Kroniek van een toffe familie en een toffe gemeente.
27-11-2011
de dorpsdichteres.
Maria Faes, onze dorpsdichteres.
Met een ruizend handgeroffel van de "gestelde lichamen" en onder het genot van feestsigaren en feestbier werd het feestjaar "800 jaar Arendonk" op zaterdag 26 november 2011 feestelijk voorgesteld. Dat gebeurde op een vroege zaterdagmorgen in de historische site van het oude nonnenklooster.
Toen die "gestelde lichamen" lichtelijk ongesteld raakten door de genoemde sigaren, bieren en toespraken werd het tijd om over te schakelen naar de Garve, die andere Arendonkse cultuurtempel. Daar had later op de avond de prijsuitreiking plaats van de "Driejaarlijkse Poëzieprijs van de gemeente Arendonk". Toepasselijk was het onderwerp dit jaar "Mijn Dorp". Uit meer dan 300 inzendingen in verschillende categoriën werd door een vakkundige jury onder de leiding van Joannes Van Balen de eerste prijs toegekend aan Maria Faes uit de Schutterstraat. Nadat de eerste emoties een beetje waren weggeebd kreeg Maria haar prijs officieel overhandigd door de Heer Frans Lenders, schepene van cultuur. Tevens werd haar de titel van "dorpsdichteres van Arendonk" toegekend; iets waar Janneke Goris en de verenigde onderwijzersgilde van Arendonk alleen maar van hebben kunnen dromen.
Wij wensen Maria nog heel veel succes toe met haar dichterscarriëre en we hopen haar in het komende feestjaar dikwijls te mogen begroeten, zowel bij bijeenkomsten van de 'gestelde' als van de 'minder-gestelde' lichamen.
Om aan te tonen dat Maria wel degelijk kan dichten volgt hieronder haar winnende gedicht. Applaudiseren doet U daarna in stilte voor Uw computer. ------------------------------------------ mijn Dorp, wat ken ik jou al lang, als kind, in 't spel, zo blij en opgetogen, en later, over menig bos en rivierstjes die er stromen, zandheuvels bezaaid met "mastebollen", op je buik naar beneden rollen, bos op en neer...daar kwam ik...telkens weer...
Groter wordend ontdek ik tussen de hoge bomen de kleine peperkoekenhuisjes uit mijn kinderdromen, 't Sluiske in 't groen, het uitzicht lijkt wel een visioen. Hoe ver ik ook kijk, hoe groene weiden zich verspreiden, de zon haar stralen er zachtjes over laat glijden. Het talrijke grazende vee... dit alles stemt me zo tevree...
De Wamp met kwakende eenden, de berg, die vroeger eens het Lam Gods mocht heten, de Toremansmolen, zo vertrouwd, met onder zijn wieken het Heem, zij bewaart geschiedenis, waar ik zo van hou, de academie, die ons allen met de tijd met zijn kunst, kleur, vorm en schoonheid verblijdt, het sportpark, geliefd door velen...wat valt er in ons dorp toch veel te beleven... Gemeentehuis genomineerd... gefeliciteerd!
Dan rijst in alle trots de torenspits op, de blinkende haan, doet zijn deel, geeft de windrichting aan. Onze kerk in al haar glorie, waar ik kan bidden en zingen, in de toren klimmen, zij geeft met klok en klankenspel het ritme aan... roept mensen in ons dorp tesaam..
Mijn dorp, het houdt dapper stand. Mijn dorp, je wordt nu geleid met vaste hand door mensen die de Kempense taal verstaan, zoals de ouderen het ons vroeger hebben voorgedaan Mijn dorp, wat een vreugde schenkt gij mij... Mijn dorp, ...ten allen "tij"..
Zoals de meester-dichter zei "O Arendonk, gij schone stad, wat minne wij U zeer, wij zingen blij jochei vivat, Uw stede nu ter eer"
Naar aanleiding van de viering van "800 jaar stadsrechten Arendonk" in 2012 zijn 3 Arendonkse amateurfotografen aan de slag gegaan. In ruim twee jaar fotografeerden zij meer dan 100 onderwerpen in Arendonk. Het resultaat hiervan is te zien in een exclusief fotoboek.
“Arendonk, een momentopname” bevat 200 bladzijden met daarin een 1000-tal actuele kleurenfotos. Het fotoboek dat voorgesteld zal worden op 15 oktober 2011 kan vanaf nu besteld worden door uw naam en adres door te mailen naar fotoboek.Arendonk@gmail.com een telefoontje te plegen naar 0474-316077 of een briefje te sturen naar “fotoboek Arendonk, p/a De Daries 66 C bus 1 te 2370 Arendonk.
De voorintekenprijs bedraagt 21,00 euro, bedrag dat dient gestort te worden op rekening 973-0167271-77 t.n.v. fotoboek Arendonk onder vermelding van naam en adres.
Vanaf 16 oktober 2011 wordt dit uniek fotoboek te koop aangeboden voor 25,00 Euro.
Een reus van een relatiegeschenk, een boekwerk dat elke rechtgeaarde Arendonkenaar op zijn salontafeltje heeft liggen. !!!
Voorintekenaars worden persoonlijk uitgenodigd op de presentatie van het boek.
Hierbij al enkele voorsmaakjes.
Schoenmaker, filosoof en natuurliefhebber, Gène (van de köster) Maris.
Eerwaarde Heer Pius Wim Haegens norbertijn van Postel pastoor van Voorheide-Arendonk
Op 10 september 1931 werd hij geboren te Horst (Nl). Op 9 juli 1961 werd hij tot priester gewijd. Van 9 november 1976 tot aan zijn dood was hij pastoor van de parochie St.-Jozef te Voorheide-Arendonk.
Omringd met de liefdevolle zorg van familie, parochianen en vrienden, overleed hij in "zijn" parochie op de Voorheide, op woensdag 23 februari 2011.
Pater Wim Haegens was de derde pastoor van de Voorheide. Allen die hem kenden zullen hem herinneren als een fijne mens en een goede vriend.
Lejoo, den Anton Heiboer onder de Arendonkse cafébazen.
Een kennis van mij, vriend durf ik hem niet noemen - ge zit tegenwoordig in Leuven Centraal voor ge er zelf erg in hebt - doet aan veelwijverij. Eénmaal per jaar, meestal in het najaar, gaat mijn kennis één avond op stap met een uiterst select vrouwengezelschap. Dat die jaarlijkse uitstap samenvalt met de tijd dat de geiten en de ooien moeten gedekt worden is louter een samenloop van omstandigheden.
De Lejoo, zo heet die kennis van mij, spiegelt zich aan de bosjesmannen in Kwazoeloeland en aan de moslimsheiks in de bergen van Tora Bora: die hebben allemaal twee of drie vrouwen. Dichter bij huis kijkt hij met bewondering naar Anton Heiboer, een hollander met vier vrouwen en een schilderskwast.
Zijn interesse in "veelwijven" dateert van jaren geleden: In onverdachte tijden regeerde mijn kennis over een staminee. Een plattelandskroeg met twee biljarts, jonkmannen aan den toog, en een ploegje vogelepikkers. Een caféploeg voetballers behoorde eveneens tot het uitgezakte meubilair. Als die gasten gingen trainen of een matchke spelen dan bleven de spelersvrouwen gezellig rond "de stammtisch" zitten om bij te kletsen. Nadat de Lejoo een lokale onderwereldfiguur met connecties in en rond de sacristij/kerktoren die alleen koude koffie drinkt en voor de rest normaal volk ambeteert had buitengezet, ging hij het gezelschap vrouwen animeren. Leejo was geliefd bij zijn vrouwelijk clienteel: hij was hun aanspreekengel, hun zachte schouder voor een geveinsde huilbui, hun biechtvader voor elke buitenechtelijke stap, tegelijkertijd hun platonische en onbereikbare liefde waarvan ze met z'n allen hoopten dat die liefde eens zou geconsumeerd worden. Liefst apart. Mijn kennis profiteerde van zoveel puberaal geweld en wentelde zich in de hartstochtelijke belangstelling van de spelersvrouwen: een knipoogje hier, een zachte schoudertouch daar, een portooke of sherrieke van 't huis....
Het was dan ook niet verwonderlijk dat bij het afscheid van de Leejo aan zijn plattelandsstaminee alle spelersvrouwen stonden te bleiten gelijk de katjes bij het graf van boer Bavo... Aangedaan door zoveel passie en gebroken harten beloofde de Leejo dat hij elk jaar op zijn kosten met de spelersvrouwen op kroegentocht zou gaan.
Dat gebeurt nu al jaren: de voetballers moeten op de keinder passen, alle vrouwen zitten vanaf halfdrie bij de coiffeuse, hijsen zich daarna in hun hoogst gesplitte rokske en vertrekken dan naar de kroeg... met de velo of hun rolladerke, want den BoB moet ook thuisblijven; 't is alleen voor de vrouwen en voor de Leejo. In ruil voor veel drank mogen de aanbidsters om beurt met hun afgod slowen en shaken en zijn zweetdruppeltjes afdeppen. Als ze wat te hitsig worden stelt mijn kennis voor om hem naar een andere taverne te duwen; kwestie van af te koelen. Zo bezoeken ze volgens een uitgekiend plan een tiental kroegen en tavernes in Arendonk daarbij luidkeels "Leeejooo" roepend gelijk die ander koeien in de Zwitserse bergen.
De politieke partij waartoe de Leejo behoort overweegt nu om in navolging van "Valentijnsdag", "World Aidsdag", "kuskesdag" en "sinte Katriena" ook "Leejokesdag" op de Arendonkse feestkalender te plaatsen.
Mijn kennis van zijn kant zoekt langs deze weg ambitieuse, volgzame en vooral pronte jonge dames; zijn huidige collectie bereikt binnen enkele jaren immers de uiterste houdbaarheidsdatum... Sommigen hebben zelfs al aan hun eigen streepjescode geprutst...
Elke stad die zichzelf en zijn burgers respecteert heeft een groene long. Een plaats, gewoonlijk in het midden van het centrum of in de geburen van de grote Markt, waar het rustig toeven is. Waar de natuur de bovenhand heeft, waar het fijn om te zitten is, waar zuurstof en frisse lucht in overvloed aanwezig is.
In Londen is dat Hyde Park, New York heeft zijn Central Park en in Bagdad gaan ze thee slurpen tussen de Tigris en de Eufraat.
Arendonk heeft ook zo iets.
Aangeschurkt tegen een oud sigarenfabriek ligt één van onze rustpunten.Weliswaar met een Herasje errond, maar ge kunt er naar kijken. Dat is al iets.
't Bovenstaande is natuurlijk allemaal flauwe kul, en alleen een kapstok om allerhande ontstane rotzooi in het Arendonkse centrum aan te tonen.
Mijne maat vindt, en ik supporter voor hem, dat rotzooi in het midden van Arendonk niet kan. Zelfs niet als ge daar voor betaalt.... Leegstand, verkrotting, hoogopschietend steppegras: weg met die handel.
Ander fotookes volgen.... Wel geduld hé mulderke en Addooke.
Arendonk is dezer dagen niet van de voorpagina's van de gazetten weg te slaan. Pas gisteren kwam de sigarenmakersgemeente in het werelnieuws met de eerste "paalcamping" op belze bodem.
Vandaag is er een nieuwe primeur: Tot opluchting van radeloze kinderloze echtparen en hopeloze adoptie-ouders heeft Arendonk sinds gisterenmorgen een babystockverkoop.
Gedaan met het eindeloos wachten op een baby, gedaan met alle voorbereidende sexuele uitspattingen, gedaan met vroeg en nuchter gaan slapen. Wilt U een tweeling, een drieling, een zwart en een wit kindje tegelijktijd, eentje met spleetoogjes.... U vraagt, wij leveren:
De Arendonkse "babystockverkoop" heeft het voor U in voorraad.
".... Is schilder Jan Van Eyck nu afkomstig uit Arendonk of uit Maaseik? Om dat te onderzoeken heeft dokter Mark Lissens, die behalve OCMW-voorzitter in Arendonk ook professor is, zijn collega's van de Katholieke Universiteit Leuven opgeroepen om tijdens het volgende academiejaar een licentiaatsverhandeling of doctoraatsthesis te wijden aan de geboortekwestie. Enkele leden van de Arendonkse heemkundekring beweren dat zij aanwijzingen hebben dat de schilder van Het Lam Gods een Arendonkenaar is. Lissens hoopt daarom dat een van de studenten in Leuven bereid gevonden wordt om zich een jaar lang te buigen over het vraagstuk...." -------------------------------------------- Bovenstaand stukske proza verscheen op 12 februari 2008 (dat is zo'n 889 dagen of 127 weken geleden) in een plaatselijk on-line-gazetje. Het was het antwoord van een plaatselijke professor-doktoor-voorzitter op de vraag naar activiteiten naar aanleiding van de viering van 800 jaar Arendonk in het feestjaar 2012. --------------------------------------
Navraag enkele maanden geleden bij de voornoemde professor leverde een verward gesprek op: De doctoraatsthesissen hadden geen fluit opgeleverd, de licentiaatsverhandelingen ook geen fluit. ...."ik heb er nikske meer van gehoord": verklapte de professor-doktoor-voorzitter aan een goeie vriend van mij, "Misschien al maar goed ook" voegde hij er nog aan toe. "die van Arendonk zouden wel eens van een kale reis kunnen thuiskomen." ------------------------------------------ Allé, ze zijn Jan van Eyck zijn "domicilie" kwijt.!!! Hartverwarmend voor de feestvierende Arendonkenaar.....
