NIEUW: Blog reclamevrij maken?

 photo lmm.png

ZONDAG HOUD IK BLOGVRIJ!!!--ZONDAG HOUD IK BLOGVRIJ!!!

 photo w30zijkolom.png

 photo tuskerst.png

   

 BLOG-GASTENBOEK
Ctrl V klávesnice
HTLM kód pre návstevnej knihy

 
        Photobucket

       WEBLIGHT-GASTENBOEK

        photo pasen11_1.jpg 

Onlex-Gastenboek

       photo hf10.png

 photo lmm.png

Over mijzelf
Ik ben Dini
Ik ben een vrouw en woon in Diemen (Holland) en mijn beroep is Homemanager.
Ik ben geboren op 08/04/1951 en ben nu dus 67 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Mijn websites en blogs,powerpoints en psp maken,lezen,.
Ik ben getrouwd met Jan.Samen hebben wij een dochter en schoonzoon en een schat van een kleinzoon Benjamin. Wens u een aangenaam verblijf op mijn blogje. Helaas is na een gelukkig huwelijk van 40 jaar tot mijn grote verdriet Jan op 06-08-2015 overl

Categorieën
  • Benjamin (52)
  • Bez.wrh. (38)
  • Blog.jarig (1)
  • Dier.Natuur (40)
  • Filmpjes (22)
  • Foto's (56)
  • Gebr.voorw. (10)
  • Gedichtjes (23)
  • Hobby (3)
  • In Mem. (1)
  • Kerst (7)
  • Loesje (7)
  • Oude Schoolpl. (9)
  • Pavarotti (1)
  • PPS. Elvis (7)
  • PPS.Big-Art (4)
  • PPS.div. (38)
  • PPS.Kerst (4)
  • PPS.Muziek (8)
  • PPS.Natr. (11)
  • PPS.O.Amb (4)
  • PPS.rozen (1)
  • Psp.w.div. (209)
  • Psp.w.Kerst (12)
  • Recepten (9)
  • Spreuken (9)
  • Tr.wis.ling (2)
  • Weetjes (20)
  •  photo zw11.png

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

     photo herfst-a12.png

     photo award_sitekeuring_net2.jpg

     photo pasena16.png

     photo herfst-alintjekkort.png

    Archief per jaar
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
    Blog als favoriet !

     photo b2_1.jpg

     photo pasena16.png

    Teller 22-04-2013


    visitor counter

     photo pasena16.png

    Photobucket

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

     photo c10llang.png

    Dinicreatief

    11-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.American Curl

    *

    De American Curl is een kattenras met karakteristieke naar achteren gekrulde oorschelpen.

    De American Curl is met zijn naar achteren gekrulde oren zonder meer een opvallende verschijning. In juni 1981 werd in Lakewood, Californië, een uitgehongerd zwart poesje gevonden door Joe en Grace Ruga. Deze kitten, die de naam Shulamith kreeg, werd door de Ruga's in huis opgenomen en zou later de stammoeder van alle American Curls worden. Ze schonk het leven aan vier kittens, twee daarvan hadden teruggekrulde oren, net als de moeder. Nieuwsgierig geworden naar de genetische achtergrond van dit fenomeen, nam Grace contact op met een wetenschapper, die tot de conclusie kwam dat het hier ging om een spontane mutatie en dat het gen dat resulteerde in de achterwaarts gekrulde oren een enkelvoudig dominant gen was. Liefhebbers vonden deze oren zo aantrekkelijk en grappig, dat ze besloten een fokprogramma op te stellen met als doel deze mutatie vast te leggen. In het begin van de jaren 90 werd het ras in de Verenigde Staten officieel erkend.

    De American Curl heeft een mensgerichte instelling. Ze zijn nieuwsgierig, intelligent, en worden graag betrokken bij de dagelijkse gang van zaken binnen het gezin waar ze deel van uitmaken. Ze houden van knuffelen en vinden het heerlijk om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Ze hebben een evenwichtig karakter en zijn niet snel ergens van onder de indruk. Ze blijven hun leven lang speels en ondernemend. De omgang met andere katten en honden is over het algemeen uitstekend.

    Omdat een ondervacht vrijwel ontbreekt, zijn deze katten eenvoudig in een goed conditie te houden. Het is toereikend om de vacht een keer per week te borstelen en daarna te kammen met een fijne kam. Om infecties te vermijden kan men de oren voorzichtig schoonmaken met een watje of speciaal wattenstaafje voor katten.

    11-09-2018 om 13:01 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (29)
    06-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.El Tule

    *

    één van de dikste bomen ter wereld, genaamd 'El Arbol del Tule' of kortweg 'El Tule', staat in een dorpje met de naam Santa Maria del Tule. Dit is te vinden op 14 km van de stad Oaxaca in het zuiden van Mexico. Deze grote bezienswaardigheid is al vanaf de 16e eeuw bekend uit geschriften van Spaanse schrijvers. Het is een exemplaar van de Montezuma Cypres (ook Mexicaanse Cypres genoemd), nauw verwant aan de Moerascypres,die voorkomt in de moerassen in het zuid-oosten vand de VS.

    De boomsoort dankt zijn naam aan de laatste keizer van de Azteken, de beroemde krijger Montezuma II (1466-1520). In een Indiaanse taal wordt hij Ahuehuete genoemd, wat 'Oude man van het water' betekent. Een toepasselijke naam want deze boomsoort is sterk verbonden met moerassen, rivieren en bronnen. Overigens: 'Tule' betekent ook 'moerasplant' in het lokale dialect. Het dorp is genoemd naar de boom en er is later een kerk naast gebouwd. 

