Kroniek van een toffe familie en een toffe gemeente.
16-03-2010
broederlijk delen
niks dan tikkende breinaalden...
Arendonk wordt dezer dagen wakker en gaat slapen met tikkende breinaalden. Oorzaak van dit ongewoon geluid is de actie van "Broederlijk delen" van het Sint Claracollege. De leerlingen van het secundair worden verondersteld om tegen elkaar op met bollen saai en priemen in de weer te zijn. Bedoeling is om op vrijdag 2 april een reuzetrui van 5 meter bij 5 meter en met mouwen van 3 meter af te leveren.
Verondersteld wordt dat het de leerlingen zijn die breien; 't zijn natuurlijk geen lomperikken die van het secundair en om hun weinige vrije tijd die ze met hun lieven of vrijers in de Hufkes niet te verprutsen besteden ze " rechts en averechts" uit aan hun oma's, hun moekes, suikertantes en toevallige sympathisanten.
Er is in Arendonk geen bol saai meer te krijgen, bij Zeeman in Reusel snappen ze er ook nikske van en alle overschotjes bij de Kringloop zijn opgekocht. Het gaat een reuzetrui worden: ze moet in het Guinessbook of Records komen en iedereen mag komen kijken op vrijdag 2 april vanaf 10.00 uur in de Arendonkse Bemdhal.
Regelmatig eens doorscrollen naar onder voor nieuwe fotokes.
We vinden van ons zelf dat we net zoals de boeroendoeks, de wipstaartvleermuizen en andere exoten onze winterslaap dubbel en dik verdiend hebben.
Daarom gaan we in afzondering, pakken sinte katriena, sinterklaas, de kerstman en nievejaarkezoete mee en beginnen na het nuttigen van de laatste Blonde Leffe van 2009 enthousiast aan de eerste van 2010.
Wilt U ons nu laten slapen.? Merci.
Misschien publiceren we tussendoor wel een fotooke van de een of andere dorpsnotabele, van de deze bijvoorbeeld.
...Of de deze: Miami Vice in de straten van Arendonk.
...en raar volk dat men tegenkomt met Sinte Katriena.
het wereldrecord frietenbakken staat nu op 10 seconden voor een tipzak. inclusief mayo en pikkels.
geen paniek: de deze zat om 18.00 uur al terug in de Sanokliniek in Geel.
Vuurke stoken en uw eigen joeng de schuld geven....
Een bevriende familie die me nauw aan het hart ligt is op weekend geweest. Ieder familie die zichzelf een beetje respecteert trekt er heden ten dage minstens een dag of drie tussenuit. Op midweek, op weekend, naar centerparcs, de duinse polders of als er een rijke sponsor in de familie zit met een soort cottage achter de hand, naar de Ardennen. Tegen de tijd dat men zoekt te vertrekken worden familiebanden strakker aangehaald, de ruziestokers worden verzocht om drie dagen hun mond te houden, kilos stoofvlees en vidévulling worden gehamsterd en de jonge vrijsters in de familie zagen en plagen vruchteloos om hun nieuwste lief alsnog mee op kamp te mogen nemen.
De bewuste familie die me zeer nauw aan het hart ligt kan niet achterblijven en is dus veertien dagen geleden eveneens met pak, zak en vidévulling voor enkele dagen naar ander oorden getrokken. Niettegenstaande zij verwanten hebben die halvelings eigenaar zijn van de Rode Del, die privégolfterreinen bezitten, (weliswaar afgezwakte) aandelen hebben van alle belgische banken trok de familie dit jaar naar de kolonie van Wortel. Er zijn daar een groot aantal varkensstallen gerenoveerd.... en men kan er vuurke stoken.!!!
Hoe het verder gelopen is met de inderhaast opgeroepen brandweer, leest U verder als het laatste familielid het prison in Turnhout heeft verlaten.
Een vriend van mij heeft zwaar met de piepers gezeten. Schrik uitgestaan zeg maar. Omwille van zijn medisch verleden moet hij tweemaal per jaar zijn bloed laten onderzoeken. Het oliepeil van een oldtimer moet ook rapper gecontroleerd worden dan dat van een nieuwe Lada. Bij de laatste controle kwam een zwaar gestoorde leverfunctie naar boven. Paniek in 't huishouden en direct moesten de nodige onderzoeken en specialisten de revue passeren. Een gestoorde lever kan verschillende oorzaken hebben: problemen met de gal, langdurig gebruik van medicatie, virale infecties, hepatitis zus en hepatitis zo, veel pinten pakken...ge noemt maar op. Na twee dagen van onderzoek en spanning kwam aan het licht dat mijn vriend teveel de "bourgondische levensstijl" tot de zijne maakte. Binnen 2 maanden volgt een nieuwe test. Ondertussen heeft mijn vriend het contract met zijn brouwer voor de levering van Blonde Leffe stopgezet en vervangen door eentje die potjes platte yoghurt levert. De vette friten met mayonaise zijn vervangen door gestoomde broccoli, oud hard brood komt in de plaats van krentenkoeken en de flessen Pineau moeten plaats ruimen voor plat water en blauwe Spa. Nadat hij eerder gestopt was met roken, is nu ook een einde gekomen aan zijn leven als bourgondiër, en weldra zal ook zijn sexleven tot het verleden behoren en enkel een vage herinnering zijn. Maar de doktoors hebben gezegd dat zijne lever terug in orde komt....
Enkele weken geleden plaatsten we hier een schriftelijke vraag aan mevr. Crevits betreffende het wipbruggeske aan Brug vier op het kanaal Dessel-Schoten.
Madame de minister heeft niet lang gewacht met een antwoord en voor de laatste twijfelaars is het duidelijk. Weg wipbruggeske, hip hip hoera voor de bergbeklimmers onder ons.
Hier onder kunt U het integrale antwoord van minister Crevits lezen. Drogargumenten en rond de potdraaierijen zijn ook argumenten. Wij gezond nadenkende burgers kunnen daar niet tegen op.
hilde crevits
vlaams minister van mobiliteit en openbare werken
antwoord
op vraag nr.81van17
van dirk peeters
1.De industriezone Moerenstraat en de woonzone ten noorden van het kanaal worden enkel via brug 4 ontsloten en de betrouwbaarheid van deze brug voor de hulpdiensten is bijgevolg levens-belangrijk. Bovendien kan de veiligheid van zowel de scheepvaart, het gemotoriseerd verkeer als de zwakke weggebruiker door de ouderdom van de brug niet langer gegarandeerd worden. Verder ondervindt de scheepvaart hinder van de beperkte doorvaartbreedte. Gezien deze problemen is het noodzakelijk dat er zo snel mogelijk een oplossing werd geboden voor deze brug.
Op 21 september 2005 werd door nv De Scheepvaart een aanvraag ingediend voor het bekomen van een stedenbouwkundige vergunning voor de bouw van een nieuwe brug nr. 4 te Arendonk. Op 22 juni 2006 werd deze aanvraag geweigerd.
Rekening houdend met de door de stedenbouwkundige ambtenaar opgegeven motivering voor de weigering van deze vergunning werd op 18 december 2006 een nieuwe aanvraag ingediend. Op 28 september 2007 werd dan een stedenbouwkundige vergunning bekomen.
Vervolgens werd door vzw Natuurpunt een procedure bij de Raad van State ingeleid; een proce-dure die later door vzw Natuurpunt werd ingetrokken. Om aan de opmerkingen van Natuurpunt tegemoet te komen, werd op 18 maart 2008 een nieuwe aanvraag voor het bekomen van een stedenbouwkundige vergunning ingediend. Deze werd op 31 augustus 2009 geweigerd.
Omwille van de onveilige situatie werd gestart met de werken voor de bouw van een nieuwe brug conform de stedenbouwkundige vergunning die op 28 september 2007 werd afgeleverd.
2. Ingevolge de bezwaren geformuleerd op het openbaar onderzoek naar aanleiding van de aanvraag tot het bekomen van een stedenbouwkundige vergunning ingediend door nv De Scheepvaart op 18 december 2006, werd door de stedenbouwkundige ambtenaar gevraagd om het fietscomfort van de brug te verbeteren door een vrijliggend dubbelrichtingsfietspad aan te leggen en de hellingen van de opritten minder steil te maken. Na het doorvoeren van die aanpassingen werd op 28 september 2007 aan nv De Scheepvaart een stedenbouwkundige vergunning verleend.
3.Nv De Scheepvaart (2002) is één van de actoren die meegewerkt heeft met de provincie Antwer-pen bij het opstellen van een multifunctioneel ontwikkelingsperspectief en een strategisch beleidsplan voor kanaal Dessel-Turnhout-Schoten. De uitvoering van de werken aan de brug gebeurt in overleg met de kanaalmanager.
Er werd een MER-studie met passende beoordeling uitgevoerd door nv De Scheepvaart, ook al viel dit project niet onder de MER-plichtige activiteiten. De conformverklaarde MER-studie was bij alle aanvragen toegevoegd.
Met het vervangen van de oude en versleten brug wordt enkel het verbeteren van verkeers-veiligheid voor zowel de scheepvaart, het gemotoriseerd verkeer als de zwakke weggebruiker beoogd.
4. De werken worden uitgevoerd conform de toegekende stedenbouwkundige vergunning van 28 september 2007. Zoals reeds eerder vermeld, is er dringend een nieuwe brug nodig om enerzijds de enige toegang tot het gebied ten noorden van het kanaal te behouden en anderzijds de veiligheid van zowel het scheepvaartverkeer, het gemotoriseerd verkeer, als de zwakke weggebruikers te garanderen. Bovendien zijn deze werken dringend nodig gezien de stabiliteit van de huidige brug te wensen overlaat.
----------------
De uitslag van een gerechtelijke procedureslag waarbij vzw. Natuurpunt onder zware druk zijne kak moest intrekken is hiermede beslecht. Of alles volgens de wetten van Jezus Christus, de belze staat en van de republiek Arendonk verlopen is durven we betwijfelen. Hopelijk komen ooit die oude koeien terug uit de gracht gekropen.
In het kader van heel deze problematiek toch nog even de email van "Natuurpunt" meegeven die via een strakzittende wind onze luxueuse kantoren binnenwaaide.
Beste,
De persoon die dit bezwaarschrift heeft ingediend werkt niet meer bij Natuurpunt. Ze is ook op wereldreis en dus op dit moment moeilijk te bereiken.
Ik heb haar mails ivm de brug bekeken en kan u volgende zeggen. Natuurpunt heeft op uitdrukkelijke vraag van de lokale afdeling, een schorsings- en vernietigingsprocedure ingesteld bij de Raad van State tegen de bouwvergunning van de brug. Na het instellen van deze procedure is er ongelooflijk veel overleg geweest en op verschillende niveaus. Uiteindelijk is er beslist om de procedure weer in te trekken. Reden: zware druk vanuit de gemeente Arendonk, vanuit Ravago (het bedrijf dat zowat de enige belanghebbende is van de nieuwe brug) en vanuit NV De Scheepvaart + een aantal beloftes: van Ravago om nabijgelegen gronden te verkopen/in beheer te geven aan Natuurpunt, en van NV De Scheepvaart over een andere locatie van de brug. Zie ook onderstaande mail van de NV De Scheepvaart. Indien u meer informatie wil, kan u misschien het afdelingshoofd van de waterbouwkunde hierover bellen. Ik heb proberen bellen, maar heb hem nog niet kunnen bereiken.
gisteren was het weer zover: de jaarlijkse herdenkingsmis in de abdij van Postel voor de stamouders van "Jef Koffie's trots". Nikske was er veranderd met de voorgaande jaren: de paters waren dezelfde, madam de barones zit nog steeds te verpeuteren in haar zijnis en de ondertussen ex-prelaat kijkt nog altijd alsof hij alle lijden van Jezus Kristus, van alle kattelieke martelaren en van alle armoeizaaiers van de hele wereld op zijn schouders heeft geladen. En dan zijn er telkens nog de alomtegenwoordige hollanders.... Vandaar onderstaand artikeltje dat enkele jaren geleden al eens verschenen is op dit blog. ------------------------------- Eénmaal per jaar komt het volk van "Jef Koffie's trots" in Postel. In Postel staat immers, naast drie respectabel cafés, ook een kloosterkerk. Verschillende takjes van "Jef Koffie's stamboom" zijn in deze Norbertijnerkerk gedoopt geworden, enkelen hebben het zelfs gewaagd om elkaar daar een trouwring om de vingers te schuiven. Voorwaar een verheffende gebeurtenis.
Hoe komt ge in gods- of andermans naam in de Norbertijnerkerk van Postel terecht? Wel een zijtak van "Jef Koffie's trots" maakt daar al jaren mee het schoon weer. Binnengegaan als een gewoon postulantje heeft hij zich via het paterschap opgewerkt tot de plaatselijke vervanger van paus Benediktus de zestiende en de bisschop van Antwerpen: de zijtak is in Postel namelijk prelaat en prior van de abdij annex kruidentuin en kaasmakerij. Voorwaar een verheven roeping.
Zoals gezegd gaan we daar elk jaar met z'n allen een jaargetijdenmis vieren voor onze va en ons moe. Dat hebben we op hun sterfbed moeten beloven: ze waren namelijk - ook nog op hun oude dag - fier op de zijtak van hun familie; de eerwaarde heer prelaat dus. We durven betwijfelen of die fierheid wederkerig is: het gezicht van de hoogwaardig heer plaatsvervanger trekt in een diepe frons als hij "het geslacht van Jef Koffie" op de voorlaatste rij in zijn tempel ziet zitten. Ze stralen dan ook niet direkt een gelukzalige glimlach van heiligheid uit.
Om oogcontact met onze prelaat te vermijden probeert de familie al jarenlang om de laatste rij stoelen in de kerk te bezetten. Telkens komen zij te laat. De laatste rij is steevast bezet door een stel bejaarde hollandse venten - op het eerste zicht: boeren - met dikke buiken en ditto missaals en zangboeken. De kerk mag halfleeg zijn, toch zitten ze daar. Ook weer dit jaar.
Terwijl "de trots van Jef Koffie" in café "Den Beiaard" een kom koffie ging drinken, moest een lid van de familie plaatsen gaan houden in de kerk. Op de laatste rij. Het lid was weer telaat want wat bleek: op elke stoel lag een keurig geplastificeerd kaartje met daarop in gotische letters "gereserveerd". Dat kwam het familielid ons melden.
... Onze prelaat-prior zat met zijn gevolg van 15 Norbertijnen al lang in het kapittel, de welkompsalm was al lang uitgestorven, de voorbeden al lang gebeden toen met luid gestommel het stel bejaarde hollandse venten bezit nam van de laatste rij stoelen. Ze stoken het geplastificeerd kaartje in hun binnenzak en begonnen ijverig mee te zingen aan het "Gloria Halleluja". De jeneverwalm en de biergeur van die gasten sloeg te pletter in de nek van Jef Koffie's volgelingen. We hadden het kunnen weten: ze zaten in café "den Beiaard" luidruchtig te kleurenwiezen bij een fles jonge klare en een Postelse tripel. Bij het "Urbi et Orbi" van ons geëerd familielid-hoogwaardig heer- prelaat haalden de hollandse venten het "gereserveerd"-kaartje terug uit hun binnenzak, legden het op de stoel achter hun en begaven zich, luid boerend, naar hun hofsteden waar de boerin-moeder de boerenstoemp met spek reeds op de keukentafel had staan.
