23-02-2012 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.

Terwijl de verkleurende bladeren
in roestbruin, geel en rood
als een tornado draaien in het rond.
Terwijl regen en storm voorbij mijn huisje razen
maakt de zomer plaats voor de herfst.

De regen zijn haar tranen 
haar schreeuwen de storm
omdat zij! de zomer
haastig verdwijnen moet.

Helaas ook wij ontsnappen daar niet aan
de zomer is voorbij en dat bezorgt mij veel verdriet
dit gaat alle jaren zo.
Vier seizoenen lossen mekaar af
nog drie te gaan en het is terug zomer
als deze herfst is voorbij...
Hilda 25/09/2007

22-09-2009 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.

Als je in het leven door
pijn en smart
wordt
verdrukt.
Het waarom
van dit allemaal je
aan niemand
vragen
kan.
Dan is het
goed
dat je zoveel
mensen
ziet.
Ook al vinden zij de
juiste
antwoorden
voor dit
allemaal niet...
Hilda 26/07/2000

12-10-2007 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.

Een nieuw leven
dat werd ingegeven
door het
mooie voorjaar
het begin is al daar.

Dagen beginnen te lengen
het zonnetje gaat al meer warmte brengen
vogels beginnen vrolijk te fluiten
alles gaat opnieuw
beginnen te ontspruiten.

Kleine sprietjes groen
die zich van de aarde ontdoen
ontspruiten uit de grond
wat eens
uit een zaadje bestond.

Kleurrijke krokussen
en schetterende mussen
voorjaarsbloemen ontluiken
stilletjes uit hun schulp
zoals de hyacint
narcis en maar ook de tulp.

Is dit het begin
van het nieuwe gewin
en een nieuwe groei
met een
onuitputtelijke bloei...
Hilda 24/04/2007

10-07-2007 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.

Telkenmale weer
en keer op keer
en opnieuw en opnieuw
heb ik de
verkeerde mensen weer teveel vertrouwd.
Vriendschap is
dus echt niet wat
het lijkt
want vriendschap of
wat men tegenwoordig vriendschap noemen
kan
eindigt telkenmale weer
opnieuw en
opnieuw
en keer op keer
in
pijn en verdriet.
Klaarblijkelijk
is echt niemand onvervangbaar
en
krijgen de mensen
die het het minst
verdienen
altijd opnieuw en opnieuw
het meest...
 

22-11-2011 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.

Stop die vete

en die ruzie onder mekaar
want iedereen maakt eens fouten in zijn leven
de een meer dan de ander!
zelfs gij, hij of zij.
Maar van fouten maken moet men leren.
De een leert beter dan de ander
maar soms wij moeten leren dat erbij te nemen
want niemand is volmaakt.
Het leven duurt maar even
om verder met die onzin te leven.
Ikzelf heb niet veel meer te goed
maar jullie hebben nog een hele leven te gaan
om vriendschap en liefde aan mekaar te geven.
Een woordje praten, een berichtje zenden via computer
of gsm daar gaat je niet dood van
en de ontvanger zal er dolblij mee zijn.
Laat mekaar verdomd weten dat alles goed gaat
want als je al die ellende ziet op Tv.
Voor dat je het weet vind je de dood in een of ander natuurgeweld.
of wordt je door een dolle schutter geveld.
Door een gestoorde iemand die met zijn eigen geen raad weet
en het in zijn hoofd krijgt om zo maar in de wilde weg te
gaan beginnen te schieten op mensen die hij zelf niet eens kent.
Mensen die hem nooit wat hebben aangedaan en
zelfs niet eens weten van zijn bestaan.
Ook een bomauto wordt soms gebruikt en
jaagt veel onschuldigen de dood in
en dat allemaal waarom?????
Zelfs ik! Ben er niet van gespaard gebleven.

16-11-2011 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.

Altijd durende gedachten.

Doordrongen van onbegrip en verlangen.

Smachtend naar wat komend gaat.

En hopend op een jachtig einde.

Ik ben die donkere weg dagen en jaren alleen gegaan.

Maar ziet nu lichtpunt naderen.

En dan zal weldra stoppen alle pijn.

Alle ondankbaarheid, zorgen en nutteloze

Dromen.

Zijn bedrog! En verdwijnen als ik wakker wordt.

En in mijn binnenste! Stel ik mij geen vragen.

Enkel gejaagd zal ik afwachten.

Maar de tijd duurt veel te lang, ook al nadert hij met haastige passen.

En ik weet uit mijn eigen dat het soms heel snel zal gaan.

En hoop op een vlugge afloop.

Dan zal mijn verdriet, pijn en onbegrip zal verdwenen zijn.

Want ben het strijden moe, zo moe en wil de rest van mijn leven rust.

Geen hoop of dromen nog voor mij.

Ook het verlangen naar morgen heb ik opgegeven.

Eindelijk zal ik kunnen rusten.

Voor mij was de weg was te lang en te zwaar om alleen te dragen.

Niemand had die in mijn plaats kunnen bewandelen.

En roep heel hard tot ziens ondankbare

Ik hoop dat zij nu die weg mogen bewandelen.

Zoals ik dit dagen en jaren heb gedaan.

14-09-2010 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.

Het slechte tiener leven
staat bij mij duidelijk
op het lichaam geschreven.
Als tiener werd ik gepest en
slecht behandeld.
En moest het werk doen van
een volwassenen.
Wassen en plassen met
de hand
ook de pisdoeken en
strontbroeken bij de vleet.
Poetsen en strijken
ramen lappen en opblinken met
een oude krant.
Ook de afwas van 17 personen
bleef voor mij staan
alleen en zonder hulp van een ander
in een keuken goor en onverwarmd.
Nooit kreeg ik een bedankje of
een vriendelijk woord
van! dit heb je nu eens goed gedaan.
Maar mij afsnouwen als een hond
komden ze als de beste.
Ik had ook een naam
die was mij gegeven door mijn Meter
bij de geboorte
maar die werd bijna nooit
uitgesproken
ze gebruikte liever
allerhande scheldnamen
die vloeide gemakelijker uit hun mond
Werd het werk niet goed
gedaan! was een pak rammeling
het eind resultaat.
Ook kleren werden niet
gekocht voor mij.
Een nylon bomma voorschoot
werd gewoon toegestikt
tot een bepaalde hoogte
dat was dan! mijn zondags kleed.
Ook mijn schoenen die waren
altijd te groot
het waren er dan
wat mijn zuster wilde weg doen.
En voor de rest kreeg ik
plastieke schoenen
de goedkoopste die er waren
van die waar je voeten op
het laatst de geur hadden
van de pest.
Maar waarom zouden ze wel!
mij fatsoenlijke kleren
en passende schoenen geven.
Ik mocht toch nooit op straat komen
of eens een babbeltje slaan met
de buurvrouw.
Ook vrienden hebben was uit den boze
dat werd door hun goed belet.
Ik werd vies beloert
als een pas te ver durfde
te zetten.
Zo ging dat heel mijn tienerleven door
de jaren die bij een normale tiener
als de gelukkigste moest zijn
maar mij werd dit niet gegunt
was ik eigenlijk wel een kind van het gezin.........

14-09-2010 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.

23-06-2010 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.

02-03-2010 om 00:00 geschreven door Hilda.V.A.V.