Daar zitten we nu: niet alleen "de Jan" maar ook de professor-raadslid "zonder" domicilie.
Omdat we nog precies 515 dagen en omgerekend 73 weken van de start van de feestelijkheden zijn verwijderd hebben ander vrienden van mij het op een tijdelijk akkoordje kunnen gooien met de standbeeldbeheerders in Maaseik. Rik Van Steenbergen voor een jaar naar het bronsgroen eikenhout, Jan en zijn broerke één jaar op de Mèt in Arendonk. (als nu de duiven maar wegblijven en niet beginnen te schijten.) ---------------------------------------
Dokter Mark Lissens, die behalve OCMW-voorzitter in Arendonk ook professor is, kwam vorige week in het nieuws omdat hij zijn collega's van de Katholieke Universiteit Leuven (KUL) had opgeroepen om volgend academiejaar een licentiaatsverhandeling of doctoraatsthesis te wijden aan de geboortekwestie van Jan VanEyck, de beroemde schilder van 'Het Lam Gods'.
Vandaag laat Lissens weten dat hij zijn contacten heeft uitgebreid naar de universiteiten van Gent en Antwerpen. Indien zijn collega-professoren na de zomervakantie een geschiedenisstudent bereid vinden om zich een jaar lang te buigen over de omstreden geboortekwestie, wordt het mysterie misschien voor eens en voor altijd uitgeklaard. De meeste historici gaan er vandaag van uit dat schilder VanEyck een Limburger is. In Arendonk wordt die theorie ten stelligste in twijfel getrokken.
Na een vermoeiend veloritje met 4 allochtone inburgeraars en één electro-fietsende medeburger ging een kennis van mij een Blonde Leffe consumeren op het terraske van een bevriende staminébaas. ...Allemaal om terug op zijn eigen te komen.
Naast die kennis van mij zaten zes heren in kostuum. Niettegenstaande de thermometer aan de gevel bij de gebuur-apotheker vierendertig graden Celsius in de schaduw aanwees droegen de heren zonder uitzondering ene plastron. Eentje had zelfs manchetknopen in de korte mouwen van zijn Armanihemdje. De zes hadden het duidelijk getroffen met hun gezelschap en met zichzelf.
Het bleken kaderleden te zijn van een plaatselijk filiaaltje van het grote BNP-Paris-Bas-Fortiesje. Uit de conversatie bleek duidelijk dat ze naast een russische minnares - een zekere Natasja - ook andere waterkes hadden doorzwommen en zwarte gaten hadden opgevuld. De zes hadden het voortdurend over fraudulerende collega's, omgevallen stapels effecten, wisselkoersaccidenten en andere malversaties waar een gewone pensioenspaarder de miximatose van krijgt. Alle kempische filialen van -zelfs lang ter ziele gegane- banken hadden zij kortstondig bemand. Nu waren zij - gemeinsam- tot het Kaderpersoneel gaan behoren van het Arendonks filiaaltje. Vandaar hunne plastron en de manchetknopen.
Een mens hoort weleens het woord "tunnelvisie". Of dat spreekwoord van "een paard met oogkleppen". Zes van die gasten is die kennis van mij deze namiddag tegengekomen op een Arendonks terraske. Zes volwassen kerels die alleen maar leuterden over collega's, zwart en wit geld, kasbons en staatsobligaties en over oplichters.... Nikske over de voetbal, over de schoon vrouwen, over hobbies of pinten pakken.... Eventjes maar over de fysieke paraatheid en het grote zwarte gat van Natasja. Daarna over geld...geld...geld.
Nadat die cafékennis van mij ook zijn tweede Blonde Leffe "contant en cash" had afgerekend heeft hij het terras verlaten met de mededeling aan de zes kaderleden dat hij zich een paar lange zwarte sokken ging aanschaffen om zijn zuurverdiende centen in op te bergen en te verstoppen onder zijne boxspring. Hij vertrouwde de zaak niet meer. !!!
Waar is de goeie ouwe tijd van Frans Van Himbergen en Herman Oris.!!!! Die droegen gene plastron, en ook geen manchetknopen: die klapten met de mensen.
Goei cafékennissen van mij aangevuld met wat toebaksblaaikesboeren en keverbakkers zeggen me wel eens: "Brabbes, ge bent aan 't kankeren." 't Zal wel.
U dient te weten dat ik een fanatiek wielertoerist ben. In die hoedanigheid fietste ik vorige week in het gezelschap van een aimabele zwarte neger uit Congo-Brazzaville, door de residentiële wijk waar ik gedurende jaren deel van uitmaakte. Ter hoogte van Brug vijf waar die wijk overgaat in een meer proletarische buurt reed ik de voorband van mijn fiets plat. Tegelijkertijd zakte mijn congoleze broeder door de fourche van zijne velo.
Oorzaak van dit dubbel onheil was de staat van het fietspad boven op Brug vijf. Meer dan vijf maanden na het Siberisch vriesweer en het uitstrooien van tonnen strooizout ligt het wegdek er bij zoals de E40 tussen Kirgizië en Kazakstan. Mijn vriend de neger krabde achter zijn oren en schudde meewarig zijn zwarte krullebol: dat had zelfs hij, als ervaringsdeskundige op gebied van kotters en bulten op de route nationale tussen Lumumbashi en Kinshasa nog nooit meegemaakt. Losgevroren stukken wegdek, omhoog stekende betonijzers, losliggende kiezels en keien,... de lol kan niet op.
Zelfs met mijn averechts karakter begrijp ik dat de winter een berg schade aan ons nationaal wegenpark heeft aangericht en dat de A388bis4 tussen Chevetogne en Bourg en Bresse absolute prioriteit heeft. Maar de verantwoordelijken in deze - de provincie Antwerpen of het Vlaams gewest- zouden 5 maanden na datum toch de moeite kunnen doen om het ergste onheil te verhelpen. 5 Minuten moed -gelijk de welke -, elke dag een kwaad telefoontje van onze plaatselijke politiekers naar hun collega's, een zak koude asfalt en 2 losse gasten met een schup, dat is alles. Mijne sympathieke vriend uit Congo-Brazzaville wil desnoods helpen depanneren met een derde schup. De tijd begint te dringen: mijn favoriete kroeg aan de vaartkant gaat eerdaags open....
Zo genoeg gekankerd, ik ga de voorband van mijne fiets laten plakken en rij daarna in een grote boog naar die residentiële wijk waar al mijn vrienden wonen en... waar mijn Blonde Leffe staat.
Sinds een paar dagen wordt de voormalige Duitse basis in Arendonk niet alleen bevolkt door een 300 asielzoekers uit Kosovo, Kirgizië en flerjejeppers uit Friesland, neen er verblijven ook een paar pelotons van de een of andere Hollandse Divisie Luchtlandingstroepen. ...de vierenzestigste naar verluid.
Sinds Walterke Bos de stekker uit de hollandse regering trok en "en passant" de troepen van Willem van Oranje en het kruim van de nederlandsche krijgsmacht uit Afghanistan naar huis floot, verblijven een deel van die gasten in de buurt van het Arendonkse asielcentrum. Zij blijven daar verder oefenen en hokken daar in tenten, verven hun snuit zwart, ambeteren burgers in Budel en omstreken en verplaatsen zich heel de dag door "van A naar B" door de Noorderkempen.
Een ander ongemak waar we vandaag mee zaten was de enorme stofwolk die om 19.37 uur passeerde ter hoogte van het Schotelven. Waren het de overtrekkende aswolken van de ijslandse vuurspuwer, de eerste trainingsritten op de Glosso of toch die uitdeinende donderwolk ten huize van Kaai Betta.
Arendonk wordt dezer dagen wakker en gaat slapen met tikkende breinaalden. Oorzaak van dit ongewoon geluid is de actie van "Broederlijk delen" van het Sint Claracollege. De leerlingen van het secundair worden verondersteld om tegen elkaar op met bollen saai en priemen in de weer te zijn. Bedoeling is om op vrijdag 2 april een reuzetrui van 5 meter bij 5 meter en met mouwen van 3 meter af te leveren.
Verondersteld wordt dat het de leerlingen zijn die breien; 't zijn natuurlijk geen lomperikken die van het secundair en om hun weinige vrije tijd die ze met hun lieven of vrijers in de Hufkes niet te verprutsen besteden ze " rechts en averechts" uit aan hun oma's, hun moekes, suikertantes en toevallige sympathisanten.
Er is in Arendonk geen bol saai meer te krijgen, bij Zeeman in Reusel snappen ze er ook nikske van en alle overschotjes bij de Kringloop zijn opgekocht. Het gaat een reuzetrui worden: ze moet in het Guinessbook of Records komen en iedereen mag komen kijken op vrijdag 2 april vanaf 10.00 uur in de Arendonkse Bemdhal.
Regelmatig eens doorscrollen naar onder voor nieuwe fotokes.
We vinden van ons zelf dat we net zoals de boeroendoeks, de wipstaartvleermuizen en andere exoten onze winterslaap dubbel en dik verdiend hebben.
Daarom gaan we in afzondering, pakken sinte katriena, sinterklaas, de kerstman en nievejaarkezoete mee en beginnen na het nuttigen van de laatste Blonde Leffe van 2009 enthousiast aan de eerste van 2010.
Wilt U ons nu laten slapen.? Merci.
Misschien publiceren we tussendoor wel een fotooke van de een of andere dorpsnotabele, van de deze bijvoorbeeld.
...Of de deze: Miami Vice in de straten van Arendonk.
...en raar volk dat men tegenkomt met Sinte Katriena.
het wereldrecord frietenbakken staat nu op 10 seconden voor een tipzak. inclusief mayo en pikkels.
geen paniek: de deze zat om 18.00 uur al terug in de Sanokliniek in Geel.
Vuurke stoken en uw eigen joeng de schuld geven....
Een bevriende familie die me nauw aan het hart ligt is op weekend geweest. Ieder familie die zichzelf een beetje respecteert trekt er heden ten dage minstens een dag of drie tussenuit. Op midweek, op weekend, naar centerparcs, de duinse polders of als er een rijke sponsor in de familie zit met een soort cottage achter de hand, naar de Ardennen. Tegen de tijd dat men zoekt te vertrekken worden familiebanden strakker aangehaald, de ruziestokers worden verzocht om drie dagen hun mond te houden, kilos stoofvlees en vidévulling worden gehamsterd en de jonge vrijsters in de familie zagen en plagen vruchteloos om hun nieuwste lief alsnog mee op kamp te mogen nemen.
De bewuste familie die me zeer nauw aan het hart ligt kan niet achterblijven en is dus veertien dagen geleden eveneens met pak, zak en vidévulling voor enkele dagen naar ander oorden getrokken. Niettegenstaande zij verwanten hebben die halvelings eigenaar zijn van de Rode Del, die privégolfterreinen bezitten, (weliswaar afgezwakte) aandelen hebben van alle belgische banken trok de familie dit jaar naar de kolonie van Wortel. Er zijn daar een groot aantal varkensstallen gerenoveerd.... en men kan er vuurke stoken.!!!
Hoe het verder gelopen is met de inderhaast opgeroepen brandweer, leest U verder als het laatste familielid het prison in Turnhout heeft verlaten.
Een vriend van mij heeft zwaar met de piepers gezeten. Schrik uitgestaan zeg maar. Omwille van zijn medisch verleden moet hij tweemaal per jaar zijn bloed laten onderzoeken. Het oliepeil van een oldtimer moet ook rapper gecontroleerd worden dan dat van een nieuwe Lada. Bij de laatste controle kwam een zwaar gestoorde leverfunctie naar boven. Paniek in 't huishouden en direct moesten de nodige onderzoeken en specialisten de revue passeren. Een gestoorde lever kan verschillende oorzaken hebben: problemen met de gal, langdurig gebruik van medicatie, virale infecties, hepatitis zus en hepatitis zo, veel pinten pakken...ge noemt maar op. Na twee dagen van onderzoek en spanning kwam aan het licht dat mijn vriend teveel de "bourgondische levensstijl" tot de zijne maakte. Binnen 2 maanden volgt een nieuwe test. Ondertussen heeft mijn vriend het contract met zijn brouwer voor de levering van Blonde Leffe stopgezet en vervangen door eentje die potjes platte yoghurt levert. De vette friten met mayonaise zijn vervangen door gestoomde broccoli, oud hard brood komt in de plaats van krentenkoeken en de flessen Pineau moeten plaats ruimen voor plat water en blauwe Spa. Nadat hij eerder gestopt was met roken, is nu ook een einde gekomen aan zijn leven als bourgondiër, en weldra zal ook zijn sexleven tot het verleden behoren en enkel een vage herinnering zijn. Maar de doktoors hebben gezegd dat zijne lever terug in orde komt....
Enkele weken geleden plaatsten we hier een schriftelijke vraag aan mevr. Crevits betreffende het wipbruggeske aan Brug vier op het kanaal Dessel-Schoten.