"Jef Koffie's trots" overweegt klacht neer te leggen bij de zijtak van de stam en gezien de kleine kans op succes, te verzaken aan hun belofte gedaan aan vaders sterfbed. Volgend jaar blijven ze in café Den Beiaard zitten... ook onder de jaargetijdenmis.
Even een intermezzo als hommage aan tien goei vriendinnekes.
Al meer dan 20 jaar gaat een groep chiroleidsters met hun her en der opgevreeën wederhelften op weekend. Ze doen dit om elkander weer te zien en om oude herinneringen op te halen. Hieronder enkele sfeerbeelden van hun laatste bijeenkomst aan de Belgische kust al dan niet vergezeld van tekst en uitleg.
Mijn trouwe lezers moeten eventjes geduld hebben, volgende week klappen we weer over wipbruggeskes, swastikaatjes en nonkel Fonnie.
Mocht er iemand één van de tentoongestelde exemplaren kennen kan mits het goede antwoord te geven een Blonde Leffe verdienen. We zijn curieus...
...tja, er liepen een paar schoon juffrouwen over 't straat en met mijn gegaap ben ik tegen een stapel rioolbuizen gelopen...
den doktoor zegt dat ik een paar ribben heb gebroken..
en nu zit ik hier, ik kan zelfs niet meer lachen.
Neptunus en zijn gemalin terug opgedoken op het strand van Blankenberge.
Bier was er genoeg en van alle soorten maar ge mocht het maar half opdrinken.
... Vanaf morgenvroeg exclusieve en schokkende beelden uit de duinse Polders. Ooit een rustplaats voor overwerkte katellieke bouwvakkers. Nu een oord waar oud-chiroleidsters met hun dementerende en uit vreemde naties aangesleepte partners vertier zoeken.
Ver weg van de Arendonkse kerkentoren waar iedereen ze herkend.
Het laatste fanbal voor den Dolf in het Arendonks volkshuis was klein bier vergeleken met de escapades van de Pee-ix-meisjes uit 1945-46 en 47.
dat is een toffe pee, en den Dolf...." Luid klonk deze duitse evergreen uit de jaren 30-40 van de vorige eeuw door de deutsche Wein- und Bierstuben. In Arendonk heeft men dat lieke nooit gezongen behalve sporadisch een keertje in de werkhuizen van Miss Tattoo aan de andere kant van de vaart.
Als gevolg van een verkeerd afgelopen accidentje in 1945 kunnen de germaanse horden van Blood and Honnor, Combat 18 en andere swastika-aanhangers hun tophits niet meer in de eigen duitse kroegen laten galmen. Noodgedwongen dienen zij daarom uit te wijken naar de omliggende landen en de daar gelegen negorijen. Vorige weekend was Arendonk aan de beurt.
... Ter gelegenheid van een groots opgezette Wodca-aktie organiseerde onze burgervader een prettig theekransje in zijn eigenste Wetstraat 16. Om aan voldoende volk te geraken werden daarbij de minister van Binnenlandse zaken, de staatssecretaris van mobiliteit, drie procureurs-generaal, de provinciegouverneur en diverse politiegeneraals uitgenodigd en getrakteerd op plat- en bruiswater aangevuld met drie dozen koekskes van petit- beurre. Het was per slot van rekening een theekransje in het kader van Wodca.
Waren ze balorig omdat ze niet uitgenodigd waren bij de dames Turtelboom en Berx en de heer Schouppe, kregen zij plotseling diepduistere germaanse sympathiën, werden zij in het ootje genomen en hebben zij zich laten kloten, zijn ze zo goedgelovig of doen ze maar alsof??
Feit is dat de verantwoordelijke beheerders en responsabelen van huize Antoon Spinoy, in Arendonk genoegzaam bekend als het Volkshuis en pleisterplaats van supporters van de Internationale (..nog zo'n bedenkelijk lieke) op het zelfde moment als de gemeentehuisparty hun deuren openzetten voor de jolige bende van Blood en Honnor. Een serieus uitziend koppel (!!!) met trouwplannen had op voorhand het achterafzaaltje van het Volkshuis afgehuurd.Ze zouden zelf hun bier, limonaat en plastikke bekerkes meebrengen.
Zo'n 180 skinheads, neo-nazis en met swastika's beschilderde nostalgieken kwamen er luisteren naar racistische liekes van duitse en deense muziekgroepen, negen in totaal. Van een trouwkoppeltje was er geen sprake meer. Wel van veel troep, kots, vettige frut, lege limonaatflessen en een achtergelaten schilderijke van den dolf.
Van de heer burgervader mocht het gezelschap doorfeesten. Zijn argumentatie klonk meer dan aannemelijk en was mogelijk ingefluisterd door zijn nieuwgevormd en terplaatse samengesteld schepencollege van mevrouw en mijnheer de ministers, van de provinciegouverneur en de aanwezige procureurs en politiegeneraals.
De verantwoordelijken van den spa en beheerders van huize Antoon Spinoy vragen om clementie en verschoning. "Wir haben es nicht gewusst" zegt de plaatselijke chef en zijn apostelen knikken instemmend. "Sie haben uns geklööt und mit unser Ballen gespielt" zegt de persverantwoordelijke. De pastoors van de Vraai en van het centrum slaakten een zucht van verlichting: hun parochies waren aan de baarlijke duivelse duitsers ontsnapt. ...hun parochiecentra waren die zaterdagavond al gereserveerd voor twee trouwfeesten: echte ditmaal, in 't wit en met smoking. 't Zou d'r anders nogal gestoeberd hebben bij onze linkse kameraden-rakkers. ---------------------- De heer M.A. H., geintegreerd Vlaming met marokkaanse roots en voormalig uitbater van het Arendonkse Volkshuis wil desgevraagd nog meedelen dat hij de gemelde kroeg destijds proper achterliet. Zelfs zijn tjechische serveuses laadde hij in 't koffer van zijn Volkswagen Passat, ook het wijf van die met de gouden handjes" dixit M.A.Helabassie... --------------------- Toch nog een tip voor de volgende gemeenteraad: Heren raadsleden, BITTE, stem een politiereglement dat alle optredens of bijeenkomsten van clubs als die welke dit weekend in Arendonk rondschoefelden verbiedt. Dan is alle commotie niet voor niets geweest. Curieus welke partijen hiertegen kunnen of durven zijn?
't Helpt altijd dat uw vriendjes overal rondhangen...
Of wat denkt U van onderstaand epistel dat één van de vriendjes in den Brabbes zijn brievenbus deponeerde?:
Schriftelijke vraag van Dirk Peeters aan mevrouw Hilde Crevits, Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken over de aanleg van een vaste oeververbinding aan brug 4 in Arendonk.
In de gemeente Arendonk bestaat er al geruime tijd commotie rond de aanleg van een vaste brug ter vervanging van een ophaalbrug aan brug 4.Ten bewijze hiervan de ondertussen 3 bouwaanvragen die de NV De Scheepvaart hiervoor al indiende.
Deze zone van het kanaal Schoten is in het provinciaal plan Multifunctioneel ontwikkelingsperspectief en strategisch beleidsplan voor het kanaal Dessel-Turnhout-Schoten ook ingekleurd als groen, recreatief en toeristisch gebied.Er staat ook gestipuleerd dat een hogere verkeersdynamiek hier dient vermeden te worden.
Nu plots en onverwachts - geeft de NV De Scheepvaart in een schrijven van 15 juli 2009 aan het College van Burgemeester en Schepenen vanArendonk te kennen dat zij de bouwwerken voor de constructie van deze nieuwe brug in de maand september zal aanvatten.
Zij steunen hiervoor op de stedenbouwkundige vergunning 403.003 die verleend werd op 28 september 2007.Dit is de tweede aanvraag die werd ingediend door de NV De Scheepvaart.
Hierbij moet opgemerkt worden dat er een nieuwe, derde vervangende - aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning voor dezelfde brug (Brug 4), werd ingediend door de NV De Scheepvaart.Het openbaar onderzoek liep tot eind mei 2008.
Volgens de juridische info die ik in deze zaak verzamelde is door deze vervangende (derde) aanvraag de eerdere aanvraag komen te vervallen.NV De Scheepvaart heeft door zijn nieuwe aanvraag te kennen te geven te verzaken aan de eerder verleende vergunning.Deze aanvraag is dus komen te vervangen.De Raad van State sprak zich in verschillende zaken in die zin uit.
De derde aanvraag werd ingediend omdat Natuurpunt dreigde klacht in te dienen bij de Raad van State tegen de aanvaag die nu dreigt uitgevoerd te worden.Een klacht waarvan ze uiteindelijk na overleg op terug gekomen zijn.
Deze nieuwe aanvraag werd ingediend als gevolg van een compromis, bemiddeld door NV Ravago, tussen NV De Scheepvaart en Natuurpunt. Deze laatste was dan bereid haar verzoekschrift bij de raad van state in te trekken.
Graag vestig ik hier nog uw aandacht op het volgende:
1. AROHM Antwerpen weigerde eerder deze bouwaanvraag (Dirk Brusseleers, 22 juni 2006);
2. Na het openbaar onderzoek werden de dimensies van de constructie substantieel gewijzigd. De brug kreeg een breedte van 9,84 meter ipv 8, zijnde +23 %; de hellingen gingen van 6 naar 4,5 en 4,1 % waardoor de constructie heel wat langer werd.Dit zijn geen kleine aanpassingen meer die op een werfvergadering worden afgesproken en die in een asbuilt-plan worden opgenomen.
Hierdoor wordt de landschappelijke impact veel groter in een kwetsbaar gebied aangeduid als een groene, recreatieve zone.. Een dergelijke substantiële wijziging dient m.i. zeker terug aan een openbaar onderzoek te worden onderworpen omdat we weer over een nieuw dossier spreken.
3. Werken van deze omvang in dit kwetsbaar gebied moeten gepaard gaan met een MER wat hier totaal ontbreekt.Een simpele bouwaanvraag zonder meer kan hier niet in dit gebied.
Gelet op het voorgaande zijn mijn vragen aan de minister de volgende:
1. Deelt de minister de mening dat NV De Scheepvaart aan zijn vergunning heeft verzaakt door een nieuwe aanvraag in te dienen?
2. Is de minister ook van oordeel dat er na zulke ernstige wijzigingen (wegbreedte, brughellingen) in het bouwplan ook terug een openbaar onderzoek moet georganiseerd worden.
3. Kan dit werk - in tegenstelling met het provinciale beleidsplan zonder MER gerealiseerd worden?Wat is dan nog de waarde van het multifunctioneel toekomstperspectief dat de provincie Antwerpen opmaakte?
4. Zal de minister de bouw van deze brug alsnog een halt toeroepen en toezien op een correct procedureel verloop want nu dreigt deze brug zonder geldige bouwvergunning gebouwd te worden?
Dirk Peeters Vlaams volksvertegenwoordiger, 7 september 2009
Over naftpompen, mazoutboeren en kiekenborsten....
Weet ge watte Brabbes, misschien als gij ooit naar de markt verhuisd, dan kiezen we hier achter de brug een nieuwe burgemeester en dan wordt het hier stillekes..... Den Brabbes heeft die goeie raad opgevolgd, is tussen het chique volk op "de mčt" gaan wonen, ze hebben een nieuwe burgemeester, maar aan de grens is het nog altijd niet stillekes.
Aanleiding voor de commotie op de Grens is de geplande komst van een onbemand naftstation op de gronden van de vroegere quarantainestallen. Waar vroeger koeien en kalveren op een stempel moesten wachten wil een slimme hollander een benzinestation neerpoten. Om dit te verhinderen heeft een gepensioneerde importeur van kiekenborsten en tsjop choi, een gebuur links en rechts van zijn voordeur gemobiliseerd, zichzelf uitgeroepen tot spreekbuis - nieuwe burgemeester dus - van dat zelfde gebuurte en een bezwaarschrift ingediend tegen het geplande station. De nette middenstander wordt hierin gesteund door drie wanhopige pompisten. Nu heeft het verleden ons geleerd dat petities en bezwaarschriften in Arendonk geen fluit uithalen en eerder contra werken: 12 jaar geleden een petitie voor een fietspad naar Ravels, nog 3 jaar eerder een zelfde papierke voor een velopad aan de Grens, bezwaarschriften tegen de komst van den duits in 1959, tegen zwarte negers en geel chinezen in 2001, tegen varkenskoters in 2005, tegen vuurwerk in 2007 en tegen een hoog bruggeske in 2005 en 6 en 7 en 8 en 9: alles wat men niet wilde is er gekomen of komt er, alles wat men vroeg duurde of duurt eindeloos.
Het bezwaarschrift ingediend door bovenstaand kwartet van middenstanders, aangevuld met wat schatplichtigen, gaat dus over een onbemand benzinestation op de grens van bels en holland. De kiekenborstenimporteur vreest voor zijn rust, de pompisten voor hun inkomsten. Om hun bezwaar enigszins valabel te maken hebben zij in hun bezwaarschrift een aantal -totaal onnozel- argumenten aangehaald: broodroof, overlast, onveiligheid, nachtlawaai, aantrekking van booswichten, ontploffingsgevaar, loslopende truckersliefjes, enzovoort enzoverder. We hebben het even nagekeken: de laatste tien jaar zijn er wereldwijd 2 pompstations ontploft: eentje in Nigeria toen ze daar een pijpleiding illegaal aftapten en eentje in Tsjetjenië toen een zelfgemaakte bom te vroeg ontplofte...
De reden van het bezwaar gaat enkel terug tot eigenbelang: verlies van omzet en inkomsten. Op zich is dit een fatsoenlijk argument en iedereen moet opkomen voor zijne boterham, maar gebruik dan geen drogredenen en span geen burgers -en dan nog onder zachte dwang- achter uwe velo. Morgen, misschien overmorgen komt er links of rechts ergens in Arendonk een bakker bij, opent een of andere kastelein met of zonder haar een kroeg, begint klein peerke of een ander suske met een gazettenwinkeltje, openen de Mormonen of mijn Jehova-vrienden een nieuwe tempel of arriveert er een Sjarel die met een keverbakkerij begint. Moeten dan alle Arendonkse bakkers, cafébazen, krantenuitdragers, pastoors en beenhouwers hun familie en vrienden mobiliseren en bezwaarschriften indienen? Neen dus. De gemeente zou nogal wat adjunct-gemeentesecretarissen moeten toevoegen aan hun personeelsbestand. Nest, onze gewaardeerde burgervader, heeft het dus -samen met zijn eveneens gewaardeerde schepenen- bij het rechte eind en de ingediende vergunningsaanvraag positief geadviseerd.
Het enigste argument contra zou kunnen zijn dat het hier weer "een slimme" hollander is die de patatten van ons teljoor komt halen. Maar zegt dit niet meer over ons "lompe belzen" dan over die "slimme kezen".?
Het gaat uitstekend met het golfterrein...Dank U wel.
Op 17 april 2009 - 17 dagen na de officiële spadesteek - verscheen onderstaand berichtje op dit blog.
"...De kogel is eindelijk door de kerk, de bal is in het holleke geslagen.... In een van de residentiele wijken ten noordoosten van Arendonk, vlak in natuurgebied met uitgebreide landerijen, zijn de eerste werkzaamheden gestart voor een heus golfcourt met openluchtzwembad. "......In het RUP is voor het gehele golfterrein van 67 ha de bestemming gebied voor golfterrein aangeduid, met een voorziening voor bebouwing en infrastructuur in relatie tot het golfterrein."
bovenstaande gegevens komen uit een Persmededeling van de Viceminister-president van de Vlaamse Regering Vlaams minister van Financiën en Begroting en Ruimtelijke Ordening. Tot zover dit berichtje van 17 april.
