Ik ben GILBERTE, en gebruik soms ook wel de schuilnaam BERTINA.
Ik ben een vrouw en woon in BUGGENHOUT (BELGIE) en mijn beroep is BEDIENDE.
Ik ben geboren op 16/08/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: EERST EN VOORAL MIJN KLEINKINDEREN,REIZEN NAAR ITALIE EN SPANJE,ROMMELMARKTEN..
IK BEN AL 34 JAAR GELUKKIG GEHUWD MET GIUSEPPE (EEN ITALIAAN).WE HEBBEN SAMEN 2 DOCHTERS IMMACOLATA EN PASQUALINA EN 2 SCHOONZONEN WIM EN BENGT.WE ZIJN APETROTS OP ONZE 2 KLEINKINDJES LUCA EN MAURO,DIE DIT JAAR ALLEBEI GEBOREN ZIJN MET 5 MAANDEN VER
Vanmorgen vroeg uit de veren ,ook al heb ik een weekje vakantie.Om 8 uur vertrok ik naar de kliniek in Dendermonde om mijn dochter Imma gaan te bezoeken.Vandaag ging de gastrocopie niet door.Morgen word ze geopereerd en word haar galblaas er uitgehaald.Als alles goed meevalt mag ze vrijdagnamiddag naar huis.Ik hoop van wel dan kan ze na bijna een weekje terug bij haar ventje Wim en dochtertje Luca.Haar man Wim heeft zo goed gezorgd voor de kleine Luca bij mama's afwezigheid.Morgen mogen we babysitten op Lucaatje.Ik kijk er al naar uit.
Vanmorgen hadden we afgesproken met mijn jongste dochter Pasqualina om naar Paradisio te gaan.We moesten daar nog enkele dingen gaan ophalen voor de toekomstige baby.Dat is toch plezant zeg om alles in gereed te brengen voor je eerste baby.Dan zijn we een bezoek gaan brengen aan Imma in de kliniek.Vandaag heeft ze onder de scanner moeten gaan.In de namiddag mochten we babysitten bij ons kleinkindje Luca.Het was een prachtig weertje buiten en ik en Pasqualina zijn een wandelingetje gaan maken met Lucaatje.Het was de eerste keer dat ze buitenkwam met de kinderwagen.We hebben er van genoten.Hopelijk komen er nog zo vele dagen.
S'Morgens om 9 uur zijn we naar de kliniek geweest om onze dochter Imma te bezoeken.We hadden een foto meegedaan van Luca om aan haar bed te hangen,want ze mist ze zo erg.Daarna zijn we te voet een wandelingetje gaan maken naar de markt in Dendermonde.Dat deed deugd zeg zo een wandeling.De ganse dag hebben we daarna doorgebracht in de kliniek bij Imma.Hopelijk mag ze vlug naar huis ,maar ik denk van niet want ze heeft gruis in de gal.Ze had zo een verdriet dat ze haar babytje moest achterlaten.Morgen zien we wel verder.
Brrrr wat was het koud s'morgens op de rommelmarkt.Zoveel volk dat er was en veel kramen dat er stonden.Om 13 uur kwamen we thuis en haalden afhaalchinees;Mmmm lekker !!!!Om half 2 kregen we telefoon van mijn dochter Imma haar schoonmoeder,dat Imma weg was naar spoed.Ze had hevige buikpijn en moest overgeven.Ik telefoneerde en haar man zei dat het galkolieken waren.Sinds de geboorte van Luca heeft ze daar al verschillende keren last van gehad.We zijn haar op spoed gaan bezoeken en morgen word ze onderzocht.Ze had zo een verdriet dat ze haar kleine lieveling al moest achterlaten na 6 weken.Morgen zullen we meer weten.Hopelijk loopt alles goed af en mag ze vlug naar huis bij Lucaken.
Na s'morgens een rommelmarktje gedaan te hebben gingen we naar de opening van een nieuwe babywinkel Babylon in Londerzeel.We kregen er hapjes en een drankje.We waren vooral gegaan om een fotosessie te laten maken van ons klein Lucaken.Juist toen het aan haar beurt was werd ze wakker want ze had natuurlijk reuzehonger.Er werden mooie foto's genomen van de kindjes.We kochten ook enkele dingetjes en bekeken alles eens want onze jongste dochter Lina moet ook bevallen in juni.Daarna waren we uitgenodigd om bij Imma en Wim te eten.Lekker dat het was.Maar het mooiste die avond was de eerste glimlach die we te zien kregen van ons Lucaken.Ik was zo ontroerd.We namen bij hen thuis ook nog enkele mooie fotootjes.
