Op weg naar Santiago, een van de mooiste reizen voor lichaam,ziel en geest
Santiago de Compostela had een magische klant in de oren van onze voorouders. Pelgrims uit heel Europa trokken eeuwenlang naar deze Galicische stad. Maanden waren ze ondrweg op een inspirende en soms barre tocht, vol onverwachte belevenissen. Gedreven door een innerlijke drang naar wat achter de horizon lag waren zij de voorlopers van de huidige lange afstand wandelaars en fietsers. De belangstelling voor de St Jacobsroute is de laatste jaren weer springlevend. Het idee pelgrim te zijn, het trekken langs eeuwenoude sporen naar een ongekend doel, spreekt tot de verbeelding van de hedendaagse mens. De fiets is daarbij voor velen de favoriet. Op eigen kracht en eigen snelheid geniet menvan dit stuk Europese Culturele Erfgoed, op weg naar rijk geschakeerde landschappen. De westelijke fietsroute verbindt historische pelgrimsplaatsen via kleine en rustige wegen, langs groene riviertjes en dromerige dorpen.
op donderdag 21 mei 2009 vertrokken Freddy en Nicole Schoonjans - Van der Donck met de fiets uit Denderleeuw, richting Santiago de Compostela. Een fietstocht van 2353 km naar het meest mythische bedevaartsoord van Europa, gelegen in Galicië het uiterste noordwesten van Spanje.
Na 27 dagen fietsen met dagtochten van 65 km tot 120 km dwars door Frankrijk en Noord Spanje bereikten ze op dinsdag 16 juni 2009 Santiago met hun Norta hybridenfietsen - gewicht 18.5 kg elk - samen met 12 kg bagage per persoon. Het daggemiddelde bedroeg 87.1 km, en een rustdag werd niet ingelast. Elke dag werd er geslapen op een andere plaats, gaande van een "chambre d'höte", kleine hotels, "Gîtes" en pensions. Na aankomst in Santiago verbleven ze nog 5 dagen in een fraai hotel om daarna huiswaarts te keren met het vliegtuig vanuit Santiago via Barcelona naar Brussel. De fietsen werden enkele dagen later thuis bezorgd door een Nederlands fietstransportbedrijf.
Deze middag werden onze 2 Norta trekfietsen door de Belgisch -Nederlandse firma Soetens aan huis afgeleverd. Na bijna 2400 km waren onze witte fietsen door de diverse weersomstandigheden aan een dringende wasbeurt toe; wat dan ook prompt gebeurd is. We hadden zo het gevoel dat hiermee onze tocht naar Santiage afgesloten werd. Wijzelf zijn maandagmiddag rond 11u30 thuis aangekomen na een vermoeiende vliegtuigreis vanuit Santiago via Barcelona naar Brussel. Er was geen vertraging, maar de aansluiting naar Brussel uit Barcelona na het doorbrengen van de nacht op de luchthaven liet zich voelen. Bij inscheping bleek dat we elk 12 kg bagage meegesleurd hebben gedurende onze 27 fietsdagen..... Te Zaventem werden we opgewacht door Gert en Elke, wat een goed thuiskomgevoel gaf. Ook onze buren en familie waren ons niet vergeten toen we eindelijk ons huisje terugzagen. Vele ballons en spandoek met gelukwensen verwelkomden ons.
In een mum van tijd waren meerdere buren présent en werd een lekker glas champagne gedronken op onze behouden thuiskomst. En toe was de namiddag voor ons; lekker douche genomen, wat gegeten en begonnen met de uitpak van de bagage alles met de intentie om tijdig in ons eigen bed te geraken , want de voorbije 33 dagen hebben we op 27 verschillende plaatsen geslapen.
Rond 21 u kwamen Gert en Elke nog even langs met een fles Champagne om het geheel af te sluiten. Het volgende kwartier stonden er een 20-tal vrienden in de tuin; klaar voor een feestje te bouwen met als afsluiter de aankomst van de fietsvrienden Carine, Edward ,Eddy en Paul, die na hun prestatie op de Mont Ventoux rechtstreeks naar Denderleeuw kwamen om mee te vieren. Het was dan ook zeer laat of vroeg toen iedereen huiswaarts trok. Een beter droomsenario hadden we zelf niet kunnen bedenken. Bedankt iedereen !!
PS : sinds vandaag hangen er 3 kleine zelfklevers "Compostela" langs de Dender te Denderleeuw, weg naar Santiago...