Ondertussen zijn de werkzaamheden op de privéterreinen van de plaatselijke electronica-gigant fameus opgeschoten. Eind augustus werd het openluchtzwembad in alle beslotenheid ingehuldigd en zoals dat met een zwembad bij de jetset gaat: met teveel drank en te weinig kleren. Een onbemande heteluchtballon steeg, zeer tot de verbazing van de omliggende gebuurten - op en verdween richting Oud-Turnhout.
(dat er illegale polen zouden werken is ons onbekend)
Met het golfterrein zelf liep het in eerste instantie niet zo'n vaart. Op de ingediende plannen was er namelijk een holleke teveel getekend. "Eén boven par" dus om in het vakjargon te blijven. Niet dat de bouwheren zich daar een fluit van aantrekken. Het egaliseren, inzaaien, heuveltjes bouwen en aanbrengen van fauna en flora gaat onverminderd verder. Alle wilgenkatjes, lijsterbes en vogelkers zijn deskundig gekapt en peren- en appelbomen zijn in de plaats gekomen. Op hole 1, het voorste holleke zoals de zoon van de electronica-gigant liefdevol de startplaats van zijn vrijetijdsfolieke noemt wordt reeds duchtig geoefend en de cavabar is permanent geopend evenals de aanwezige pitspoezen.
(de gigant in het plonsbadje.)
Dat het megalomane sportcomplex de ogen uitsteekt bij behoorlijk wat inwoners van Arendonk getuigt de zoektocht naar het complex: een lokale importeur van bolacasia's en spitse taxussen speurt al weken met Google Earth de wijde omgeving af en de voorzitter van Arendonks grootste en meest serieuse oppositiepartij heeft, tesamen met een vriendin, heel de grote vacantie rondgereden daar ten noordoosten van Arendonk. Dat een lokale kroegbaas, tevens prominent partijlid en chouchou van de ocmw-voorzitter, hem daarbij niet kon helpen verhoogde alleen maar zijn frustratie.
Naar een reactie gevraagd aan de lokale voorzitter van de partij Groen ! kwam deze uit de lucht vallen; hij wist zelfs niet eens dat er aan Brug vier een brug lag, laat staan een golfterrein ten noordoosten van Arendonk. ..Wordt ongetwijfeld en naar verluid van horen zeggen vervolgd zou "de Leo" de toenmalige legendarische sterreporter van de Kempenaer welluidend gezegd hebben. We kunnen ons daar enkel bij aansluiten en blijven het project volgen.
---- Kijk, zulke berichtjes hieronder bij "reageer" maken mij depressief:
ge zijt ne zeikerd.
Ik ben al een week aan het zoeken naar dat fameus golfterrein van U: ten noord-oosten vind ik alleen maar een kerkhof, Sarel den toebaksblaaikesboer en ne leurder in varkenspoten, een hoge brug en ergens in een carpoort een louch stamineeke. Van golfterreinen geen sprake. Volgens mij zijt ge ons met ons kloten aan 't spelen Brabbes.
Zo de vacantie zit erop. Al meer dan een week. Eerst en vooral al de trouwe lezers en lezeressen bedanken die elke dag van de vacantie opnieuw naar "Jef Koffie's trots" kwamen kijken of er nieuwtjes waren. 't Doet een mens deugd en besluiten om toch weer door te gaan.
Is er wat gebeurd in de loop van de laatste twee maanden hoor ik U vragen. Natuurlijk is er wat gebeurd:
- In tegenstelling tot Antwerpen waar de aanleg van de "Lange Wapper" zal afhangen van een volksraadpleging - van het gezond verstand dus - zet men in Arendonk de kont tegen de krib en is men deze week begonnen met het kappen van bomen rond Brug Vier en aan het nabijgelegen natuurgebied de Hooyput. De crisis lijkt voorbij in ons dorpje aan de Wamp.
- De korpschef van ons plaatselijk politiekorps is aan de beterhand na een attack van de mexicaanse griep. Snoodaards en verkeerszondaars die met kwade bijbedoelingen nog een cadeautje wilden afgeven aan de commissaris zijn er aan voor de moeite.
- De werkzaamheden aan het nieuw aan te leggen golfterrein ten noord-oosten van Arendonk vorderen gestaag. Het eerste holleke is kant en klaar en wacht op het eerste bolleke. Even checken op Google earth.
-Onze hollandse fonnie, een copie van Piet Hein en zelfverklaard oud-bemanningslid van een nederlands duikbotenflottielje is afgezet als voorzitter van de Arendonkse oud-strijders. Zijn medailles en zijn in de hollandse kleuren geschilderde onderbroek mocht hij aanhouden. Arendonkse nuchterheid en hollandse arrogantie: 't zal nooit geen schoon huwelijk opleveren.
- Aan het warenhuis van de Cash werden de ontbrekende toykes - de moderne versie van onze vroegere chocolade Jacquesprentjes - geruild.
Genoeg stof dus om de komende weken zinvol door te brengen.
Voor de negende keer richtte de cultuurraad met centen van het Arendonkse gemeentebestuur een tellorenlekkersdag in. Voor toevallige lezers en passanten uit Zierikszee: tellorenlekken is uw bord proper terug in de kast zetten zonder dat ge het hebt afgewassen, met andere woorden: wij in Arendonk likken na de soep en de patatten ons bord schoon. Dat spaart water, afwaszeep, een keukenhanddoek en een ambetante vent omdat hij anders moet afdrogen... En een keer per jaar, eind juni ongeveer, vieren wij ons vuil manieren.
Als hij beloofd om zijn bord proper te likken krijgt iedere bezoeker aan onze tellorenlekkersdag een gratis bord rijzepap*. Ge kunt aan uwe kleine teen voelen dat ze stonden aan te schuiven... we wonen ten slotte niet ver van de hollandse grens. Tegelijkertijd krijgen de Arendonkse verenigingen de kans om hun clubkas te spijzigen door pinten, jenever, ribbekes aan de man te brengen. De klein mannen kunnen vissen, ponyrijden en hunne vader de oren van zijne kop zagen om nog een creemglaske.
Hieronder in een tiental fotos een impressie van weeral een geslaagde dag tafelen en feesten.
en tot slot de grote baas die ook dit jaar weer dik content was...
Het verhaaltje over de fietsende boerinnekes komt er hoor! Met en zonder camionnetteke van de gemeente. ...Alleen, den Brabbes laat zich niet opnaaien.
Eerst naar een "wilde fuif" van laatstejaarsnonnekes, geplastroneerde yuppies, en naar sex smachtende directiesecretaresses, allemaal te beleven in 't Verdiep op de Mčt in Arendonk. Mijne vriend gaat zijn handen vol hebben. En dan, pas dan een reisverslag van mijn "landelijke vriendinnen-boerinnen" naar Herentals.
Blijven kijken op het "brabbes"-blog....
Voor de slechte karakters onder jullie... Het één heeft niks met 't ander te maken.... in laatste instantie afgezegd: zowel voor het velorijden als voor 't fuifke.
Midden 2007 stonden camions met beton en staal zich te verdringen aan het Goorken, het vroeger stort van Arendonk. Uit al die gestorte rotzooi naast de Wamp was al jaren geleden het plastiek en de onverteerbare pampers uitgesorteerd en het gebied aangeplant met hoge en lage boomkes. Nu was het hoog tijd geworden om een uitkijktoren te bouwen... Het Goorken is inderdaad een prachtig natuurgebied met plassen, zeldzame fauna en prachtige flora. Vandaar al die camions met staal en beton.
"Natuur en bos" de beheerder van het Goorke met ons geld had grote plannen. Een stalen constructie van 12 meter hoog. Het moest een godsgeschenk worden voor liefhebbers van planten en vogelen... Bij elk nieuw verdiep van de uitkijktoren zagen de dagelijks toestromende ramptoeristen met verbazing dat de omringende bomen en bossen harder en hoger groeiden dan de toren lang werd.
Eindelijk, in januari 2008 was het zover: het dak erop, een trap erin en de ondertussen rijen dik aanschuivende nieuwsgierigen zouden kunnen genieten van unieke vergezichten en zich vergapen aan schotse hooglanders en exotische paardjes. Zouden... want het enigste dat men te zien kreeg waren dichtbegroeide boomtoppen.
"'t Komt in orde" zegden de gasten van Natuur en Bos, "links en rechts eentop eruit en ge ziet de waterjuffers en libellekes over de plassen dansen".
Vandaag leven we midden 2009, twee jaar na aanvang van de werken. De schotse hooglanders hebben ondertussen twee keer gekalfd, er is op het Goorke een kolonie Canadese ganzen komen nestelen en de grote modderkruiper is terug van weggeweest. De uitkijktoren staat er nog altijd, nog altijd even hoog, de bomen groeien ongegeneerd hoger en hoger en van de heerlijke voorspellingen van de bouwheer is geen fluit terecht gekomen.
(zicht van voren.!!!) (zicht van achteren !!!) (zicht naar de linkse kant !!!) (zicht naar de rechtse kant.!!!)
Voor de boekhouders onder ons: de hele constructie heeft meer dan 100.000 (honderd duizend) euro gekost. Veel geld om de bloei van elzenkatjes te bewonderen.
Een vriend van mij heeft zich bezig gehouden met een studie van de plaatselijke verkiezingsborden... Het eerste wat hem opviel was dat de geportretteerde kandidaten totaal geen problemen hebben met hunne kop op een affiche: een handdoek er over had in veel gevallen tot betere resultaten geleid.
Zoals het een democratie past heeft elke partij evenveel plaats op een Arendonks verkiezingsbordje. Sommige partijen maken er gebruik van, anderen - waarschijnlijk bij gebrek aan centen - dan weer niet. Schrokkoppen maken dan gretig gebruik van de niet-beplakte delen.
"Het Bertje" hierboven is daarvan een voorbeeld: hopeloos alleen in een onbenoemd vakje, ver weg van zijn nieuw vriendjes en broederlijk geplakt naast andere feestneuzen. "Het Bertje" is pas twee maanden lid van zijn zoveelste partij en de bazin van dat clubke begint nu ook al te snotteren in den Antwerpse dierentuin.
Aan de andere kant van het bord hangt Margriet te hangen; dicht aangeschurkt tegen de partij van haar vriend de Jean Marie. Margriet snapt het ook al jaren niet meer. Godgans alleen op haar stukske plaat, geen enkele blauwe in haar buurt. Wie wel in haar buurt hangt zijn de troepen van Jean Marie en van de Flip. Alle lege plekjes op hun blokske volgeplakt met keiharde slogans. Wat opvalt is dat zij alles overplakken wat er onder hunne papborstel komt: de voorkant van de borden, de achterkanten, de voorbehouden plaatsen voor linkse Jef uit Mol (cap). De strijders voor orde, netheid, en tucht klodderen maar aan.
...en dan is er nog de Ward. Volgens zijn eigen plakaten is de Ward er ene met Kennes van zaken. Aan de manier waarop zijn borden en affiches scheef en schots in de grachten waaien durft mijne vriend zich ernstig afvragen of de Ward Kennes nu wel echt de Kennes heeft die Ward orakelt.
... En Arendonk zou Arendonk niet zijn: de laatste week is er alsnog een nieuw éénmanspartijke opgedoken. Het heeft nummerke 30 als lijstnummer gekregen. De partijnaam is "Lange" en hij heeft het voor den "os". Zijn fotooke als plechtig communicantje kom je tegen op elke electriekpaal en op elke eikenboom. ......................
Welke Arendonkse politicus wil jij in het Vlaams parlement? Dit is het voorlopig resultaat (86 stemmekes) van een fictieve stemming in een lokaal gazet.
- Silvy Van Beers (VB)
40,70%
- Nest Buijs (CD&V)
16,28%
- Wim Hendrickx (SP.A)
13,95%
- Kristof Hendrickx (A+)
13,95%
- An Hermans (NVA)
12,79%
- Karin Sneyers (Open VLD)
2,33%
40,70 procent... Er zitten dan toch nog onnozelaars in Arendonk !!!
In afwachting van de verkiezingsborden hieronder een Arendonks gedichtje....
Arendonk beschikt over een uniek dialect. Een van de grote bezielers en promotors van ons dialect was E.H. Remi Lens. Enkele jaren geleden zijn zijn gedichtjes en vertelselkes in "echt Arendonks dialect" op CD gezet. Hieronder een pareltje.
(zet uw boxen open, klik hieronder op luister hier om te beluisteren, en klik daarna rechts boven het horizontaal streepje aan voor de tekst.)) enkele seconden geduld.....
Mijn muisje , zei de muis, Ik moet nog over en weer van huis. En gij blijft binnen ! Hoort ge dat ? En 't muisje zei: Ja ja.
En voor dat g' iemand binnenlaat, kijk eerst eens door dit sleutelgat. Ik heb dat al eens voorgedaan : Heilŕ, wie is er aan ?
En ziet ge door dit sleutelgat, is 't boerke Gijs zijn rosse kat. 't Is van goed op te passen dan, als die canaille(gemeen vrouwpersoon) aan u kan. Ik druk het op uw hert. in één, twee, drie zijt ge opgefret. Slokop, verstaat ge dat ? En 't muisje zei: Ha! ha!
Nu krijgt ge nog een toetje van ullie muizemoetje. en nog een zwaardje spek, tenč (hier zie,pak aan)! En 't muize zei: dŕ dŕ!. (daag) Toen keek ze nog eens om :Ik ben aanstonds weerom . Ze hadden de kat door 't veld zien lopen met een kater, katjes kopen. Kom maar binnen, niet verzinnen !, op de zolder van de Gijs, muize muize muizespijs! Zullen we hem te nacht eens hebben hij daar met zijn kat en klemmen, op de kosten van die vrek met zijn meel en met zijn spek ? Hij kan niet lijden dat ik bijt. Hij zal hij freten wat ik schijt . En maar knabbelen, doemeneren, ritereren, een gestommel en een gebom, tomme -romme -dom. En in meelzak, en in bloembak, keutels daar en keutels hier keutels van plezier. Als de kat maar uit den huis is, dan is 't feest bij al wat muis is ! En terwijl dat dat muisje te wachten zat, hoorde het kloppen, "'kot in de nacht, keek eens door dat sleutelgat maar 't was donker, zag geen kat. Wie is daar ? en zeg het gauw. 't Hoorde niets als ... miauw. Poert, zei 't muiskens, poert en foert. Blijft maar buiten. Ik moet sluiten ! Ze miauwde nog eens wederom. -Neen ", zei 't muisje, 'k mag niet van ons moem . Trok dan door dat sleutelkotje gauw venijnig nog een snuitje. Kort na datum hoorde het weerom op dat deurke van bom bom. Wie is er aan ! Hier wordt niet opengedaan! Woef en waf! Kom dan maar af. 't Is de hond. 't Is gemeend. Binnen!, zei het muizekind . Maar ne klauw! Het was de kat die nog vol koleire zat, die het muisje kraakte en krookte en het zo naar binnen s1okte, huid en haar en darmen. Dat muiske toch, ocharme. Doe dan al uw deur op slot, wijd van huis, och heer och got. Dat is 't vertelsel van de kat; ge hebt ze toch niet onderschat. Binnen , zegt ze, kunt ge altijd ; als ge maar tweeta1ig zijt!