Madame de minister heeft niet lang gewacht met een antwoord en voor de laatste twijfelaars is het duidelijk. Weg wipbruggeske, hip hip hoera voor de bergbeklimmers onder ons.
Hier onder kunt U het integrale antwoord van minister Crevits lezen. Drogargumenten en rond de potdraaierijen zijn ook argumenten. Wij gezond nadenkende burgers kunnen daar niet tegen op.
hilde crevits
vlaams minister van mobiliteit en openbare werken
antwoord
op vraag nr.81van17
van dirk peeters
1.De industriezone “Moerenstraat” en de woonzone ten noorden van het kanaal worden enkel via brug 4 ontsloten en de betrouwbaarheid van deze brug voor de hulpdiensten is bijgevolg levens-belangrijk. Bovendien kan de veiligheid van zowel de scheepvaart, het gemotoriseerd verkeer als de zwakke weggebruiker door de ouderdom van de brug niet langer gegarandeerd worden. Verder ondervindt de scheepvaart hinder van de beperkte doorvaartbreedte. Gezien deze problemen is het noodzakelijk dat er zo snel mogelijk een oplossing werd geboden voor deze brug.
Op 21 september 2005 werd door nv De Scheepvaart een aanvraag ingediend voor het bekomen van een stedenbouwkundige vergunning voor de bouw van een nieuwe brug nr. 4 te Arendonk. Op 22 juni 2006 werd deze aanvraag geweigerd.
Rekening houdend met de door de stedenbouwkundige ambtenaar opgegeven motivering voor de weigering van deze vergunning werd op 18 december 2006 een nieuwe aanvraag ingediend. Op 28 september 2007 werd dan een stedenbouwkundige vergunning bekomen.
Vervolgens werd door vzw Natuurpunt een procedure bij de Raad van State ingeleid; een proce-dure die later door vzw Natuurpunt werd ingetrokken. Om aan de opmerkingen van Natuurpunt tegemoet te komen, werd op 18 maart 2008 een nieuwe aanvraag voor het bekomen van een stedenbouwkundige vergunning ingediend. Deze werd op 31 augustus 2009 geweigerd.
Omwille van de onveilige situatie werd gestart met de werken voor de bouw van een nieuwe brug conform de stedenbouwkundige vergunning die op 28 september 2007 werd afgeleverd.
2. Ingevolge de bezwaren geformuleerd op het openbaar onderzoek naar aanleiding van de aanvraag tot het bekomen van een stedenbouwkundige vergunning ingediend door nv De Scheepvaart op 18 december 2006, werd door de stedenbouwkundige ambtenaar gevraagd om het fietscomfort van de brug te verbeteren door een vrijliggend dubbelrichtingsfietspad aan te leggen en de hellingen van de opritten minder steil te maken. Na het doorvoeren van die aanpassingen werd op 28 september 2007 aan nv De Scheepvaart een stedenbouwkundige vergunning verleend.
3.Nv De Scheepvaart (2002) is één van de actoren die meegewerkt heeft met de provincie Antwer-pen bij het opstellen van een multifunctioneel ontwikkelingsperspectief en een strategisch beleidsplan voor kanaal Dessel-Turnhout-Schoten. De uitvoering van de werken aan de brug gebeurt in overleg met de kanaalmanager.
Er werd een MER-studie met passende beoordeling uitgevoerd door nv De Scheepvaart, ook al viel dit project niet onder de MER-plichtige activiteiten. De conformverklaarde MER-studie was bij alle aanvragen toegevoegd.
Met het vervangen van de oude en versleten brug wordt enkel het verbeteren van verkeers-veiligheid voor zowel de scheepvaart, het gemotoriseerd verkeer als de zwakke weggebruiker beoogd.
4. De werken worden uitgevoerd conform de toegekende stedenbouwkundige vergunning van 28 september 2007. Zoals reeds eerder vermeld, is er dringend een nieuwe brug nodig om enerzijds de enige toegang tot het gebied ten noorden van het kanaal te behouden en anderzijds de veiligheid van zowel het scheepvaartverkeer, het gemotoriseerd verkeer, als de zwakke weggebruikers te garanderen. Bovendien zijn deze werken dringend nodig gezien de stabiliteit van de huidige brug te wensen overlaat.
----------------
De uitslag van een gerechtelijke procedureslag waarbij vzw. Natuurpunt onder zware druk zijne kak moest intrekken is hiermede beslecht. Of alles volgens de wetten van Jezus Christus, de belze staat en van de republiek Arendonk verlopen is durven we betwijfelen. Hopelijk komen ooit die oude koeien terug uit de gracht gekropen.
In het kader van heel deze problematiek toch nog even de email van "Natuurpunt" meegeven die via een strakzittende wind onze luxueuse kantoren binnenwaaide.
Beste,
De persoon die dit bezwaarschrift heeft ingediend werkt niet meer bij Natuurpunt. Ze is ook op wereldreis en dus op dit moment moeilijk te bereiken.
Ik heb haar mails ivm de brug bekeken en kan u volgende zeggen. Natuurpunt heeft op uitdrukkelijke vraag van de lokale afdeling, een schorsings- en vernietigingsprocedure ingesteld bij de Raad van State tegen de bouwvergunning van de brug. Na het instellen van deze procedure is er ongelooflijk veel overleg geweest en op verschillende niveaus. Uiteindelijk is er beslist om de procedure weer in te trekken. Reden: zware druk vanuit de gemeente Arendonk, vanuit Ravago (het bedrijf dat zowat de enige belanghebbende is van de nieuwe brug) en vanuit NV De Scheepvaart + een aantal beloftes: van Ravago om nabijgelegen gronden te verkopen/in beheer te geven aan Natuurpunt, en van NV De Scheepvaart over een andere locatie van de brug. Zie ook onderstaande mail van de NV De Scheepvaart. Indien u meer informatie wil, kan u misschien het afdelingshoofd van de waterbouwkunde hierover bellen. Ik heb proberen bellen, maar heb hem nog niet kunnen bereiken.
gisteren was het weer zover: de jaarlijkse herdenkingsmis in de abdij van Postel voor de stamouders van "Jef Koffie's trots". Nikske was er veranderd met de voorgaande jaren: de paters waren dezelfde, madam de barones zit nog steeds te verpeuteren in haar zijnis en de ondertussen ex-prelaat kijkt nog altijd alsof hij alle lijden van Jezus Kristus, van alle kattelieke martelaren en van alle armoeizaaiers van de hele wereld op zijn schouders heeft geladen. En dan zijn er telkens nog de alomtegenwoordige hollanders.... Vandaar onderstaand artikeltje dat enkele jaren geleden al eens verschenen is op dit blog. ------------------------------- Eénmaal per jaar komt het volk van "Jef Koffie's trots" in Postel. In Postel staat immers, naast drie respectabel cafés, ook een kloosterkerk. Verschillende takjes van "Jef Koffie's stamboom" zijn in deze Norbertijnerkerk gedoopt geworden, enkelen hebben het zelfs gewaagd om elkaar daar een trouwring om de vingers te schuiven. Voorwaar een verheffende gebeurtenis.
Hoe komt ge in gods- of andermans naam in de Norbertijnerkerk van Postel terecht? Wel een zijtak van "Jef Koffie's trots" maakt daar al jaren mee het schoon weer. Binnengegaan als een gewoon postulantje heeft hij zich via het paterschap opgewerkt tot de plaatselijke vervanger van paus Benediktus de zestiende en de bisschop van Antwerpen: de zijtak is in Postel namelijk prelaat en prior van de abdij annex kruidentuin en kaasmakerij. Voorwaar een verheven roeping.
Zoals gezegd gaan we daar elk jaar met z'n allen een jaargetijdenmis vieren voor onze va en ons moe. Dat hebben we op hun sterfbed moeten beloven: ze waren namelijk - ook nog op hun oude dag - fier op de zijtak van hun familie; de eerwaarde heer prelaat dus. We durven betwijfelen of die fierheid wederkerig is: het gezicht van de hoogwaardig heer plaatsvervanger trekt in een diepe frons als hij "het geslacht van Jef Koffie" op de voorlaatste rij in zijn tempel ziet zitten. Ze stralen dan ook niet direkt een gelukzalige glimlach van heiligheid uit.
Om oogcontact met onze prelaat te vermijden probeert de familie al jarenlang om de laatste rij stoelen in de kerk te bezetten. Telkens komen zij te laat. De laatste rij is steevast bezet door een stel bejaarde hollandse venten - op het eerste zicht: boeren - met dikke buiken en ditto missaals en zangboeken. De kerk mag halfleeg zijn, toch zitten ze daar. Ook weer dit jaar.
Terwijl "de trots van Jef Koffie" in café "Den Beiaard" een kom koffie ging drinken, moest een lid van de familie plaatsen gaan houden in de kerk. Op de laatste rij. Het lid was weer telaat want wat bleek: op elke stoel lag een keurig geplastificeerd kaartje met daarop in gotische letters "gereserveerd". Dat kwam het familielid ons melden.
... Onze prelaat-prior zat met zijn gevolg van 15 Norbertijnen al lang in het kapittel, de welkompsalm was al lang uitgestorven, de voorbeden al lang gebeden toen met luid gestommel het stel bejaarde hollandse venten bezit nam van de laatste rij stoelen. Ze stoken het geplastificeerd kaartje in hun binnenzak en begonnen ijverig mee te zingen aan het "Gloria Halleluja". De jeneverwalm en de biergeur van die gasten sloeg te pletter in de nek van Jef Koffie's volgelingen. We hadden het kunnen weten: ze zaten in café "den Beiaard" luidruchtig te kleurenwiezen bij een fles jonge klare en een Postelse tripel. Bij het "Urbi et Orbi" van ons geëerd familielid-hoogwaardig heer- prelaat haalden de hollandse venten het "gereserveerd"-kaartje terug uit hun binnenzak, legden het op de stoel achter hun en begaven zich, luid boerend, naar hun hofsteden waar de boerin-moeder de boerenstoemp met spek reeds op de keukentafel had staan.
"Jef Koffie's trots" overweegt klacht neer te leggen bij de zijtak van de stam en gezien de kleine kans op succes, te verzaken aan hun belofte gedaan aan vaders sterfbed. Volgend jaar blijven ze in café Den Beiaard zitten... ook onder de jaargetijdenmis.
Even een intermezzo als hommage aan tien goei vriendinnekes.
Al meer dan 20 jaar gaat een groep chiroleidsters met hun her en der opgevreeën wederhelften op weekend. Ze doen dit om elkander weer te zien en om oude herinneringen op te halen. Hieronder enkele sfeerbeelden van hun laatste bijeenkomst aan de Belgische kust al dan niet vergezeld van tekst en uitleg.
Mijn trouwe lezers moeten eventjes geduld hebben, volgende week klappen we weer over wipbruggeskes, swastikaatjes en nonkel Fonnie.
Mocht er iemand één van de tentoongestelde exemplaren kennen kan mits het goede antwoord te geven een Blonde Leffe verdienen. We zijn curieus...
...tja, er liepen een paar schoon juffrouwen over 't straat en met mijn gegaap ben ik tegen een stapel rioolbuizen gelopen...
den doktoor zegt dat ik een paar ribben heb gebroken..
en nu zit ik hier, ik kan zelfs niet meer lachen.
Neptunus en zijn gemalin terug opgedoken op het strand van Blankenberge.
Bier was er genoeg en van alle soorten maar ge mocht het maar half opdrinken.
... Vanaf morgenvroeg exclusieve en schokkende beelden uit de duinse Polders. Ooit een rustplaats voor overwerkte katellieke bouwvakkers. Nu een oord waar oud-chiroleidsters met hun dementerende en uit vreemde naties aangesleepte partners vertier zoeken.
Ver weg van de Arendonkse kerkentoren waar iedereen ze herkend.
Het laatste fanbal voor den Dolf in het Arendonks volkshuis was klein bier vergeleken met de escapades van de Pee-ix-meisjes uit 1945-46 en 47.
dat is een toffe pee, en den Dolf...." Luid klonk deze duitse evergreen uit de jaren 30-40 van de vorige eeuw door de deutsche Wein- und Bierstuben. In Arendonk heeft men dat lieke nooit gezongen behalve sporadisch een keertje in de werkhuizen van Miss Tattoo aan de andere kant van de vaart.
Als gevolg van een verkeerd afgelopen accidentje in 1945 kunnen de germaanse horden van Blood and Honnor, Combat 18 en andere swastika-aanhangers hun tophits niet meer in de eigen duitse kroegen laten galmen. Noodgedwongen dienen zij daarom uit te wijken naar de omliggende landen en de daar gelegen negorijen. Vorige weekend was Arendonk aan de beurt.
... Ter gelegenheid van een groots opgezette Wodca-aktie organiseerde onze burgervader een prettig theekransje in zijn eigenste Wetstraat 16. Om aan voldoende volk te geraken werden daarbij de minister van Binnenlandse zaken, de staatssecretaris van mobiliteit, drie procureurs-generaal, de provinciegouverneur en diverse politiegeneraals uitgenodigd en getrakteerd op plat- en bruiswater aangevuld met drie dozen koekskes van petit- beurre. Het was per slot van rekening een theekransje in het kader van Wodca.