    De Arbol del Tule heeft een stam met een omtrek van 36,2 meter. De stam heeft allerlei onregelmatigheden: de doorsnede is ovaal en varieert van 9 tot ruim 14 meter. Hij heeft daarnaast verschillende steunbeer-achtige uitstulpingen met diepe inhammen ertussen: zie de door de Amerikaanse bomenexpert Robert van Pelt gemaakte plattegrond van de 'voetafdruk' van El Tule. 

    06-09-2018 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (19)
    20-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brephidium exilis

    *

    Je ziet hem bijna niet,maar hij is een prachtige bronskleurige verschijning met wit gespikkelde details.Met een spanwijdte van ongeveer 1 centimeter is de Brephidium exilis de kleinste vlinder ter wereld.De vlinder is nog kleiner dan een mensennagel.

    20-08-2018 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (40)
    17-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rafflesia

    *

    Rafflesia is een geslacht van parasitaire bloemplanten. Het geslacht is vernoemd naar Thomas Stamford Raffles. Het geslacht bestaat uit vijftien tot negentien soorten (inclusief vier nog niet beschreven soorten ontdekt door Dr. Willem Meijer in 1997). Het geslacht komt voor in Zuidoost-Azië op Malakka, Indonesië,Borneo,Sumatra en de Filipijnen.

    De planten hebben geen bladeren en bijna geen stengel. Ze hebben gespikkelde bloemen met een diameter tot 106 cm en een gewicht tot 10 kg. Zelfs de kleinste soort, Rafflesia manillana heeft bloemen met een diameter van 20 cm. De bloemen ruiken naar rottend vlees zodat ze ook weleens aasbloem worden genoemd. De planten parasiteren op planten uit het geslacht Tetrastigma en groeien met hun wortels in deze planten. De vruchten worden gegeten door toepaja's en andere zoogdieren uit het regenwoud. Rafflesia is als plant een symbool voor Sabah, een deelstaat van Maleisië.

    17-07-2018 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (25)
    23-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bengaal

    *

    De bengaal is een relatief nieuw kattenras dat zo gefokt is dat het het uiterlijk heeft van een wilde kat en het gedrag van een huiskat.

    Dit ras is ontstaan in Verenigde Staten in de jaren 1950 na het kruisen van de wilde Bengaalse tijgerkat met huiskatten en raskatten. Er ontstonden katten met een bijzonder vlekkenpatroon. In 1983 werd bij Tica het ras geregistreerd. In 1999 werd dit ras erkend door de FIFé. De kruising van een huiskat met een bengaalse tijgerkat wordt de F1-generatie genoemd. Katers van deze generatie zijn altijd onvruchtbaar. Daarom heeft een F2-generatie altijd een huiskat als vader. Bij de F2-generatie is een kater vrijwel altijd onvruchtbaar, wat vaak ook bij de F3-generatie het geval is.

    De bengaal heeft een geel/oranje kleur met daarbij bruine of zwarte vlekken/strepen. Hun vacht is dik, glad en voelt zacht aan. De kop is in verhouding met de rest van het lichaam klein. De ogen zijn groot en amandelvormig. Rond de ogen zit een zwarte kring. De oren zijn klein en naar voren gericht. De staart is van gemiddelde lengte en heeft aan het einde zwarte ringen. Het lichaam is over het algemeen vrij lang en gespierd. De achterpoten zijn iets langer dan de voorpoten en alle poten hebben zwarte voetzolen.

    Er zijn twee vachtpatronen; de gemarmerde en de gevlekte tabby variëteit. Die hebben allebei ook weer twee hoofdkleuren, zwart en lichter van tint wanneer het dier partiële albinofactoren toont. Bij de gevlekte bengaal kan er sprake zijn van rozetvorming in het vachtpatroon. Rozetten zijn vlekken waarvan een gedeelte van die vlek een warmere kleur heeft. Er zijn doughnutrozetten en schaduwrozetten. Bij de doughnutrozetten bevindt het warmer gekleurde gedeelte zich in het midden van de vlek. Bij schaduwrozetten zit de warmere kleur aan de zijkant van de vlek. De gemarmerde bengaal heeft een vachtpatroon bestaand uit brede horizontale strepen. Sommige Bengalen hebben witte vlekken (medaillons) of verticale strepen wat als een kleurfout wordt gezien. Een sneeuwbengaal is in drie soorten te verdelen: seal mink, seal sepia en de seal linx. De seal mink heeft een van de twee vachtpatronen op een witte ondergrond. De ogen zijn blauw of groen. Deze kat heeft één gen voor burmees en een voor siamees. De seal sepia heeft een van de twee vachtpatronen op een witte ondergrond. De ogen zijn goudkleurig. Deze kat heeft twee genen voor burmees. De seal linx heeft een van de twee vachtpatronen op een witte ondergrond. De ogen zijn blauw. Deze kat heeft twee genen voor siamees. Dan bestaan er nog twee andere kleurslagen bengalen die niet erkend zijn binnen Europa; de zilveren bengaal waarbij het patroon ligt op een ontkleurde zilverwitte ondergrond door de pigmentremmer I en de blauwe bengaal waarbij het patroon door een recessief gen voor "verdunning", d, verbleekt tot leigrijs.

    De bengaal is een actieve, wat op zichzelf levende kat die echter wel aandacht vraagt aan mensen die hij vertrouwt. Hij kan zichzelf goed bezighouden. De meeste bengalen zijn geen schootkatten, kopjes geven en spelen is genoeg. Ze zitten graag op hoge plekken omdat ze een sterk ontwikkeld territoriuminstinct hebben en het overzicht willen bewaren. Dit karakter wordt ook ervaren als druk en moet passen bij het karakter van de eigenaar.

    De bengaal heeft niet veel verzorging nodig, alleen aandacht en voldoende voedsel. Vachtverzorging is niet noodzakelijk en wordt zelfs afgeraden aangezien de dieren zichzelf goed schoonhouden.