Een vriend van mij is een toer aan het maken rond de Arendonkse verkiezingsborden.... Als hij er geen indigestie aan overhoudt volgt vanavond zijn verslag...
De Plechtige Communie... een hoogdag voor outlet en casuals.
In Arendonk volgen de hoogdagen zich op: "Zingt en swingt" van de chiro, " de bloemenhulde voor dode carabiniers" van het 11-novembercomité, "met uwe velo naar den bakker" van den Unizo en afgelopen zaterdag het heilig Vormsel, in de volksmond de Plechtige Communie.
In tegenstelling tot een gewone zondagse mis werden de vier ingangen van de kerk royaal anderhalf uur voor aankomst van de bisschop van Postel bezet en gebarricadeerd door ongeduldig wringende ouders, grootouders en nieuwsgierige geburen. De vormelingen zelf stonden erbij en keken ernaar. Om half twee gingen de kerkdeuren open en werd er geduwd alsof iedereen op de laatste reddingssloep van de Titanic moest. Er werd zelfs - weliswaar ingehouden - gevloekt en onkerkelijke scheldwoorden uitgewisseld. Toen de 100 communicantjes op hun plaats zaten was het tijd om op de bisschop van Postel te wachten en rond te kijken....
Het was duidelijk: Voor velen onder het verzameld kerkvolk was het zichtbaar de eerste keer, de derde keer of meer dan dertien jaar geleden (trouwfeest, doopfeest) dat ze Gods tempel nog aan de binnenkant hadden gezien: Onwennig, ongegeneerd, gegeneerd, nerveus rondkijkend, speurend en zoekend naar hun ex-vent met zijn nieuw vlam, naar hun ex-madam met hare nieuwe vrijer. Naar het debardeurke naast haar en marcelleke voor haar. Voor velen onder het verzameld volk was het waarschijnlijk ook de laatste keer dat ze tempel des heren betraden. Of het zou verticaal met de voeten vooruit moeten zijn als hun kinderen-erfgenamen zouden besluiten dat een begrafenis met drie heren een acceptabele kostenpost op de erfenis mocht zijn.
In afwachting van de komst van de bisschop van Postel begon de modeshow. Mama's in tekort afgeknipte rokjes, push-up-behaakes in alle maten, paarsgeverfde haren en teennagels, de papa's, sommigen met een bel in oor en ook in onderlip met Bikkembergs op de rug, een enkeling een Lonsdale zonder bijbedoeling, uitgelopen strepen "bruinen zonder zon" op armen en benen, hoge hakken om in Friesland mee te fierljeppen, een Lacoste-hempie open tot het vierde knoopsgat het borsthaar kreunend onder de gel, witte leggings, een strakke strik op een strakke kont.... Spullen uit Maasmechelen Village, demodés van Van Nooten, Versacé, Vankets en andere Van Beirendonken. Casuals en Outlet: sjik maar niet duur. En maar kijken en maar gluren.
Toen kwam de bisschop. De bisschop van Postel is eigenlijk geen bisschop. Hij is gewoon afkomstig van ergens tegen Brussel, is abt en prelaat tegelijkertijd in de abdij van Postel en bij feestelijke gebeurtenissen draagt hij een speciale hoed en heeft hij een stok met een krul eraan. In vakjargon een mijter en staf. Vandaar dat één van de aanwezige kleuters krijsend in oma's rokken dook, in paniek omdat hij Sinterklaas rond deze tijd van het jaar niet verwachtte. En dan nog wel een klaas zonder baard.!!
Het werd een prachtig vormselfeest: pater-pastoor glunderde en keek tevreden om zich heen, opa's glimden, oma's pinkten een traantje en bij "de Vrede van de Here" werden zelfs minzaam handjes geschud zij het onder voorbehoud. En daarna was het feest. Met z'n allen aan de champitter, de cava, en de Blonde Leffe. Het werden leuke feestjes en toen - laat op de avond - de chocolattemousse stond te verpieteren was het plechtig communicantje van s'morgens voor de eerste keer een dronken tiener. ...Zatte nonkel was ook content.!!!
't Is tegenwoordig mode om te spreken over verzuurde mensen, pessimisten, een samenleving die naar de verdommenis gaat, individualisme, gasten die elkaar straal voorbijlopen en negeren....
Het voorbije weekend was er midden in Arendonk een grandioos volksfeest. Kenners en andere fantasten spreken van een rockfestival, de duizenden die er vrijdag en zaterdag rondliepen hebben het eerder over een regelrecht volksfeest. Het was voor de achtste keer "Arendonk zingt en swingt". De zondagse ballast van de andere jaren was over boord gegooid en het feest groeide dit jaar uit tot een festijn van zangkoren -volwassenen, kleine en grote jeugd - aangevuld met een luid meezingende massa van sympathisanten en Franske Bauers in opleiding.
Een vriend van mij - een fervente chirosupporter - had een all-in badge ( front- en backstage) versierd, een professionele camera geleend bij zijn schoonzoon en in het zog van de organisatie twee dagen lang het lief en leed van een grandioos spektakel op een digitaal kaartje vastgelegd.
Overal lachende gezichten, vriendelijke mensen, behulpzame wc-dames, rood kruis, wijkagenten, eet- en drankverkopers... Er waren zelfs twee hoogwaardige heren schepenen die op aarde nederdaalden en de fotograaf van dienst vriendelijk toelachten.... (zjust is zjust en fair is fair: zij waren er tenminste.)
Hieronder volgt een kleine montage van sfeerbeelden. Geinteresseerde lezers die (gratis) de volledige reeks van 200 foto's op CD willen hebben moeten eventjes contact met den Brabbes opnemen. Ge bent welkom via email of via een reactie hieronder.
Aan de organisatie, het vast werkcomité en al de vijfhonderd vrijwillige helpers, een dikke proficiat. 't Was twee dagen groot feest in Arendonk. Dat chirovolk kan watte hé. !!!
Verslag van 1 mei: Feesten langs de beesten af.....
Vrienden van mij -volgelingen in de leer van Marx en Louis Major - zijn al twee dagen aan het feesten. Terwijl in Holland koningin Beatrix en haar gevolg hun oranje hoedje wisselden voor een zwart exemplaar met voile, begonnen in Arendonk en omstreken de voorbereidingen op de jaarlijkse hoogmis van het socialisme.
Arendonk is al van oudsher -sommigen zeggen nog voor "Das Kapital" zijn tweede druk beleefde - een socialistisch bolwerk. Terwijl de omliggende gemeentes nog overspoeld werden door hondenkarren en kromgelopen boeren hadden wij al onze industrie: sigarenfabrieken, den dynamiet, het zakkenkot, en vakbonden.... Waar de Arendonkse sportliefhebbers stoefen met Rik van Steenbergen vertellen mijn rode kameraden-dorpsgenoten met trots dat hun grootvaders al in 1900 rondliepen met rooi zakdoeken rond hunne nek. Ik gun ze met plezier hun jaarlijks opkomend orgasme.
Het feest begon al op donderdagavond met een groots opgezette walking-afterdinner-party in het achterafzaaltje van het Arendonks volkshuis. Aan de gevel, vlak onder het standbeeld van Louis Major, hing een rooi vlag en daaronder trof ik een vriendin van mij die een sigaretje kwam smoren. Ze was ingehuurd om lege glazen te spoelen en de rode rozeblaadjes van het podium te vegen na het speechen door Kathleen Deckx. Vroeger...in onverdachte dagen zat het zaaltje afgeladen vol en waren er vendelzwaaiers, keurturners, harmonies en toespraken van Willy Claes, Steef Stevaert en zelfs Freddy Willockx. Vanaf toen begon het verkeerd te lopen: de aanwezigen pakten zo'n schrik van de Freddy dat ze massaal wegbleven. Het effect van een rosse kater op een nest grijze muizen. Volgens mijn smorende vriendin waren ze dit jaar nog met enkele handjesvolle kameraden. Allemaal waren ze daar voor Kathleentje, volgens Google Wikipedia een veelbelovend jong meiske van tweeënveertig.... Google vermeldde niet in wat ze veelbelovend zou gaan worden.
Noch steeds volgens mijn smorende vriendin werd het uitbundig feest afgesloten met in de ene hand een verschaald glas Jupiler, de andere hand gebald voorwaarts in een hoek van 45 graden. De Internationale werd uitzinnig meegezongen; het lijflied van het Jean Wijnen Combo -Arendonk gaai zé gaai vur maai...- iets minder.
's Anderendaags 1 mei, mocht de partij uitslapen. De kameraden uit Retie zouden de vrienden uit Arendonk wakker toeteren en een ontbijt op bed serveren. Persoonlijk ken ik plezanter manieren om wakker gemaakt te worden dan door de retiese socialisten maar da's persoonlijk... Drie pistoleekes, een kroissantje, een erg crisisgebonden potteke goei boter en een schel hesp zat er in het overlevingspakket. Voor een kom zwarte koffie moesten de geburen zorgen; een geval van heirkracht: de thermoskan - uitgeleend door de Retiese middenstand - was onderweg beginnen lekken.
....Voor mijn rooi vriendjes uit onze dorpkes is het pintenpakken voorbij, maar niet getreurd. Volgende week wordt er aan al dat feestgewoel een vervolg gebreid: dan komt de kattelieke bond uit spleten en spelonken, dan is 't Rerum Novarum en wordt de processietoer bevolkt met nostalgieken van kardinaal Cardijn en pastoorken Daens. Dan wordt den biljaar in de Koeistraat opzijgeschoven, 't plafond van ons eigen huis gestut en weg en weer gekust onder fanfaregetoeter, dan worden de demoties uitbundig gevierd.
....In een onbewaakt moment gaat de modale burger zich afvragen waarom de varkensgriep onze dorpkes zonder bloedvergieten links (en ook rechts) heeft laten liggen. Een beetje Influenza Mexicana had ook hier wonderen kunnen verrichten. Ik geloof niet meer in "de straffende hand" van de Here Gods. Hij heeft kompassie gekregen met zijn schepsels...... groot en klein, rood en oranje.!!!
De kogel is eindelijk door de kerk, de bal is in het holleke geslagen.... In een van de residentiele wijken ten noordoosten van Arendonk, vlak in natuurgebied met uitgebreide landerijen, zijn de eerste werkzaamheden gestart voor een heus golfcourt met openluchtzwembad. De nieuwsgierigen onder U zullen zelf op onderzoek uitmoeten of wachten tot woensdag voor verdere info.
Ik ga eerst een week velorijden met mijne maat en jenever drinken in het maasland. ----------------------------- "......In het RUP is voor het gehele golfterrein van 67 ha de bestemming gebied voor golfterrein aangeduid, met een voorziening voor bebouwing en infrastructuur in relatie tot het golfterrein."
bovenstaande gegevens uit een Persmededeling van de Viceminister-president van de Vlaamse Regering Vlaams minister van Financiën en Begroting en Ruimtelijke Ordening.
Na veel sneeuw, dichtgevroren vijvers en meer regen dan een doorsnee caféganger in héél zijn leven aan Blonde Leffes kan opdrinken is ook in Arendonk de lente en het goei weer weer wakker geworden. We laten windmolens, nieuw gemeentesecretarissen, uit de hand gelopen belastingen en opvallend gepiercete navelbuiken voor wat ze zijn en flaneren eventjes losjes door Arendonk...
Een impressie.
...Schoon volk in, op en aan "de Mčt".
een proper opgekuisd voortuintje. Eentje die liever de ruskes uittrekt dan ............
...jonge merels, wachtend op maaikes en pieren.
...pas geboren, wringen om opgedroogd te geraken en dan klaar voor de grote stap voorwaarts.
...en met de mama een stapke in de wereld zetten. Zoeken waar de papa eigenlijk zit.!!!!
Geduldig op de kant van de Wamp zitten broeden en wachten op de joengskes. Als 't een beetje lukt heeft ze er meer dan een modaal zigeunerhuishouden.
De rest van de familie is al opgefreten door de ratten...
2de paasdag: paaseikes rapen met de kindjes uit de buurt en het klein volk uit het asielcentrum.
Als we in holland niet mogen velorijden dan komen we gewoon naar Arendonk.... En we bezetten alle opritten en gazons. Lege drinkbussen kunnen die Belzen ook gebruiken, dus flikkeren we ze toch gewoon tussen de paasbloemekes.
Lente... tijd om de beerkarren buiten te rijden. Hollandse zeik over Gods en vooral Vlaamse akkers.
...Binnenkort komen de klokken van Rome, tenminste als den opa den hof heeft opgekuist.
Dezer dagen loopt de schepene van openbare werken van onze plattelandsgemeente - overigens een zeer aimable man - er met een gelukzalige glimlach bij. Bij goed weer en met de opgaande zon in de juiste stand zien vroege cafégangers van op de Arendonkse terrassen zelfs een oplichtende stralenkrans rond zijn zilvergrijze edoch kalende schedel. Sint Christoffel zonder wandelstok en schelp zeg maar...
De reden waarom onze heer schepene met een zwierige gank over het Arendonks marktplein flaneert zijn de kasseien op de "Huiskens". De Huiskens zijn samen met de Berendonkse hoeve een middeleeuwse site aan de zuidelijke rand van Arendonk. Tussen een tiental huizen slingert zich al sinds mensenheugnis een 750 meter lange kasseiweg. Volgens de overlevering moeten hier zo'n tweeduizend jaar geleden Romeinse cohorten doorgetrokken zijn achtervolgt door Asterix en zijn Galliërs, everzwijnen achter zich aansjouwend.
Door de veelvoudige passages van hondenkarren, melkkoeien en verloren gereden wielertoeristen raakten de kasseien door de jaren heen schots en scheef gezakt met putten en bulten erin en erop.
Onze schepene van openbare werken - als een kloek wakend over het heil en geluk van haar kuikentjes - wilde de kasseiweg restaureren en terug berijdbaar maken door er een laag asfalt over te smeren. De vox populi van terplaatse met hun mechelse schepers opteerden voor een fatsoenering van de aanwezige kasseien bang als ze waren voor de verloedering van hun bobbelweggeske tot een race-circuit. Omdat "onze gekozen leiders", één en al oor zijn voor de verzuchtingen en wensen van hun kiespubliek, werd het asfalt terug in zakken geschept en de kasseien opgeblonken en teruggelegd.
De democratie en de wensen van de kloek met haar kuikentjes werd gerespecteerd. Vandaar alle lof en hoerageroep voor onze schepene van openbare werken. Hij is, naast een meer dan aimable man, ook iemand die uitblinkt in twee zaken: a) hij staat als ware democraat open voor de wensen van "zijn" mensen en b) hij is een mens die nostalgie en aandacht voor historie, cultuur en natuur hoog in zijn vaandel draagt. Dat siert een mens, ....of niet?
Nu is't te hopen dat deze twee menselijke deugden die mee de stralenkroon rond de schepeneschedel helpen oplichten ook blijven doorstralen bij zijn volgende beslissingen. Zeg nu zelf: wat is er nostalgischer en historischer dan een mooi wipbruggeske over ons eigenste kanaal. Kan men meer respect opbrengen voor de stem en de wensen van "uw eigenste volk" dan uw mening te herzien in verband met datzelfde bruggeske ?.