Waren ze balorig omdat ze niet uitgenodigd waren bij de dames Turtelboom en Berx en de heer Schouppe, kregen zij plotseling diepduistere germaanse sympathiën, werden zij in het ootje genomen en hebben zij zich laten kloten, zijn ze zo goedgelovig of doen ze maar alsof??
Feit is dat de verantwoordelijke beheerders en responsabelen van huize Antoon Spinoy, in Arendonk genoegzaam bekend als het Volkshuis en pleisterplaats van supporters van de Internationale (..nog zo'n bedenkelijk lieke) op het zelfde moment als de gemeentehuisparty hun deuren openzetten voor de jolige bende van Blood en Honnor. Een serieus uitziend koppel (!!!) met trouwplannen had op voorhand het achterafzaaltje van het Volkshuis afgehuurd.Ze zouden zelf hun bier, limonaat en plastikke bekerkes meebrengen.
Zo'n 180 skinheads, neo-nazis en met swastika's beschilderde nostalgieken kwamen er luisteren naar racistische liekes van duitse en deense muziekgroepen, negen in totaal. Van een trouwkoppeltje was er geen sprake meer. Wel van veel troep, kots, vettige frut, lege limonaatflessen en een achtergelaten schilderijke van den dolf.
Van de heer burgervader mocht het gezelschap doorfeesten. Zijn argumentatie klonk meer dan aannemelijk en was mogelijk ingefluisterd door zijn nieuwgevormd en terplaatse samengesteld schepencollege van mevrouw en mijnheer de ministers, van de provinciegouverneur en de aanwezige procureurs en politiegeneraals.
De verantwoordelijken van den spa en beheerders van huize Antoon Spinoy vragen om clementie en verschoning. "Wir haben es nicht gewusst" zegt de plaatselijke chef en zijn apostelen knikken instemmend. "Sie haben uns geklööt und mit unser Ballen gespielt" zegt de persverantwoordelijke. De pastoors van de Vraai en van het centrum slaakten een zucht van verlichting: hun parochies waren aan de baarlijke duivelse duitsers ontsnapt. ...hun parochiecentra waren die zaterdagavond al gereserveerd voor twee trouwfeesten: echte ditmaal, in 't wit en met smoking. 't Zou d'r anders nogal gestoeberd hebben bij onze linkse kameraden-rakkers. ---------------------- De heer M.A. H., geintegreerd Vlaming met marokkaanse roots en voormalig uitbater van het Arendonkse Volkshuis wil desgevraagd nog meedelen dat hij de gemelde kroeg destijds proper achterliet. Zelfs zijn tjechische serveuses laadde hij in 't koffer van zijn Volkswagen Passat, ook het wijf van die met de gouden handjes" dixit M.A.Helabassie... --------------------- Toch nog een tip voor de volgende gemeenteraad: Heren raadsleden, BITTE, stem een politiereglement dat alle optredens of bijeenkomsten van clubs als die welke dit weekend in Arendonk rondschoefelden verbiedt. Dan is alle commotie niet voor niets geweest. Curieus welke partijen hiertegen kunnen of durven zijn?
't Helpt altijd dat uw vriendjes overal rondhangen...
Of wat denkt U van onderstaand epistel dat één van de vriendjes in den Brabbes zijn brievenbus deponeerde?:
Schriftelijke vraag van Dirk Peeters aan mevrouw Hilde Crevits, Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken over de aanleg van een vaste oeververbinding aan brug 4 in Arendonk.
In de gemeente Arendonk bestaat er al geruime tijd commotie rond de aanleg van een vaste brug ter vervanging van een ophaalbrug aan brug 4.Ten bewijze hiervan de ondertussen 3 bouwaanvragen die de NV De Scheepvaart hiervoor al indiende.
Deze zone van het kanaal Schoten is in het provinciaal plan “Multifunctioneel ontwikkelingsperspectief en strategisch beleidsplan voor het kanaal Dessel-Turnhout-Schoten” ook ingekleurd als groen, recreatief en toeristisch gebied.Er staat ook gestipuleerd dat een hogere verkeersdynamiek hier dient vermeden te worden.
Nu – plots en onverwachts - geeft de NV De Scheepvaart in een schrijven van 15 juli 2009 aan het College van Burgemeester en Schepenen vanArendonk te kennen dat zij de bouwwerken voor de constructie van deze nieuwe brug in de maand september zal aanvatten.
Zij steunen hiervoor op de stedenbouwkundige vergunning 403.003 die verleend werd op 28 september 2007.Dit is de tweede aanvraag die werd ingediend door de NV De Scheepvaart.
Hierbij moet opgemerkt worden dat er een nieuwe, derde – vervangende - aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning voor dezelfde brug (Brug 4), werd ingediend door de NV De Scheepvaart.Het openbaar onderzoek liep tot eind mei 2008.
Volgens de juridische info die ik in deze zaak verzamelde is door deze vervangende (derde) aanvraag de eerdere aanvraag komen te vervallen.NV De Scheepvaart heeft door zijn nieuwe aanvraag te kennen te geven te verzaken aan de eerder verleende vergunning.Deze aanvraag is dus komen te vervangen.De Raad van State sprak zich in verschillende zaken in die zin uit.
De derde aanvraag werd ingediend omdat Natuurpunt dreigde klacht in te dienen bij de Raad van State tegen de aanvaag die nu dreigt uitgevoerd te worden.Een klacht waarvan ze uiteindelijk na overleg op terug gekomen zijn.
Deze nieuwe aanvraag werd ingediend als gevolg van een compromis, bemiddeld door NV Ravago, tussen NV De Scheepvaart en Natuurpunt. Deze laatste was dan bereid haar verzoekschrift bij de raad van state in te trekken.
Graag vestig ik hier nog uw aandacht op het volgende:
1. AROHM Antwerpen weigerde eerder deze bouwaanvraag (Dirk Brusseleers, 22 juni 2006);
2. Na het openbaar onderzoek werden de dimensies van de constructie substantieel gewijzigd. De brug kreeg een breedte van 9,84 meter ipv 8, zijnde +23 %; de hellingen gingen van 6 naar 4,5 en 4,1 % waardoor de constructie heel wat langer werd.Dit zijn geen kleine aanpassingen meer die op een werfvergadering worden afgesproken en die in een asbuilt-plan worden opgenomen.
Hierdoor wordt de landschappelijke impact veel groter in een kwetsbaar gebied aangeduid als een groene, recreatieve zone.. Een dergelijke substantiële wijziging dient m.i. zeker terug aan een openbaar onderzoek te worden onderworpen omdat we weer over een nieuw dossier spreken.
3. Werken van deze omvang in dit kwetsbaar gebied moeten gepaard gaan met een MER wat hier totaal ontbreekt.Een simpele bouwaanvraag zonder meer kan hier niet in dit gebied.
Gelet op het voorgaande zijn mijn vragen aan de minister de volgende:
1. Deelt de minister de mening dat NV De Scheepvaart aan zijn vergunning heeft verzaakt door een nieuwe aanvraag in te dienen?
2. Is de minister ook van oordeel dat er na zulke ernstige wijzigingen (wegbreedte, brughellingen) in het bouwplan ook terug een openbaar onderzoek moet georganiseerd worden.
3. Kan dit werk - in tegenstelling met het provinciale beleidsplan – zonder MER gerealiseerd worden?Wat is dan nog de waarde van het multifunctioneel toekomstperspectief dat de provincie Antwerpen opmaakte?
4. Zal de minister de bouw van deze brug alsnog een halt toeroepen en toezien op een correct procedureel verloop want nu dreigt deze brug zonder geldige bouwvergunning gebouwd te worden?
Dirk Peeters Vlaams volksvertegenwoordiger, 7 september 2009
Over naftpompen, mazoutboeren en kiekenborsten....
Weet ge watte Brabbes, misschien als gij ooit naar de markt verhuisd, dan kiezen we hier achter de brug een nieuwe burgemeester en dan wordt het hier stillekes..... Den Brabbes heeft die goeie raad opgevolgd, is tussen het chique volk op "de mèt" gaan wonen, ze hebben een nieuwe burgemeester, maar aan de grens is het nog altijd niet stillekes.
Aanleiding voor de commotie op de Grens is de geplande komst van een onbemand naftstation op de gronden van de vroegere quarantainestallen. Waar vroeger koeien en kalveren op een stempel moesten wachten wil een slimme hollander een benzinestation neerpoten. Om dit te verhinderen heeft een gepensioneerde importeur van kiekenborsten en tsjop choi, een gebuur links en rechts van zijn voordeur gemobiliseerd, zichzelf uitgeroepen tot spreekbuis - nieuwe burgemeester dus - van dat zelfde gebuurte en een bezwaarschrift ingediend tegen het geplande station. De nette middenstander wordt hierin gesteund door drie wanhopige pompisten. Nu heeft het verleden ons geleerd dat petities en bezwaarschriften in Arendonk geen fluit uithalen en eerder contra werken: 12 jaar geleden een petitie voor een fietspad naar Ravels, nog 3 jaar eerder een zelfde papierke voor een velopad aan de Grens, bezwaarschriften tegen de komst van den duits in 1959, tegen zwarte negers en geel chinezen in 2001, tegen varkenskoters in 2005, tegen vuurwerk in 2007 en tegen een hoog bruggeske in 2005 en 6 en 7 en 8 en 9: alles wat men niet wilde is er gekomen of komt er, alles wat men vroeg duurde of duurt eindeloos.
Het bezwaarschrift ingediend door bovenstaand kwartet van middenstanders, aangevuld met wat schatplichtigen, gaat dus over een onbemand benzinestation op de grens van bels en holland. De kiekenborstenimporteur vreest voor zijn rust, de pompisten voor hun inkomsten. Om hun bezwaar enigszins valabel te maken hebben zij in hun bezwaarschrift een aantal -totaal onnozel- argumenten aangehaald: broodroof, overlast, onveiligheid, nachtlawaai, aantrekking van booswichten, ontploffingsgevaar, loslopende truckersliefjes, enzovoort enzoverder. We hebben het even nagekeken: de laatste tien jaar zijn er wereldwijd 2 pompstations ontploft: eentje in Nigeria toen ze daar een pijpleiding illegaal aftapten en eentje in Tsjetjenië toen een zelfgemaakte bom te vroeg ontplofte...
De reden van het bezwaar gaat enkel terug tot eigenbelang: verlies van omzet en inkomsten. Op zich is dit een fatsoenlijk argument en iedereen moet opkomen voor zijne boterham, maar gebruik dan geen drogredenen en span geen burgers -en dan nog onder zachte dwang- achter uwe velo. Morgen, misschien overmorgen komt er links of rechts ergens in Arendonk een bakker bij, opent een of andere kastelein met of zonder haar een kroeg, begint klein peerke of een ander suske met een gazettenwinkeltje, openen de Mormonen of mijn Jehova-vrienden een nieuwe tempel of arriveert er een Sjarel die met een keverbakkerij begint. Moeten dan alle Arendonkse bakkers, cafébazen, krantenuitdragers, pastoors en beenhouwers hun familie en vrienden mobiliseren en bezwaarschriften indienen? Neen dus. De gemeente zou nogal wat adjunct-gemeentesecretarissen moeten toevoegen aan hun personeelsbestand. Nest, onze gewaardeerde burgervader, heeft het dus -samen met zijn eveneens gewaardeerde schepenen- bij het rechte eind en de ingediende vergunningsaanvraag positief geadviseerd.
Het enigste argument contra zou kunnen zijn dat het hier weer "een slimme" hollander is die de patatten van ons teljoor komt halen. Maar zegt dit niet meer over ons "lompe belzen" dan over die "slimme kezen".?
Het gaat uitstekend met het golfterrein...Dank U wel.
Op 17 april 2009 - 17 dagen na de officiële spadesteek - verscheen onderstaand berichtje op dit blog.
"...De kogel is eindelijk door de kerk, de bal is in het holleke geslagen.... In een van de residentiele wijken ten noordoosten van Arendonk, vlak in natuurgebied met uitgebreide landerijen, zijn de eerste werkzaamheden gestart voor een heus golfcourt met openluchtzwembad. "......In het RUP is voor het gehele golfterrein van 67 ha de bestemming gebied voor golfterrein aangeduid, met een voorziening voor bebouwing en infrastructuur in relatie tot het golfterrein."
bovenstaande gegevens komen uit een Persmededeling van de Viceminister-president van de Vlaamse Regering Vlaams minister van Financiën en Begroting en Ruimtelijke Ordening. Tot zover dit berichtje van 17 april.
Ondertussen zijn de werkzaamheden op de privéterreinen van de plaatselijke electronica-gigant fameus opgeschoten. Eind augustus werd het openluchtzwembad in alle beslotenheid ingehuldigd en zoals dat met een zwembad bij de jetset gaat: met teveel drank en te weinig kleren. Een onbemande heteluchtballon steeg, zeer tot de verbazing van de omliggende gebuurten - op en verdween richting Oud-Turnhout.
(dat er illegale polen zouden werken is ons onbekend)
Met het golfterrein zelf liep het in eerste instantie niet zo'n vaart. Op de ingediende plannen was er namelijk een holleke teveel getekend. "Eén boven par" dus om in het vakjargon te blijven. Niet dat de bouwheren zich daar een fluit van aantrekken. Het egaliseren, inzaaien, heuveltjes bouwen en aanbrengen van fauna en flora gaat onverminderd verder. Alle wilgenkatjes, lijsterbes en vogelkers zijn deskundig gekapt en peren- en appelbomen zijn in de plaats gekomen. Op hole 1, het voorste holleke zoals de zoon van de electronica-gigant liefdevol de startplaats van zijn vrijetijdsfolieke noemt wordt reeds duchtig geoefend en de cavabar is permanent geopend evenals de aanwezige pitspoezen.
