Uit het gips zijn is nog niet hetzelfde als genezen zijn , ver ga ik dus niet stappen , maar een viertal dagen Ardennen moet kunnen .
Tijdens een zoektocht naar een kleine steengroeve waar een Oehoe zou moeten zitten , kom ik in een streek waar ik nog niet rondliep . Hier was ik hoogstens al eens doorgereden .
Wie ik hier ook veelvuldig tegenkom is mijn beste vriend uit de Ardennen , de Rode Wouw ! Ik denk zelfs dat ze nog met meer zijn dan vorig jaar . Dit beestje doet het hier in deze strook van ons land , zeer goed .
Het weer was niet al te best , maar gelukkig had ik maar één dag regen . In Maart kan je hier niet verwachten dat je in korte broek kan rondlopen . De zoektocht naar de grootste uilensoort in Europa liep gedeeltelijk af met een sisser . De eerste steengroeve heb ik gevonden , maar de uil was niet thuis . Op naar de tweede plaats .
Het deel waar ik nu zit ligt heel erg dicht bij Butgenbach , waar het kamp van de special forces is . Er zijn hier mooie valleien van kleine beken die soms kilometers lang zijn . De roofvogels vliegen mij hier om de oren .
Hier en daar was het wel een uitdaging om niet vast te zitten met de auto , ik heb hier weer heel wat off road gedaan .
Een vogel die het bij ons niet zo goed meer doet , maar hier zag ik er toch enkele , de Grote Lijster .
In deze vallei heb ik de groeve niet gevonden , maar dat kwam omdat ik niet ver kan stappen . Hier kom ik zeker terug in de lente of de zomer , dan zullen er hier heel wat beestjes zitten .
Wat kan een mens zoal doen als hij noodgedwongen thuis moet zitten ? Na 5 weken in het gips begon het te kriebelen en ben ik eens door mijn oude vakantiefoto's gegaan . Rijden jullie mee ?
Bretagne in Frankrijk .
Lake District England 2007
Schotland
Firenze italia
Minervois Zuid Frankrijk
Ik ben aan het aftellen , als alles goed gaat nog vier dagen en dan mag ik uit het gips . En dan snel plannen voor een weekje vakantie . Terug in de natuur , genoeg thuis gezeten ....
Het was alweer een tijdje geleden dat we nog eens een kennismaking hadden , maar aangezien ik nu tijd heb . Is het een stripfiguur , is het een bier of is het een vogel ? Ziehier één van onze meest obscure reigers , de Kwak .
Op de foto zag je een volwassen exemplaar waarmee ik heel veel geluk had , ze zijn normaal enkel actief in de schemering of s'nachts . Overdag zitten ze goed verstopt in de dichte struiken aan het water . Met zijn 60 cm hoogte is het één van onze kleinste reigers . In zijn adult kleed kan je niet missen , grijs , zwart , wit en twee kleine pluimpjes ( of sprieten ) achteraan zijn kop .
Ze broeden in kolonies samen met andere reigers , in de Brenne in Frankrijk kan je in zo een kolonie soms wel 5 soorten reigers zien met hun jongen . De jongen van de Kwak zien eruit als jonge Roerdompen , maar iets donkerder .
Als je deze zeer discrete reiger ergens te zien krijgt , heb je veel geluk en een goed oog . Maar het zullen meestal jongen zijn , die kunnen zich nog niet zo goed verstoppen . Als je in het vervolg zo een biertje drinkt in dat rare glas , denk dan eens aan de andere versie van de Kwak !
Jullie hebben het waarschijnlijk al kunnen raden ,na een hele lange en pijnlijke autorit toch thuis geraakt . De dag nadien zag mijn voet er niet super uit , hij had precies obesitas . Foto's toonden later aan dat ik op twee plaatsen een breuk in de voet heb . Het volgende tripje zal dus nog een tijdje op zich laten wachten ...