Door te luisteren naar de liefhebbers van kasseien heeft onze aimable schepene van openbare werken zich een plaats verworven in de lokale geschiedenisboekskes naast Caesar, Asterix en de gallische horden . Naast deze eeuwige roem kan hij nu ook respect van 't Volk verdienen door vanaf nu te ijveren voor het behoud van het wipbruggeske over onze vaart (*).
.....Misschien kan een volksraadpleging soelaas brengen. Als de uitnodigingen tenminste op tijd op hun plaats geraken. --------------- (*) zie de vorige afleveringen over het wel of niet plaatsen van een nieuwe brug over het kanaal Dessel-Schoten.
...Van koeien, verzekeringen en salonproletariërs.
Een kennis van mij - in de betere parochiale middens waarin hij met enig zelfgenoegen rondflaneert, laat hij zich Honoré noemen - heeft zijn huisadres in een voornamelijk door koeien en varkens bewoond agrarisch gebied. Hij heeft zijn eigendom verworven door zich decenialang geleden te verloven met een jongedame uit de boerenstand die hem naast een pront uiterlijk ook een aanzienlijke bruidschat in de vorm van weilanden en landerijen cadeau deed. Zijn afkomst is te situeren in een buurgemeente van Arendonk. Van zodra borgbrieven en andere preuven van solvabiliteit - erfenissen uit de Middeleeuwen om armoeizaaiers buiten de dorpsgrenzen te houden - werden afgeschaft meldde hij zich in staminee "De Wildeman" om daar een pronte boerendochter op te vrijen.
Samen met de goed uitziende landbouwersdochter erfde Honoré enkele aren vers geploegde akkergrond. Daarop bouwde hij eigenhandig een villa die met hulp van één aan de juiste partij gekoppelde polletieker in de loop der jaren werd geregulariseerd en van bouwovertredingen werd gezuiverd. Honoré kreeg zelfs zicht op kabeltelevisie en Algerijns gas. Faecaliën en ander restafval moesten via een trekgracht afgevoerd worden naar de Wamp en vandaar via allerlei Netes naar de Schelde.
Stallingen voor kiekens, "halal"-schapen, ezels en met schrikkeldraad omringde perzikkenbomen gingen deel uitmaken van zijn onroerende goederen. Vanuit zijn tweezitscanapé overzag Honoré, met een opengeslagen Balzac op zijn schoot, licht euforisch zijn gekregen eigendom, kirde en moest stiekem en met een monkellach denken aan Kop van den Eynde, Freddy Willockx, Marx, Engels, de gouverneur van Limburg en het idee dat hij al jarenlang meeploegde aan de verspreiding van het socialisme vanuit zijn tweezitscanapé. ...Bij elke gedachte aan de "Internationale" zakte mijn kennis dieper en dieper weg in zijn tweezitscanapé, tesamen met zijn door de jaren heen opgebouwde Fortis en KBC-aandelen.
... Plots liepen er twee voldrachtige koeien door zijne gazon en langs zijn voordeur. De koeienpoten zakten tot voorbij hun eelt in de drassige en door mos overwoekerde grassprieten aan zijn voordeur en herschiepen het grasveld tot een middelmatig uitziend voetbalveld derde provinciale.
Niettegenstaande voldrachtige koeien eigen zijn aan landbouwgebieden vergat Honoré zijn agrarische principes, vergat Kop en de limburgse gouverneur, zocht zich een schade-expert en diende bij de eigenaar-koeienboer een schadeclaim in van meer dan een ton: 1.000 euro's voor de lokale bevolking onder ons. Honoré stemde in - het weze onder protest - met een schadevergoeding van zevenhonderd euro. 700 euro voor twee maal vier koeienpoten op zijn bemoste en totaal vergane gazon - de passerende mollen trekken al jaren met een grote boog rond zijn eigendommen - en begon eigenhandig en prijsbewust aan de renovatie van zijn grasveld.
In den Aldi kocht mijn kennis vier dozen paardenmest en bij den Aveve één vierkante meter voorgegroeide gazon. Met het restant aan boerenkennis uit zijn jeugdjaren, een riek en een kruiwagen zwarte grond uit een akker van de koeienboer repareerde hij zijn hele gazon voor vierentwintig euro en zestig cent. In de rapte uitgerekend 675 euro winst voor verse prico's en boerenleenbankobligaties.
Vandaag heeft Honoré van zijn verzekeraar een brief gekregen om zijn jaarlijkse brand en familiale verzekering te betalen: 5 procent meer dan vorig jaar. Met Balzac op zijn schoot zit Honoré nu boos door zijn raam te kijken naar zijn gerestaureerde gazon: boos omdat de verzekeringspremies weeral omhoog zijn gegaan, boos omdat alles maar duurder wordt, boos omdat mensen ander mensen kloten, boos op alles wat naar kapitaal en boeren ruikt....
Honoré is zelfs boos op Kop van den Eynde en de goeverneur van Limburg. Honoré is boos op alles en iedereen. Waarom heeft in "Stalins naam" Marx en Engels toegelaten dat er rond zijn eigendommen koeien loslopen.... En waarom heeft die kapitalistische verzekeringsmaatschappij hem maar zevenhonderd euro betaald in plaats van duizend....
.....Altijd miserie en rotzooi met die kapitalisten.
Een tijd geleden, de aandelen van Lehmann Brothers, Kauphting, Maggie Mae en Fortis waren al aan hun reuzeslalom richting bodemkoers bezig, vond een plaatselijke speler op de Arendonkse financiële markt het nodig en zinvol om een receptie te houden. De aanstelling van een verse ceo, de vervanging van het volledige vasttapijt en nieuwe bloempotten op de bureaus waren een geschikte gelegenheid om de fine fleur van het Arendonks kapitaal uit te nodigen.
't Is te zeggen, de fine fleur op het niveau van gepensioneerde agrariërs die hun melkquotum met enig succes hadden verkocht, toebaksblaaikesverkopers, tearoomuitbaters en beenhouwers met een zwart spaarpotje en gepensioneerde kaderleden van aan de christelijke middenstandsbond gerelateerde kruideniersbedrijven maakten hun opwachting. Het echte kapitaal was uitgenodigd om te feesten als de gewone fine fleur van het volk al sliep. Ver weg van het gedreun en gedrammes van al die proletariërs met hun simpel spaarboekskes.
Als plaatsvervangend schatbewaarder van een lokaal voetbalploegske met een slapend kapitaal van honderd vierenzeventig euro vijfendertig cent was een vriend van mij ook uitgenodigd. Zijn echtgenote mocht ook participeren aan de receptie; zij klasseerde per slot van rekening het enigste bankafschrift op het jaareinde en schreef het negatief saldo van het slapend kapitaal - intresten minus alle kosten en postzegels - in een atomaschrift met lijntjes.
De voorstelling van de nieuwe ceo en het gerenoveerde vasttapijt was gekoppeld aan een heuse wedstrijd. Aan de ingang van de banktempel hadden ijverige bedienden een extra grote weckbokaal geplaatst en die tot de rand gevuld met geldstukken van een en twee euro. Na felicitaties aan de nieuwe directeur werd men verzocht om het aantal muntstukken in de bokaal te raden. De uitleg en de goede raad die men kreeg van een daarvoor aangeduide chinese vrijwilliger deed mijn vriend en diens vrouw besluiten om ieder vijfmaal hun kans te wagen met dit nieuwe kansspel. De kans op succes leek hun groter dan een waardestijging van hun pricos. Zij werden daarin gevolgd door het gros van de binnenkomende invités. Aan de juiste uitslag waren, dixit de opgevorderde vrijwilliger, prachtige prijzen verbonden.
Vele weken later - hun weinige pricos hadden een historisch dieptepunt bereikt- kreeg mijn vriend vanwege de nieuwe bank-ceo de prettige mededeling dat zijn echtgenote-medekassierster één van de gelukkige winnaars was van de weckbokalenwedstrijd. Zij had op een haar na het juiste aantal munten geraden en was tussen de prijzen beland. ...En of zij zich één der dagen kon aanmelden om haar hoofdprijs op te halen.
Er speelden zich heuglijke en hartontroerende taferelen af ten huize van mijn vriend. Plannen werden gemaakt voor een vacantie op de Dominicaanse, de nieuwe decapotable van Renault leek hun wel wat, een tuinfeest met tombola en kaarslicht voor gans de familie, hun aanverwanten en diens families... Ook de hollandse geburen zouden mogen komen.
Het werd één grote desillusie voor mijn vriend. In plaats van met een open dak door Arendonk te rijden, in plaats van het tuinfeest of de tegenwaarde van een bruinverbrande torso op de Dominicaanse kwam mijn vriend over het nieuwe vasttapijt naar buiten met een eetbon ter waarde van 25 euro ...en met de felicitaties van de nieuwe ceo, de juffrouw aan het loket en een hoop folders voor alweer nieuwe pricos.
In de vroegste herinneringen van mijn vriend had hij wel eens prijs gehad met een tombola van de plaatselijke parochiefeesten. Een klot sunlightzeep was toen zijn deel. Hij herinnerde zich ook de loterijen van de missienaaikringen, enveloppentrekken aan cafétogen, éénentwintig krabben tijdens obscure teerfeestjes. Iedereen had toen altijd prijs: een washandje, een gescheurd stripboekske van Jommeke, een over zijn houdbaarheidsdatum zijnde bokaal blauwe pruimengelei, of gewoon een klot sunlightzeep die de organisator van het evenement tussen de prijzen had gestoken. Ne mens kocht toen een lotje, won een pak eigenbakwafels en de kous was af.
Daar zit de vrouw van mijne vriend nu met een waardebon van 25 euro. Uitgereikt en weggegeven in een zwier van hiphiphoera door dé bancaire instelling van Arendonk boenk op de Mét. "Say thanks to the Lord...." De eetplaats waar die 25 euro ingeruild dient te worden "voor eten" staat onder dankzegging aan naam en toenaam van het etablissement vermeld op de bon. Andere keuzemogelijkheden zijn er niet. En in tegenstelling tot de gedroomde renault met open dak op de Dominicaanse heeft mijne vriend nu een dik probleem. Gaan dineren, al is het maar voor 25 euro, doe je doorgaans met z'n tweetjes zeker als je na al die lange jaren nog straalverliefd bent op je vrouw. Maar mijn vriend lust de huissoep van het uitgekozen eetlokaal - heldere bouillonsoep met vlokken - niet. Bij gebrek aan alternatieve brasserieen moet mijn vriend noodgedwongen thuisblijven en is zijn vrouw verplicht om een andere disgenoot uit te zoeken. Maar zeg nu zelf: je kunt iemand anders dan je echtgenoot een avondje "van vlees en bloed-kijken" op de teevee niet ontzeggen in ruil voor een uitgebreid etentje met een tegenwaarde van 12,50 euro per persoon. Dus moet er geld bij, eigen geld... ge kunt uw invité toch niet vragen om zijn eigen tournedos te betalen.!
Mijn vriend overweegt -in samenspraak met zijn vrouw, 't is per slot van rekening haar eetbon - om de gewonnen "bijna-hoofdprijs van de financiële instelling" samen met hun waardeloos geworden pricos bij het oud papier te deponeren en achter te laten op de papiercontainer van de pastoor van de Vraai. Wie weet vindt iemand ze..... iemand die wel van dooi mussen houdt.
....Na de vaststelling nu de kneuterigheid: Het mag dan nog crisis, kommer, kwel en miserie regenen, zelfs een bankinstelling (zeker eentje met een nieuwe ceo) moest wijs genoeg zijn om geen beknibbelde persoonsgebonden eetbons weg te geven. Als ge iets weggeeft doe het dan met stijl: zorgt er voor dat tenminste de winnaar meer kan opsouperen dan een boulet met frut en mayonaise. Gunt hem nog een cognacske. En tot slot vraagt mijne vriend of hij zijne eetcheque niet kan inruilen voor centen: dan kan hij in alle nog bestaande staminees van Arendonk een Blonde Leffe gaan drinken. Met 25 euro geraakt hij al een eindje, kan hij zelf kiezen waar hij zijn gewonnen centen laat, en dan moet de ene middenstander niet jaloers zijn op den andere zelfstandige...
Dan is 't een kwestie van vraag en aanbod en ...sympathie natuurlijk.
Ge weet nog wel: in 2012 bestaat het lieflijk dorp dat Arendonk heet, 800 jaar. Een heleboel gasten die zich vooral erg belangrijk voelen willen hiervan profiteren om dikwijls in de gazetten en op teevee-Kempen te komen.
Om alles in goei banen te leiden en te beletten dat iedereen, iedereen vliegen zou gaan afvangen werd er op het niveau van een doordeweekse gemeenteraad beslist om een feestcomité op te richten. Dat comité zou dan alle activiteiten en werkgroepen coördineren:
Ondertussen zijn er al werkgroepen opgericht: eentje die het standbeeld van Rik van Steenbergen een koerstrui gaat aantrekken, een ander -onder commando van een geleerde professor - die gaat speuren waar Jan van Eyck zijn eerste pisbroeken heeft volgeschilderd en nog een groepje dat het gewone volk gaat leren hoe ge teljoren moet uitlikken.
Het wordt dus een marathon van drie lange jaren behalve wat het nieuw Arendonks vlaggeske betreft. Dat vlaggeske is er al. "En petit comité" heeft men een drapauke uitgekozen. : gewikt, gewogen, niet naar ieders zin, een beetje flets, kort door de bocht, goedkoop,.... Met andere woorden goed om met jaarmarkt pinten op te zetten en soep op te smossen. .... Waar zat de schepene van KKKKKultuur eigenlijk toen dit heuglijk familiefotoke werd getrokken? ...Werkte ie d'r aan en zou ie ons op de hoogte houden?
Frans, joenge ge mut me nie geloven maar ze schieten onder uw duiven. En spoei d'oew mer, 't is maandag jaarmét; zorgt mér dat die stamminee op 't Begijnhof open is. Ge wit wel: bij den Ali, den "hellabassi".
't Enigste dat we nog mankeren in de blogs van het seniorennet is een fatsoenlijke kwis. Liefst met veel prentjes en plaatjes. En fatsoenlijke prijzen.
Jef Koffie's trots bijt vanavond de spits af met een multiculturele vraag.
Wie mankeert er in onderstaand rijtje van wereldpolitici?
Foto 1: onzen Alain, foto even wazig als zijne kop.
foto 2: onzen Michel, eminent waals politicus.
foto 3: onzen Boris, russische liefhebber van vodka en secretaressenkonten.
foto 4: onzen Shoichi, japans minister van financiën.
foto5: onze Pieter, oppergeneraal van 't bels leger en promotor van het belgisch bier in vreemde steden.
foto 6: ????? Wie vervolledigt het rijtje?
Voor de winnaar (m/v) een blonde leffe in het prettig gezelschap van "onze man (of vrouw) in de doos. Rept U naar onze balie met uw juist antwoord.
Een vriend van mij is rij-instructeur. Tesamen met een gelijkgestemde ziel leert hij potentiële rijwielbezitters velorijden. Hij doet dat vrijwillig, met inzet van lijf en leden en in de stille hoop op een medaille in de lokale leopoldsorde van Kazakstan of een éénmalig schouderklopje van de Dalai Lama. Met andere woorden: hij leert asielzoekers de fijne knepen van het fietsen.