    23-05-2018 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (22)
    07-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Secretarisvogel

    *

    De secretarisvogel is een roofvogel, de enige levende vertegenwoordiger van de familie der Sagitariidae.
    Deze roofvogel werd vernoemd naar zijn hoofdpluimen die vroeger door de klerken werden gebruikt.

    De naam van de secretarisvogel komt waarschijnlijk van de lange veren achter de kop van de vogel, die leken op een veer achter het oor van een secretaris. Een recentere hypothese is dat de naam afgeleid is van het Arabische saqr-et-tair, 'jachtvogel'. De Latijnse naam van de secretarisvogel betekent letterlijk: 'boogschutter van slangen'.

    De secretarisvogel heeft krachtige, lange poten, een ruitvormige staart, een lange kuif van zwarte veren en een oranje gelaat. Het verenkleed is grijs met zwarte slagpennen. Van top tot teen meet de secretarisvogel tussen de 130 en 140 cm het gewicht bedraagt 2,5 tot 4,5 kg en de spanwijdte is ongeveer 2 meter.

    Slangen (die hij in hun geheel inslikt), kleine zoogdieren, andere vogels en reptielen vormen een belangrijke voedselbron van deze vogel. Hij eet ook sprinkhanen, enkel wanneer er weinig ander voedsel beschikbaar is.

    De vogel kan maar met moeite vliegen, maar het vliegen blijft evolutionair noodzakelijk vanwege de vele roofdieren in het leefgebied van de vogel. De secretarisvogel vangt zijn prooi door deze met zijn lange poten dood te trappen.

    De secretarisvogel nestelt zich in de kruin van een boom, 3-7 meter boven de grond. Hij kiest daarvoor een boom uit waarvan de stam omringd is door dicht struikgewas. Zowel het mannetje als het wijfje vliegen af en aan met takjes en twijgjes in hun snavel en maken hiervan een vrij plat nest. Het wijfje legt 2-3 eieren met rode vlekjes, die ze zelf bebroedt. Het mannetje brengt haar voedsel. De ouders zorgen samen voor de kuikens. Na 65-85 dagen kunnen de jonge vogels vliegen

    Dit dier leeft op de savannes van Afrika ten zuiden van de Sahara.

    =============================================================

    Sorry blogmaatjes mijn kleinzoon kwam onverwachts en blijft een paar dagen logeren,dus kan even niet op de blogjes.

    07-05-2018 om 19:15 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (36)
    16-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poedel mot

    *

    Het lijkt rechtstreeks afkomstig te zijn uit Midden-aarde, maar dit pluizige dier is eigenlijk een mot. Met zijn uitpuilende ogen en wattenachtige vacht lijkt het dier bijna niet echt.

    Geloof het of niet, het vreemde wezen bestaat echt en werd in Venezuela door taxonoom Dr. Arthur Anker vastgelegd op camera.

    16-04-2018 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (38)
    26-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Quetzal

    *

    De quetzal is een vogel uit Midden-Amerika, die behoort tot de familie van de trogons(prachtige kleuren) Het is de nationale vogel van het Midden-Amerikaanse land Guatemala.

    De quetzal is volgens velen de mooiste soort uit de familie van de trogons. Zowel de mannetjes als de vrouwtjes hebben een metaalglanzende groene kop, rug en vleugels, een helderrode borst en witte onderstaartveren. Bij de wijfjes zijn de kleuren overigens wel wat minder uitbundig dan bij de mannetjes en vaak is het metaalgroen vervangen door bruine veren. Bij mannetjes groeien in de paartijd vier staartdekveren uit tot erg lange, sierlijke groene slierten die buitenboord hangen als ze in het nesthol zitten. De poten van de quetzal zijn grijs en hebben vier tenen aan iedere voet. Twee tenen zijn naar voren, de andere twee zijn naar achteren gericht. De snavel van de quetzal is kort, maar wel erg sterk. Mannelijke vogels hebben een gele bek, wijfjes een zwarte.

    De quetzal voedt zich voornamelijk met vruchten en dan vooral wilde avocado’s. Die worden geheel ingeslikt, waarna het vruchtvlees in de maag wordt verteerd. De grote pit wordt weer uitgespuugd, waardoor de quetzal bijdraagt aan de verspreiding van avocado-bomen. Quetzals eten daarnaast insecten, spinnen, kleine boomkikkers en gekko’s.

    Deze vogels houden zich vooral op in de boomkruinen. De mannelijke quetzal claimt iedere dag opnieuw zijn territorium met zijn kenmerkende roep, die vooral bij zonsopgang, midden op de morgen en bij zonsondergang te horen is.

    Het broedseizoen loopt van maart tot juni. De quetzal nestelt vaak in boomholten die door spechten verlaten zijn. Er worden twee tot vier lichtblauw gekleurde eieren gelegd, waarop de ouders om beurten broeden. De jongen komen na ongeveer achttien dagen uit het ei en worden door beide ouders opgevoed. Ze hebben nog niet de prachtige kleuren van hun ouders en de jongen worden voornamelijk gevoed met kleine insecten. Na een maand vliegen de kleine quetzals uit, hoewel ze een tijd nog vaak met hun ouders optrekken.

    26-03-2018 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (38)
    22-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Portugees Oorlogsschip

    *

    Het Portugeesd oorlogsschip is een staatkwal die voorkomt in de warmere zeeën. Het is geen echte kwal, maar een complexe kolonie van honderden poliepen van vier typen. De naam is afkomstig van ontdekkingsreizigers uit de 16e eeuw. Portugal was toen de grootste zeemacht en de Portugese kraken boezemden iedereen angst in, net als dit "dier".