Als laatste deel, een aantal beelden van mijn laatste dag hier een beetje overal op het eiland . Onder andere het haventje van Oudenschild .
Sinds enkele jaren gaat het bij mij niet alleen meer over vogels , ik wil alles te weten komen over alle dieren uit Europa . Het laatste jaar ook weekdieren en ik vond hier een nieuwe , dit is een Otterschelp .
Hier is ook een droogdok van de firma Damen , in de achtergrond rechts kan je dat zien . Er lag een vissersboot in toen ik voorbij kwam .
Nog een nieuw weekdiertje ! Deze drie verschillende weekdiertjes zijn GewoneAlikruiken . Die had ik ook nog nooit gezien .
Natuurgebieden zoals dit vind je hier overal , jammer dat ik niet altijd goed weer had . Het succes van deze gebieden ligt grotendeels in het feit dat ze niet toegankelijk zijn voor de mens . Ook bij ons zou men meer de natuur op de eerste plaats moeten zetten . De mens is niet de baas over de natuur , maar zou er ten dienste van moeten staan .
Dieren kunnen ook emoties tonen , bij deze twee Kleine Zilverreigers zie je duidelijk dat ze liever zon hebben dan deze druilerige mist en motregen .
Aan het onderste puntje van het eiland komt de veerboot uit Den Helder aan , je kan duidelijk zien dat het vasteland iets hoger ligt dan het eiland . De zeespiegel ligt hier niet helemaal plat ...
Ganzen vind je hier overal , met de duizenden zelfs . Dit zijn vier Kolganzen en één Toendrarietgans . Duidelijk zeker ?
Ik ben nu aan de Mokbaai en kijk wat er allemaal zit , er liggen ook twee Zeehonden . Ik wil graag wat dichter komen en daal de betonnen dijk af . Alle aandacht bij de Zeehonden en te weinig naar de grond . Zwiep en een tiende seconde later lig ik op de bodem aan de Mokbaai .
Het is nu eb en de baai ligt amper enkele centimeter hoger dan de zee , van eb naar vloed duurt hier minder dan een kwartier . Ik moet hier dus weg en even verder zie ik helmgras en een duin die tot aan de onderkant van de baai komt . Zo geraak ik terug naar boven . Ik zal het nooit leren .
Vandaag rijden we de rechterkant van het eiland naar beneden tot in Oudenschild . Op de nieuwe weg komen we al snel een Gemaal tegen , een gebouw waarin twee grote motoren staan die pompen aandrijven om het water van het land op te pompen naar de zee .
Vandaag is het een dag met twee gezichten , als de zon er door komt ziet het er stralend uit , maar op een paar minuten is ze terug helemaal weg . Vlak voor de middag leek het bijna zomer .
Aan de overkant van de dijk zitten Scholeksters te zoeken naar eten , in het Engels heet deze vogel Oystercatcher en dat is ook wat hij hier doet . Aangespoelde Oesters of Mossels zijn het voedsel waar hij naar op zoek is . Mossels groeien hier bij de vleet op de stenen onderkant van de dijk . Bij laagwater zie je ze in kleine groepjes vasthangen aan wat groen .
Er is ook nogal wat natuur die aan de andere kant van de dijk ligt , bij stormvloed zal dit stukje dan waarschijnlijk onder lopen .
De jachthaven van Oudenschild was bijna leeg , maar naar men mij verteld is het hier in de zomer een drukte van jewelste . Vele Nederlanders hebben een boot en doen dan in het weekend een tochtje naar Texel of een ander Waddeneiland .
Het dorp Oudenschild ligt volledig achter de dijk , bij een haven lukt dat natuurlijk niet en hier is er zelfs één Hotel in de haven dat voor de dijk ligt. De windmolen hebben ze achter de dijk gezet .
Ondertussen is de zon helemaal weg en vanaf de dijk zie ik een mooi weggetje kronkelen door het natuurgebied en ja hoor , ook dit is het fietspad .
