Hallo beste blogvrienden. Vandaag is het mijn toer om iets te schrijven. Gisteren was het een zeer stresserende dag zowel voor marc als voor mij. Om 12u50 zijn ze marc komen halen voor de o k. Eerst zou de pijnpomp geïnstalleerd worden en direct daarna gebeurde de operatie. Om 17u30 lag hij op de ontwakingszaal. Ik mocht rond kwart voor 8 nog eventjes bij hem. Hij was klaarwakker en praatte gestaag, soms wel een beetje met een dubbele tong. Rond 8u30 terug naar huis, en wat een rotweer. Om 23u30 nog eens gebeld naar de kliniek, de afdeling waar zijn kamer was en ze hadden hem net teruggebracht en alles was ok. Deze morgen schrok ik, marc belde me zelf op. Hij voelde hem goed en had geen pijn, maar hij had de ganse nacht weerom niet geslapen. Hij mocht ook eventjes rechtzitten, maar dat viel niet echt mee. T zweet brak hem uit en hij moest terug gaan liggen. De dokter is ook langs geweest met het goede nieuws dat de operatie goed is verlopen en dat al het kwade is weggesneden. Deze namiddag een klein klopje van de hamer gehad, nu is het vooral rusten en herstellen. Groetjes tot binnenkort
D day,
Bloggen vanuit ziekenhuis, eerste poging is mislukt, hopelijk lukt het nu wel
Het is niet de leukste ervaring maar hier moeten we door om te kunnen genezen. Dit is tot nu mijn instelling. Ben vandaag minder zenuwachtig dan gisteren, houden zo Marc.
Mijn oproep om een kaarsje te branden of voor te duimen worden massaal opgevolgd. Dank hiervoor. Krijg er gedomme de tranen van in mijn ogen.
Eerste emotie reeds achter de rug. Normaal is de ingreep voorzien voor 15h08 om juist te zijn. Omstreeks 9h00 kwamen ze zeggen dat het mijn beurt was in de plaats van iemand anders. Ik blij maar na 2 minuten nieuwe telefoon oproep en terug naar af.
Gisteren dag met toch wat stress. In de morgen geskypt met Lucienne en daarna in groep met Christiane en Myriam. Daarna zijn An en Freddy nog komen goede dag zeggen. Nog een visje gegeten en vertrokken naar Leuven. In het ziekenhuis had ik een kamer alleen gevraagd maar er was onvoldoende plaats, zodat ik nu de kamer deel met de oud schooldirecteur uit West Vlaanderen. Een gezellige man die juist het nieuws heeft gekregen dat hij om 14h00 naar huis mag. Leuk voor hem
Ga nu nog eens trachten te bellen naar de drukbezette telefoon thuis.
Francine komt omstreeks 13h00 zodat ze mij nog kan zien vooraleer ik vertrek naar het OK.
Ga nu afsluiten en tot binnenkort
Toi toi toi
Zaterdagavond,
19h00 vooravond voor onze ±10daagse in Leuven.
Deze morgen,
te voet een brief gaan posten.Bij de
thuiskomst was Jan op bezoek. Deze namiddag naar ons moeder geweest. Hebben
samen naar de koers gekeken, daarna was het afscheid wel moeilijker dan
normaal. Hopelijk kunnen we binnen 3 à 4 weken terug op bezoek.
Gisteren was
het Raoul die even goedendag is komen zeggen. Ook broer André en schoonzus Liliane
hebben gebeld, zoals ze minstens één keer per week hebben gedaan. Nogmaals
hartelijk dank aan iedereen.
Praktisch
nieuws: morgen verwachten ze mij in Leuven om 14h00.De ingreep zelf is gepland op maandag 15h08.
Dus zal er maandag nog niet veel nieuws te rapen zijn. Wellicht zal Francine
mij niet meer zien na de ingreep.
Heb het lang
kunnen tegenhouden maar nu beginnen de zenuwen toch wel hun rol te spelen.
De 2°
behandelingsronde is begonnen.CT scan
achter de rug en we zijn al terug van Leuven; een pak vroeger dan voorzien en daardoor
ook de files op de ring ontlopen. Alles is normaal verlopen, buikje grolt wel door
de producten die ik heb moeten opdrinken.
Maandag ll ben ik met Ivo, Jef en Stef zeer lekker gaan
eten in het restaurant t Stoveke in Strombeek. Echt een aanrader. Na het
eten is er van fietsen niets meer in huis gekomen. Francine was tot
dinsdagavond naar haar pa te Poperinge.