(de gigant in het plonsbadje.)
Dat het megalomane sportcomplex de ogen uitsteekt bij behoorlijk wat inwoners van Arendonk getuigt de zoektocht naar het complex: een lokale importeur van bolacasia's en spitse taxussen speurt al weken met Google Earth de wijde omgeving af en de voorzitter van Arendonks grootste en meest serieuse oppositiepartij heeft, tesamen met een vriendin, heel de grote vacantie rondgereden daar ten noordoosten van Arendonk. Dat een lokale kroegbaas, tevens prominent partijlid en chouchou van de ocmw-voorzitter, hem daarbij niet kon helpen verhoogde alleen maar zijn frustratie.
Naar een reactie gevraagd aan de lokale voorzitter van de partij Groen ! kwam deze uit de lucht vallen; hij wist zelfs niet eens dat er aan Brug vier een brug lag, laat staan een golfterrein ten noordoosten van Arendonk. ..Wordt ongetwijfeld en naar verluid van horen zeggen vervolgd zou "de Leo" de toenmalige legendarische sterreporter van de Kempenaer welluidend gezegd hebben. We kunnen ons daar enkel bij aansluiten en blijven het project volgen.
---- Kijk, zulke berichtjes hieronder bij "reageer" maken mij depressief:
ge zijt ne zeikerd.
Ik ben al een week aan het zoeken naar dat fameus golfterrein van U: ten noord-oosten vind ik alleen maar een kerkhof, Sarel den toebaksblaaikesboer en ne leurder in varkenspoten, een hoge brug en ergens in een carpoort een louch stamineeke. Van golfterreinen geen sprake. Volgens mij zijt ge ons met ons kloten aan 't spelen Brabbes.
Zo de vacantie zit erop. Al meer dan een week. Eerst en vooral al de trouwe lezers en lezeressen bedanken die elke dag van de vacantie opnieuw naar "Jef Koffie's trots" kwamen kijken of er nieuwtjes waren. 't Doet een mens deugd en besluiten om toch weer door te gaan.
Is er wat gebeurd in de loop van de laatste twee maanden hoor ik U vragen. Natuurlijk is er wat gebeurd:
- In tegenstelling tot Antwerpen waar de aanleg van de "Lange Wapper" zal afhangen van een volksraadpleging - van het gezond verstand dus - zet men in Arendonk de kont tegen de krib en is men deze week begonnen met het kappen van bomen rond Brug Vier en aan het nabijgelegen natuurgebied de Hooyput. De crisis lijkt voorbij in ons dorpje aan de Wamp.
- De korpschef van ons plaatselijk politiekorps is aan de beterhand na een attack van de mexicaanse griep. Snoodaards en verkeerszondaars die met kwade bijbedoelingen nog een cadeautje wilden afgeven aan de commissaris zijn er aan voor de moeite.
- De werkzaamheden aan het nieuw aan te leggen golfterrein ten noord-oosten van Arendonk vorderen gestaag. Het eerste holleke is kant en klaar en wacht op het eerste bolleke. Even checken op Google earth.
-Onze hollandse fonnie, een copie van Piet Hein en zelfverklaard oud-bemanningslid van een nederlands duikbotenflottielje is afgezet als voorzitter van de Arendonkse oud-strijders. Zijn medailles en zijn in de hollandse kleuren geschilderde onderbroek mocht hij aanhouden. Arendonkse nuchterheid en hollandse arrogantie: 't zal nooit geen schoon huwelijk opleveren.
- Aan het warenhuis van de Cash werden de ontbrekende toykes - de moderne versie van onze vroegere chocolade Jacquesprentjes - geruild.
Genoeg stof dus om de komende weken zinvol door te brengen.
Voor de negende keer richtte de cultuurraad met centen van het Arendonkse gemeentebestuur een tellorenlekkersdag in. Voor toevallige lezers en passanten uit Zierikszee: tellorenlekken is uw bord proper terug in de kast zetten zonder dat ge het hebt afgewassen, met andere woorden: wij in Arendonk likken na de soep en de patatten ons bord schoon. Dat spaart water, afwaszeep, een keukenhanddoek en een ambetante vent omdat hij anders moet afdrogen... En een keer per jaar, eind juni ongeveer, vieren wij ons vuil manieren.
Als hij beloofd om zijn bord proper te likken krijgt iedere bezoeker aan onze tellorenlekkersdag een gratis bord rijzepap*. Ge kunt aan uwe kleine teen voelen dat ze stonden aan te schuiven... we wonen ten slotte niet ver van de hollandse grens. Tegelijkertijd krijgen de Arendonkse verenigingen de kans om hun clubkas te spijzigen door pinten, jenever, ribbekes aan de man te brengen. De klein mannen kunnen vissen, ponyrijden en hunne vader de oren van zijne kop zagen om nog een creemglaske.
Hieronder in een tiental fotos een impressie van weeral een geslaagde dag tafelen en feesten.
en tot slot de grote baas die ook dit jaar weer dik content was...
Het verhaaltje over de fietsende boerinnekes komt er hoor! Met en zonder camionnetteke van de gemeente. ...Alleen, den Brabbes laat zich niet opnaaien.
Eerst naar een "wilde fuif" van laatstejaarsnonnekes, geplastroneerde yuppies, en naar sex smachtende directiesecretaresses, allemaal te beleven in 't Verdiep op de Mèt in Arendonk. Mijne vriend gaat zijn handen vol hebben. En dan, pas dan een reisverslag van mijn "landelijke vriendinnen-boerinnen" naar Herentals.
Blijven kijken op het "brabbes"-blog....
Voor de slechte karakters onder jullie... Het één heeft niks met 't ander te maken.... in laatste instantie afgezegd: zowel voor het velorijden als voor 't fuifke.
Midden 2007 stonden camions met beton en staal zich te verdringen aan het Goorken, het vroeger stort van Arendonk. Uit al die gestorte rotzooi naast de Wamp was al jaren geleden het plastiek en de onverteerbare pampers uitgesorteerd en het gebied aangeplant met hoge en lage boomkes. Nu was het hoog tijd geworden om een uitkijktoren te bouwen... Het Goorken is inderdaad een prachtig natuurgebied met plassen, zeldzame fauna en prachtige flora. Vandaar al die camions met staal en beton.
"Natuur en bos" de beheerder van het Goorke met ons geld had grote plannen. Een stalen constructie van 12 meter hoog. Het moest een godsgeschenk worden voor liefhebbers van planten en vogelen... Bij elk nieuw verdiep van de uitkijktoren zagen de dagelijks toestromende ramptoeristen met verbazing dat de omringende bomen en bossen harder en hoger groeiden dan de toren lang werd.
Eindelijk, in januari 2008 was het zover: het dak erop, een trap erin en de ondertussen rijen dik aanschuivende nieuwsgierigen zouden kunnen genieten van unieke vergezichten en zich vergapen aan schotse hooglanders en exotische paardjes. Zouden... want het enigste dat men te zien kreeg waren dichtbegroeide boomtoppen.
"'t Komt in orde" zegden de gasten van Natuur en Bos, "links en rechts eentop eruit en ge ziet de waterjuffers en libellekes over de plassen dansen".
Vandaag leven we midden 2009, twee jaar na aanvang van de werken. De schotse hooglanders hebben ondertussen twee keer gekalfd, er is op het Goorke een kolonie Canadese ganzen komen nestelen en de grote modderkruiper is terug van weggeweest. De uitkijktoren staat er nog altijd, nog altijd even hoog, de bomen groeien ongegeneerd hoger en hoger en van de heerlijke voorspellingen van de bouwheer is geen fluit terecht gekomen.
(zicht van voren.!!!) (zicht van achteren !!!) (zicht naar de linkse kant !!!) (zicht naar de rechtse kant.!!!)
Voor de boekhouders onder ons: de hele constructie heeft meer dan 100.000 (honderd duizend) euro gekost. Veel geld om de bloei van elzenkatjes te bewonderen.
Een vriend van mij heeft zich bezig gehouden met een studie van de plaatselijke verkiezingsborden... Het eerste wat hem opviel was dat de geportretteerde kandidaten totaal geen problemen hebben met hunne kop op een affiche: een handdoek er over had in veel gevallen tot betere resultaten geleid.
Zoals het een democratie past heeft elke partij evenveel plaats op een Arendonks verkiezingsbordje. Sommige partijen maken er gebruik van, anderen - waarschijnlijk bij gebrek aan centen - dan weer niet. Schrokkoppen maken dan gretig gebruik van de niet-beplakte delen.
"Het Bertje" hierboven is daarvan een voorbeeld: hopeloos alleen in een onbenoemd vakje, ver weg van zijn nieuw vriendjes en broederlijk geplakt naast andere feestneuzen. "Het Bertje" is pas twee maanden lid van zijn zoveelste partij en de bazin van dat clubke begint nu ook al te snotteren in den Antwerpse dierentuin.
Aan de andere kant van het bord hangt Margriet te hangen; dicht aangeschurkt tegen de partij van haar vriend de Jean Marie. Margriet snapt het ook al jaren niet meer. Godgans alleen op haar stukske plaat, geen enkele blauwe in haar buurt. Wie wel in haar buurt hangt zijn de troepen van Jean Marie en van de Flip. Alle lege plekjes op hun blokske volgeplakt met keiharde slogans. Wat opvalt is dat zij alles overplakken wat er onder hunne papborstel komt: de voorkant van de borden, de achterkanten, de voorbehouden plaatsen voor linkse Jef uit Mol (cap). De strijders voor orde, netheid, en tucht klodderen maar aan.
...en dan is er nog de Ward. Volgens zijn eigen plakaten is de Ward er ene met Kennes van zaken. Aan de manier waarop zijn borden en affiches scheef en schots in de grachten waaien durft mijne vriend zich ernstig afvragen of de Ward Kennes nu wel echt de Kennes heeft die Ward orakelt.
... En Arendonk zou Arendonk niet zijn: de laatste week is er alsnog een nieuw éénmanspartijke opgedoken. Het heeft nummerke 30 als lijstnummer gekregen. De partijnaam is "Lange" en hij heeft het voor den "os". Zijn fotooke als plechtig communicantje kom je tegen op elke electriekpaal en op elke eikenboom. ......................
Welke Arendonkse politicus wil jij in het Vlaams parlement? Dit is het voorlopig resultaat (86 stemmekes) van een fictieve stemming in een lokaal gazet.
- Silvy Van Beers (VB)
40,70%
- Nest Buijs (CD&V)
16,28%
- Wim Hendrickx (SP.A)
13,95%
- Kristof Hendrickx (A+)
13,95%
- An Hermans (NVA)
12,79%
- Karin Sneyers (Open VLD)
2,33%
40,70 procent... Er zitten dan toch nog onnozelaars in Arendonk !!!
In afwachting van de verkiezingsborden hieronder een Arendonks gedichtje....
Arendonk beschikt over een uniek dialect. Een van de grote bezielers en promotors van ons dialect was E.H. Remi Lens. Enkele jaren geleden zijn zijn gedichtjes en vertelselkes in "echt Arendonks dialect" op CD gezet. Hieronder een pareltje.
(zet uw boxen open, klik hieronder op luister hier om te beluisteren, en klik daarna rechts boven het horizontaal streepje aan voor de tekst.)) enkele seconden geduld.....
Mijn muisje , zei de muis, Ik moet nog over en weer van huis. En gij blijft binnen ! Hoort ge dat ? En 't muisje zei: Ja ja.
En voor dat g' iemand binnenlaat, kijk eerst eens door dit sleutelgat. Ik heb dat al eens voorgedaan : Heilà, wie is er aan ?
En ziet ge door dit sleutelgat, is 't boerke Gijs zijn rosse kat. 't Is van goed op te passen dan, als die canaille(gemeen vrouwpersoon) aan u kan. Ik druk het op uw hert. in één, twee, drie zijt ge opgefret. Slokop, verstaat ge dat ? En 't muisje zei: Ha! ha!