Deze huizen in Oudenschild staan op 30 meter van de zee en toch kunnen ze hem niet zien . De dijken zijn ongeveer 10 meter hoog en voorkomen ongevallen bij stormweer , zelfs bij zeer zware storm en springtij zitten ze veilig . Nederlanders weten hoe ze zich moeten beschermen tegen de zee .
Er zijn er ook die zich niet moeten beschermen tegen de zee , dit mannetje Eidereend kan niet alleen goed zwemmen , ze leven ook op zee . Wel een gelukje dat hij mij zo dicht liet komen...
De zon is al een tijdje helemaal weg , tijd voor een warme douche en een lekker glas wijn bij mijn avondeten .
De beenderen laten we liggen en we stappen op het steigertje , op het einde is een bankje waar je kan zitten en mijmeren bij laag water . Overal zijn vogels eten aan het zoeken .
Nu rijden we de andere kant op , hier helemaal op het topje van het eiland staat een vuurtoren , hij werkt zelfs nog . Dit is één van de weinige wegen waar geen apart fietspad is .En het is enkel dat laatste stukje , normaal is het een droom om hier te fietsen .
Ik kreeg zowaar bezoek van een niet zo schuchtere Rotgans , ze was aan het eten op de dijk . Bij ons zie je deze ganzen heel zelden .
Nu ga ik een heel stuk rijden aan de linkerkant van het eiland , tot meer dan halverwege , zoveel mogelijk dicht bij de duinen . Ik wil naar Paal 15 ....
Waar er ruige groene stukken zijn tussen de duinen grazen meestal schapen of Galloway runderen , die houden alles open . Hier en daar staat nog een oud gebouwtje midden in het gebied .
Doordat we hier overal ,op zeeniveau zitten of zelfs lager, onstaan ook overal meertjes midden in de duinen . Overal is er dus helderblauw water , prachtig !
Een voorbeeld van één van die mooie wegen , is deze . En als u denkt , hola , weer geen fietspad , ik sta er op . Hier ligt de weg langs de dijk en het fietspad van maar liefst 4 meter breed ligt op de dijk .
En daar zag ik ook wat actie , een vrouwtje sperwer had een kleine vogel gepakt op de grond, waarschijnlijk een spreeuw . Maar ze kreeg geen tijd om te eten , er volgde een wilde achtervolging door een Zwarte Kraai en even verder moest ze de prooi lossen . Roofvogels hebben het soms niet gemakkelijk met Kraaien . De foto is niet super , maar er was geen tijd om iets in te stellen , snel snel .
Juist voor Paal 15 zagen de duinen er zo uit . Aan deze kant van het eiland hebben alle stukken strand en duin een paal nr . Paal 15 is gekend om het goeie zicht op het strand aan beide zijden en bij stormweer staan de vogelaars en fotografen hier meestal om voorbijtrekkende vogels te zien .
Ik ben langs deze duinen begonnen aan Paal 29 , dus ik heb deze kant van het eiland goed gezien . Morgen neem ik de andere kant van het eiland en een mooi dorpje met een haventje .
In het midden van de nacht vertrokken om geen miserie te hebben in Antwerpen en om ook Amsterdam voorbij te raken ,voor de spits . Nog net gelukt en ik ben juist van de ferry gereden en hier ben ik dan , voor het eerst op ....
Dit mooie eiland is zeker een bezoek waard , landbouw en natuur , meer moet je er niet zoeken. En vooral overal veel water , een oneindig gevecht om dat terug op te pompen naar de zee .
Bij ons is het in de polders in de winter ook druk , maar hier is dat van een andere orde . Het geluid van roepende ganzen klinkt hier de hele dag door . Overvliegende Brandganzen , zoals deze , zijn werkelijk een constante .