    Het Portugees oorlogsschip bestaat uit vier typen poliepen. Iedere poliep heeft zijn eigen taak.

    Naast het lichaam, dat gemiddeld 9 tot 35 cm groot is, heeft het een gasblaas, dat als "zeil" dienstdoet. Dit zeil, dat in feite een poliep is, kan met lucht gevuld worden als het dier aan de oppervlakte moet blijven, en kan bij gevaar leeglopen waardoor het dier onderduikt. Ook kan dit zeil in een bepaalde hoek gedraaid worden, zodat het organisme invloed kan uitoefenen op de richting waarin het zich beweegt. Zelfs schuin tegen de wind in voortbewegen (laveren) is mogelijk.

    Het Portugees oorlogsschip kan 15 tot 50 meter lange tentakels ontwikkelen die de prooi, vooral kleine vissen, vangen en verlammen.

    De spijsverteringspoliepen. De tentakels vangen de prooi en spuiten die in met gif zodat hij verlamd/verdoofd raakt, waarna deze naar de gastrozoïden getransporteerd wordt.

    De voortplantingspoliepen.

    Elk Portugees oorlogsschip kent twee stadia: dat van een drijvende groep poliepen en dat van een kleine, rondzwemmende meduse, die lijkt op een kwal. Dit is het geslachtsrijpe stadium, waarin het dier zowel eitjes als sperma maakt. Het ontwikkelt zich als een kleine bult op één van de voortplantingspoliepen die aan de blaas hangen, tot het losbreekt om een drijvende larve te worden. Dit begint als één poliep, maakt er meer en wordt zo een volledige kolonie.

    De natuurlijke vijanden van het Portugees oorlogsschip zijn de lederschildpad en de verschillende soorten zeeslakken, die immuun zijn voor het gif en de dieren op hun menu hebben staan.

    Het Portugees oorlogsschip, dat sporadisch in de Noordzee gesignaleerd wordt, wordt vaak ten onrechte als kwal aangeduid. Dit kan tot een verkeerde behandeling van de beten leiden, aangezien het gif van poliepen van een andere samenstelling is dan dat van een schijfkwal. Het gif doodt meestal niet, maar veroorzaakt wel veel pijn, en eventueel koorsts, een shock, en ademhalingsproblemen. Toch overleven sommige mensen een ontmoeting met het Portugees oorlogsschip niet, niet in de laatste plaats door het gevaar in het water in de tentakels verstrikt te raken, verlamd te raken en te verdrinken.

    Een tweede kennismaking kan bovendien resulteren in een allergische reactie op het gif. De reactie, een anafylactische shock, is een acute en in principe levensbedreigende allergische reactie op een lichaamsvreemde stof. Hierdoor wordt een hevige immumreactie van het lichaam op gang gebracht.

    22-01-2018 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (42)
    03-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sneeuwpanter/luipaard

    *

    Pd_N4

    De sneeuwluipaard is erg zeldzaam. Het is een raadselachtig dier dat verborgen leeft in de hoge bergen van Rusland en Mongolië. Hij lijkt wat op de gewone luipaard, maar heeft een lichtere en veel vollere vacht en een langere staart.

    De sneeuwpanter is een katachtige verwant aan de luipaard of panter. In het verleden waren de termen "panter" en "luipaard" geografisch gebonden, maar wetenschappelijk wordt de luipaard in ondersoorten verdeeld; er bestaat geen distinctie tussen panters en luipaarden. Bovendien worden deze termen in de volksmond door elkaar gebruikt (panter wordt meestal gebruikt bij een zogenoemde "zwarte panter", een melanistische jaguar of luipaard). "Luipaard" werd in de regel gebruikt voor dieren uit Afrika, "panter" voor Aziatische dieren. De sneeuwpanter komt enkel in Azië voor, vandaar dat "sneeuwpanter" een tijd de voorkeur had, hoewel de term "sneeuwluipaard" net zo lang in gebruik is. De sneeuwpanter was het zinnebeeld van het Apple besturingssysteem Mac OS X 10.6 ("Snow Leopard"). Dit verklaart de opmars van de term sneeuwluipaard.Naast de eerder genoemde termen wordt soms ook de benaming irbis gebruikt, die vanuit het Russisch is overgenomen. In veel oudere werken wordt ook "irbis" gebruikt, zoals het Iconographia Zoologica uit 1872 van het Zoölogisch Genootschap Natura Artis Magistra

    sneeuwp1

    De vacht van de sneeuwpanter is lichtgrijs en neigt soms iets naar geel. Hij heeft zwarte vlekken op zijn lijf. De vacht is dik en zijdezacht en de ronde kop is relatief klein. Zijn lichaamslengte ligt tussen 1 en 1,30 meter. Zijn staart is 80 centimeter tot 1 meter en de schofthoogte is circa 60 centimeter. Zijn gewicht ligt tussen de 25 en 75 kilo.

    De sneeuwpanter kan men van andere panterachtigen onderscheiden doordat hij kleiner is, en doordat zijn staart relatief langer is. Deze staart helpt hem om zijn evenwicht te bewaren bij de sprongen die hij maakt over de vaak diepe kloven in het bergachtige gebied waarin hij woont. Hij gebruikt hem ook om zijn neus en bek te beschermen als het erg koud is. Zijn grote harige poten functioneren als sneeuwschoenen, zoals die van de lyxn.