Nu krijgt ge nog een toetje van ullie muizemoetje. en nog een zwaardje spek, tenè (hier zie,pak aan)! En 't muize zei: dà dà!. (daag) Toen keek ze nog eens om :Ik ben aanstonds weerom . Ze hadden de kat door 't veld zien lopen met een kater, katjes kopen. Kom maar binnen, niet verzinnen !, op de zolder van de Gijs, muize muize muizespijs! Zullen we hem te nacht eens hebben hij daar met zijn kat en klemmen, op de kosten van die vrek met zijn meel en met zijn spek ? Hij kan niet lijden dat ik bijt. Hij zal hij freten wat ik schijt . En maar knabbelen, doemeneren, ritereren, een gestommel en een gebom, tomme -romme -dom. En in meelzak, en in bloembak, keutels daar en keutels hier keutels van plezier. Als de kat maar uit den huis is, dan is 't feest bij al wat muis is ! En terwijl dat dat muisje te wachten zat, hoorde het kloppen, "'kot in de nacht, keek eens door dat sleutelgat maar 't was donker, zag geen kat. Wie is daar ? en zeg het gauw. 't Hoorde niets als ... miauw. Poert, zei 't muiskens, poert en foert. Blijft maar buiten. Ik moet sluiten ! Ze miauwde nog eens wederom. -Neen ", zei 't muisje, 'k mag niet van ons moem . Trok dan door dat sleutelkotje gauw venijnig nog een snuitje. Kort na datum hoorde het weerom op dat deurke van bom bom. Wie is er aan ! Hier wordt niet opengedaan! Woef en waf! Kom dan maar af. 't Is de hond. 't Is gemeend. Binnen!, zei het muizekind . Maar ne klauw! Het was de kat die nog vol koleire zat, die het muisje kraakte en krookte en het zo naar binnen s1okte, huid en haar en darmen. Dat muiske toch, ocharme. Doe dan al uw deur op slot, wijd van huis, och heer och got. Dat is 't vertelsel van de kat; ge hebt ze toch niet onderschat. Binnen , zegt ze, kunt ge altijd ; als ge maar tweeta1ig zijt!
Een vriend van mij is een toer aan het maken rond de Arendonkse verkiezingsborden.... Als hij er geen indigestie aan overhoudt volgt vanavond zijn verslag...
De Plechtige Communie... een hoogdag voor outlet en casuals.
In Arendonk volgen de hoogdagen zich op: "Zingt en swingt" van de chiro, " de bloemenhulde voor dode carabiniers" van het 11-novembercomité, "met uwe velo naar den bakker" van den Unizo en afgelopen zaterdag het heilig Vormsel, in de volksmond de Plechtige Communie.
In tegenstelling tot een gewone zondagse mis werden de vier ingangen van de kerk royaal anderhalf uur voor aankomst van de bisschop van Postel bezet en gebarricadeerd door ongeduldig wringende ouders, grootouders en nieuwsgierige geburen. De vormelingen zelf stonden erbij en keken ernaar. Om half twee gingen de kerkdeuren open en werd er geduwd alsof iedereen op de laatste reddingssloep van de Titanic moest. Er werd zelfs - weliswaar ingehouden - gevloekt en onkerkelijke scheldwoorden uitgewisseld. Toen de 100 communicantjes op hun plaats zaten was het tijd om op de bisschop van Postel te wachten en rond te kijken....
Het was duidelijk: Voor velen onder het verzameld kerkvolk was het zichtbaar de eerste keer, de derde keer of meer dan dertien jaar geleden (trouwfeest, doopfeest) dat ze Gods tempel nog aan de binnenkant hadden gezien: Onwennig, ongegeneerd, gegeneerd, nerveus rondkijkend, speurend en zoekend naar hun ex-vent met zijn nieuw vlam, naar hun ex-madam met hare nieuwe vrijer. Naar het debardeurke naast haar en marcelleke voor haar. Voor velen onder het verzameld volk was het waarschijnlijk ook de laatste keer dat ze tempel des heren betraden. Of het zou verticaal met de voeten vooruit moeten zijn als hun kinderen-erfgenamen zouden besluiten dat een begrafenis met drie heren een acceptabele kostenpost op de erfenis mocht zijn.
In afwachting van de komst van de bisschop van Postel begon de modeshow. Mama's in tekort afgeknipte rokjes, push-up-behaakes in alle maten, paarsgeverfde haren en teennagels, de papa's, sommigen met een bel in oor en ook in onderlip met Bikkembergs op de rug, een enkeling een Lonsdale zonder bijbedoeling, uitgelopen strepen "bruinen zonder zon" op armen en benen, hoge hakken om in Friesland mee te fierljeppen, een Lacoste-hempie open tot het vierde knoopsgat het borsthaar kreunend onder de gel, witte leggings, een strakke strik op een strakke kont.... Spullen uit Maasmechelen Village, demodés van Van Nooten, Versacé, Vankets en andere Van Beirendonken. Casuals en Outlet: sjik maar niet duur. En maar kijken en maar gluren.
Toen kwam de bisschop. De bisschop van Postel is eigenlijk geen bisschop. Hij is gewoon afkomstig van ergens tegen Brussel, is abt en prelaat tegelijkertijd in de abdij van Postel en bij feestelijke gebeurtenissen draagt hij een speciale hoed en heeft hij een stok met een krul eraan. In vakjargon een mijter en staf. Vandaar dat één van de aanwezige kleuters krijsend in oma's rokken dook, in paniek omdat hij Sinterklaas rond deze tijd van het jaar niet verwachtte. En dan nog wel een klaas zonder baard.!!
Het werd een prachtig vormselfeest: pater-pastoor glunderde en keek tevreden om zich heen, opa's glimden, oma's pinkten een traantje en bij "de Vrede van de Here" werden zelfs minzaam handjes geschud zij het onder voorbehoud. En daarna was het feest. Met z'n allen aan de champitter, de cava, en de Blonde Leffe. Het werden leuke feestjes en toen - laat op de avond - de chocolattemousse stond te verpieteren was het plechtig communicantje van s'morgens voor de eerste keer een dronken tiener. ...Zatte nonkel was ook content.!!!
't Is tegenwoordig mode om te spreken over verzuurde mensen, pessimisten, een samenleving die naar de verdommenis gaat, individualisme, gasten die elkaar straal voorbijlopen en negeren....
Het voorbije weekend was er midden in Arendonk een grandioos volksfeest. Kenners en andere fantasten spreken van een rockfestival, de duizenden die er vrijdag en zaterdag rondliepen hebben het eerder over een regelrecht volksfeest. Het was voor de achtste keer "Arendonk zingt en swingt". De zondagse ballast van de andere jaren was over boord gegooid en het feest groeide dit jaar uit tot een festijn van zangkoren -volwassenen, kleine en grote jeugd - aangevuld met een luid meezingende massa van sympathisanten en Franske Bauers in opleiding.
Een vriend van mij - een fervente chirosupporter - had een all-in badge ( front- en backstage) versierd, een professionele camera geleend bij zijn schoonzoon en in het zog van de organisatie twee dagen lang het lief en leed van een grandioos spektakel op een digitaal kaartje vastgelegd.
Overal lachende gezichten, vriendelijke mensen, behulpzame wc-dames, rood kruis, wijkagenten, eet- en drankverkopers... Er waren zelfs twee hoogwaardige heren schepenen die op aarde nederdaalden en de fotograaf van dienst vriendelijk toelachten.... (zjust is zjust en fair is fair: zij waren er tenminste.)
Hieronder volgt een kleine montage van sfeerbeelden. Geinteresseerde lezers die (gratis) de volledige reeks van 200 foto's op CD willen hebben moeten eventjes contact met den Brabbes opnemen. Ge bent welkom via email of via een reactie hieronder.
Aan de organisatie, het vast werkcomité en al de vijfhonderd vrijwillige helpers, een dikke proficiat. 't Was twee dagen groot feest in Arendonk. Dat chirovolk kan watte hé. !!!
Verslag van 1 mei: Feesten langs de beesten af.....
Vrienden van mij -volgelingen in de leer van Marx en Louis Major - zijn al twee dagen aan het feesten. Terwijl in Holland koningin Beatrix en haar gevolg hun oranje hoedje wisselden voor een zwart exemplaar met voile, begonnen in Arendonk en omstreken de voorbereidingen op de jaarlijkse hoogmis van het socialisme.
Arendonk is al van oudsher -sommigen zeggen nog voor "Das Kapital" zijn tweede druk beleefde - een socialistisch bolwerk. Terwijl de omliggende gemeentes nog overspoeld werden door hondenkarren en kromgelopen boeren hadden wij al onze industrie: sigarenfabrieken, den dynamiet, het zakkenkot, en vakbonden.... Waar de Arendonkse sportliefhebbers stoefen met Rik van Steenbergen vertellen mijn rode kameraden-dorpsgenoten met trots dat hun grootvaders al in 1900 rondliepen met rooi zakdoeken rond hunne nek. Ik gun ze met plezier hun jaarlijks opkomend orgasme.
Het feest begon al op donderdagavond met een groots opgezette walking-afterdinner-party in het achterafzaaltje van het Arendonks volkshuis. Aan de gevel, vlak onder het standbeeld van Louis Major, hing een rooi vlag en daaronder trof ik een vriendin van mij die een sigaretje kwam smoren. Ze was ingehuurd om lege glazen te spoelen en de rode rozeblaadjes van het podium te vegen na het speechen door Kathleen Deckx. Vroeger...in onverdachte dagen zat het zaaltje afgeladen vol en waren er vendelzwaaiers, keurturners, harmonies en toespraken van Willy Claes, Steef Stevaert en zelfs Freddy Willockx. Vanaf toen begon het verkeerd te lopen: de aanwezigen pakten zo'n schrik van de Freddy dat ze massaal wegbleven. Het effect van een rosse kater op een nest grijze muizen. Volgens mijn smorende vriendin waren ze dit jaar nog met enkele handjesvolle kameraden. Allemaal waren ze daar voor Kathleentje, volgens Google Wikipedia een veelbelovend jong meiske van tweeënveertig.... Google vermeldde niet in wat ze veelbelovend zou gaan worden.
Noch steeds volgens mijn smorende vriendin werd het uitbundig feest afgesloten met in de ene hand een verschaald glas Jupiler, de andere hand gebald voorwaarts in een hoek van 45 graden. De Internationale werd uitzinnig meegezongen; het lijflied van het Jean Wijnen Combo -Arendonk gaai zé gaai vur maai...- iets minder.
's Anderendaags 1 mei, mocht de partij uitslapen. De kameraden uit Retie zouden de vrienden uit Arendonk wakker toeteren en een ontbijt op bed serveren. Persoonlijk ken ik plezanter manieren om wakker gemaakt te worden dan door de retiese socialisten maar da's persoonlijk... Drie pistoleekes, een kroissantje, een erg crisisgebonden potteke goei boter en een schel hesp zat er in het overlevingspakket. Voor een kom zwarte koffie moesten de geburen zorgen; een geval van heirkracht: de thermoskan - uitgeleend door de Retiese middenstand - was onderweg beginnen lekken.
....Voor mijn rooi vriendjes uit onze dorpkes is het pintenpakken voorbij, maar niet getreurd. Volgende week wordt er aan al dat feestgewoel een vervolg gebreid: dan komt de kattelieke bond uit spleten en spelonken, dan is 't Rerum Novarum en wordt de processietoer bevolkt met nostalgieken van kardinaal Cardijn en pastoorken Daens. Dan wordt den biljaar in de Koeistraat opzijgeschoven, 't plafond van ons eigen huis gestut en weg en weer gekust onder fanfaregetoeter, dan worden de demoties uitbundig gevierd.
....In een onbewaakt moment gaat de modale burger zich afvragen waarom de varkensgriep onze dorpkes zonder bloedvergieten links (en ook rechts) heeft laten liggen. Een beetje Influenza Mexicana had ook hier wonderen kunnen verrichten. Ik geloof niet meer in "de straffende hand" van de Here Gods. Hij heeft kompassie gekregen met zijn schepsels...... groot en klein, rood en oranje.!!!
De kogel is eindelijk door de kerk, de bal is in het holleke geslagen.... In een van de residentiele wijken ten noordoosten van Arendonk, vlak in natuurgebied met uitgebreide landerijen, zijn de eerste werkzaamheden gestart voor een heus golfcourt met openluchtzwembad. De nieuwsgierigen onder U zullen zelf op onderzoek uitmoeten of wachten tot woensdag voor verdere info.
Ik ga eerst een week velorijden met mijne maat en jenever drinken in het maasland. ----------------------------- "......In het RUP is voor het gehele golfterrein van 67 ha de bestemming gebied voor golfterrein aangeduid, met een voorziening voor bebouwing en infrastructuur in relatie tot het golfterrein."
bovenstaande gegevens uit een Persmededeling van de Viceminister-president van de Vlaamse Regering Vlaams minister van Financiën en Begroting en Ruimtelijke Ordening.
Na veel sneeuw, dichtgevroren vijvers en meer regen dan een doorsnee caféganger in héél zijn leven aan Blonde Leffes kan opdrinken is ook in Arendonk de lente en het goei weer weer wakker geworden. We laten windmolens, nieuw gemeentesecretarissen, uit de hand gelopen belastingen en opvallend gepiercete navelbuiken voor wat ze zijn en flaneren eventjes losjes door Arendonk...
Een impressie.
...Schoon volk in, op en aan "de Mèt".
een proper opgekuisd voortuintje. Eentje die liever de ruskes uittrekt dan ............
...jonge merels, wachtend op maaikes en pieren.
...pas geboren, wringen om opgedroogd te geraken en dan klaar voor de grote stap voorwaarts.
...en met de mama een stapke in de wereld zetten. Zoeken waar de papa eigenlijk zit.!!!!
Geduldig op de kant van de Wamp zitten broeden en wachten op de joengskes. Als 't een beetje lukt heeft ze er meer dan een modaal zigeunerhuishouden.
De rest van de familie is al opgefreten door de ratten...
2de paasdag: paaseikes rapen met de kindjes uit de buurt en het klein volk uit het asielcentrum.