We hebben nu enkele dagen in Santiago doorgebracht om te rusten.... en te genieten, zoals vele blogvrienden ons toewensten. Deze drukke stad (100.000 inwoners) met haar hoger gelegen oud stadsgedeelte, is dagelijks de aankomstplaats van vele Pelgrims te voet of met de fiets. Het oude centrum met vele kleine straatjes en steegjes is autovrij, maar alles lijkt zo goed op elkaar dat je goed moet uitkijken of je loopt verloren. Toeristen en pelgrims lopen de ganse dag op en aan en de vele restaurantjes, terrasjes en souvenirwinkels zorgen voor een speciale sfeer. Ons hotel "Avenida"bevindt zich op de scheiding tussen het oude en het nieuwe stadsgedeelte. Het lager gelegen stadsgedeelte is zeer druk door het intense autoverkeer. Vele moderne handelszaken en kantoren zijn hier gevestigd. Zoals iedere pelgrim hebben we ook de kathedraal bezocht en tijdens de pelgrimsmis het zware beroemde wierookvat (botafumeiro) zien zwaaien tot in het gewelf. De Jacobuscrypte was eveneens een bezoek waard, en de kaarsen voor familie en vrienden hebben we aangestoken, spijtig genoeg electronisch.... En ondanks dat Galicië - Santiago gekend is als de plaats met de meeste regenval in Spanje, hebben wij alleen maar van de zon kunnen genieten ! Als afsluiter zijn we samen met Chris en Mark, de 2 Vlaamse fietsers uit Dworp die we als eersten ontmoeten in Frankrijk, een pelgrimsmaal gaan eten nabij de kathedraal in de oude stad. Onze fietsen zijn reeds op terugweg naar Denderleeuw via een speciale Belgisch-Hollandse koerierdienst, en worden woensdag aan huis afgeleverd. Morgenavond vliegen we met Vueling Air via Barcelona naar Brussel.
Donderdag 18 juni 2009 : CABO FISTERRA = CABO FINISTERRE
Deze morgen hebben we de bus genomen voor een drie uur lange rit naar Fisterra; het eindpunt van de christelijke camino. De tocht door berg en dal en daarna langs de prachtige kustdorpjes met verlaten stranden van Noia, Muros, Cannota en Cée was zwaar. Het was opnieuw zeer warm en de airco in de bus werkte niet. Eenmaal in Finisterre aangekomen, het was voorbij 13u, hebben we de voettocht over de 3,5km lange klim langs de kaap en de zee aangevat, op weg naar de Faro met uiteindelijke bestemming kilometerpaal 0,00 km op de sterrenweg.( het einde van onze Camino), plaats waar naar oude traditie de pelgrims hun schoenen verbranden. Met rondom ons open lucht, wind en een schuimende zee werd het uiterste punt bereikt. Juist voor de top ontmoeten we de 2 Belgische fietsers uit Dworp, Chris en Marc, die we ook in Henonville in Frankrijk, voor het eerst zagen. Het werd een blij weerzien met de nodige verhalen. Op de top hebben we na menige foto's uiteindelijk de afdaling van de 3,5km lange afdaling aangevat. De combinatie van stevig doorstappen, lange busrit en de warmte, waren lastiger dan een stevige klim met de fiets.........
Dag 27 : 16-06-2009 : Arzua -Santiago de Compostela . 50 km
Laatste rit van onze 2.377 km lange trip. De motivatie was volledig anders en ondanks de diverse steile hellingen hadden we maar één doel voor ogen : zo vlug als mogelijk naar de kathedraal van Compostela. Op de oude weg, via Touro, Loxo, Forte en Arins hebben we nauwelijks een pelgrim ontmoet. We vermoeden dat iedereen voor de kortere afstand opteerde langs de drukke N547. Onze tocht, dwars door de prachtige natuur met geurende eucalyptusbomen en fluitende vogels, loonde de moeite. Rond 12u30 zagen we plots de torens van de kathedraal in de verte opduiken. De laatste kilometers wogen zwaar en om 13u05 bereikten we de kathedraal van Santiago. Een emotioneel moment voor ons tussen de vele andere pelgrims van alle nationaliteiten, met op de achtergrond passende muziek. Het weerzien op de trappen van de immense kathedraal met Franco en Jann was pakkend, en kort daarop kwamen ook onze Nederlandse vrienden aan. Iedereen wenste elkaar oprecht en spontaan proficiat met de prestaties van de voorbije weken, en menig traantje van ontroering vloeide. Onze Credentiaal ( een diploma van de afgelegde tocht) hadden we vlug te pakken. De weg naar ons hotel Avenida ging ditmaal te voet door de drukke stad. We houden jullie op de hoogte van het verdere verloop in Santiago.