Overal verspreid over het eiland vind je kleine reservaten , niet toegankelijk en een droom voor rustende vogels . Hier zitten we rechtsboven op het eiland in de buurt van Cocksdorp .
Aan de kust , bij laagtij . Hier waren er tien jaar lang Deltawerken aan de gang om sterk te staan tegen hevige stormen . De texelse zeedijken werden verhoogd en versterkt .
Ze hebben er zelfs een monument voor gemaakt !
In het reservaatje bij Cocksdorp zat deze mooie Pijlstaart man , die kon ik niet laten zwemmen , rap een foto . Hier zaten ook heel wat Goudplevieren , jammer dat ze te ver zaten om in beeld te komen . Maar met mijn nieuwe "gestabilizeerde" verrekijker van 18 x 50 zag ik alles perfect zitten . Wat een verbetering ...
Ook het dorpje Cocksdorp ligt verscholen achter de dijk , dat is het enige nadeel voor deze eilandbewoners , ze kunnen nooit de zee zien zonder eerst een aantal trappen te doen om de dijk op te klimmen .
En als ik dan aan het water sta bij laagtij , is het eerste wat ik zie dit !
Als er ergens een veearts meekijkt kan hij misschien bevestigen dat dit geen menselijke beenderen zijn ? Ze leken mij te groot voor een mens , maar de Reus van de Bende van Nijvel is nooit gevonden hee !
We zitten weeral in de winter , voor velen van ons een mooie periode . Voor de vogels is het een struggle for life , vliegen kost heel veel energie . Daarom zijn ze heel content als de mensen hen een beetje helpen . Zorg er ook voor dat er water te vinden is in uw tuin , ook bij vriestemperaturen moeten vogels drinken .
Nen goeien dag , ik ben zoals u kan zien een grote bonte specht en ik eet nogal graag insecten in bomen , maar in de winter vind ik noten heel fijn . Johan steekt ze vast in een spleet in een boomstam en zo zit ik er graag in te pikken . Okkernoten die in twee gedaan zijn vind ik het lekkerst .
Wij Vinken eten liefst van de grond , dus als jullie een plekje hebben in de tuin waar er een voedertafel staat , strooi dan ook eens wat op de grond . Zonnebloempitten zijn goedkoop te vinden en zitten vol olie , die hebben wij nodig om ons lichaam warm te houden .
Pimpelmezen en al hun nichtjes en neefjes de Kool en Staartmezen , zitten ook veel in tuinen . Normaal eten ze kleine beestjes die op uw planten zitten , maar in de winter zijn ze content met alles waar energie in zit : Vetbollen , Zonnebloempitten , kleine stukjes okkernoot , Pindakaas voor vogels(zonder zout) en dan nog liefst met meelwormen in .
Wil u het hele jaar door vogels in uw tuin ? Dan moet u ze wel door de winter helpen , anders gaan ze elders gaan zoeken en blijven ze daar . Hoe zou u zelf zijn ?
Jan Dewilde zong er al over , de eerste sneeuw ! Hij was er op Donderdag en bij ons , bleef hij redelijk lang liggen . Het sein voor mij om Vrijdag naar Beernem te rijden en een wandeling te maken in het Bulskampveld . Heel veel Boomklevers hadden duidelijk honger , je zag ze overal .
Natuurlijk had ik hier niet goed over nagedacht , jullie hebben waarschijnlijk al gedacht , wie gaat er nu in een bos wandelen als het sneeuwde de dag ervoor ? Eens de zon er door kwam , begon het bos op een douche te lijken . De Zwarte specht liet het niet aan zijn hart komen .
Wilde paarden die daar de weiden openhouden , ze moeten toch ook koud gehad hebben , ik weet het , het is zo een ras dat goed tegen de kou kan , maar toch .
Een beetje eten zoeken tussen de sneeuw , het is eens iets anders zal deze gedacht hebben .