Dinsdag werd ons
vriendin Christiane uit de straat 65° jaar. Ben in de voormiddag eerst een
wandeling gaan maken tot aan de Standaard om een wenskaart te kopen. Die ben ik
dan gaan afgeven ongeveer op het middaguur en het moet toch wel lukken zeker dat
het juist aperitiefuur was (ne mens kan
al eens geluk hebben ). Francine is tamelijk laat van Poperinge thuis gekomen na een kaartnamiddag met vrienden van pa.
Gisteren in
de voormiddag boodschappen gedaan. In de namiddag is Francine dan bij ons
moeder geweest; alles goed daar. Zelf heb ik een mooie wandeling gemaakt van
meer dan 2 uur, spijtig dat de zon zich al een beetje aan het verstoppen was.
Ook gebeld naar onze vriendin Erna, die ook in behandeling is; zo kunnen we
elkaar een beetje steunen.
Vandaag zijn
er 2 verjaardagvierders, kozijn Jean Luc en collega Jef; de één al iets ouder
dan de ander.
Hartelijk
dank aan allen voor de steun langs gelijk welke weg, blog, mail, telefoon of
persoonlijk. Hoor graag dat jullie mijn oproep voor een kaars of de Cross
fingers opvolgen. Samen Sterk.
Zondagavond
19h00. Wat heeft de week ons gebracht.
Ben snipverkouden
mijn week gestart en om zeker geen risicos te nemen om nog meer ziek te worden ben ik tot en met donderdag
binnengebleven. Vooral woensdag, met het prachtig zonneweer viel dit zwaar.
Gelukkig ben ik voor mijn inspanningen beloond zodat ik nu praktisch snotvrij
ben.
Vrijdag, in
de voormiddag ben ik nog eens naar mijn werk geweest; enerzijds om een
evaluatie te geven anderzijds om mijn evaluatie te krijgen. s Middags samen
gaan eten met Jean-Pierre en Jefke zoals vroeger. Daarna naar Oostende gereden
op bezoek bij de grootouders van Dieter.
Gisteren was
ikvroeg uit de veren. Eerst enkele boodschappen
gedaan, Makro, bakker, markt . In de namiddag naar ons moeder waar alles
normaal was.
Vandaag
zouden we, Jan en ik, onze eerste fietstocht van dit jaar ondernemen, maar de
mist besliste er echter anders over. In de plaats dan maar met Francine naar de
markt geweest. Dieter en Lien+ukje zijn deze middag komen eten. Het was leuk en
oma heeft de kans gehad om ukje te voelen bewegen. t Wordt een jongen zegt oma
???? Ze waren nog maar pas vertrokken of er was een nieuwe leuke verrassing; mijn
kozijn Marc was voor een schaaktornooi in Grimbergen en is eens langsgekomen.
Het was al lang geleden dat we nog de kans hadden gehad voor een goede babbel. Had
er echt niet bij stilgestaan dat Marc reeds 65 is, en op pensioen (wat gaat
alles zo vlug).
Morgen gaat
Francine voor 2 dagen naar Poperinge, zodat ik het kot weer voor mij alleen heb
(als de kat van huis is, dan dansen de .) Zelf ga ik morgenmiddag lekker eten met enkele collegas.Dit is een
jaarlijkse leuke traditie. Hopelijk schijnt het zonnetje zodat ik de afgelaste
fietstocht van vandaag toch kan maken met Jan. k Ben echt benieuwd hoe het met
mijn conditie gesteld is.
In de
tussentijd naderen we zeer vlug de 2de fase van de behandeling. Donderdagnamiddag
CT scan, zondag opname in het ziekenhuis en maandag de ingreep. Vandaag 14
dagen zijn we hopelijk al goed aan het recuperen en kijken we reeds uit naar de
dag dat we terug naar huis mogen. Voorlopig ga ik zeer rustig om met wat er op
mij afkomt; hopelijk kan ik het zo houden.
Zij die
geloven in een kaarsje branden, doen! Voor de anderen, laat ons allen onze
vingers kruisen en hopen dat de ingreep vlot verloopt en dat ze alle kwaad
kunnen wegnemen.