Op regelmatige tijdstippen krijgt mijn vriend schimpige opmerkingen onder zijn sjokkedijzen dat hij die ongeschoren en naar kamelenhaar riekende Afghanen en ander ongewassen tuig beter moet opleren. Bjennie Bakkeljiet bijvoorbeeld vindt dat ze als een bende ongeregeld over het marktplein zwalken, zondagse kerkgangers ergeren zich aan het feit dat Mohamedje en Fatimaake aan de verkeerde kant van de velopad rijden en als Fientje van onzen Bert s'avonds met hare vrijer gepasseerd worden door velos zonder licht dan belt vader Bert in gramschap naar minister Turtelboom voor een directe repatriering naar Bhoetan of Mongolië voor die ondeugden op hunne velo. En zonder handen rijden mag ook al niet.
"...Die bosnegers en aanverwante debielen moeten zich maar houden aan onze wetten en regels" zegt het proper gewassen volk van Arendonk. Ik geef Bjennie Bakkeljiet, die misgangers en ons Bertje groot gelijk: als ge velo wilt rijden moet ge het maar fatsoenlijk doen.
In plaats van naar de elfurenmis te gaan heeft mijne vriend -tegen de zure oosterwind in - een proefondervindelijke fietstocht gemaakt door onze autochtone wijken, langs scholen, over markpleinen, door de heufkens, langs jeugdlokalen. Het werd een boeiende ervaring: Jef, Julia, Mieke en Andréke die zonder handen en met zijn vieren naast elkaar langs het standbeeld crosten. Tientallen anderen in hun zog. De Arendonkse velopaden worden meer in averechtse richting gereden dan goed is voor de macadam, licht op mijne velo? nooit van gehoord mijnheer... Gehelmde schoolmeesters, bekwaamd in het vak van turnen, sport en spel die dwars tegen alle verkeer in rijden, wielertoeristen in kladden van 30, 40 man in 't midden van de rijbaan.
't Is maar om te zeggen dat mijne vriend met nog meer ijver, trouwbewuster en ambitieuser zijn best gaat doen om die geimmigreerde bruin en gele bende de elementaire regels van het fietsen bij te brengen.
Hij hoopt daarbij op twee dingen. Dat "zijn eigen volk" ook een beetje moeite wil doen om het goei voorbeeld te geven en ten tweede dat ook hem ooit een medaille in de leopoldsorde ten deel zal vallen, al was het maar voor moed en zelfopoffering. Met een Blonde Leffe zou hij ook al content zijn. Hij beloofd daarbij om nuchter en van de negerinnekes te blijven.
What shall we do with the drunken mayor eurlaai in the morning.... (vrij naar een lieke van de Ferre.)
Een schokkend verhaaltje met figuurtjes weggepukt uit een echte wereld vol met gekke mensjes en meisjes op een planeet vol met sex, drugs en alcohol. De matroeska's in Arendonk...
Sinds enkele dagen is mijne vriend eindelijk geinstalleerd. Bananendozen vol heeft hij versleept, hakkers, schuppen, heggescharen en gritsels van de hand gedaan, weggegeven of aan een argeloze hollander voor een zacht prijzeke verkocht.
Spiksplinternieuw zit hij nu - samen met zijn eega - te wonen in een appartement met uitzicht. De verf was nog niet droog, de gordijnen nog niet opgehangen toen de eerste bezoekers zich aandienden. "Het woord van Jehova" in de gedaante van een moeder met haar tienjarige dochter belden aan en presenteerden mijn vriend een plaatske tussen 4.000 andere uitverkorenen in Gods paradijs. Hij zat verdorie pas in zijn eigenste "nieuw" paradijs toen ze hem al een ander aanboden. Den Brabbes is er niet op in gegaan. Au contrairie: Een tienjarig kind, ook al is het uitverkozen door de heer Jehova zelf moet op een woensdagmiddag met vriendinnekes en met de poppemiekes spelen. Het geeft geen pas om zo'n jongske met in de ene hand"de wachttoren" en in de andere een notitieboekske het woord Gods te laten verkondigen. Ne mens zou er atheist door worden. Jahweh moest zo'n moeders verdoemen al was 't maar in de naam en met hulp van Belzebub. Tegen een lijnbus lopen zou al genoeg zijn..... Vroeger mocht ge die mensen nog natgieten.!
De volgende bezoeker was de wijkagent: een uitermate aimable exemplaar van het plaatselijk politiekorps en een kwartspie van het vierkoppig wijkagentenkorps. Gasten, het moet gezegd en weer au contrairie met uitspraken van hun politiek opperhoofd, een afdeling waar ge mee van pad kunt en waar ge staat kunt op maken. De uitzonderingen die de regel bevestigen zeg maar. De wijkagent beloofde regelmatig langs te komen want van horen zeggen schijnt de locatie waar mijn vriend, den Brabbes en zijn onroerende goederen zich bevinden niet zonder gevaar te zijn: rondflitsende spitsmuizen en aanverwante tuinkabouters die in ware Miami Vice-stijl verkeerd geparkeerde velos, trottinetten en ander rijdend ongerief en de eigenaars ervan, ambeteren en dreigen met de toorn van Jahweh, in dit geval zijn plaatsvervanger de procureur des konings.
Om een passend slot aan zijn eerste dag in zijn nieuwe straat te breien besloot mijn vriend om nog een bezoek te brengen aan de aldaar gevestigde middenstand. Wie kon hij beter een goeiendag gaan zeggen dan een plaatselijke horecazaak. Hij werd er met de nodige egards ontvangen en er ontspon zich een meer dan aangenaam gesprek tussen den Brabbes en de charmante dame achter het buffet. Gesprek dat een abrupt einde nam toen een ook aanwezige hollander plots interrupteerde met de mededeling dat hij geen eurocentjes genoeg had om de twee bestelde kippenborsten en de bijhorende patat met mayonaise en berenpoot zonder ajuin te betalen..... En of hij kon pinnen??? Alhoewel de horecadame het onstane liquiditeitsprobleem van de hollander op een elegante manier oploste had mijn vriend toch te doen met haar. Hij beloofde om de afgebroken conversatie bij een volgende gelegenheid verder te zetten. Wie weet wordt het nog iets.... --------------------- P.S. Het gerucht dat in Arendonk en nabije negorijen de ronde doet als zou de de lieftallige eega van mijn vriend - in navolging van het bekende gezegde; een nieuw huis, een nieuw kindje - zwanger zijn van een tweeling wenst hij hiermede uitdrukkelijk de kop in te drukken.
geduld. Het bed, de sm-spellekes en den bak "blonde Leffe" staan al op hun plaats. Nog een briefke op de brievenbus, den hond aan een eikenboom vastbinden en achterlaten, bjennie bakkeljiet een goeiendag zeggen en 't is zo ver...
Een vriend van mij, den Brabbes, heeft zich ingeschreven in een project van lokale ontwikkelingshulp. Hij gaat in het centrum van Arendonk wonen om aldaar pater Luc, den burgemeester en de machtigste vent van Arendonk te helpen in hun onbaatzuchtige ijver om het niveau een beetje op te krikken. Ze kunnen zijn hulp hard gebruiken daar op de mert...
't Een en ander brengt een berg rompslomp met zich mee: matrassen overhuizen, de nachtemmer niet vergeten, den elentrik en 't water laten afsluiten, twee kois en veertien goudvisjes van de minivijver afvissen, en zeker niet te vergeten: de computer met alle kabels en aanverwante werktuigen laten doorknippen en opnieuw installeren.
Eens op zijn plaats midden in zijn nieuw missioneringgebied gaat ge hem dagelijks tegenkomen met een gazet onder den arm treeënd over de markt of anders bij leven en welzijn en bij goei weer bij Jeanne Trul of bij de Wannes op 't terras. Ge roept maar ne keer en dan trakteert hij wel.
Als alles geinstalleerd is dan komt ook het blog "Jef Koffie's trots" terug tot leven. Experts en specialisten schatten dat het dan ongeveer eind januari zal zijn.
J. Rekel en zijne maat den Brabbes verwachten jullie dan ook terug. Zij sparen alle weetjes en commentaren op tot dan.
Gisterennamiddag zat mijne vriend met een paar gelijkgestemde zielen in een plaatselijk etablissement onder de kerkentoren. Zij genoten van de geneugtes des levens alsmede van een Blonde Leffe. Achter mijn vrienden zaten een paar bejaarde Besjes aan een porto te lebberen en commentaar te leveren over het weer en de gevolgen ervan.
"'t Is godgeklaagd" zei Bes 1 tegen haar maten, "'t is godgeklaagd hoe die wegen er bij liggen: onbegaanbare voetpaden, opgevroren sneeuwhopen,..." "We kunnen geeneens een gesoldeerde soutien gaan kopen" mekkerde Bes 2 tegen Bes 3 en 4. "En onze Charel kreeg gisteren een heel streep strooizout tegen zijn broek" toeterde Bes 5. "Dat ze toch eens uitkijken die mannen met hunne camion zout" taterde Bes 6. ...en hun jeremiade ging luid klaterend door.
Mijne vriend, die toch gerekend kan worden tot het gematigd deel van deze wereldpopulatie kreeg het op zijn heupen, draaide zich om en wenstte Bes 1 en 2 en 3 en 4 en 5 en 6 een lichtelijke vorm van diarree toe. Als er dezer dagen nu eens niemand uitgekafferd, verweten of iets andersluidend toegewenst kan worden dan zijn het de dames en heren van de Arendonkse technische diensten (en bij uitbreiding die van de andere vlaamse gemeentes). Dag en nacht zijn ze dezer dagen in de weer met alle beschikbare middelen en mogelijkheden om de straten en pleinen sneeuw- en ijsvrij te krijgen. Dat ze dat doen in Siberische omstandigheden verhoogd alleen maar de appreciatie die wij, gewone burgers, zouden moeten hebben voor hun werk.
Het is "bon ton" om vanop een bureaustoeleke, achter een glas witte Martini, of vanuit een verwarmde salon commentaar te leveren op de ontoegankelijkheid van 's heren wegen. Wij met zijn allen zouden met gepaste eerbied en met veel respect ons klak moeten afzetten voor - en zonder uitzondering - het waarkvolk van de gemeente Arendonk.
Bij nader beschouwing had mijne vriend, gisteren in het etablissement onder de kerkentoren, aan de Besjes 1 tot en met 6, in plaats van een lichte diarree, vier dagen zware schijterij moeten toewensen.
We hebben er een eind aangebreid, aan 2008. Zelfs de extra seconde die het jaar langer maakte zijn we zonder kleerscheuren doorgekomen.
Afgezien van de twee donkere plekken in de voorbije maanden, veroorzaakt door het wegvallen van twee van mijn beste maten, is het jaar naar redelijke tevredenheid verlopen.
Jef en Louis.
Mijn zes nakomelingen groeiden op in wijsheid, kracht en intelligentie naar het grote voorbeeld van hun grootvader daarbij zijn "averechts karakter" volgend. Zij bekwaamden zich in vissen, jonge mussen vangen, slibberen (nee Carolus Egberts, niet swaffelen) en tussendoor "het varkske" uithangen. Ook mijn wettige echtgenote is me dit jaar graag blijven zien en is nog steeds bij me, wat gezien het eerder aangehaald "averechts karakter van den opa" toch een redelijk succes mag genoemd worden. Door samen te blijven gaan we stilaan behoren tot een uitstervend ras: drie van de vijf koppels houden het statistisch voor gezien, separeren zich of beginnen iets met een ander. ....breng een mens niet op slechte gedachten.!!!
De rest van gebeurtenissen uit 2008 laat ik over aan de fantasie van mijn favoriete sterreporter van mijn lievelingsgazet. Ik leg me toe op de toekomst. Dat hebben we zo afgesproken; de sterreporter van mijn lievelingsgazet en ikke.
En daarmee zijn we in 2009 aanbeland. En zoals in de nieuwjaarsbrieven met wensen, voorspellingen, hoop en verlangens. Wat kunnen we ons zoal toewensen voor het nieuwe jaar? Gezondheid, vrede, vreugde, goedkope mazout, toch een nief lief, naastenliefde, voor sommigen onder ons de herenliefde.... Maar mag het ook een ietsje meer zijn, en
- Bijvoorbeeld vragen aan onze regeerders om het gezond verstand van de meerderheid van haar bevolking te respecteren en te opteren voor een nieuw wippend ophaalbruggeske. - Of hopen dat ons gemeentebestuur onder de curatele van het Vlaams gewest weggeraakt en zelf kan beslissen wanneer het fietspad naar Ravels wordt aangelegd. - Of nog: aan alle eigenaars van "op paden en gazonschijtende" viervoeters elke dag een paar schoenen en hun tapis-plein vol stinkende en plakkende hondenstront. - of het ultieme bewijs - bijv. een perkamenten documentje uit 1390 - waaruit zou blijken dat onze politieke verantwoordelijke van het OCMW, tevens eminent perfesser, als achter-achter-achter-kleinkind een product zou zijn van een toevallige ontmoeting tussen Jan Van Eyck -jawel, dé grote Jan - en een spaanse haagweef. - of moed aan de politieke chef van de gemeentefinanciën om te laten zien dat er wel degelijk ballen aan dat lijf hangen en alsnog zijn morele verantwoordelijkheid opneemt voor de gebeurde flaters en stommiteiten op zijn diensten. - heel veel inspiratie aan onze middenstanders bij het bepalen van hun giften en cadeautjes aan de sinte katrienazangertjes op 25 november 2009 e.k.: bij Jeanne Trul bijv. een Blonde Leffe, bij Pol Frut bijv. een kom heldere bouillonsoep, het grote vaginaboek bij den tandarts, bij de Swa op de Vraai een bonzaike met kerstballen en een piek erop en bij Mil Kavou op de Mét een consumptiebonneke voor de Wannes in de Mét. Voor de kruideniers en toebaksblaaikesverkopers zonder inspiratie een koersvelooke met een koersbrukske. - uitkijktorens in de Langschelpen, de zeshonderd, de Rooi del, op het Glossocircuit, het Kongobos, 't konijnenboske, tegenover het Stekske, en op den Deroissart. ...en ene grote op het Sluiske. - Overschot op de gemeentebegroting voor de aanschaf van twee kilo bladgoud en lasbegetten voor de grillie rond de kerk. ......... Ongetwijfeld hebt U nog bijkomende wensen; Jef Koffie's trots, J.Rekel en den Brabbes, tesamen met hun voltallige redactie zullen deze wensen in dank aanvaarden. Ondertussen wensen zij U - zij het met gepaste terughoudendheid - een gelukkig tweeduizend en negen. Gods vrede, die van Allah en zijn mullahs, de Hara Krisnjah, koning Albert en de vrede van nog een heleboel andere oelewappers zijn de Uwe.
Louis Van Gorp. (Arendonk 21/09/1932 - 26/12/2008) In memoriam
Vanmorgen overleed plots Louis Van Gorp tijdens een fietstochtje door Arendonk. Hieronder volgt een korte beschrijving van zijn levensloop. (Bron: Wikipedia)
Corneel Lodewijk Pieter Van Gorp (Arendonk, 21 september1932) is een Belgischkunstschilder. Hij is de oprichter van de Gemeentelijke Academie voor Schone Kunsten in Arendonk en is vooral bekend als portretschilder. Zijn atelier is gelegen in de Kempense gemeente Arendonk.