Als we in holland niet mogen velorijden dan komen we gewoon naar Arendonk.... En we bezetten alle opritten en gazons. Lege drinkbussen kunnen die Belzen ook gebruiken, dus flikkeren we ze toch gewoon tussen de paasbloemekes.
Lente... tijd om de beerkarren buiten te rijden. Hollandse zeik over Gods en vooral Vlaamse akkers.
...Binnenkort komen de klokken van Rome, tenminste als den opa den hof heeft opgekuist.
Dezer dagen loopt de schepene van openbare werken van onze plattelandsgemeente - overigens een zeer aimable man - er met een gelukzalige glimlach bij. Bij goed weer en met de opgaande zon in de juiste stand zien vroege cafégangers van op de Arendonkse terrassen zelfs een oplichtende stralenkrans rond zijn zilvergrijze edoch kalende schedel. Sint Christoffel zonder wandelstok en schelp zeg maar...
De reden waarom onze heer schepene met een zwierige gank over het Arendonks marktplein flaneert zijn de kasseien op de "Huiskens". De Huiskens zijn samen met de Berendonkse hoeve een middeleeuwse site aan de zuidelijke rand van Arendonk. Tussen een tiental huizen slingert zich al sinds mensenheugnis een 750 meter lange kasseiweg. Volgens de overlevering moeten hier zo'n tweeduizend jaar geleden Romeinse cohorten doorgetrokken zijn achtervolgt door Asterix en zijn Galliërs, everzwijnen achter zich aansjouwend.
Door de veelvoudige passages van hondenkarren, melkkoeien en verloren gereden wielertoeristen raakten de kasseien door de jaren heen schots en scheef gezakt met putten en bulten erin en erop.
Onze schepene van openbare werken - als een kloek wakend over het heil en geluk van haar kuikentjes - wilde de kasseiweg restaureren en terug berijdbaar maken door er een laag asfalt over te smeren. De vox populi van terplaatse met hun mechelse schepers opteerden voor een fatsoenering van de aanwezige kasseien bang als ze waren voor de verloedering van hun bobbelweggeske tot een race-circuit. Omdat "onze gekozen leiders", één en al oor zijn voor de verzuchtingen en wensen van hun kiespubliek, werd het asfalt terug in zakken geschept en de kasseien opgeblonken en teruggelegd.
De democratie en de wensen van de kloek met haar kuikentjes werd gerespecteerd. Vandaar alle lof en hoerageroep voor onze schepene van openbare werken. Hij is, naast een meer dan aimable man, ook iemand die uitblinkt in twee zaken: a) hij staat als ware democraat open voor de wensen van "zijn" mensen en b) hij is een mens die nostalgie en aandacht voor historie, cultuur en natuur hoog in zijn vaandel draagt. Dat siert een mens, ....of niet?
Nu is't te hopen dat deze twee menselijke deugden die mee de stralenkroon rond de schepeneschedel helpen oplichten ook blijven doorstralen bij zijn volgende beslissingen. Zeg nu zelf: wat is er nostalgischer en historischer dan een mooi wipbruggeske over ons eigenste kanaal. Kan men meer respect opbrengen voor de stem en de wensen van "uw eigenste volk" dan uw mening te herzien in verband met datzelfde bruggeske ?.
Door te luisteren naar de liefhebbers van kasseien heeft onze aimable schepene van openbare werken zich een plaats verworven in de lokale geschiedenisboekskes naast Caesar, Asterix en de gallische horden . Naast deze eeuwige roem kan hij nu ook respect van 't Volk verdienen door vanaf nu te ijveren voor het behoud van het wipbruggeske over onze vaart (*).
.....Misschien kan een volksraadpleging soelaas brengen. Als de uitnodigingen tenminste op tijd op hun plaats geraken. --------------- (*) zie de vorige afleveringen over het wel of niet plaatsen van een nieuwe brug over het kanaal Dessel-Schoten.
...Van koeien, verzekeringen en salonproletariërs.
Een kennis van mij - in de betere parochiale middens waarin hij met enig zelfgenoegen rondflaneert, laat hij zich Honoré noemen - heeft zijn huisadres in een voornamelijk door koeien en varkens bewoond agrarisch gebied. Hij heeft zijn eigendom verworven door zich decenialang geleden te verloven met een jongedame uit de boerenstand die hem naast een pront uiterlijk ook een aanzienlijke bruidschat in de vorm van weilanden en landerijen cadeau deed. Zijn afkomst is te situeren in een buurgemeente van Arendonk. Van zodra borgbrieven en andere preuven van solvabiliteit - erfenissen uit de Middeleeuwen om armoeizaaiers buiten de dorpsgrenzen te houden - werden afgeschaft meldde hij zich in staminee "De Wildeman" om daar een pronte boerendochter op te vrijen.
Samen met de goed uitziende landbouwersdochter erfde Honoré enkele aren vers geploegde akkergrond. Daarop bouwde hij eigenhandig een villa die met hulp van één aan de juiste partij gekoppelde polletieker in de loop der jaren werd geregulariseerd en van bouwovertredingen werd gezuiverd. Honoré kreeg zelfs zicht op kabeltelevisie en Algerijns gas. Faecaliën en ander restafval moesten via een trekgracht afgevoerd worden naar de Wamp en vandaar via allerlei Netes naar de Schelde.
Stallingen voor kiekens, "halal"-schapen, ezels en met schrikkeldraad omringde perzikkenbomen gingen deel uitmaken van zijn onroerende goederen. Vanuit zijn tweezitscanapé overzag Honoré, met een opengeslagen Balzac op zijn schoot, licht euforisch zijn gekregen eigendom, kirde en moest stiekem en met een monkellach denken aan Kop van den Eynde, Freddy Willockx, Marx, Engels, de gouverneur van Limburg en het idee dat hij al jarenlang meeploegde aan de verspreiding van het socialisme vanuit zijn tweezitscanapé. ...Bij elke gedachte aan de "Internationale" zakte mijn kennis dieper en dieper weg in zijn tweezitscanapé, tesamen met zijn door de jaren heen opgebouwde Fortis en KBC-aandelen.
... Plots liepen er twee voldrachtige koeien door zijne gazon en langs zijn voordeur. De koeienpoten zakten tot voorbij hun eelt in de drassige en door mos overwoekerde grassprieten aan zijn voordeur en herschiepen het grasveld tot een middelmatig uitziend voetbalveld derde provinciale.
Niettegenstaande voldrachtige koeien eigen zijn aan landbouwgebieden vergat Honoré zijn agrarische principes, vergat Kop en de limburgse gouverneur, zocht zich een schade-expert en diende bij de eigenaar-koeienboer een schadeclaim in van meer dan een ton: 1.000 euro's voor de lokale bevolking onder ons. Honoré stemde in - het weze onder protest - met een schadevergoeding van zevenhonderd euro. 700 euro voor twee maal vier koeienpoten op zijn bemoste en totaal vergane gazon - de passerende mollen trekken al jaren met een grote boog rond zijn eigendommen - en begon eigenhandig en prijsbewust aan de renovatie van zijn grasveld.
In den Aldi kocht mijn kennis vier dozen paardenmest en bij den Aveve één vierkante meter voorgegroeide gazon. Met het restant aan boerenkennis uit zijn jeugdjaren, een riek en een kruiwagen zwarte grond uit een akker van de koeienboer repareerde hij zijn hele gazon voor vierentwintig euro en zestig cent. In de rapte uitgerekend 675 euro winst voor verse prico's en boerenleenbankobligaties.
Vandaag heeft Honoré van zijn verzekeraar een brief gekregen om zijn jaarlijkse brand en familiale verzekering te betalen: 5 procent meer dan vorig jaar. Met Balzac op zijn schoot zit Honoré nu boos door zijn raam te kijken naar zijn gerestaureerde gazon: boos omdat de verzekeringspremies weeral omhoog zijn gegaan, boos omdat alles maar duurder wordt, boos omdat mensen ander mensen kloten, boos op alles wat naar kapitaal en boeren ruikt....
Honoré is zelfs boos op Kop van den Eynde en de goeverneur van Limburg. Honoré is boos op alles en iedereen. Waarom heeft in "Stalins naam" Marx en Engels toegelaten dat er rond zijn eigendommen koeien loslopen.... En waarom heeft die kapitalistische verzekeringsmaatschappij hem maar zevenhonderd euro betaald in plaats van duizend....
.....Altijd miserie en rotzooi met die kapitalisten.
Een tijd geleden, de aandelen van Lehmann Brothers, Kauphting, Maggie Mae en Fortis waren al aan hun reuzeslalom richting bodemkoers bezig, vond een plaatselijke speler op de Arendonkse financiële markt het nodig en zinvol om een receptie te houden. De aanstelling van een verse ceo, de vervanging van het volledige vasttapijt en nieuwe bloempotten op de bureaus waren een geschikte gelegenheid om de fine fleur van het Arendonks kapitaal uit te nodigen.
't Is te zeggen, de fine fleur op het niveau van gepensioneerde agrariërs die hun melkquotum met enig succes hadden verkocht, toebaksblaaikesverkopers, tearoomuitbaters en beenhouwers met een zwart spaarpotje en gepensioneerde kaderleden van aan de christelijke middenstandsbond gerelateerde kruideniersbedrijven maakten hun opwachting. Het echte kapitaal was uitgenodigd om te feesten als de gewone fine fleur van het volk al sliep. Ver weg van het gedreun en gedrammes van al die proletariërs met hun simpel spaarboekskes.
Als plaatsvervangend schatbewaarder van een lokaal voetbalploegske met een slapend kapitaal van honderd vierenzeventig euro vijfendertig cent was een vriend van mij ook uitgenodigd. Zijn echtgenote mocht ook participeren aan de receptie; zij klasseerde per slot van rekening het enigste bankafschrift op het jaareinde en schreef het negatief saldo van het slapend kapitaal - intresten minus alle kosten en postzegels - in een atomaschrift met lijntjes.
De voorstelling van de nieuwe ceo en het gerenoveerde vasttapijt was gekoppeld aan een heuse wedstrijd. Aan de ingang van de banktempel hadden ijverige bedienden een extra grote weckbokaal geplaatst en die tot de rand gevuld met geldstukken van een en twee euro. Na felicitaties aan de nieuwe directeur werd men verzocht om het aantal muntstukken in de bokaal te raden. De uitleg en de goede raad die men kreeg van een daarvoor aangeduide chinese vrijwilliger deed mijn vriend en diens vrouw besluiten om ieder vijfmaal hun kans te wagen met dit nieuwe kansspel. De kans op succes leek hun groter dan een waardestijging van hun pricos. Zij werden daarin gevolgd door het gros van de binnenkomende invités. Aan de juiste uitslag waren, dixit de opgevorderde vrijwilliger, prachtige prijzen verbonden.
Vele weken later - hun weinige pricos hadden een historisch dieptepunt bereikt- kreeg mijn vriend vanwege de nieuwe bank-ceo de prettige mededeling dat zijn echtgenote-medekassierster één van de gelukkige winnaars was van de weckbokalenwedstrijd. Zij had op een haar na het juiste aantal munten geraden en was tussen de prijzen beland. ...En of zij zich één der dagen kon aanmelden om haar hoofdprijs op te halen.
Er speelden zich heuglijke en hartontroerende taferelen af ten huize van mijn vriend. Plannen werden gemaakt voor een vacantie op de Dominicaanse, de nieuwe decapotable van Renault leek hun wel wat, een tuinfeest met tombola en kaarslicht voor gans de familie, hun aanverwanten en diens families... Ook de hollandse geburen zouden mogen komen.
Het werd één grote desillusie voor mijn vriend. In plaats van met een open dak door Arendonk te rijden, in plaats van het tuinfeest of de tegenwaarde van een bruinverbrande torso op de Dominicaanse kwam mijn vriend over het nieuwe vasttapijt naar buiten met een eetbon ter waarde van 25 euro ...en met de felicitaties van de nieuwe ceo, de juffrouw aan het loket en een hoop folders voor alweer nieuwe pricos.
In de vroegste herinneringen van mijn vriend had hij wel eens prijs gehad met een tombola van de plaatselijke parochiefeesten. Een klot sunlightzeep was toen zijn deel. Hij herinnerde zich ook de loterijen van de missienaaikringen, enveloppentrekken aan cafétogen, éénentwintig krabben tijdens obscure teerfeestjes. Iedereen had toen altijd prijs: een washandje, een gescheurd stripboekske van Jommeke, een over zijn houdbaarheidsdatum zijnde bokaal blauwe pruimengelei, of gewoon een klot sunlightzeep die de organisator van het evenement tussen de prijzen had gestoken. Ne mens kocht toen een lotje, won een pak eigenbakwafels en de kous was af.