Mijn volgende
bericht zal wellicht vanuit de kliniek verstuurd worden of Francine zal de
honneurs waarnemen. Tot dan. Groetjes
Hallo beste
blog vrienden, hier zijn we dan terug. Ja, het is al 14 dagen geleden dat
jullie nog iets nieuws hebben kunnen lezen De reden was natuurlijk niet dat ik
het beu ben om te schrijven maar in de tussentijd hebben we genoten van een
weldoende 11 daagse in Gran Canaria.
Op woensdag
30 januari was Jan onze piloot van dienst om ons om 4h30 naar Zaventem te
brengen (dank je Jan). Een dikke trui met daarop nog een goede vest waren nodig
om ons warm te houden. Toen we 10h30 aankwamen zat de vest al in de rugzak en
de trui volgde vlug. Een uurtje later zaten we ons eerste glaasje Cava te
drinken op het terras van het hotel (in afwachting van onze kamer) en in de namiddag
waren we al aan het relaxen aan het zwembad. We kunnen alleen maar bevestigen
dat het op de Canarische Eilanden constant lente is. Steeds zijn we verbaasd
dat de bloemen nog aan het bloeien zijn en dat we eind januari in T Shirt
kunnen gaan wandelen. Onze dagen zagen er ongeveer hetzelfde uit, opstaan rond
8h00, ik de krant en de mails gaan opladen op de IPad. Onze geprefereerde
stoelen aan het zwembad klaarzetten en daarna genieten van een ruim
ontbijtbuffet. Omstreeks 10h00 vertrokken we voor een wandeling van 2 tot 2h30,
nog enkele boodschappen doen en daarna relaxen met een goed boek en als het
weer het toeliet zelfs een zwemmeke doen. S Avonds avondbuffet, met terug een
zeer ruime keuze + flesje wijn. Daarna nog even de benen strekken op de dijk en
naar bed. Jullie beseffen wellicht dat het leven daar zwaar om dragen was, maar
dit was wel onze opzet: rusten en de batterijen opladen voor wat nog komen zal.
Zaterdag was onze afreisdag, onze vlucht was slechts om 21h20 zodat we nog een volledige
dag aan het zwembad hebben kunnen doorbrengen. Nu was het de omgekeerde wereld
als bij het vertrek, vertrekken in lichte kledij en de trui en vest in de
rugzak. Wat was Raoul toch zo blij dat hij ons om 4h00 s morgens mocht komen
ophalen (waarvoor dank Raoul). Voor ons was er een temperatuursverschil van ±
20 graden.
Het geeft ons
beiden deugd gedaan, zeker nadat de laatste week wel zeer stressvol was
geweest. In het begin was het een beetje aftasten wat ik wel of niet kon eten; het
leek wonderwel goed te gaan en na een paar dagen heb ik zelf een glaasje wijn
meegedronken. Tot dan had ik ook geen vers
fruitsap durven drinken en ook dat lukte. Dus alleen maar positief nieuws = gevolg is dan ook dat er een kilootje is
bijgekomen. Voor mij minder erg maar voor Francine ..
De volgende 2
weken zullen terug druk zijn. Ja, vandaag 14 dagen lig ik nu wellicht op de
recovery afdeling te bekomen van de ingreep. Dit is iets waar we niet echt naar
uitkijken, maar indien het toch moet gebeuren dan liever zo vlug als mogelijk.
Tot nu voel ik er mij nog rustig bij, hopelijk blijft het zo.
Hallo beste
blog vrienden. Het is nu bijna zaterdagmiddag. Deze morgen opgestaan met een
mooie wolkenvrije lucht, in de tussentijd is het echter terug aan het sneeuwen.
Deze namiddag zou ik naar Zottegem gaan, nu is het nog even afwachten wat het
weer verder in petto heeft.
Deze week was
er een met up en downs, zoals wellicht bij de meesten. Zondag zijn we gaan eten
bij Myriam en Jan, samen met Raoul en Christiane. Het was gezellig binnen terwijl
de sneeuw maar bleef vallen. Daarna hebben we thuis de sneeuw geruimd, het was
de moeite.
Maandagmorgen,
terug sneeuwruimen, enkele boodschappen gedaan en daarna naar Zottegem gereden.
Alle wegen waren vrij en ma was in goeden doen. Gaston van Oudenhove is ook op
bezoek geweest, hij is steeds goedgezind en staat open voor een leuke babbel.
