Ik ben John Juist, en gebruik soms ook wel de schuilnaam John en Klod 1125.
Ik ben een man en woon in Noorderkoggenland (Nederland) en mijn beroep is Beeldend Kunstenaar.
Ik ben geboren op 28/02/1946 en ben nu dus 65 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Aquarelleren, hardlopen en naar Frankrijk gaan..
Ik ben getrouwd,heb 3 kinderen,2 kleindochters en een hond
Wij zijn als pionnen op het schaakbord van de wereld gezet Wij spelen het spel mee en wat ons is opgelegd Schaken is vooruitdenken, je niet laten verschalken, aandacht aan je medespeler schenken Wie zegt..ik doe wat ik wil, maakt soms de grootste fout Je zet al te vlug een miszet, dan ben je out Je ziet je spel verloren gaan, blijf allert.. Op het schaakbord van de wereld, is er geen winnaar of verliezer Enkel de pionnen worden als eerste, weer op het schaakbord van de wereld gezet
Vroeger was ik nooit bang, nergens voor. Sinds ik kanker heb ben ik heel vaak verschrikkelijk bang. Bang voor de kanker, bang voor de sluipmoordenaar in me, die weer terug kan komen - wederom zonder aankondiging. Ik was ook bang voor de chemo en alle ellende die daarbij zou komen. Maar niet zo bang als dat ik ben voor de onzekerheid of ik wel/niet gezond blijf. Het valt me enorm zwaar om hier mee om te gaan.
Misschien nog wel het zwaarste van alles. Zwaarder dan de ellende van alle onderzoeken, de chemo en de bestraling. Toen kon ik iets doen, wist ik hoe ziek ik zou worden en wist ik precies hoe lang het zou duren en wanneer ik weer in het ziekenhuis moest verschijnen voor de volgende dosis kanker-dodend-gif. Nu weet ik niet hoe lang dit gaat duren, of mijn angst voor het terugkrijgen van kanker realistisch is of niet, of die angst ooit voorbij zal gaan. Of het verdriet ooit voorbij zal gaan. Ik weet niet of een dag huilen genoeg is, of dat ik er tien of misschien wel honderd nodig heb om het te laten slijten. Ik weet niet hoe lang of hoevaak ik boos moet zijn, of duizend keer klotekutkanker roepen genoeg is om alle boosheid uit me te laten verdwijnen. Ik weet het niet..... niemand weet het...... en daar kan ik niet tegen!
Adam leefde lang geleden, eenzaam in de tuin van Eden, met de zegen van de Heer, wat verlangt een mens nog meer. Hij liep lekker in z'n blootje baadde zon en baadde pootje, in het water van de beek, zeven dagen van de week
Adam leefde zonder zorgen, tot dat hij op zekere morgen, plotseling ontdekte dat ieder dier een vrouwtje had ! Hij zei:'Heer, ik wil niet klagen, maar ik zou U willen vragen onderdanig en beleefd, of U ook voor mij een vrouwtje heeft.'
'Goed,' zei God,'ik zal mijn best doen, maar dan moet jij zelf de rest doen. Ik zal zorgen voor een vrouw, die haar leven deelt met jou' Adam liep van pret te zingen, hij kocht twee verlovingsringen. Prijs de Heer, ik krijg een wijf, al kost 't me een rib uit 't lijf.'
En toen Adam lag te slapen, heeft de Heer de vrouw geschapen, 't Was een droom van elke man, alles d'r op en alles d'r aan. En ze leefden heel tevreden, samen in de tuin van Eden.
Tot dat op zekere dag, Eva de boom met appels zag, Eva dacht:'Wat kan het schaden aan zo'n boom zo volgeladen.
Ofschoon de Heer het mij verbiedt, mist men een, twee appels niet.' Eva brandde van verlangen toen zij al dat fruit zag hangen, Ze nam een hap terwijl ze zei: An apple a day keeps the doctor away.
Toen was 't gedaan het mooie leven , Het paradijs werd opgeheven, Door een appel, zo ik weet, werken wij ons nu in 't zweet,
Door het eten van die appel, werken wij ons nu te sappel: Het is daarom dat ik beweer: Snoep verstandig, eet een peer!'
xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />xml:namespace prefix = w ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:word" />Postbus 161 5680 AD Best
29 december 2011
Het wordt te gek: we nemen het niet langer
De ontwikkelingen gaan snel en hevig. Kijk naar de ingrepen die in de pensioenen dreigen, de verhogingen van de energie, de ZWV-premie, het eigen risico, de waterschapslasten, de gemeentelijke lasten, de vermindering van ouderenkortingen, de klappen gaan in 2012 vallen.