    De sneeuwpanter komt voor in China (Tibet), Centraal-Azië (Kirgizië, Tadzjikistan, Zuidoost-Kazachstan en Surxondaryo, Oezbekistan), Rusland (Altaj en Tuva), Mongolië, Nepal, Buthan, Afghanistan en in het uiterste noorden van Pakistan en India. Het grootste deel van zijn verspreidingsgebied bestaat uit gebergtes, onder andere het Himalayagebergte, de Toensjah, de Karakoram en de Hindoekoesj. De wereldpopulatie wordt geschat op 4000 exemplaren, en daarmee is het een bedreigde diersoort. Vanwege zijn vacht wordt er veel jacht op hem gemaakt. De sneeuwpanter staat sinds 1972 op de Rode lijst van deIUCN als Bedreigd ( en dit is in 2008 herbevestigd. De sneeuwpanter verblijft het liefst boven de boomgrens. In de winter daalt hij af naar de dalbodems om de barre weersomstandigheden te ontvluchten en ook om zijn prooi te volgen die eveneens naar lager gelegen gebieden trekt.

    De sneeuwpanter voedt zich met dieren die zijn weg kruisen. In de hogere gebieden zijn dat bijvoorbeeld geiten, steenbokken en muskusherten. Lager in het bergland vangt hij herten en wilde zwijnen. De sneeuwpanter vangt weinig grote prooidieren, maar als hij dat toch doet, deinst hij niet terug voor een prooi van drie maal zijn eigen afmeting. Deze grote prooien dienen dan als voedsel voor meerdere dagen. Grote prooien vangt hij soms vanuit een hinderlaag, maar meestal besluipt en bespringt hij ze en vanaf een afstand van maximaal 15 meter.

    De paartijd valt aan het begin van het jaar. Anders dan andere grote katachtigen brult de sneeuwpanter niet, maar beschikt hij over een groot arsenaal van kreten. De sneeuwpanter kan in een worp tot vijf welpen krijgen, maar meestal zijn het er twee of drie. Deze welpen worden na een draagtijd van 90 tot 100 dagen geboren in een rotsholte. Bij de geboorte wegen de welpen 450 tot 550 gram en zijn ze ongeveer 40 centimeter lang. De vacht is wolliger en donkerder dan die van de volwassen dieren, met minder duidelijke vlekken. Na drie maanden gaan de welpen hun moeder volgen en leren ze jagen. De eerste winter blijven ze nog bij hun moeder, maar na twee jaar zijn ze volledig zelfstandig.

    Bron:Wikipeda

    03-01-2018 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (37)
    16-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vleermuis

    *
    De vleermuis word vaak als eng dier gezien.Maar het is een zeer interessant diertje!

    vleermuis1

    Vleermuizen zijn zoogdieren die echt kunnen vliegen (in tegenstelling tot zweven). Hiertoe zijn hun vleugels voorzien van een vlieghuid die tussen de vingers van hun voor- en achterpoten en hun staart zit. Er zijn veel soorten vleermuizen. Sommige zeldzame soorten komen slechts op één enkele locatie voor (meestal een grot). Wereldwijd zijn er ruim 1.100 soorten, waardoor meer dan één op de vijf zoogdiersoorten een vleermuis is.

    De Europese vleermuizen eten meestal insecten, die in de avondschemer in de lucht gevangen worden met behulp van echolocatie. Omdat er 's winters nauwelijks insecten rondvliegen, houden de in Nederland en België voorkomende soorten een winterslaap, waarbij ze hun metabolisme tot een uiterst laag pitje terugdraaien en hun lichaamstemperatuur maar net boven het vriespunt blijft. Vleermuizen paren vóór de winter, maar de eisprong en bevruchting treden pas een paar maanden later op. Meestal is er maar één jong; dat wordt gezoogd en blijft tijdens de jacht van de moeder op de slaapplaats hangen. Vleermuizen kunnen tot tientallen jaren oud worden en planten zich maar langzaam voort. Ze zijn meestal zeer trouw aan hun standplaats en overwinteringsplaats.

    Veel vleermuissoorten zijn trogloxenen; ze slapen en overwinteren in vaak grote aantallen in grotten of, bij gebrek aan grotten, in ijskelders, bunkers en forten. Sommige vleermuizen overwinteren ook in boomholten, terwijl dwergvleermuizen hoofdzakelijk in huizen (in de spouw of op zolder) overwinteren. In de zomer verkiezen ze plaatsen die warmer zijn dan bunkers en forten, en komen ze veelvuldig voor op zolders en kerkzolders. Ze hangen daar overdag met hun hoofd naar beneden. Ze kunnen ook ondersteboven in bunkers hangen of aan takken van bomen, onder afdakjes enzovoort. 's Avonds vliegen vleermuizen uit. Ze zijn in de schemering goed te herkennen, in de eerste plaats omdat er in de schemering weinig vogels vliegen en in de tweede plaats omdat hun vlucht nogal afwijkend is. Op jacht naar vliegende insecten hebben ze een zeer onregelmatige vlucht, ze kunnen snel hun vliegrichting aanpassen. Deze vleermuizen zenden namelijk ultrasone geluiden uit die op een prooi weerkaatsen en weer opgevangen worden. Zo kan de vleermuis de afstand tot zijn prooi en omgeving inschatten en vliegt hij opmerkelijk veilig. Vleermuizen kunnen in een volledig donkere kamer vliegen waarin zeer dunne draden gespannen zijn, zonder deze te raken.

    16-10-2017 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (41)
    12-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Siberische kat

    *

     photo zb.jpg

    De Siberische kat (ook wel Siberische boskat genoemd) is een kat afkomstig uit Rusland. Ze maken het proteïne FELD-1 minder aan, waardoor minder mensen allergisch zijn voor deze katten.

    De point-variant (witte katten met een gekleurd gezicht en gekleurde oren, poten en staart met bovendien blauwe ogen) van deze kattensoort wordt ook wel Neva-Masquerade (maskerade van de Neva) genoemd, naar de rivier de Neva waar ze mogelijk vandaan komen en vanwege het masker dat ze lijken te dragen. Deze katten zijn wit met een gekleurd gezicht en gekleurde oren, poten en staart. Bovendien hebben ze blauwe ogen.