Ondertussen had ik nog Kuifmezen gezien en enkele Goudhaantjes . Een Groene specht kwam mij uitlachen , maar ik had er toch maar weer een gezonde wandeling opzitten en keerde tevreden terug naar het drukke Waregem .
Deze keer een vogel die overal te zien is en waar we meestal los overkijken . Meestal niet de vriend van iedereen , meeuwen . In dit geval de Kokmeeuw .
Het koppel dat u zag was een volwassen koppel in winterkleed , de kenmerkende donkerbruine kap is verdwenen en er is amper een puntje (of twee) te zien .
In de winter is de snavel ook meestal rood met een zwarte punt , maar hoe later in de winter , hoe donkerder de snavel wordt . Eens het vroege voorjaar is aangebroken , krijgen ze beetje bij beetje hun kap terug .
In hun broedkleed hebben ze een donkerbruine kap die makkelijk te verwarren is met de zwarte kap van de Zwartkopmeeuw . Maar bij de kokmeeuw is de kap een stuk korter in de nek .
Soms is het heel goed opletten wie je nu voor je hebt , het donkerbruin is soms wel heel donker . Maar let op de lengte van de kap , vooraan komt ze dieper dan achteraan .
In hun mooiste kleed zijn ze echt wel mooie vogels en hun snavels worden bijna zwart . De koppeltjes blijven meestal dicht bij elkaar en verblijven ook geregeld in het binnenland .
In de vlucht kan je ze best herkennen aan de smalle witte band aan de buitenkant van hun vleugels . Die witte lijn valt echt op . En nu allemaal proberen de Kokmeeuwen te herkennen !
Wakker geworden in een klein dorp in Groningen bij Wilma , mijn huisbazin voor één nacht . Het ontbijtje stond klaar en ik liet het mij smaken , er was zelfs vers fruit versneden , warme broodjes en vers fruitsap . Wilma is top ! Dan een uurtje gereden tot in Friesland om hier nog een wandeling te maken tot na de middag .
Dat licht dat over de zee schijnt blijft mij boeien , het weer is ook heel wat beter dan op de heenreis . Deze Zwarte Ruiter vond dat ook .
Jammer dat er hier toch altijd een strakke wind staat , ik kan haast mijn fototoestel niet stilhouden . En ik ga hier geen 5 kilometer " rondtjollen" met een driepekkel .
Omdat ik niet door Antwerpen wil rijden overdag , besloot ik om nog even te stoppen aan de oostvaardersplassen in Lelystad . Eerst een uurtje of twee rijden en dan gaan kijken en zien dat Zeearenden ook vechten , niets menselijk is de dieren vreemd .
Op de grote praambult hoor ik dan weer the big boss loeien om zijn troepen te verzamelen , alle koeien moeten tot bij hem komen , hij zal niet tot daar gaan . De jongere stieren moeten ook gehoorzamen . Maar wat wil je , met een woeste stier in de prime van zijn leven valt niet te lachen ... 1000 kg testosteron .
Nu nog de laatste rit naar huis . Ik zie dat ik juist op tijd ben , de autostrade van Utrecht naar Breda sluit om 21 uur voor werkzaamheden , juist gepast ! De Antwerpse ring kan ik om dit uur gewoon doorsjezen aan 100 en een uur later sta ik thuis . Weeral op weg , is nu weeral thuis ...
Na een uitgebreid ontbijt moest ik vaarwel zeggen tegen mijn B&B en tegen de hond Watson die een ganse week trouw aan mijn tafel lag . Ik zou dit verblijf van harte willen aanbevelen , maar dat heeft geen zin . De eigenaars gaan het verkopen en het krijgt normaal een andere bestemming , jammer .
Ook in Denemarken kennen ze iets van windmolens , meestal van die nieuwe om energie op te wekken , maar ook oude en mooie exemplaren .
In het oprijden naar Rodby nog even gestopt aan een stukje natuur en deze hele mooie Grauwe Klauwier gezien , mijn eerste in Denemarken .