50PLUS bereidt de tegenaanval voor. Om te beginnen willen we elke prijsverhoging weten (melden via onze website www.50pluspartij.nl). Zodra de pensioenkortingen inderdaad gepland worden gaan we over tot politieke actie. We hebben ieders hulp nodig ook omdat vervroegde verkiezingen tot de mogelijkheden gaan behoren.
We vragen u in januari alle prijsstijgingen te melden.
Heel veel leden hebben de contributie voor 2012 al overgemaakt. Onze oprechte dank. Wie het nog niet heeft gedaan: steun ons juist nu. Rekening 4663141 t.n.v. 50PLUS. De contributie is 25 euro, maar ook vanaf 12 euro zijn we u zeer dankbaar. We stellen uw lidmaatschap zeer op prijs.
2012 gaat een zeer heet jaar worden. 2012 mag niet het slachtjaar voor de 50PLUSSERS worden. Doe mee en steun 50PLUS.
Het bestuur wenst iedereen een sterk 2012 in goede gezondheid toe.
Voor het nieuwe jaar wensen wij je: Geluk met je familie Vriendschap om je hart te verwarmen Tijd om van de kleine dingen te genieten Rust om stil te staan bij mooie momenten Een glimlach om elke dag mee te beginnen. Laten we samen dromen en dingen realiseren Heel het SeniorenNet-Team zal alvast alles geven Dan kan 2012 niet meer stuk!
Geprobeerd om een scan van je inwendige lichaam te maken door in gedachte het hele lichaam af te tasten. Waar voel je energie en welke kleur heeft dat.
17000 bezoekjes mocht ik ontvangen op deze blog. Mensen die iets hebben met aquarelleren. Mensen die informatie zochten ivb met de ziekte van Dini. Mensen die mijn projekten bij de stichting mensen zonder betaald werk volgen. Toevallige bezoekers. Internetvrienden zoals Jacob en Nikki. Iedereen hartelijk bedankt.
Ja de moderne Sint heeft het maar makkelijk: voor het rijmen heeft hij de rijmpiet; voor het inpakken de inpakpiet; voor het maken van surprises de verrassingspiet voor het verzamelen de boodschappenpiet en voor al het andere de lastminutepiet.
Energiestromen in handen. Links en rechts verschillen . Welke kleuren ,en zijn er plekken waar je vast loopt? Roept het vragen op? Wat doet het met je?
Leer met eigen ogen kijken. Leer op eigen benen staan. Eerlijk je eigen menig zeggen. Leer je eigen hart verstaan. En moedig door het leven gaan. Kleine mensen willen groot zijn. Grote mensen vaak weer klein Zou het niet het beste wezen .Nikki
Na een moment van bezinning en het aftasten van papier binnen de cirkel de lijnen getrokken. Hierna gezocht naar de in de cirkel aanwezig zijnde visachtigen. Bij de een wat meer de ander minder.
Tegen wil en dank ben ik nu een symbool geworden van jonge, alleenstaande asielzoekers in Nederland. Veel liever ben ik een symbool van integratie in de Nederlandse samenleving. Iets waaraan in Nederland zoveel belang wordt gehecht.
Op mijn negende ben ik op het vliegtuig gezet, helemaal alleen. Ik had toen enorm veel verdriet en was bang. Hoe kon ik ooit iemand nog vertrouwen? Waarom was ik weggestuurd? Gelukkig kwam ik terecht bij hele lieve mensen, die nu mijn vader en moeder zijn. 3 jaar geleden is mijn broertje geboren, van wie ik heel veel hou. Ik heb een hechte band met mijn familie en mijn vrienden.
De belangrijkste jaren van mijn leven ben ik hier opgegroeid. Ik voel me hier helemaal thuis. Ik voel me Nederlander.
Mijn toekomst ligt in Nederland. Ik wil een voorbeeld zijn voor iedereen en ik wil me zo graag inzetten voor de Nederlandse samenleving, mijn hele leven lang. Ik wil zo graag ieder jaar Koninginnedag vieren en ik wil als voetballer het Nederlands Elftal kampioen zien worden.