    De Siberische kat heeft een rustig karakter, maar is wel actief. Hij heeft voldoende bewegingsruimte nodig. Door zijn sociale aard kan hij goed omgaan met soortgenoten, honden en mensen. Zijn vacht vraagt regelmatige verzorging, vooral als hij niet buiten komt.

    "Zeer groot, compact, massief, zwaar. Krachtige en opvallende spieren. Gewicht: 4,5 tot 9 kg. Meer gedrongen dan de Maine Coon; met een rondere kop dan die van de Noorse Boskat."

    Deze kat straalt een rustige kracht uit. Hij is levenslustig en kan erg actief zijn. Ondanks zijn sterke persoonlijkheid en zijn gehard karakter is de Siberische Kat toch sociaal met soortgenoten. Speels, graag in het gezelschap van kinderen. Aanhalig, erg gehecht aan zijn baas. Zachte stem. Rustiek, een goed klimmer, houdt van water, een goed springer. Hij heeft ruimte nodig voor zijn psychisch evenwicht. Om een mooie vacht te verkrijgen moet het dier buiten kunnen leven. Zijn ontwikkeling is pas voltooid na vijf jaar. Zijn verzorging is makkelijk omdat de vacht niet klit. Normaal volstaat een wekelijkse borstelbeurt. Gedurende de rui die overvloedig is in de lente, zal men hem echter dagelijks moeten borstelen.

    ==============================================

    Wens u verder een fijne nieuwe week en ook bedankt voor alle steun voor het overlijden van mijn schoonzusje.

     

    12-06-2017 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (26)
    22-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mola mola

    *

     photo mv2.jpg

    De maanvis of klompvis (Mola mola) is de zwaarst bekende beenvis. Een volwassen dier weegt gemiddeld 1 ton, en is 1,8 meter groot, maar er zijn ook exemplaren bekend die 2300 kilogram wogen en 4 meter hoog waren bij de vinnen. De maanvis leeft in alle grote oceanen waar het klimaat gematigd tot tropisch is. De noordelijkste plaats waar ooit een maanvis is aangetroffen zijn de wateren rond Alaska.

    De maanvis leeft van kwallen, plankton en kleine visjes. Door zijn grootte en zijn taaie huid heeft hij weinig natuurlijke vijanden. Vaak worden deze dieren opgemerkt wanneer ze bijna bewegingsloos op hun zij aan de oppervlakte liggen. Daaraan hebben ze de Engelstalige naam sunfish te danken

     photo mv1.jpg

    Een vrouwtje kan tot 300 miljoen eitjes in een legsel afzetten, wat geldt als record voor een gewerveld dier.

    22-05-2017 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (26)
    04-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grootste hond ter wereld

    De grootste hond ter wereld is een Deense dog en is 1,12 meter schouderhoogte. In 2012 haalde hij in het Guinness Book of World Records de titel grootste levende hond. Als hij op zijn achterpoten stond, was hij wel 2,18 meter hoog. Zijn gewicht was 75 kilo en per week at hij ongeveer 7 kilo voer. Deze hond heet Zeus en kwam op scholen en ziekenhuizen als ‘therapiehond’. Helaas is Zeus in september 2014 overleden aan een natuurlijke dood. Hij is 5 jaar oud geworden en werd bijna 6 jaar.

     photo zzzzzzzzzzw.jpg

    Wat een groot dier hé,moet er niet aan denken en ik hou echt erg veel van dieren.Wens jullie allemaal vast een heel fijn weekend want ik ga weer een paar dagen weg,

    lieve groetjes dini

    04-05-2017 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (36)
    01-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amphicoelias fragillimus

    *

     photo d4_1.jpg

    Amphicoelias is een geslacht van plantenetende dinosaurius, die tijdens het Late Jura, ongeveer 150 miljoen jaar geleden) heeft geleefd. De soort A. fragillimus is mogelijk de grootste dinosauriër (en daarmee landdier) die ooit bestaan heeft

    Mocht de vondst echter authentiek zijn, dan was Amphicoelias waarlijk gigantisch. Kenneth Carpenter schatte in 2006 de heuphoogte op 9,25 meter, zo hoog als een huis, en de lengte op 58 meter. Daarmee zou Amphicoelias fragillimus de grootste dinosauriër zijn die tot nu toe gevonden is en daarmee het grootste landdier.

     photo d3_1.jpg

    01-05-2017 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (30)
    13-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koninginnenpage

    *

     photo vl1_1.jpg

    De Koninginnenpage is een vlinder uit de familie van de pages. De koninginnenpage heeft een voor een page relatief grote spanwijdte tot 75 millimeter, en is een van de grootste vlinders die in België en Nederland wordt gevonden. De vleugels hebben overwegend gele kleuren en daarnaast een opvallende zwart-gele tekening met blauwe accenten, een rode vlek aan de achtervleugel en een langwerpig, zwart gekleurd vleugelaanhangsel dat de vleugelstaart of -slip wordt genoemd. De koninginnenpage heeft een zeer groot verspreidingsgebied in vergelijking met andere vlinder

     photo vl2.jpg

    De Koninginnenpage is een soort die voorkomt als een zeldzame zwervende soort in grote delen van Europa, Azië en Noord Amerika. Binnen Europa ontbreekt de vlinder alleen in een noordelijk deel van Rusland; in Groot Britannië is de soort bijna uitgestorven De Koninginnenpage komt hier alleen voor in Norfols Broads, in het uiterst oostelijk gelegen graafschap Norfork.