Onze tocht van vandaag is vlot verlopen. Vertrokken om 8u15 met een bewolkte hemel, begonnen we aan een lange klim over een afstand van 12 km om het stadje Portomarin achter te laten. Zoals elke dag waren al veel stappende "peregrinos" onderweg. De grote baan LU 633 was druk en het werd mistig, de zichtbaarheid was nauwelijks 50 meter zodat onze fietsverlichting nodig was. Aan de beide zijden van de weg zien we Horréos, typische stenen- en houten opslagschuurtjes (voor maiskolven) op palen en afgeschermd tegen knaagdieren. Na diverse korte klimmetjes en bochtige afdalingen houden we even halt in Palas de Rei, waar we een gesprek voeren met een Fransman die vanuit Bretagne ( Finistere) naar Cabo Finistere gaat, een tocht van meer dan 1700 km te voet ! In het stadje Melide; 15 km verder, houden we even halt om een Cola te drinken. Het is ondertussen warmer geworden, en plots zien we onze Duitse fietsvriend Jann (met mondmuziekje) opduiken. Nadat de stempel van het stadje in ons pelgrimsboekje geplaatst is, verlaten we langs een Albergue de stad. Tientallen stappers wachten ongeduldig om binnen te mogen voor hun overnachting, het is nauwelijks 12u30.... We fietsen langs rustige wegen, wel heuvelachtig, richting Arzúa. Onderweg ruiken we de heerlijke geuren van vele eucalyptusbomen. Deze hoge bomen zijn bij droogte door hun vluchtige olieën zeer brandbaar, wat dan ook grote gevolgen heeft. Rond 15 u bereiken we na een pittige eindklim Hotel Suiza, gelegen langs de grote weg. Via deze drukke hoofdweg is Coñpostela nog maar 42 km. Wij verkiezen opnieuw de oude rustige pelgrimsroute te volgen, waardoor we na 50 km ons einddoel morgen kunnen bereiken. PS : het doet deugd zoveel goede reacties te mogen ontvangen zowel via SMS als deze blog.
Dag 25 : 14-06-2009 : Triacastela - Portomarin . 49 km
Na twee slopende bergritten hebben we vandaag noodgedwongen wat minder kilometers gefietst. De lucht was grijs en het parcours allesbehalve gemakkelijk. De hoogste bergtoppen zijn we overgeraakt, maar de opeenvolging van meerdere kleine klimmetjes erna doet pijn. We fietsten langs een mooi gebied met vele kleine riviertjes tussen bosrijke hellingen. Vele naamborden zijn tweetalig (Spaans en Keltisch). In Samos zijn we even gestopt voor fotos te nemen van het Monasterio San Julian. Daarna reden we verder richting Sarria. Het was vandaag processie en de straten waren bedekt met een lang bloemtapijt. Via een lange klim en heuvelachtig traject bereikten we Portomarin dat aan de overzijde van een stuwmeer ligt. Het dorp is nu hogerop gelegen omdat het oude dorp verdween voor de bouw van de stuwdam. De mooiste gebouwen werden echter steen voor steen afgebroken en opnieuw op elkaar gezet, zo ook de twaalfde eeuwse vierkante kerk. Nic had vandaag even geluk toen in volle afdaling een kudde koeien opeens de weg overstak. Gelukkig zijn de Norta fietsten stevig en betrouwbaar zoniet ... We logeren in een fraai hotel genaamd "Villa Jardin" met zeer ruime kamers in het hart van de stad.