Ik wil graag alle Kamerleden die mij steunen bedanken. Ik hoop zo dat u dit blijft doen en dat u de collega's die nog twijfelen, kunt overtuigen. Dit is mijn laatste kans om u te vragen mij een verblijfsvergunning te geven. Ik beloof dat ik altijd zal proberen van waarde te zijn voor Nederland. Laat mij alstublieft voor altijd hier blijven!
Ik denk dat onze bezoekers uit China,Japan en korea er geen hout van snappen als ze de dingen tegen komen die ik vandaag op de gevoelige plaat vastgelegd heb. Of ik snap het niet meer. Wel een mooie dag en een altijd leuke wandeling.
Ik moest van de week een pasfoto laten maken. Wees gerust, dit is 'm niet. Zelfs niet in mijn ergste nachtmerrie. Mijn eigen uiterlijk komt geloof ik niet voor in mijn dromen. Ik zit ook niet de hele dag voor de spiegel te kijken. Fijn dat ik geen vrouw ben die 's ochtends zich eerst moet opmaken alvorens naar buiten te durven. Vrouwen met donker haar hebben het naar mijn mening eenvoudiger dan blonde vrouwen die er zonder eye-liner heel anders uitzien dan met. Op straat zie je wel eens vrouwen met paars geverfd haar. Ik wil het niet hard veroordelen, maar het is aan mij niet besteed. De hier afgebeelde figuur is er ook niet helemaal tevreden mee. Laatst las ik weer eens wat iedereen al wist: meer dan de helft van de vrouwen komt teleurgesteld van de kapper. Dat kan natuurlijk door het knippen komen, maar ook door het verven (15%). En daar moet je nog voor betalen ook. Het gebeurt zelfs dat mensen door de kapper in hun oor worden geknipt (1%). De paarse figuur ziet verschrikt in de spiegel dat er kennelijk ook een haargroeimiddel is toegediend. Je zult toch zo wakker worden, wintertijd of niet. Wie weet komt u ook net uit bed. Goedemorgen.
Trouwens, ik herinner mij een jongeman die verliefd was op een hele mooie jonge vrouw. Zij had een een paar nachten slecht geslapen en voelde zich niet zo best. In de koffiepauze, misschien tussen de college door of op het werk, zat hij pal tegenover haar, straalverliefd, en zei "Wat zie je er uit!". Hij bedoelde oprecht wat ben je toch vreselijk mooi, maar zij vatte het op als, wat zie jij er vandaag belabberd uit. Tja, het is niet eerlijk, een echt mooie vrouw kan ziek zijnde en in de verkeerde kleren er nog mooi uitzien.
Een Chinese draak van enkele eeuwen geleden. Wat is er in de beeldende kunst toch veel gekopieerd! Iemand heeft ooit als eerste een draak gefantaseerd, want ze bestaan immers niet, en sindsdien zijn er duizenden draken getekend. Een draak zit inmiddels in onze genen. Elk kind heeft een voorstelling van een draak. Misschien dat in Nederland de meesten er een voorstelling van hebben als die in de Efteling. Walt Disney heeft er ook een bijdrage aan geleverd. Kennelijk hebben we een zwak voor gevaar en bedreigingen. Misschien dat je bij het zien van een draak behoefte hebt aan de geborgenheid van familie en vrienden. Verbroedering en samen sterk. Waar komt de drang toch vandaan om belangstelling te hebben voor het kwade? Ik word bijvoorbeeld misselijk van al die berichtgeving over Joran van der Sloot. Telkens opnieuw haalt hij de pers. Doodzwijgen die jongen en nu begin ik er verdorie zelf over. Maar goed, wat is boeiender om na ar te kijken, een draak of een kraanvogel? Op het 'famille verte' Chinese porselein komen ze beide voor. Bij Chinese vazen moet ik altijd denken aan de ongelukken die ermee kunnen gebeuren. In 2006 struikelde een bezoeker, Nick Flynn, over zijn losse veter in het Fitzwilliam Museum in Cambridge. Hij tuimelde de trap af en brak, als een olifant door de porseleinkast, drie kostbare Ming vazen in honderden stukken. Wat zeg je dan, als je niet met een mond vol tanden staat? "Excuse me" of "de veters van tegenwoordig ook, die zijn veel te glad, waardoor ze los gaan zitten". In Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam werd in 2010 een vrouw onwel. Zij viel, onwelgevallig, bovenop het kunstwerk Coloured Vases, dat bestond uit 300 handbeschilderde vazen van Koninklijke Tichelaar Makkum die in een kring stonden opgesteld. Zoiets kun je allemaal niet verzinnen, het gebeurt wel. Ai Weiwei liet in 1995 voor een video bewust een 2000 jaar oude urn uit de Han dynastie op de gro nd in stukken vallen, terwijl hij een jaar eerder een oude vaas had beschilderd met het Coca Cola logo in rood. Zo vestig je wel de aandacht op oude cultuur en geef je een signaal dat je er voorzichtig mee moet omspringen. Wie durft nog naar het Groninger Museum te gaan? Steek er maar de draak mee.
xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />Persbericht
50PLUS:PENSIOENKORTINGEN
ONNODIG EN ONRECHTVAARDIG
De partij 50PLUS verzet zich fel tegen de vandaag aangekondigde pensioenverlagingen.
Deze zijn onnodig en vooral onrechtvaardig.
Onnodig omdat het gaat om de rekenmethode en momentopnamen. Uit de cijfers van de grootste pensioenfondsen blijkt een schommeling van de dekkingsgraad van liefst 20% in drie maanden. Het gaat er dan vooral om op welk moment je meet.
Een andere belangrijke factor is de rentestand die ongekend laag is. Het is onwaarschijnlijk dat op de lange termijn die stand altijd zo laag zal blijven. Ook Gerard Riemen, algemeen directeur Pensioenfederatie, verklaarde dat hij somber is voor de korte termijn, maar op een termijn van 15 à 20 jaar niet. Hij wijst er op dat jongeren nog 35 jaar hebben om kortingen ongedaan te maken. Nu worden de problemen eenzijdig afgewenteld op ouderen en gepensioneerden.
OUDEREN WORDEN KAAL GEPLUKT
De meeste pensioenen zijn de afgelopen jaren niet geïndexeerd waardoor de gepensioneerden in vergelijking met de werkenden er ruim 10% op achteruit zijn gegaan.
De inflatie ging wel door waarbij aangetekend moet worden dat talrijke verhogingen zoals de energiekosten, de ozb en de waterschapslasten niet eens meegeteld worden.
Voor volgende jaren dreigt een enorm verder koopkrachtverlies voor de gepensioneerden nu ook de pensioenbedragen verlaagd gaan worden.
In tegenstelling tot de jongere generaties zullen vele ouderen geen reparatie meemaken van de opgelopen achterstand. De komende vijf jaar zal ongeveer een half miljoen benadeelde gepensioneerden doodgaan, de komende tien jaar ongeveer een miljoen. Dat is de kille werkelijkheid.
Ook het fabeltje, dat het alleen maar om rijke ouderen gaat, moet voor eens en altijd de wereld uit. Grote groepen mensen hebben alleen maar AOW met een klein pensioen.
Het gemiddeldepensioen is bij het ABP ongeveer 750 euro bruto per maand, bij BPF (bouw) ongeveer 635 bruto per maand en bij PMT (Metaal) 420 bruto per maand.
50PLUS zal zich fel tegen deze gang van zaken verzetten en komende week bij de Algemene Beschouwingen in de Eerste Kamer met andere voorstellen komen.
Jan Nagel, Eerste Kamerlid 50PLUS06 51 89 99 15
Prof. Kees de Lange, vicevoorzitter 50PLUS 06 15962326 en 0299653507
Dit is niet een spaghetti-vreter, maar een sculptuur van Maureen Bachaus (1969) waarmee ze denk ik wil aangeven hoe complex de identiteit van de mens is. Welke omstandigheden zorgen ervoor dat je bent zoals je bent? Je maatschappelijke situatie, je nationaliteit, je genen, of de invloed van je directie omgeving? Sommige mensen zeggen, 'je bent wat je eet', maar ook geldt 'wie zich niets verbeeldt is niets', ofwel je bent wat je denkt dat je bent. Als ik identiteit op mezelf betrek, denk ik onder meer, ik ben een Nederlander. Als je mij vervolgens vraagt wat dat is, dan sta ik met een mond vol tanden. Prinses Máxima was er in 2007 duidelijk over: Dé Nederlandse identiteit, die heb ik niet gevonden.' Waarschijnlijk kun je de Nederlandse identiteit alleen maar vaag voelen, maar ik associeer dat wel graag, schrik niet, met de Nederlandse elite. Nette manieren, kortom fatsoen. Zodra ik vervelende voetbalsupporte rs zie, moet ik er niet aan denken dat het (ook) Nederlanders zijn. Dat past niet bij mijn trotse beeld van Nederland. Met geld kun je geen identiteit kopen, zelfs niet via een ID-kaart. Tenminste, dat idee heb ik.