Bij ons rijden de pakjesdiensten zoals UPS rond met bestelwagentjes , hier leveren ze uw pakje met een iets groter model !
Nog enkele minuten en een ferry zal mij wegbrengen uit Denemarken , in de haven van Rodby lag ook nog dit mooie schip . Daar zou ik nog eens mee willen varen .
Op het gras aan de zijkant van de parking , zat deze Kraai . Bij ons zijn kraaien zwart , maar als je hoog genoeg naar het noorden gaat zijn ze bijna allemaal Bonte kraaien . Heel speciaal .
En daar was hij dan in aantocht , niet de stoomboot van Sinterklaas , maar mijn Hybride ferry . Je ziet er inderdaad geen zwarte rook meer uit de schouw komen ,maar eerder witte lichte rook . We hadden toch al een paus ?
Tot slot nog eens spelen met het felle zonlicht ( i love it ) en dan een uur of vijf doorrijden op Duitse grond , om vanavond in de provincie Groningen te slapen .
Morgen dan nog eens gaan rondkijken in Friesland .....
Mijn laatste dag op de trektelpost zou een memorabele worden , er zijn geen foto's omdat ik van 9 tot 13 uur aan het tellen was met nog één Deen en we geen tijd hadden voor foto's . Na een uurtje kwam het plots op gang met een grote bel die voorbij kwam : 2 Buizerds , 4 rode wouwen en 2 zwarte wouwen . Daarna constant roofvogels en zelfs twee keer een Zeearend . Torenvalken , Sperwers en Bruine Kieken wisselden elkaar af en er was altijd wat te zien . Middelste zaagbekken en grote sternen laag over het water , Zwarte zeeeenden en Eiders vlogen aan hoge snelheid voorbij . Na 13 uur was ik meer dan uitgeteld en was het tijd om naar mijn verblijf te rijden , alles in te geven op Observation en daarna lekker te eten en vroeg naar bed . Ik was kapot ! Morgen vertrek ik terug huiswaarts , dan krijgen jullie terug foto's ...
Deze morgen ben ik eens gaan kijken naar het kleine jachthaventje in Gedser . Redelijk mooie zeilbootjes en het haventje is goed verzorgd . Als je omringd bent door de zee , dan is het normaal dat veel mensen een boot hebben .
Er is ook een vissersclub , maar aan het logo te zien zou dat wel eens een verdoken plek kunnen zijn om de bloemetjes buiten te zetten . Bij ons is dat soms ook zo ...
Over dit strand had ik al veel gehoord en ik zag ook al films waarin dit strand een rol speelde , maar ik dacht dat het in Amerika lag . Blijkt dat nu toch wel in Denemarken te liggen zeker ?
Ik had het mij wel groter voorgesteld !
En dan terug naar Gedser Odde , op een grote kei zat een koppel Groenpootruiters die geduldig bleven zitten tot de foto genomen was en dan met veel lawaai opvlogen .
Vandaag was er een speciale gaste op de trektelpost , ik verstond er wel niet veel van en ik durfde ook niet veel zeggen , want ik weet dat ze heel sterk is en ik wou niet in zee belanden . Maar het was toch speciaal om eens te trektellen met een bekend figuur , Pipi Langkous !
Vandaag is mijn voorlaatste dag hier en ik zal dit strandje toch missen , mijn schouder zal content zijn dat het gedaan is , de ganse tijd die verrekijker omhoog houden , hij begint af te zien .
Als je achter ons kijkt , naar het zuiden dus , dan zie je één van de vele windmolenparken die ze hier hebben . Binnen twee jaar willen ze hier 50 % van hun energie uit wind en zon halen .
Voor ik terug keerde naar mijn verblijf , voor een lekker diner , kon ik het toch niet laten om nog een met het licht te spelen . Blame it on the sun !