    13-03-2017 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (23)
    01-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brits korthaar

    *

     photo z5.jpg

    De Brits korthaar is een kortharig kattenras

    Het is een stevige, gedrongen kat die aan het eind van de 19e eeuw in Engeland gefokt werd voor specifieke kleur en tekening in de vacht. Door het kruisen met perzen kregen de Brits kortharen meer lichaamsvolume en kopomvang. Als gevolg van die kruisingen worden er af en toe langharige kittens geboren, die door de meeste Brits korthaarfokkers als erfenis uit het verleden worden aangezien en als huisdier worden verkocht. Sommige fokkers kiezen ervoor om het kattenras door te fokken onder de naam Brits langhaar of Lowlander.

    Het ras heeft in verhouding kleine oren en grote ronde ogen, en vooral de katers hebben erg bolle wangen. Het is een grote en gespierde kat met een korte, dikke staart waarvan de top lichtjes afgerond is. Vroeger kwam het ras voornamelijk in de kleur blauw voor. Daarnaast was er crème en blauwschildpad en ook zilvertabby als meestvoorkomende kleuren en patronen. Tegenwoordig zijn er veel verschillende kleuren en patronen aangezien de meeste kleurfactoren en patronen/aftekeningen bij de kat voorkomend het ras binnengebracht zijn in de loop der jaren. De hedendaagse meest populaire kleurslagen heden ten dage zijn blauw, lilac en zilvertabby. De Brits korthaar heeft een korte en dichte vacht die niet plat tegen het lichaam ligt. Ook hebben de katten een goed ontwikkelde ondervacht met fijne dichte textuur.

     photo z2.jpg

    De Brits korthaar is niet veeleisend in de omgang en evenwichtig van aard. Het karakter is rustig en introvert en het ras aardt prima binnenshuis. Het benodigde territorium (leefomgeving) is niet groot en daarom is het een geschikte kat om in een appartement of flat te houden. Het dier is geen aandachtvrager maar maakt subtiel door zacht mauwen of bij de eigenaar te komen zitten duidelijk dat aandacht nodig is. Hoewel er dieren zijn die dit wel doen is het ras in het algemeen geen echte schootkat, maar zit liefst dicht in de buurt naast de mensen op de bank of naast de stoel. Het zijn geen katten om veel op te tillen, ze bezitten een eigen onafhankelijkheid en volgen de huiselijke activiteiten op kleine afstand. Een Brits korthaar kan prima fungeren als enig huisdier en stelt indien gekozen wordt voor een andere kat of hond prijs op een dier met een gelijkaardig rustig karakter.

    01-02-2017 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (33)
    19-12-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Diepzeehengelvis

    *

     photo v3.jpg

    Diepzeehengelvissen (ook wel eens lantaarnhengelvissen genoemd) zijn een superfamilie uit de orde van de zeeduivels. Deze vissen leven in de diepzee op een diepte tussen 300 en 4000 meter

    De diepzeehengelvissen zijn gekenmerkt door een hengelachtig lichtgevend orgaan op hun kop.

    Het vrouwtje van sommige soorten van de diepzeehengelvis draagt op haar kop een lange lichtgevende hengel (met lichtgevende bacteriën) die prooien aantrekt. Als een prooi haar nadert gaat dit 'lampje' dichter naar haar bek. Als de prooi weer dichterbij komt laat de lantaarnhengelvis haar kaak openvallen, en zet ze de kieuwdeksels uit, waardoor ze het water dat zich voor haar bek bevindt, inclusief de prooi, naar binnen zuigt. De bek van een hengelvis kan de gehele breedte van de vis beslaan, en is bezet met scherpe naar binnen gerichte tanden. Doordat het lijf van de hengelvis extreem flexibel is, kan ze prooien van twee keer haar eigen grootte opslokken.

     photo v4.jpg

    Doordat diepzeehengelvissen elkaar slechts zelden tegenkomen is ook de kans op het vinden van een partner voor de voortplanting klein. Daarom heeft de diepzeehengelvis een bijzondere manier van voortplanten ontwikkeld. Een mannetje is ongeveer tien keer zo klein als een vrouwtje, maar beschikt over een uitstekend reukvermogen. Hij brengt het eerste deel van zijn leven in duisternis door, rondzwemmend op zoek naar de geur van een vrouwtje. Als het mannetje eenmaal volwassen is, bijt hij zich vast in de buik van een vrouwtje dat hij heeft kunnen vinden. Dan scheidt het mannetje een enzym af, waardoor de huid van het vrouwtje en zijn eigen huid versmelten. Na verloop van tijd vergroeien beide vissen, totdat ze uiteindelijk dezelfde bloedsomloop en organen delen. Het mannetje dient dan alleen nog maar om sperma te produceren en zo het vrouwtje te bevruchten. Het mannetje blijft tot aan de dood van het vrouwtje aan haar vastzitten; hij zal dan uiteindelijk zelf ook sterven, omdat hij geen voedingsstoffen meer krijgt. Doordat het mannetje direct vergroeid is met het vrouwtje kan het vrouwtje eitjes leggen wanneer ze maar wil.

    Een zeer byzonder dier en ook eng om te zien vind ik.Wens iederéén een fijne nieuwe week.

    19-12-2016 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (23)
    28-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IJsbeer

    *

     photo resize-img.jpg

    De ijsbeer of poolbeer is een grote geelwitte beer, die langer en groter is dan de andere beren. De ijsbeer komt enkel voor in en rond het noordpoolgebied. Hij is het meest vleesetend van alle beren, en leeft vooral van zeekonden.