Het fietspad loopt tussen het AMC en de Gaaspercamping, nu ik weer thuis ben kan ik het dromen maar de eerste dagen verdwaalde ik op de heen of terugweg. Pas toen ik de afslagen met vliegertouw had gemarkeerd lukte het beter. Aan dit fietspad ligt de Riethoek tussen snelwegen en overvliegende tuigen creerde bewoners van gaasperdam een natuur gebied door de natuur zijn loop te laten. Ik heb er gezeten met mijn stalen ros om er een schets te maken en te denken. De ijsvogels heb ik niet gezien. Alleen een rode en een blauwe trimmer. Maar de drang was er weer om te schilderen en de wereld leek bijna weer normaal.
Wanneer kanker geconstateerd word gebeurd er van alles met de patiënt. Vooral emotioneel. Het is iets wat er gebeurd in je lichaam en je hebt er totaal geen controle meer over en je bent overgeleverd aan de medici en de toestand van je lichaam. De partner is ineens een co-patiënt.
XML:NAMESPACE PREFIX = V />
XML:NAMESPACE PREFIX = O />
Wanneer kanker geconstateerd word gebeurd er van alles met de patiënt. Vooral emotioneel. Het is iets wat er gebeurd in je lichaam en je hebt er totaal geen controle meer over en je bent overgeleverd aan de medici en de toestand van je lichaam.
Je belandt in een wereld van ziekenhuizen, specialisten en onderzoeken. Emotionele angsten, onzekerheden en afwachten tot het volgende onderzoek en uitslagen. Je hele leven en toekomst plannen worden op zijn kop gezet. Het enige wat je nog kunt doen is leven bij de dag en wat die dag je brengt.
Hoe pijnlijk is het dan om er als partner machteloos er op toe te moeten zien, dat je niets anders kunt doen, dan daar zijn wanneer het nodig is. Hoe frustrerend is het wanneer de partner je even afwijst omdat hij of zij alleen wil zijn met zijn verdriet en de woorden niet kan vinden om uit te leggen wat de gevoelens zijn op dat moment. Hoe moeilijk is het om je partner alleen te moeten laten, thuis of in het ziekenhuis, omdat jou werk gewoon doorgaat en je weet dat je partner je ieder moment weer nodig kan hebben en je er niet altijd kan zijn voor je partner.
Tijdens ons verblij in Otterlo hebben we ook een bezoek gebracht aan de kazerne terreinen in Harskamp. Ooit kreeg ik hier in 1965 mijn vuurdoop. (het nemen van de stormbaan , terwijl er met scherp geschoten is.) Ik kwam hier ook mijn de oude uniform tegen. En enige vrachtwagens die wij dikke Berta noemden. (Daf 314 of 328) Op het terrein zijn ook een aantal oorlogs monumenten verzameld waaronder de fietsbrigade. Op vertoon van militair paspoort of rijbewijs is de toegang gratis maar die heb ik niet meer op zak.
Aan het eind gloort licht. Die kant zullen we dan maar opgaan. Het heeft wel iets van een ziekenhuis. Ondanks alle goedbedoelde bewegwijzering is het niet altijd duidelijk hoe je je weg moet vinden in een ziekenhuis. U zult er vast nooit problemen mee hebben, maar ik ben toch al regelmatig fout gelopen. Gelukkig meestal als bezoeker en niet als patiënt. De uitgang vinden is nooit het probleem en dat voelt vaak als een opluchting. Je kunt maar beter niet in een ziekenhuis belanden. Mijn laatste opname betrof een kleine ingreep aan mijn enkel in de Boerhaave kliniek aan het Museumplein. Met twee andere mannen lag ik in een enorme kamer met ruim uitzicht over het groene plein. Het pand is inmiddels niet meer als ziekenhuis in gebruik en ook het Museumplein heeft een gigantische metamorfose ondergaan. Wat ik me ook goed herinner is het feit dat ik een echte pyama moest kopen voor de opname. Sinds mijn eerste studiejaren was da t kledingstuk uit mijn leven verdwenen. Bij mijn kinderen vond ik een pyama juist heel leuk staan, maar sinds mijn eerste vriendin had ik er zelf geen behoefte meer aan. Een herenpyama is dus meer iets voor mijn eigen vader of voor een ziekenhuis. Kortom, voor visite. De expositie van Anja Ganster (1968) heet toevallig The Visitor.
