw is zelf Roma, maar dat heeft ze op haar werk niet verteld. Als Seher 's avonds thuiskomt, moet ik haar troosten. Roma blijven Roma, dat is de favoriete uitspraak van de dokter waar ze voor werkt in het ziekenhuis.'
Soortgenoten
Seher verricht al zeven jaar uitstekend werk als verpleegster, maar al haar collega's denken dat ze Turks is. 'Ze is bang wat ze zullen zeggen als ze het te weten komen. En als ze haar niet scheef bekijken, zal ze te horen krijgen dat ze anders is dan haar soortgenoten. Zo denkt bijna iedereen in Bulgarije erover. Te lui om te werken, veel kinderen, geld krijgen van de staat en de rest bij elkaar stelen. Omdat de Roma het stigma hebben dat ze niet willen werken, durven ze op hun werk niet te zeggen dat ze Roma zijn. En zo blijft het stereotype in stand: niemand kent een Roma die werkt.'
Mehmed werkt wel, in Schaarbeek. 'Ik doe vanalles. Ik werk daar voor enkele Turken. Dingen rondbrengen, kebab maken, gaan poetsen in bedrijven, helpen in een nachtwinkel.' Op de foto wil hij niet. Niet alleen omdat zijn werk in België illegaal is, maar ook omdat hij niet wil dat zijn bazen hem herkennen. 'Ze denken dat ik Turks ben. Als ze weten dat ik Roma ben, zou ik geen werk meer krijgen. Het is voor ons de enige optie: verstoppen wie we zijn.'
Mehmed wordt er zelfs een beetje boos van. 'Roma zijn dieven, denken ze, maar ik ben geen dief. Echt niet.' Hij trekt de kraag van zijn T-shirt naar beneden. 'Zie je? Ik draag geen gouden kettingen, ik heb geen ringen. In Brussel zie je ze wel, de Roma die hun hand ophouden en vragen voor wat geld, geld. Zij hebben wel ringen aan hun handen. Denk je dat ze die bij elkaar gebedeld hebben? Ik werk hard om een beetje geld te verdienen. Het is meer dan hier - in Bulgarije verdien je maar 250 euro per maand - maar België is ook een duur land om iets te huren.'
In vergelijking met de armoede en de discriminatie in Bulgarije, is België het paradijs. Het had ook Duitsland, Frankrijk, Griekenland kunnen zijn. Maar in Senovo is België het beloofde land. 'Uw land is heel vriendelijk', vertelt Mehmed. 'Ik probeer de mensen niet te veel aan te kijken, want ik wil niet opvallen. Maar als ik contact heb met de Belgen, dan is dat altijd goed. Ik ben eens zonder ticketje in de metro betrapt, maar ik heb geen boete gekregen.'
Taxi
Er is Stanislav, die een tijdlang kranten rondbracht in Gent. Er is Ludmila, van wie de man nu in Brussel voor een schoonmaakbedrijf werkt. En haar zus, van wie de echtgenoot momenteel in Duitsland zit. Er is Yulka Hristova, die haar verbouwingen en haar valse tanden heeft betaald met geld dat haar zonen en haar dochter haar toesturen. 'Mijn kleindochter gaat in België naar de universiteit', zegt ze trots.
En er is Alexander Angelov (30), die een bron van inkomsten heeft gevonden zonder naar België te verhuizen: zijn aftandse Passat. 'Een keer per week rijd ik naar België', zegt Alexander. 'Als ik een auto vol passagiers heb, vertrek ik.' Aan zijn voorruit plakken de vignetten van Bulgarije, Slovenië en Oostenrijk, op het dashboard ligt een Belgische parkeerschijf. 'De rit (2.500 km, nvdr.) kost me 30 uur, halverwege neem ik anderhalf uur tijd om te slapen. Ik rij tot Brussel en tot Gent, af en toe zet ik ook iemand af in Duitsland. Ik verdien goed: 130 euro per passagier.'
Met het geld dat hij verdient, onderhoudt hij zijn vrouw, zijn twee kinderen en zijn auto. 'Er staat 370.000 kilometer op de teller, maar die is een tijdje geleden blijven hangen. Als ik genoeg geld gespaard heb, koop ik me een minibusje. Dan kan ik meer mensen vervoeren. Maar omdat mijn auto's altijd te snel kapot gaan, heb ik geen tijd om te sparen. Zelf verhuizen doe ik niet. Ik hoor genoeg verhalen van passagiers, dat het daar toch niet zo gemakkelijk is.'Er zijn in Senovo twee dorpsbewoners die hun geluk niet meer in België zoeken. Zij trekken tegenwoordig naar Frankrijk, al hebben ze hun Frans wel in België geleerd. In de gevangenis. Waar ze naar eigen zeggen volledig onschuldig hebben vastgezeten. Vier jaar lang. 'Belgique, pas correct', zeggen de broers. 'We waren vijf dagen in België toen de politie ons heeft opgepakt. Prostitution. België, daar keer ik nooit meer terug.'