Daar zit de vrouw van mijne vriend nu met een waardebon van 25 euro. Uitgereikt en weggegeven in een zwier van hiphiphoera door dé bancaire instelling van Arendonk boenk op de Mét. "Say thanks to the Lord...." De eetplaats waar die 25 euro ingeruild dient te worden "voor eten" staat onder dankzegging aan naam en toenaam van het etablissement vermeld op de bon. Andere keuzemogelijkheden zijn er niet. En in tegenstelling tot de gedroomde renault met open dak op de Dominicaanse heeft mijne vriend nu een dik probleem. Gaan dineren, al is het maar voor 25 euro, doe je doorgaans met z'n tweetjes zeker als je na al die lange jaren nog straalverliefd bent op je vrouw. Maar mijn vriend lust de huissoep van het uitgekozen eetlokaal - heldere bouillonsoep met vlokken - niet. Bij gebrek aan alternatieve brasserieen moet mijn vriend noodgedwongen thuisblijven en is zijn vrouw verplicht om een andere disgenoot uit te zoeken. Maar zeg nu zelf: je kunt iemand anders dan je echtgenoot een avondje "van vlees en bloed-kijken" op de teevee niet ontzeggen in ruil voor een uitgebreid etentje met een tegenwaarde van 12,50 euro per persoon. Dus moet er geld bij, eigen geld... ge kunt uw invité toch niet vragen om zijn eigen tournedos te betalen.!
Mijn vriend overweegt -in samenspraak met zijn vrouw, 't is per slot van rekening haar eetbon - om de gewonnen "bijna-hoofdprijs van de financiële instelling" samen met hun waardeloos geworden pricos bij het oud papier te deponeren en achter te laten op de papiercontainer van de pastoor van de Vraai. Wie weet vindt iemand ze..... iemand die wel van dooi mussen houdt.
....Na de vaststelling nu de kneuterigheid: Het mag dan nog crisis, kommer, kwel en miserie regenen, zelfs een bankinstelling (zeker eentje met een nieuwe ceo) moest wijs genoeg zijn om geen beknibbelde persoonsgebonden eetbons weg te geven. Als ge iets weggeeft doe het dan met stijl: zorgt er voor dat tenminste de winnaar meer kan opsouperen dan een boulet met frut en mayonaise. Gunt hem nog een cognacske. En tot slot vraagt mijne vriend of hij zijne eetcheque niet kan inruilen voor centen: dan kan hij in alle nog bestaande staminees van Arendonk een Blonde Leffe gaan drinken. Met 25 euro geraakt hij al een eindje, kan hij zelf kiezen waar hij zijn gewonnen centen laat, en dan moet de ene middenstander niet jaloers zijn op den andere zelfstandige...
Dan is 't een kwestie van vraag en aanbod en ...sympathie natuurlijk.
Ge weet nog wel: in 2012 bestaat het lieflijk dorp dat Arendonk heet, 800 jaar. Een heleboel gasten die zich vooral erg belangrijk voelen willen hiervan profiteren om dikwijls in de gazetten en op teevee-Kempen te komen.
Om alles in goei banen te leiden en te beletten dat iedereen, iedereen vliegen zou gaan afvangen werd er op het niveau van een doordeweekse gemeenteraad beslist om een feestcomité op te richten. Dat comité zou dan alle activiteiten en werkgroepen coördineren:
Ondertussen zijn er al werkgroepen opgericht: eentje die het standbeeld van Rik van Steenbergen een koerstrui gaat aantrekken, een ander -onder commando van een geleerde professor - die gaat speuren waar Jan van Eyck zijn eerste pisbroeken heeft volgeschilderd en nog een groepje dat het gewone volk gaat leren hoe ge teljoren moet uitlikken.
Het wordt dus een marathon van drie lange jaren behalve wat het nieuw Arendonks vlaggeske betreft. Dat vlaggeske is er al. "En petit comité" heeft men een drapauke uitgekozen. : gewikt, gewogen, niet naar ieders zin, een beetje flets, kort door de bocht, goedkoop,.... Met andere woorden goed om met jaarmarkt pinten op te zetten en soep op te smossen. .... Waar zat de schepene van KKKKKultuur eigenlijk toen dit heuglijk familiefotoke werd getrokken? ...Werkte ie d'r aan en zou ie ons op de hoogte houden?
Frans, joenge ge mut me nie geloven maar ze schieten onder uw duiven. En spoei d'oew mer, 't is maandag jaarmét; zorgt mér dat die stamminee op 't Begijnhof open is. Ge wit wel: bij den Ali, den "hellabassi".
't Enigste dat we nog mankeren in de blogs van het seniorennet is een fatsoenlijke kwis. Liefst met veel prentjes en plaatjes. En fatsoenlijke prijzen.
Jef Koffie's trots bijt vanavond de spits af met een multiculturele vraag.
Wie mankeert er in onderstaand rijtje van wereldpolitici?
Foto 1: onzen Alain, foto even wazig als zijne kop.
foto 2: onzen Michel, eminent waals politicus.
foto 3: onzen Boris, russische liefhebber van vodka en secretaressenkonten.
foto 4: onzen Shoichi, japans minister van financiën.
foto5: onze Pieter, oppergeneraal van 't bels leger en promotor van het belgisch bier in vreemde steden.
foto 6: ????? Wie vervolledigt het rijtje?
Voor de winnaar (m/v) een blonde leffe in het prettig gezelschap van "onze man (of vrouw) in de doos. Rept U naar onze balie met uw juist antwoord.
Een vriend van mij is rij-instructeur. Tesamen met een gelijkgestemde ziel leert hij potentiële rijwielbezitters velorijden. Hij doet dat vrijwillig, met inzet van lijf en leden en in de stille hoop op een medaille in de lokale leopoldsorde van Kazakstan of een éénmalig schouderklopje van de Dalai Lama. Met andere woorden: hij leert asielzoekers de fijne knepen van het fietsen.
Op regelmatige tijdstippen krijgt mijn vriend schimpige opmerkingen onder zijn sjokkedijzen dat hij die ongeschoren en naar kamelenhaar riekende Afghanen en ander ongewassen tuig beter moet opleren. Bjennie Bakkeljiet bijvoorbeeld vindt dat ze als een bende ongeregeld over het marktplein zwalken, zondagse kerkgangers ergeren zich aan het feit dat Mohamedje en Fatimaake aan de verkeerde kant van de velopad rijden en als Fientje van onzen Bert s'avonds met hare vrijer gepasseerd worden door velos zonder licht dan belt vader Bert in gramschap naar minister Turtelboom voor een directe repatriering naar Bhoetan of Mongolië voor die ondeugden op hunne velo. En zonder handen rijden mag ook al niet.
"...Die bosnegers en aanverwante debielen moeten zich maar houden aan onze wetten en regels" zegt het proper gewassen volk van Arendonk. Ik geef Bjennie Bakkeljiet, die misgangers en ons Bertje groot gelijk: als ge velo wilt rijden moet ge het maar fatsoenlijk doen.
In plaats van naar de elfurenmis te gaan heeft mijne vriend -tegen de zure oosterwind in - een proefondervindelijke fietstocht gemaakt door onze autochtone wijken, langs scholen, over markpleinen, door de heufkens, langs jeugdlokalen. Het werd een boeiende ervaring: Jef, Julia, Mieke en Andréke die zonder handen en met zijn vieren naast elkaar langs het standbeeld crosten. Tientallen anderen in hun zog. De Arendonkse velopaden worden meer in averechtse richting gereden dan goed is voor de macadam, licht op mijne velo? nooit van gehoord mijnheer... Gehelmde schoolmeesters, bekwaamd in het vak van turnen, sport en spel die dwars tegen alle verkeer in rijden, wielertoeristen in kladden van 30, 40 man in 't midden van de rijbaan.
't Is maar om te zeggen dat mijne vriend met nog meer ijver, trouwbewuster en ambitieuser zijn best gaat doen om die geimmigreerde bruin en gele bende de elementaire regels van het fietsen bij te brengen.
Hij hoopt daarbij op twee dingen. Dat "zijn eigen volk" ook een beetje moeite wil doen om het goei voorbeeld te geven en ten tweede dat ook hem ooit een medaille in de leopoldsorde ten deel zal vallen, al was het maar voor moed en zelfopoffering. Met een Blonde Leffe zou hij ook al content zijn. Hij beloofd daarbij om nuchter en van de negerinnekes te blijven.
What shall we do with the drunken mayor eurlaai in the morning.... (vrij naar een lieke van de Ferre.)
Een schokkend verhaaltje met figuurtjes weggepukt uit een echte wereld vol met gekke mensjes en meisjes op een planeet vol met sex, drugs en alcohol. De matroeska's in Arendonk...
Sinds enkele dagen is mijne vriend eindelijk geinstalleerd. Bananendozen vol heeft hij versleept, hakkers, schuppen, heggescharen en gritsels van de hand gedaan, weggegeven of aan een argeloze hollander voor een zacht prijzeke verkocht.
Spiksplinternieuw zit hij nu - samen met zijn eega - te wonen in een appartement met uitzicht. De verf was nog niet droog, de gordijnen nog niet opgehangen toen de eerste bezoekers zich aandienden. "Het woord van Jehova" in de gedaante van een moeder met haar tienjarige dochter belden aan en presenteerden mijn vriend een plaatske tussen 4.000 andere uitverkorenen in Gods paradijs. Hij zat verdorie pas in zijn eigenste "nieuw" paradijs toen ze hem al een ander aanboden. Den Brabbes is er niet op in gegaan. Au contrairie: Een tienjarig kind, ook al is het uitverkozen door de heer Jehova zelf moet op een woensdagmiddag met vriendinnekes en met de poppemiekes spelen. Het geeft geen pas om zo'n jongske met in de ene hand"de wachttoren" en in de andere een notitieboekske het woord Gods te laten verkondigen. Ne mens zou er atheist door worden. Jahweh moest zo'n moeders verdoemen al was 't maar in de naam en met hulp van Belzebub. Tegen een lijnbus lopen zou al genoeg zijn..... Vroeger mocht ge die mensen nog natgieten.!
De volgende bezoeker was de wijkagent: een uitermate aimable exemplaar van het plaatselijk politiekorps en een kwartspie van het vierkoppig wijkagentenkorps. Gasten, het moet gezegd en weer au contrairie met uitspraken van hun politiek opperhoofd, een afdeling waar ge mee van pad kunt en waar ge staat kunt op maken. De uitzonderingen die de regel bevestigen zeg maar. De wijkagent beloofde regelmatig langs te komen want van horen zeggen schijnt de locatie waar mijn vriend, den Brabbes en zijn onroerende goederen zich bevinden niet zonder gevaar te zijn: rondflitsende spitsmuizen en aanverwante tuinkabouters die in ware Miami Vice-stijl verkeerd geparkeerde velos, trottinetten en ander rijdend ongerief en de eigenaars ervan, ambeteren en dreigen met de toorn van Jahweh, in dit geval zijn plaatsvervanger de procureur des konings.
Om een passend slot aan zijn eerste dag in zijn nieuwe straat te breien besloot mijn vriend om nog een bezoek te brengen aan de aldaar gevestigde middenstand. Wie kon hij beter een goeiendag gaan zeggen dan een plaatselijke horecazaak. Hij werd er met de nodige egards ontvangen en er ontspon zich een meer dan aangenaam gesprek tussen den Brabbes en de charmante dame achter het buffet. Gesprek dat een abrupt einde nam toen een ook aanwezige hollander plots interrupteerde met de mededeling dat hij geen eurocentjes genoeg had om de twee bestelde kippenborsten en de bijhorende patat met mayonaise en berenpoot zonder ajuin te betalen..... En of hij kon pinnen??? Alhoewel de horecadame het onstane liquiditeitsprobleem van de hollander op een elegante manier oploste had mijn vriend toch te doen met haar. Hij beloofde om de afgebroken conversatie bij een volgende gelegenheid verder te zetten. Wie weet wordt het nog iets.... --------------------- P.S. Het gerucht dat in Arendonk en nabije negorijen de ronde doet als zou de de lieftallige eega van mijn vriend - in navolging van het bekende gezegde; een nieuw huis, een nieuw kindje - zwanger zijn van een tweeling wenst hij hiermede uitdrukkelijk de kop in te drukken.
geduld. Het bed, de sm-spellekes en den bak "blonde Leffe" staan al op hun plaats. Nog een briefke op de brievenbus, den hond aan een eikenboom vastbinden en achterlaten, bjennie bakkeljiet een goeiendag zeggen en 't is zo ver...
Een vriend van mij, den Brabbes, heeft zich ingeschreven in een project van lokale ontwikkelingshulp. Hij gaat in het centrum van Arendonk wonen om aldaar pater Luc, den burgemeester en de machtigste vent van Arendonk te helpen in hun onbaatzuchtige ijver om het niveau een beetje op te krikken. Ze kunnen zijn hulp hard gebruiken daar op de mert...
't Een en ander brengt een berg rompslomp met zich mee: matrassen overhuizen, de nachtemmer niet vergeten, den elentrik en 't water laten afsluiten, twee kois en veertien goudvisjes van de minivijver afvissen, en zeker niet te vergeten: de computer met alle kabels en aanverwante werktuigen laten doorknippen en opnieuw installeren.
Eens op zijn plaats midden in zijn nieuw missioneringgebied gaat ge hem dagelijks tegenkomen met een gazet onder den arm treeënd over de markt of anders bij leven en welzijn en bij goei weer bij Jeanne Trul of bij de Wannes op 't terras. Ge roept maar ne keer en dan trakteert hij wel.
Als alles geinstalleerd is dan komt ook het blog "Jef Koffie's trots" terug tot leven. Experts en specialisten schatten dat het dan ongeveer eind januari zal zijn.
J. Rekel en zijne maat den Brabbes verwachten jullie dan ook terug. Zij sparen alle weetjes en commentaren op tot dan.