Van 1948 tot 1954 volgt Louis Van Gorp les (tekenen en anatomie) aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. In 1954 slaagt hij er met grote onderscheiding en behaalt hij de Prijs Jussiant. Van 1958 tot 1964 volgt hij bijkomend een opleiding aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen, onder meer portret-, figuur- en dierenschilderen en kopergravure. Hij wordt er Laureaat, een titel die als erkenning van het meesterschap geldt.
In 1963 richt Louis Van Gorp de Gemeentelijke Academie voor Schone Kunsten in Arendonk op, waarvan hij tot 1993 directeur was en les gaf in de hoogste jaren. In 1968 huwt hij met Mariet Lavrijsen (Reusel, 30 juli 1944). Samen hebben ze zeven kinderen: Viola, Baldwin, Angelo, Roeland, Diederik, Marjolijn en Jasmijn. Er volgde diverse tentoonstellingen in binnen- en buitenland (o.a. Parijs en Osaka, Japan). In 1988 ontvangt hij de Prijs Erkenning van Verdienste Ernest Albert. Bij een privé-bezoek van koning Albert II en koningin Paola in 1994 krijgt hij de opdracht om portretten van het vorstelijke paar te schilderen. Later volgen het statieportret van koning Albert II voor de "Galerij der Koningen" van de Generale Maatschappij en de portretten van Frank Swaelen, erevoorzitter van de Senaat, Fred Chaffart, erevoorzitter van de Generale Bank, Francois Narmon, voorzitter van het B.O.I.C. en de Dexia-bank en het gezin van Groothertog Henri van het Groot-Hertogdom Luxemburg. In 1996 ontvangt hij de Burgerlijke Medaille Eerste Klasse, het ereteken van Ridder in de Kroonorde en het ereteken van Officier in de Orde van Leopold II. In 2000 krijgt hij het Ereburgerschap van de gemeente Arendonk toegekend. In mei 2008 is een reportage over de schilder en zijn echtgenote, die ook schildert, te zien in het tv-programma de Canvascollectie. (bron: Wikipedia.)
Bartel Pegh, Jan van Eyck en de mannen van de heemkunde....
Nog drie jaar slapen en dan is het 800 jaar geleden dat ene Flip, hertog van Brabant en omstreken, op een stukske perkament liet schrijven dat Arendonk voortaan "stad ende Vrijheit" mocht zijn. Vanaf toen is 't in 't honderd beginnen lopen.
Op die 800 jaar hebben we drie ereburgers opgespaard, wat afgeschilferde keitjes uit het ijzertijdperk gevonden, (speerpuntjes zeggen ze daar tegen), sigarenbandjes verzameld, munitie, dynamiet, plastieke korrels en jutten zakken gemaakt, Rik van Steenbergen zien winnen, Mieke Gijs en Leo Mertens horen zingen, de kerk en het volkshuis weten bouwen.... Bartel Pegh en Jan van Eyck waren ook gekende Arendonkenaars. Allé dat beweert "Als ice can" toch.
"Als ice can" is het koosnaampje voor de Arendonkse heemkundige kring en tevens de lijfspreuk van ene Jan van Eyck, schilder en middeleeuwer met een onduidelijke afkomst. Het sanhedrin van deze lokale culturele club is een verzameling van lieden en luitjes die zich tot doel hebben gesteld de geschiedenis van Arendonk te onderzoeken. Ze doen dit via een museum en door de uitgifte van een driemaandelijks blaaike aan de rest van het plaatselijke plebs. Een plezierige nevenactiviteit van de kring is het ondersteunen van de lokale brouwers door het promoten en opdrinken van Blonde Leffes.
"Als ice can" probeert al sedert haar ontstaan aan te tonen dat de fameuse "Lam Gods"schilder Jan van Eyck, zijn broer den Hubert en nog wat broers en zusjes afkomstig zijn uit Arendonk. Zij baseren zich daarvoor op een paar boekskes uit de jaren '50 van de vorige eeuw. Een paar amateur-historici meenden toen aanwijzingen gevonden te hebben dat Jan en zijn familie valkenvangers waren, tussendoor potten en plaveien bakten en ook het beroep van molenaar uitoefenden. Allemaal aan de hand van veronderstellingen en interpretaties van een paar oude papierkes die tussen de stoffige resten van de Postelse abdij-archieven naar boven waren gespit. Dat de heemkundige kring tot op heden geen enkel tastbaar en sluitend bewijs gevonden heeft om van Jan van Eyck een "teljorenlekker" te maken deert de clubleden niet. Ook niet nadat Leuvense hoogleraars, Parijse professoren, of een Arendonkse doktoor afhaakten in hun zoektocht naar de wieg van Jan de Moeldere. De "Als ice canners" blijven overtuigd van hun grote gelijk, negeren andersluidende theorieen en gaan gemakshalve en ongegeneerd voorbij aan vaststaande feiten. Ze klampen zich vast aan Janneke Goris, Flor Prims en een godsdienstjuffrouw uit een lokale middelbare school. Waarmee natuurlijk niet gezegd is dat die slimmerikken uit Maaseik het wel bij het rechte eind zouden hebben...
Acuraatheid, luisterbereidheid, zin voor relativering en controleren van "bekende" gebeurtenissen behoren duidelijk niet tot de kerntaken van de huidige generatie van Arendonkse geschiedkundigen. Dat dit aanleiding kan geven tot een foute of onjuiste geschiedschrijving getuigt volgend cruciaal punt in de "rijke criminele geschiedenis van Arendonk".....
........ Nog bekender dan de drie ereburgers en de huidige gemeenteraad van Arendonk is Bartel Michielsen, alias Bartel Pegh. Bartel was een geimmigreerde hollander uit Reusel die rond 1680 in de heivlaktes van Arendonk, in de buurt van het Galgeven, met zijn huishouden was komen wonen. Hij was aan "den armen" gelijk ze zeggen en om daaraan te verhelpen pikte hij links en rechts wel eens een koei of een os. Dat alles weten we van E.H. Welvaerts o.praem, een witheer uit Postel die tussendoor pastoor speelde in Arendonk en er tegelijkertijd de geschiedenis over schreef. Eén van de hoofstukken uit Welvaarts "geschiedenis van Arendonk" behandeld uitgebreid de procesgang rond Bartel Pegh: de diefstal van twee ossen in Balen, de verhoren van de schout, getuigen, de martelingen en ten slotte de berechting van Bartel door ophanging met de strop in 1705. Bartel Pegh kreeg een prominente plaats in de Arendonkse geschiedenis en in het collectieve geheugen. Hij gaf aanleiding tot plaatsbezoeken aan het Galgeven, verschillende liederen, een film, toneelstukjes, een vitrinekast in het Heemhuis met de gebruikte tortures en in elk studiejaar van de lagere klassen één overhoring per jaar.... Kortom de Arendonkenaars hadden gedurende meer dan 200 jaar iemand waar ze met trots op neerkeken en die de buurgemeentes hen benijdden.
...Een tiental jaren geleden dook er in de Antwerpse archieven een dokument op van de schepenbank in 's Hertogenbosch waarop in zwarte letters geschreven stond dat Bartel Michielsen alias Bartel Pech, wegens diefstal en stroperij levenslang verbannen werd uit de stede Den Bosch. Het dokument was ondertekend door de griffier en drie schepenen - toch volk dat ge moet vertrouwen -. Eronder stond het jaartal "1710". Vijf jaar nadat hij in Arendonk was opgehangen schupte men Bartel in Den Bosch door de stadspoort naar buiten.
Inderdaad: mijnheer pastoor Welvaerts zaliger had bij het schrijven van zijn boekske het papier over Bartel Pegh verkeerd gelezen en hem tien jaar vroeger laten ophangen dan in werkelijkheid was gebeurd.
De historici van het geschiedkundig genootschap van Arendonk weten dus al meer dan 10 jaar dat hun informatie over Bartel Pegh, noch in hun museum, noch in hun publicaties met de waarheid strookt. Al die jaren is er geen enkele rechtzetting in die zin verschenen. Erger nog: enkele jaren geleden was hun eindejaarsuitgave volledig gewijd aan onze struikrover. Van een wijziging van de sterfdatum -toch een wezenlijk gegeven in een mensenleven - geen woord.
Muggenzifterij, zout op slakken leggen?... 't kan, maar als mijn grote vrienden van "Heemkundige kring Als ice can", de club waar ook ik lid van ben, het de moeite niet vinden om minstens in hun eigen boekskes of in hun vitrinekast een correctie aan te brengen dan zegt dit veel over het waarheidsgehalte van hun exposities, hun publicaties en de moeite die ze hebben om iets wat "door anderen" is bewezen en aangetoond te accepteren....
Op die manier zal 't nog lang duren vooraleer ze uitgevogeld hebben waar Jan van Eyck nu echt vandaan komt. En wat betreft die muggenzifterij: Als Jan en Hubeer dan echt in Arendonk geboren zijn gelijk mijn dierbare heemvrienden zeggen, was 't dan op de Vraai, op den Berendonk of in het Flierenbos.
Deze cache bevindt zich in de buurt van het Bartel Pegh Wandelpad. Respecteer het bos, blijf op de paden en voer geen graafwerken uit. Een prikstok kan handig zijn.
Bartel Pegh is in de streek gekend als een ossendief: Volgens De geschiedenis der vrijheid Arendonk werd Bartel Pegh in 1705 op de Postelse weg te Arendonk aangehouden en ondervraagd over de herkomst van de ossen die Bartel bij zich had. Ge zult wel horen, waar dat er markt is geweest antwoordde Bartel. Hij werd veroordeeld voor zijn diefstallen en op 11 jul 1705 in vertegenwoordiging van de gehele Schepenbank van Arendonk aan de galg opgehangen aan het galgenven, een gebied tussen Arendonk en Reusel. Men zou later het gezegde: Ge zult wel horen, waar dat er markt is geweest, nog gebruiken in deze streek als zijnde: Iets geheim houden.
De seniorenbond van de kattelieken (Okra) is een geweldig actieve vereniging. Ge kunt het zo zot niet bedenken of ze hebben het in de aanbieding: velorijden voor oude en iets jongere knarren, haken, crocheteren en lapkes aan elkaar zetten, pietjesbak spelen, petanquen, biljaren, gaan wandelen, toneeltjes verzinnen, zangstondes houden, met vreemde venten danspasjes aanleren... ge verzint het maar. Ne mens zou op zijne oude dag nog van partij en van kleur veranderen...
Nu hebben ze iets nieuws gevonden: ze zijn aan het kwissen geslagen. Op initiatief van de nationale bond werd verleden donderdag overal te lande een kwis gehouden. Op achttien verschillende locaties in Vlaanderen streden tientallen ploegen om de bewondering en de adoratie van hun grijze supporters. De drie beste ploegen van elk verbond mogen volgend jaar in Brussel voor de nationale beker spelen.
Arendonk had 5 ploegen afgevaardigd naar Retie waar de clash tussen de kempische Okraatjes zou plaatsvinden. Vier vrienden van mij, een dame en drie venten vormden het E-team. De dame en haar aimant waren gespecialiseerd in aubergines, kerktorens en carnaval, de inbreng van de tweede vent beperkte zich tot het opschrijven van al dan niet foute antwoorden en tot de contacten met de catering, terwijl de vierde heer zich presenteerde als alleskenner: hij zou alles afweten van de "bigbang" de "gangbang" een crack zijn in geschiedenis, wiskunde, actualiteit, aardrijkskunde, politiek, wetenschappen, heimatmuziek en volgens eigen zeggen gedoktoreerd hebben in de godgeleerdheid. Zijn grootste specialiteit was Honoré de Balzac. De vriend in kwestie was meer dan zeventig jaar geleden uit een Retiese boerenbroek geschud, had daar (tegen beter weten in) boven het wijwatervat gehangen en in een hoekske van de kelderkamer in de verkeerde boekskes geneusd,terwijl broers en zussen de koeien moesten melken. Op aanraden van foute vrienden ging hij na zijn pubertijd bij "Pierre van Maxen" in Arendonk pinten pakken, vond daar een lief en bleef er plakken; zeer tot ongenoegen van de lokale boerenbevolking, zo bleek later...
Team-E was één van de topfavorieten: tenminste, dat vonden ze toch van zichzelf. Maar het liep al verkeerd nog voor de kwis was begonnen. Bij het binnenkomen van de kwiszaal zag het "geheim wapen" van het E-team, een voor haar jaren pront uitziende Retiese dame (een weef naar later bleek) die hij terug herkende van in zijne plechtige communietijd. (zie foto hierboven.)
De kwis was meer dan half toen de twee uitgebuurt waren en elkaar rendez-vous hadden beloofd "bij 't coiffeurke", een plaatselijke kroeg in de buurt van de lindenboom. De tweede kwishelft verliep al niet veel beter: Nog onder de indruk van het onverwacht weerzien geraakte de "allesweter" van zijn melk, begon te kwijlen en meende in elke collega-kwisster een jong meiske te herkennen waarmee hij destijds in de zwarte Nete of een bijloopke ervan had gehaffeld. Hij geraakte zo over zijn toeren dat hij op de simpelste vragen compleet verkeerde antwoorden begon te geven. Getuige de volgende bloemlezing: - Vr. Noem één van de generaals van Napoleon? A. Nikita Chroetsjov. - Vr. Hoe heet de goeverneur van Limburg? A. Wilfried Martens. - Vr. Van welk weekblad was Guy Mortier hoofdredacteur? A. de Joepie.. - Vr. Wie schreef "de Witte van Zichem"? A. Ernest Hemingway. - Vr. ................
Niettegenstaande het vierde groepslid functioneerde als een kapotte bougie in een Daffodil Variomatic slaagde het E-team er toch in om als eerste te eindigen van de vijf Arendonkse ploegen en zevende in de eindstand op een totaal van 48 ploegen. Als "het oud zot" niet had toegeslagen dan had de Arendonkse gepensioneerdenbond volgend jaar in mei kunnen meestrijden voor eeuwige roem en glorie in Brussel. ....Misschien waren ze dan wel in aanmerking gekomen voor de nog uit te vinden cultuurprijs van de "Stad en Vrijheid Arendonk" vóór de plaatselijke stadsdichter en de speksteenklievers van de academie.
Jeltsin met een stuk in zijn voeten, Michel Daerden aan de fles, Alain Vanderbiest zaliger aan de Cointreau en nu ook Pieterke De Crem, eerste burger van Aalter en verlichte halfgod voor sommige Arendonkse politiekers aan de New Yorkse whisky Crisis, Fortis naar de verdoemmenis, geen zinkproductie meer het volgend half jaar, koopkrachtvermindering... en tot overmaat van ramp een zatte minister van oorlog en kanonnen die luid wordt toegejuicht door zijn kattelieke maten in het parlement ...
Een mens is tegenwoordig voor nikske meer verlegen. Stem dan al ne keer voor de ChristenDemocratischeVlamingen of zoals een kwaliteitsgazet ze omschrijft als "polletiekers met waarden en normen".
Welke zal ik kiezen voor die stomme trut van een "hollandse baarmijt" ?
sinte katerina, een frutkot, ne velo en den televies...
Volgens RTV-Kempen, een plaatselijke televisiezender gesponsord door meubelgigant Odrada en het iets kleinere 't Kleske was het Arendonkse sinte katrienafeest dit jaar een grandiose happening. Dat RTV alleen een plaatselijke velomaker en zijn genereuse pa aan het woord liet deed bij sommigen de wenkbrauwen fronzen. Van de andere locaties geen enkel beeld, geen zinnig woord. Zou het kloppen dat onze kempische televisietrots alles komt filmen, zelfs een koei met drie uiers als ge van te voren maar een paar honderd euros doorschuifelt? Vandaar die genereuze pa dik in beeld natuurlijk.