Dag 24 : 13-06-2009 : Ponferrada - Triacastela . 85 km
We zijn in Galicië en gaan in rechte lijn op Santiago de Compostela af; nog ongeveer 160 km te fietsen. We zitten lichtjes voorop op ons schema, omdat alles beter loopt dan verwacht. De voorbije dagen zien we steeds meer en meer stappende "peregrinos" in lange slierten langs de wegen. Fietsers vertegenwoordigen echter maar een klein percentage. Ook het weer is prachtig en in de namiddag stijgt het kwik tot rond de 30 graden. Het stadje Ponferrada heeft een goede indruk op ons nagelaten; goed hotel, prachtige gebouwen en een rijk uitgangsleven. Tot in de vroege uurtjes zitten de Spanjaarden op terrasjes en vertellen met luide stem hun verhalen. Om 8u waren we al op weg, samen met 2 bejaarde Zwitsers, die met een simpele wegenkaart op de Camino zitten. Beide heren waren ons dankbaar om gedurende 25 km met ons mee te fietsen.Toen de eerste klim eraan kwam hielden zij het voor bekeken. Er volgden nog meerdere klimmen van 6% tot 10% dit om van 550m hoogte naar 1335m te geraken. Hoogtepunt was de CEBREIRO op 1310m na een klim van 2,5 km met stijging tot 10%! Het landschap was adembenemend mooi, maar de tocht keihard. Regelmatig eten en vooral drinken (suikerwater) was de boodschap. Nic had bijzonder goede benen en reed meerdere km probleemloos voorop, tot de honger haar velde..... Als afsluiter kregen we na de top nog enkele korte klimmetjes alvorens een lange afdaling van 12 km met dalingspercentage 7% aan te vangen, richting Triacastela. Onze Nederlandse vrienden, Jan uit Puttershoek en Ernst uit Appeldoorn verwelkomden ons met een drankje op een zonnig terrasje. Goed 20 minuten later zagen we de Italiaan Franco aankomen, maar de Duitser Jann had de rol moeten lossen en bleef achter in een Albergue op de Cebreiro. Het was een zware tocht; niet voor watjes of niet voor "doetjes" zoals de Hollanders zeggen. En morgen gaan we er gezond terug tegenaan. Fré en Nic.
Dag 23 : 12-06-2009 : Astorga - Ponferrada : 58 km
Lekker weertje vandaag, zon en windstil. We verlieten vrij makkelijk het stadje Astorga (op 870m hoogte) voor een zware tocht naar Cruz de Ferro (1.500m). De eerste 25 km verliepen vlot, en langzaam maar zeker bergop. Vanaf het dorpje El Ganso waren we al op 1.030 m hoogte en ons "trippelken" deed zijn werk. Ons doel was via Foncebadon (de Montes de Leon) het gekende Cruz de Ferro, een eeuwenoud kruis op een boomstam, te bereiken, om zoals iedere pelgrim een steen op de grote hoop te leggen. De steenhoop ligt op de grens van de vruchtbare streek El Bierzo. Her en der zien we opnieuw wijngaarden. Na een spectaculaire lange en steile afdaling in de vallei van El Bierzo hebben we zicht op onze eindbestemming Ponferrada en de met sneeuw bedekte bergen voor morgen. Tijdig remmen en oppassen in de haarspeldbochten vragen veel concentratie. Enkele malen houden we halt omdat de velgen verhit zijn van het veelvuldig remmen. Het uitzicht was onbeschrijfelijk. We logeren in een ruim Hostal tegenover de Tempeliersburcht met hoge kanteeltorens. De Tempeliers (geestelijke ridderorde) had als taak de Camino en de pelgrims te beschermen. Zoals wij elkaar een goede dag toewensen, wenst men hier elke pelgrim een "buen camino" toe.
Dag 22 : 11-06-2009 : Mansilla de las Mulas- Astorga : 83 km
Het weer verandert elke dag in het noorden van Spanje. Deze morgen was er voor het eerst dichte mist tot ongeveer 9u30. Het was dan ook oppassen geblazen op de drukke weg, richting León. Het geel veiligheidsvestje aan, samen met de verlichting op de fietsen, moesten de aandacht trekken van de vele vrachtwagens die langs ons voorbijraasden. De stad León was prachtig, een immense kathedraal die zowel langs binnen als buiten de nodige bewondering kreeg. Ook diverse andere gebouwen in de stad genoten onze aandacht. Franko en Jann waren op post bij de kathedraal. We reden samen de stad uit maar kwamen op een zeer drukke weg terecht, richting Astorga. Na veel bijsturing zijn we uiteindelijk op onze geplande route, met kleine dorpjes en vervallen kerkjes geraakt. Kort na de middag waren we in Villar de Mazariffe, een pelsgrimsdorp met speciale kerk en bijghorende ooievaarsnesten. De temperatuur was aangenaam, met enkele kleine wolkjes en geen wind: fietsweer. We reden langs vlakke wegen en meerdere kilometers over kiezelwegen. In Hospital de Orbigo reden en stapten we zoals miljoenen voorgangers over de Romeinse brug over de Rio Orbigo. Via rustige landelijke wegen bereikten we probleemloos Astorga, een stadje met een rijk en waardevol verleden. De specialiteit van de stad is de Mantecada, een soort botercakje, alsook de gekende chocolade. Na een stevig maal (polo) vandaag op tijd in bed, want morgen krijgen we een bergrit. We logeren in Hostal Luso, waar alles naar wens is.