    De ijsbeer is zeer groot en krachtig. Mannetjes worden 2,3 tot 2,6 meter lang en wegen 300 tot 800 kilogram. Vrouwtjes zijn kleiner dan de mannetjes en worden 1,8 tot 2 meter lang en 150 tot 300 kilogram zwaar.De ijsbeer heeft een lange nek en een grote neus. Onder de vacht is de huid zwart, wat te zien is op de naakte delen zoals de neus en de lippen. De haren van de vacht zijn niet wit, maar doorzichtig en hol. De kleur van de vacht is, afhankelijk van de tijd van het jaar, lichtval en de hoeveelheid vuil in de vacht, gelig wit tot vuil grijs. Hij is waterafstotend en houdt de warmte van de zon vast. Daarnaast heeft de ijsbeer een dikke onderhuidse vetlaag, waarmee hij warmte vasthoudt. De ijsbeer heeft vliezen tussen zijn tenen, waardoor hij beter kan zwemmen. Zijn achterpoten gebruikt hij als een soort roer om mee te sturen. IJsberen hebben een kleine staart, ongeveer acht tot tien centimeter lang.

    IJsberen worden zelden ouder dan 25 jaar.De oudste wilde beer waarvan de leeftijd bekend was, stierf op een leeftijd van 32 jaar, terwijl het oudste exemplaar in gevangenschap overleed op een leeftijd van 43 jaar.

     photo ijsbeer1.jpg

    De paringstijd is van maart tot juni, met een piek in april. De ijsbeer kent een verlengde draagtijd, en het embryo komt waarschijnlijk pas in oktober of november in ontwikkeling. De dracht duurt daardoor 200 tot 250 dagen (7 tot 8 maanden). Er zijn meestal 2 jongen, die in december of januari in een sneeuwhol worden geboren. Een enkele keer worden één tot vier welpen geboren. Bij de geboorte zijn de jongen ongeveer 600 gram zwaar en 25 centimeter lang. De oogjes zitten dicht en de diertjes zijn bedekt met dun haar.

    Een drachtig vrouwtje brengt de winter door in een sneeuwhol dat zij zelf heeft gegraven. Het hol wordt gegraven in een sneeuwheuvel, op plaatsen waar de sneeuw hard en stevig is. Na een tunnel bevindt zich de kraamkamer. Soms bevinden zich meerdere kamers in een hol, maar meestal slechts eentje, waarin het ijsbeervrouwtje overwintert. Het hol bevindt zich over het algemeen op het vasteland, aan de kust, maar soms wordt het gegraven op het pakijs.

    De jongen verlaten het hol voor het eerst in maart of april, als ze ongeveer drie maanden oud zijn. Ze wegen dan ongeveer negen tot elf kilogram. Alleen het vrouwtje zorgt voor het jong. Mannetjesberen worden gemeden, aangezien deze de welpen kunnen doden. De moedermelk is rijk aan vetten en calorieën.

    De jongen worden 1-3 jaar gezoogd en worden na 24 tot 28 maanden onafhankelijk. Na drie tot zes jaar zijn ze geslachtsrijp. Vrouwtjes zijn volgroeid als ze vijf à zes jaar oud zijn, mannetjes pas na acht tot tien jaar.

     


    28-11-2016 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (26)
    02-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Margay

    *

     photo selva.jpg

    De margay is een kleine katachtige die tot de groep van de pardelkatten behoort.

     photo margay.jpg

    Afmetingen: Lengte: kop-romp 45-80 cm, staart 33-51 cm, schouderhoogte 30-35 cm. Gewicht: 2,5-4 kg.

    Uiterlijk: Deze kat lijkt op de ocelot, maar is iets kleiner. De vacht heeft een goudgele grondkleur met een witte onderzijde. De grote, donkerbruine vlekken zijn in de lengterichting gerangschikt. Verder heeft de margay een korte ronde kop met grote ogen, een lange staart die voor balans zorgt bij het klimmen, en zwarte oren met grote witte vlekken, die een rol spelen bij communicatie. De enkelgewrichten kunnen 180º draaien en daarnaast zijn de tenen beweeglijk en goed spreidbaar, waardoor de margay een erg behendige klimmer is.

     Margays worden in het wild 13 tot 18 jaar oud.

    De margay leeft in Latijns-Amerika.Leefomgeving: De margay is vooral te vinden in dichtbegroeide gebieden, zowel de bossen als de regenwouden. Soms komt dit roofdier ook in meer open biotopen voor, waaronder plantages.Deze katachtige jaagt vooral op dieren die hoog in de bomen leven zoals kleine apen, opossums, luiaards, eekhoorns, boomratten, vogels, hagedissen en boomkikkers. Hij eet ook eieren, geleedpotigen en zelfs fruit Er is vastgesteld dat ze bij de jacht op mantelaapjes  het geluid van jonge exemplaren van deze prooi kunnen imiteren om zo de aapjes te lokken.

    Margays zijn uitgesproken boombewoners en uitstekende klimmers. Als een margay via de stam van een boom naar beneden klimt, doet hij dat met zijn kop omlaag. De meeste katten gaan andersom naar beneden. Een margay kan zich ook met gemak ondersteboven verplaatsen, hangend aan alle vier de poten. Als een van de weinige katten is de margay in staat zich vanaf een tak op een prooi te storten zonder een poot op de grond te zetten. Deze pardelkat is zowel overdag als 's nachts actief.

    Margays zijn solitair, hoewel ze in de paartijd tijdelijk als koppeltjes leven. Het territorium heeft een oppervlakte van 15-43 km².Na een draagtijd van 76-84 dagen worden één of twee jongen geboren in een nest dat zich vaak in een holle boom bevindt. Na circa acht weken eten de welpen voor het eerst vast voedsel.Margays zijn een zeer beschermde diersoort.

    Bron.Wikipedia

    02-11-2016 om 00:00 geschreven door creadini

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dier.Natuur
    >> Reageer (39)


    >

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!