Volgens mijn lijfgazet die ik in hoge mate bewonder voor haar correcte cijfers waren er 665 zangers en zangeresjes die aanschoven voor een bak patat en een lootje voor een kindervelo. Ook mijn drie kleinzonen hebben een frietzak leeggegeten: eentje van de drie at er zelfs vier leeg, gespreid tussen zes en acht uur. Daarvoor had hij drie keer in een redelijk tempo de verkorte processietoer gelopen, daarbij alle andere horecazaken negerend. 't Gevolg van die vier bakskes frut was een frak vol mayonaise en een woensdagvoormiddag met buikpijn in zijn bed in plaats van met zijn klas in de zwemles.
Een cafébaas, boenk op de Mét had zo'n 400 versnaperingen uitgedeeld. Waar zaten die ander 265 zangers dan vraagt ne mens zich af: kan 't zijn dat die cafébaas maar tot 400 kan tellen? was hij selectief en tracteerde hij enkel de meisjes op een babbelut? waren het de zangers die zijn etablissement negeerden in hun rush naar het volgend lootje? of zat het verschil tussen die 665 van de velomaker en de 400 van de horecaboer bij de pastoor aan de jenever?
In tegenspraak met wat sommigen ons willen wijsmaken loopt het sinte katrienazingen niet achteruit. Alleen, de locaties voor het zingen verplaatsen zich, mede onder impuls van wijkcomités en andere verenigingen. Dat de gemeente hieraan meehelpt en sinds dit jaar ook daadwerkelijk sponsort is alleen maar toe te juichen. Ook de kleuter- en lagere scholen blijven hun best doen om de kinderen "lampionnekes maken en liekes zingen" aan te leren.
Voor de liefhebbers van statistieken: op de Voorheide waren dit jaar 130 zangers, in de Wampenberg een dikke honderd, op de Grens zo'n 75, ook in de Bosvelden was er een ferme opkomst en dan vergeten we er nog een paar... Allemaal volk dat in eigen straat en wijk blijft om te zingen. 't Loopt dus niet achteruit, integendeel.
Wie wel een inburgeringscursus kunnen gebruiken zijn de nieuwkomers in Arendonk: de geimigreerde maar "nog" niet geintegreerde noorderbuur die van toeten noch blazen weet en die in elk sinte Katrienazangertje een potentiële asielzoeker ziet: Verschieten, de deur op slot en het licht uit. Gelijk ze in Wezembeek-Oppem en in Kraainem verplicht nederlands moeten leren zo zou het gemeentebestuur enkel paspoorten en bouwvergunningen mogen afleveren in ruil voor het zingen van een sinte katrienalieke, het mag zelfs zijn van "..hoog huis, leeg huis, d'r zit een gierige pin in huis..." Op de dienst bevolking zitten er een paar die daar capabel voor zijn, om het aan te leren.
Rest nog de vraag wat een brave huisvader of een goedmenende kruidenier nu moet verzinnen om mee te kunnen spelen met "wie boven mij"? Wat gaat er nog boven een frutkot en een filiaal van de Lotto? - een ballonvaart voor het mooiste lampionneke? - een bak Westvleteren voor de leukst uitziende opa? - een gratis optreden van K3 voor uw kroost in uw eigenste living? - een gastrolleke in Matrousjka's nr. 3 voor uw madam? - een dagje gratis plopsaland voor de kleintjes? - een intiem dineetje bij candle-light met onze burgervader? - een barbequeke op de uitkijktoren van 't Sluiske? - een sessie naaktzwemmen met de schepene van sport en spel?
Of gaan we gewoon terug naar de tijd dat elk zangerke een grop blaas-uit-lievevrouwkes kreeg of zo'n haffel droge koekskes ter grootte van een oude belze frank met daarop een gedraaid suikermopke in de vorm van een hondendrolleke... hoe heten ze ook alweer? Ja, Sinte Katriena, ge hebt wat in gang gezet: Waart ge nu indertijd eens met Sinte Maarten getrouwd dan hadden we uw liekes samen met 't volk van Retie kunnen meebrullen aan hun kampvuren. Wel iedereen in zijn eigen wijk: want in Retie daar blijven ze weg van de markt, de lindeboom zou anders in de fik kunnen schieten... --------------------------
Op den Broekkant - of all places: 70 zingers/zingeressen, das 30 meer dan vorig jaar. Gezien in't kabaske van de kleinzoon: schoon stukken Mars, Zip, Leo-koeken van den Aldi en mandrinnekes/clementinnekes. In elk geval in de eigen straat is men iets royaler blijkbaar.(de reactie van Stingray, een fiere broekkantbewoner.) -------------------
Ik vind U een ongelooflijk toffe pee als ge het hebt over uw Kato, over de chiro en als ge uw lippen naar binnen tuit.
Waar ik minder lol aan beleef is uw steeds weerkerend adagio van "het grote gelijk krijgen". Als ik U lees of hoor dan moeten steeds weer anderen hun groot gelijk halen. Zou het tegendeel niet eerder het geval zijn? Los van uw sympathieke sinterklaasacties met overheidsgeld voor voetbalploegen, elitaire theaters... zal uw plaats in de lokale geschiedenisboekjes beperkt blijven tot acties die nikske hebben opgeleverd: "Id21" de voormalige VU binnenlullen, oorzaak zijn van de splitsing van die voormalige VU, spirit laten ontploffen in diverse overloopfracties, een kartel aanpraten met de socialisten en nu dit weer. En iedere keer met het oog op "uw eigen groot gelijk". Ge hebt alles te danken aan uw pa, uw damienne en het gros van de vlaamse pubermeisjes en -moeders. Feit is echter dat waar gij voorbijkwam er binnen de kortste keer ruzie in 't kot was.
Kies eindelijk eens eieren voor uw geld en hou de eer aan uzelf. Ge gaat er uzelf een plezier meedoen, uw eigen bloeikes van kinderen, de rest van uw huishouden en de normaal reagerende burgers van Vlaanderen. Uw mimiek en lichaamsuitdrukkingen kunnen U ongetwijfeld werk bezorgen in de uitvaartsector. Moest dit onverhoopt niet lukken kunt u een hoogstpersoonlijk recyclagebedrijfje in lichaamseigen vochten opzetten in de steppen van Mongolië.
Veel plezier en arbeidsvreugde gewenst in uw nieuwe carriere.
Deze week zitten we volop in "de week van de smaak". Overal te lande duikelen er initiatieven op om de gewone burger smakelijk aan het eten te krijgen.
.... In Brussel bij Poverello schuiven ze met honderden aan voor de overschotten van den Delhaise. De gaarkeukens van zuster Jeanneke en andere hulpposten voor armoeizaaiers hebben elke dag meer supporters... Dit soort volk zal het een zorg zijn of ze met smaak zullen eten,... als ze maar genoeg kunnen eten. Koopkracht nietwaar.!!!
"De week van de smaak" richt zich dus niet op de Kamiel en de Sjarel die tussen hun geschooid eten door, naast hun hond of een toevallig lief in de goten en parken van de grootsteden liggen. "De week" is gebonden aan enige standing en een minimaal aan fatsoen. Om enigszins aan dat gevoel van standing en fatsoen te voldoen had de organiserende club zo'n tachtig burgemeesters, gemeentenotabelen en ander politiek volk bereid gevonden om te koken: In Leuven bijvoorbeeld lulde Louis Tobback voortdurend over een zachtgekookt eitje, Bert Anciaux maakte stoemp op franse wijze, in Kalmthout stond Bouillabaise op de kaart en in Vichte de musette, de cassoulet en ne ratatouille.
't Volk van Arendonk deed niet mee. Tenminste niet de burgervader, niet zijn schepenen en ook niet het restant aan dorpsnotabelen. Ik kan me voorstellen dat er een hoop tellorenlekkers stiekem zijn gaan proeven en smikkelen op de mét van Brakel, Turnhout, Kobern-Gondorf en in de Pas de Calais of bij Pieter de Crem thuis... De dichtsbijzijnde deelnemende gemeente in de Kempen was Kasterlee, wat geen referentie is want die doen aan alles mee.
't Had anders een schoon gelegenheid geweest voor onze Arendonkse dorpsbestierders om terug "to the basic" te gaan, om met de jeannekes en de jullekes uit de dorpsstraat bij een teljoor rowie kolle en een potje rijzepap te explikeren hoe ver het staat met:
- de achterstallige vuilnisbelastingen, - het dossier van het Glosso-crosscircuit, - het verschil tussen een hoge brug en een wipbruggeske, - het toekomstig standbeeld van Jan van Eyck, - de oneindige toekomstvisie op het sportpark aan den Heikant, - de opgehoogde karrensporen aan weerszijden van Brug vijf, - de opgepotte overuren van den baas van de verkeerspolis,
Misschien kan onze pasverkozen dorpsdichter eens met onze notabelen gaan buurten, en er een beetje 't vuur inkrijgen.
't Gaat gebeuren; na 8 jaren zijn we hier in 't lieflijk dorpke in de Kempen met z'n allen in slaap gevallen. Sjieke dinges.... Bedankt, dorpsbestierders en ander potverteerders.
Verleden week woensdag was het koerslopen aan het Zilvermeer in Mol. Alle lagere basisscholen van de provincie Antwerpen mochten meelopen en proberen om de provinciale beker van mevrouw de goeverneur mee naar hun school te halen. Ze waren ongeveer met zo'n 2500. Jongens en meisjes van overal uit de provincie. Behalve uit Antwerpen, Turnhout, Herentals, Lier, Mechelen en nog wat obscure stadjes of dorpen waar ofwel geen lagere scholen zijn, geen loopsloefen in de solden of waar men met enige minachting neerkijkt op het boerengrut uit de Noord-Oost-Kempen dat wel massaal was vertegenwoordigd.
De Arendonkse scholengemeenschap was naar goede gewoonte sterk aan de start met een ruime delegatie van basisschool Sint Clara met zo'n 140 lopertjes, en de beide gemeentescholen van de Voorheide en Arendonk-centrum met samen zo'n 200 koerslopers. Allemaal vergezeld van een hoop fanatieke supporters.
Nadat de schoolgaande jeugd de ziel uit hun jonge lijf had gelopen, vooruitgebruld door supporterende opa's en oma's, was het de beurt aan de leerkrachten en de verwekkers van die schoolgaande jeugd. Eerst het vrouwvolk, (1ste:Ann Beyens, 3de:Katrien Dieltjens) daarna de venten. Ge kunt natuurlijk niet iedereen herkennen, maar wie wel prominent aanwezig was en voor iedereen zichtbaar, was Erwin Cools, de directeur van Sinte Clara. Geen gezever en geen gelul was zijn advies. Gewoon lopen met het verstand op nul. Vertrokken als een "oude diesel bouwjaar 1925" won hij ronde na ronde plaatsen. Meester Erwin van 't Sinte Clara is niet als eerste aangekomen, ik betwijfel of hij zelfs bij de eerste dertig is aangekomen en waarschijnlijk snakte hij halfweg al naar een ijskoude Blonde Leffe, maar - no nonsens - hij heeft meegelopen. Hij was erbij om de kleuren van "zijn club" te verdedigen. Ne mens, zeker ne senioor moet daar zijn klak voor af doen.
Een oudeventenblog zoals het seniorennet/brabbes er eentje is moet niet gaan selecteren en zeker niet oordelen over de fysieke paraatheid en de sportieve goesting van schooldirecteurs. Maar aan "den boer zijn kleren kent ge de boerderij", om maar te zeggen dat voorbeelden strekken. Volgens mijn intieme vrienden worden volgend jaar alle bekers van mevrouw de provinciegouverneur gewonnen door 't volk van Sinte Clara. 't Is hun meer dan gegund.
Ge ziet het; hij ging zelfs te rap voor de aanwezige camera's....
Diep in de luwte van de Merksplasse bossen schildert Frans Van Deuren. "who the fuck is Frans Van Deuren" hoor ik u diep nadenken en "wat vraagt die per uur om mijn living licht-beige te tapiseren" is daarna uw tweede kapitalistische reactie.
Bij de grote hoop is Merksplas alleen gekend van "de kolonie" en van Fons Beckx, de visboer die een lieke kon fluiten op de kop van een dooie haring. Na zijn pensionering trok ook Frans Van Deuren naar Merksplas. Niet om na zijn uren schoenen te verkopen bij de Veja maar om kunstenaar te worden. De Arendonkenaars kennen Frans Van Deuren als directeur van de gemeentelijke basisschool Sint-Jan op de Voorheide, dé residentiële wijk ten noord-oosten van Arendonk. Ze horen het niet graag daar op de Mét, maar het slim en het pront volk in Arendonk komt allemaal van de Voorheide. Allemaal uit de klassen van den Toreman, de rosse van de veldwachter, meester Ooms, meester Helsen en juffrouw Lens. Daar is Van Deuren directeur geweest. Tot ieders tevredenheid.....
Na zijn pensionering stortte hij zich vol overgave in de liefde en op het schilderen. Hij koos daarbij niet voor de gemakkelijkste weg, sloeg de Arendonkse schilders- en speksteenklieversfabriek over en ging met gelijkgestemde zielen op cursus bij gasten die echt een borstel konden vasthouden. Dat resulteerde nu in een groepstentoonstelling in het Nederlandse Middelbeers, kwestie van ook het noord-brabantse plebs in contact te brengen met enige vorm van cultuur.
Frans van Deuren is op deze tentoonstelling in het gezelschap van drie vrouwelijke collega's: "dames met een grote D, vrouwen met klasse": twee schilderessen, Maria De Voecht en Joyce van Strien en één keramiste, Griet Mertens. Alle drie, aan hun tentoongesteld werk te zien, vrouwen met ballen aan hun lijf, die hun inspiratie opdoen in boswandelingen, de ruimte en de kosmos en in een wereld van structuren en vormen. (ge ziet: ik heb mijn huiswerk gemaakt.) Alle vier artiesten hebben een gedegen opleiding gehad in diverse kunstenaarskolonies in buiten- en binnenland en dat is te zien aan het tentoongestelde werk: Een intimistische tentoonstelling van met liefde en passie geschilderde en geboutseerde werken.
...Kwam het door het lieftallig gezelschap dat me vergezelde, door de aparte sfeer van 't Oude Kerkje in Middelbeers, door de aangeboden en met veel smaak leeggedronken consumaties;.... toen ik Frans Van Deuren daar zag staan in het gezelschap van zijn collega-kunstenaressen moest ik onwillekeurig denken aan Anton Heyboer, zijn boerderij en zijn drie vrouwen...
Om de tentoonstelling in " 't Oude Kerkje" van Middelbeers te bezoeken moet ge rap zijn. Morgen zondag 9 november is de laatste dag dat U een uniek werk van één van deze vier kunstenaars in Uw bezit kunt krijgen. Kom binnen een jaar of tien niet zagen en jammeren dat ge uw euro's in waardeloze aandelen van de Paris Bas hebt gestoken in plaats van in een kunstwerk van Maria, Griet, de Frans of Joyce. We hebben U tijdig verwittigd... Vincent van Gogh was ook een oor kwijt vooraleer hij beroemd werd.