Dinsdag, een
vrije dag voor mij. Francine was al vroeg de deur uit. Ben mijn dag gestart met
de afwas en stofzuigen (om toch nog enkele goede puntjes te behouden). Kort na
de middag, heb van de mooie zonnige dag geprofiteerd om een flinke wandeling te
maken. Wat kan de mens zich meer wensen, sneeuw aan de voeten en een zonnetje
op het gezicht. Heb enkele nieuwe wandelwegen ontdekt en na 2h30 wandelen, moe maar
tevreden terug thuis. Heb enkele fotos genomen (van de tuin en zicht vanuit de
keuken). Toen Francine thuis kwam, iets vergeten te zeggen over haar kapsel (ze
kwam van de kapper) en lap mijn goede punten terug in de lappenmand. Met ma ging het ook vandaag goed.
Woensdag was
het dan werkdag. Dus ik naar Brussel; goed
op tijd vertrokken voor de vergadering van 11h00 zodat ik nog genoeg tijd over had
om links en rechts een goede dag te gaan zeggen. De vergadering was er om het
een en het ander op te lossen. Ga jullie de details onthouden en val direct met het big news in huis: ik ga met pensioen op 1 maart 2014.Na de vergadering, gaan eten met
Jean-Pierre en daarna nog samen gezeten met mijn cheffen. In de late namiddag
naar Leuven gebeld omdat ik de laatste dagen een beetje last had van buikpijn
en ik mij zorgen maakte in verband met onze nakende reis.
Donderdag
zijn we in de namiddag gaan wandelen, samen met Jan, en een beetje zon was van
de partij. Daarna naar de dokter voor de bloedanalyse en een buikonderzoek.
Volgens de dokter waren de resultaten zeer goed met uitzondering van de witte
bloedcellen (te verklaren door de Chemo) en de PSA (door de bestraling). Met
mijn buik was er ook geen probleem. Ondanks de positieve boodschap van de
dokter, stapte ik met een serieuze knauw in mijn zelfvertrouwen naar buiten. Ik
was er namelijk niet op voorbereid om deze minder goede resultaten te krijgen. s
Nachts hebben we weinig of niet geslapen en we begonnen serieus te twijfelen of
we wel op vakantie zouden vertrekken .
Gisteren een
rot gevoel. Om 3 uur heb ik dan de oncologe van Vilvoorde kunnen contacteren.
Ze bevestigde de uitleg van de huisarts en we mogen maandagmorgen op
consultatie. Na dit telefoontje, kwam de rust terug. We zijn dan nog te voet een
boodschap gaan doen in Grimbergen. En na een goede nachtrust zien we het terug
zitten .
In de
tussentijd is alles al terug ondergesneeuwd. Denk dat ik de trip naar Zottegem
met een dag ga uitstellen. Deze avond zijn we uitgenodigd om de 60° verjaardag
van Rita en Roland te gaan vieren. Hopelijk zijn de weergoden ons goedgezind.
Goede morgen,
deze zondagmorgen onder de sneeuw. Zijn juist terug van een wandeling naar de
markt (1h30). Wellicht geeft de sneeuw toch wel positieve impulsen want
we kregen van iedereen die we tegen kwamen een vriendelijk goede dag en iedereen leek
goedgehumeurd. Op de markt was er heel weinig volk zodat we niet moesten
aanschuiven. Deze middag komen we met de buren bij Myriam en Jan samen om de
restjes op te eten. Mijn uitstap naar Zottegem heb ik naar morgen verschoven,
te gevaarlijk op de baan.
Gisteren zijn
we naar Koksijde, bij Gerard en Marina geweest. De autosnelweg lag er goed bij
en er was maar weinig verkeer. Gerard had wel nog last van een ingreep
(strippen van aders in beide benen). Na het traditionele, maar steeds lekker,
glaasje Champagne, zijn we in Adinkerke gaan eten. Het was een lekker menuutje en zeker genoeg.
Heb van alles gegeten, alleen met de wijn ben ik nog voorzichtig. Daarna nog
iets gaan drinken in Bray Dune. Terug bij Gerard thuis, hebben we dankzij de
medewerking van Lien onze Ipads op elkaar kunnen afstellen zodat we nu kunnen FaceTimen.We hebben ook de bolle buik van Lien kunnen
bewonderen; volgens haar is ukje zeer woelig. Dieter heeft dit pas gisteren
kunnen ondervinden, de kleine speelde tot dan een beetje met zijn voeten, want
iedere keer dat papa in de buurt kwam werd ukje rustig en bewoog niet meer.
Dieter dit belooft voor de toekomst!