AL LIJKT HET NOG MAAR PAS DAT JOUW KIND EEN BABY WAS JE DENKT DIE TIJD GING VEEL TE SNEL REEDS TREKT EEN KLEINKIND AAN DE BEL DE TIJD VAN BEERTJES EN BALLONNEN IS DAARMEE OPNIEUW BEGONNEN
Ik kwam juist thuis van mijn werk,en mijn oudste dochter Imma vroeg of ik niet wou meegaan bij de pediater met Lucaatje.Ze heeft allemaal uitslag in haar gelaatje.Met mijn twee dochters en met Lucaatje zijn we dan naar de pediater gegaan.Ze heeft exeem en moet een zalfje aan haar gezichtje doen.Daarna hebben we nog een bezoekje gebracht aan de neonatologie,waar Lucaatje een paar daagjes gelegen heeft bij haar geboorte.De vriendelijke kinderverzorgster die haar toen zo goed heeft verzorgd schrok dat Luca al zo was gegroeid.Ze weegt ondertussen al 4 kilo 700 en is al 57 cm.Wat ben ik toch trots op mijn kleindochtertje.Nu kan ik beginnen aan een weekje vakantie.Joepie en ze geven mooi weer.We zullen er kunnen van genieten.
Wat een namidagje zeg .Thuisgekomen van mijn werk,at ik vlug een boterhammeke want ik en mijn man Giuseppe gingen een wandelingetje maken langs de dijk om te genieten van het prachtig weertje.Toen we thuis kwamen kwam onze jongste dochter Lina toe.Ze was heel zenuwachtig.Ik vond dat ze raar deed.Opeens begon ze te wenen en ik vroeg haar wat er scheelde.Ze zei dat ze sinds gisteren na de suikertest in de kliniek niets meer voelde bewegen in haar buik.Ik maakte me ongerust en zei dat ze de dokter moest bellen.Ondertussen kwamen ook mijn oudste dochter Imma binnen.Die vond ook dat ze onmiddellijk moest bellen.Na 2 keer tevergeefs te bellen nam de dokter de derde keer op en zei dat ze direct mocht langskomen.Na een echografie bleek alles dik in orde.Ze zagen de baby goed bewegen en zijn hartje bonkte.Toen onze 2 dochters thuiskwamen vernamen we dat alles di in orde was.Amaai,was me dat even schrikken.Nu kan ze weer lachen.
Na het bezoekje aan de kliniek, gingen we mijn man Giuseppe oppikken om een bezoekje te brengen aan ons kleindochterje Luca en dochter Imma. We mochten op Lucaken babysitten, want Imma en mijn man gingen boodschappen doen. Luca had reuzehonger en Lina gad ze haar papflesje. Van slapen kwam er niks in huis. Het wordt al een grote meid. Morgen wordt ze al 6 weken. Om half 5 reden we naar huis, want Lina moest alles nog klaarzetten om Bengtje te verrassen voor een romantisch Valentijnavondje.
Deze morgen was ik vroeg uit de veren, want ik moest mijn dochter Lina gaan halen. Ze moest vandaag naar de kliniek om een suikertest te doen voor haar zwangerschap. Eerst moest ze 2 bekers suikerwater drinken en dan om het uur werd er bloed genomen. Amaai was dat een karwei voor de verpleegster om de eerste keer een goeie ader te vinden. Na een zestal keren te prikken, lukte het eindelijk. Zo ongezond dat ze daar van was. Ze is de hele voormiddag ip het bed blijven liggen. Om kwart voor 12 werd de laatste keer geprikt. Daarna zijn we nog iets gaan eten in het restaurant. Oef dat is ook weer voorbij. Hopelijk is de uitslag goed!
Hier is ons Luca al een maand oud Wat heeft ze toch een mooi leventje! Eten, slapen, knuffeltjes krijgen. Af en toe is het toch ook moeilijk want ze kunnen het niet zeggen als ze ergens pijn hebben! En dan laat ze haar goed horen ze.