Verleden week
was het de verjaardag van Erna. Heb gebeld en hebben een goede babbel kunnen
doen. Volhouden Erna !
Francine is
maandag tot dinsdagnamiddag bij haar vader geweest. Het ging goed met hem en ze
is dan ook met een goed gevoel thuis gekomen.
Woensdag leek
op het eerste zicht een leuke dag te gaan worden, Het weer was zonnig en er lag
nog genoeg sneeuw voor een fikse wandeling. Ik moest echter naar het werk
bellen om enkele zaken te regelen. Het nieuws dat ik daar kreeg was choquerend;
ik ben er een aantal dagen van de plank geweest. Volgende woensdag heb ik een
afspraak om 10h00, hopelijk vinden ze in de tussentijd met de steun van mijn rechtstreekse cheffen een menselijke oplossing. In de namiddag was
ik aan het wandelen met Raoul toen Francine belde dat het met ma niet goed
ging. Ben dan ook maar naar Zottegem gereden. In tussentijd was ma, na een
kalme babbel al fel verbeterd en toen we s avonds naar huis reden was het net
of er niets gebeurd was. We weten het niet meer; is ze echt ziek? Wil ze
aandacht trekken? Ook de dokter weet het niet. De testen die hij uitvoert tonen
geen ernstige problemen. Een zaak is zeker, het is geen leuke situatie.
Donderdag
zijn Willy en Mia op bezoek geweest, na het verorberen van witloof in kaassaus
was bij mij de kous af, wellicht nog de naweeën van de woelige woensdag.
Zo zie je dat
ook voor ons een week bestaat uit leuke en minder leuke zaken.
Hallo beste
blogvrienden. Het is nu maandag 17h00 en het is bijna een week geleden dat
jullie van mij nog iets gehoord hebben. Wees gerust met ons gaat alles goed
maar drukke tijden (wat zegt men van gepensioneerden, ze hebben nooit tijd, wel
er is iets van waar).
Vandaag en morgen, ben
ik weduwnaar, Francine is voor 2 dagen naar Poperinge. Heb mijn dag echter goed
gevuld. Deze morgen ben ik de collegas op het werk gaan opzoeken. Ik heb mijn
weg nog gevonden en het was leuk om al die bekende gezichten terug te vinden en
een babbeltje te doen. Naar het schijnt, zie ik er goed uit, hoop van hen
hetzelfde . Ben s middags in de mess iets gaan eten met Ivo, daarna een koffie gaan drinken met Jef en Jean-Pierre, ben terug wat mee met de laatste anekdotes van de zaal. Goedgemutst terug vertrokken en daarna thuis een wandeling gemaakt van 2 uur in de velden onder een sneeuwzonnetje. Resultaat moe maar content van mijn dag.
Verleden week
dinsdag zijn Jacques en Annie op bezoek geweest. Ze waren een beetje moe van de
lange reis maar ze hadden een mooi kleurtje dankzij het goede weer in San
Diego.
Woensdag was
het de verjaardag van Liliane, mijn schoonzuster. Ronse was the place to
be, na een lekker glaasje bubbels zijn we gaan eten. Heb me efkens laten gaan
met een ribstuk met bearnaisesaus en frietjes, en dit gelukkig zonder nare
gevolgen. Daarna nog even bij ons moeder geweest.
Donderdag, eerst
zijn ze een nieuwe kast in de living komen plaatsen. In de tussentijd was er
een lekker zonnetje. Aan wat denk je dan, vakantie. Vlug even gezocht naar een
goede bestemming, keuze vlug gemaakt en geboekt. Gran Canaria, here we come . Hopelijk is het er binnen enkele weken nog altijd zonnig en warm. In de namiddag nog een wandeling gemaakt.
Vrijdag was
het voor Francine kuisdag; voor mij boodschappen doen en daarna mij zo klein
als mogelijk gemaakt . Gelukkig was er een leuke afwisseling doordat de buren de nieuwe kast kwamen bewonderen.
Zaterdag was
het de begrafenis van Tante Clarisse; droevig maar ook de gelegenheid om de
familie te ontmoeten en om even bij te praten.
Gisteren zijn
Mia en Jo op bezoek geweest, een dinertje, met alles erop en eraan waren een
nieuwe test voor mijn darmen (tot nu houden ze stand).
Geert, zoals
je ziet, ik heb mijn woord gehouden. Groetjes aan allen en tot binnenkort.