Gemaakt tijdens de operatie van Dini , begonnen in het Lab en afgemaakt bij de huidziekten. Om tien voor half drie, het telefoontje van de operateur ; Mark van Bergen Henegouwen. Operatie geslaagd. PFFFFFFF------
Voor de positieve uitslag van Dini zijn we een week in Otterlo geweest in een stacaravan in het Lorkenbos. Hier hebben wij ondermeer het Krollermuller museum bezocht met werken van o.m. Vincent van Gogh.
”Mensen met kanker zijn echte knokkers. Ze zijn enorm gemotiveerd om aan de slag te gaan, hun ziekte in beeld te brengen en een plek te geven. Vergeet niet dat er veel is gebeurd met deze mensen. Door de ziekte is hun hele leven op z’n kop gezet en bovendien zijn ze door een medische mallemolen gegaan. Beeldend werken kan hen helpen weer vat te krijgen op hun leven; kan hen laten kijken naar de plaats waar ze staan. Bovendien vinden velen het werken met de handen ontspannend en geeft het samenwerken met lotgenoten vaak veel steun”
Charlotte Fontein, creatief therapeut beeldend, St. Antonius Ziekenhuis (locatie Oudenrijn)
Je zou het haast vergeten, maar vandaag begint de zomer en om dat te vieren is hier een van de mooiste schilderijen uit het Haags Gemeentemuseum: Kalveren aan een trog van Willem Maris, de koeienschilder die gezegd schijnt te hebben dat hij geen koeien schilderde, maar lichtvangers. De koeien zijn hier nog ontroerende onwennige steltlopers, en het licht dat ze vangen lijkt me zomerochtendlicht. De lucht is nog heiig, maar de aanstaande warme dag is er al doorheen aan het breken. Dikke lagen groenig witte verf in de sloot op de voorgrond lees je probleemloos als oplichtend dik kroos: dat is ook een soort handelsmerk van Willem Maris. Er zou eigenlijk eens ergens een monografische tentoonstelling gemaakt moeten worden van des lichtvangers beste schilderijen. Of dit schilderij momenteel op zaal hangt? Ik mag hopen van wel. In het Haags Gemeentemuseum moet het beste van de Haagse School permanent te zien zijn. Een bezoek aa n het Gemeentemuseum is nu trouwens extra leuk omdat er ook zeventig schilderijen uit het Mauritshuis hangen, dat de komende twee jaar verbouwd wordt. Vermeers gezicht op Delft, Potters stier en Rembrandts anatomische les zijn dus onder één dak te zien met de Haagse School en Mondriaan. Combineer deze zomer het aangename met het aangename: een strandbezoek met een bezoek aan het Gemeentemuseum. Als het weer omslaat, is er in de Scheveningse duinen altijd nog Museum Beelden aan Zee. Momenteel zijn daar de filosofenbeelden van Eveline van Duyl te zien: zie mijn kunst-van-de-dag-stukje van 8 juni jongstleden.
Morgen begin ik met de chemotherapie. Mijn ziekenhuistas met pyjama, sloffen en toiletspullen staat al klaar. Twee nachten slapen, achtenveertig uur aan het infuus, over twee weken weer, twaalf keer in totaal. Een half jaar lang kuren.
Chemo is een soort boksring, zeggen ze. Je stapt er in en je wordt knock-out geslagen. Je krabbelt op en je wordt weer knock-out geslagen. Je komt overeind, iets moeizamer dit keer en hup, weer een dreun. Enzovoort. Tot je niet meer op je benen kunt staan.
De gedachte is onverdraaglijk. Het voelt of ik aan de rand sta van het donkere-bomen-bos, met sparren, dennen en andere naargeestige groeisels. Ik moet er dwars doorheen om bij de groene weiden achter het bos te komen. Zit er achter elke stam een monster klaar om me te bespringen? Zullen er open plekken zijn waar de zon schijnt? Hoe ga ik op de kuur reageren? Welke bijwerkingen krijg ik? Gaat mijn haar uitvallen? Word ik misselijk? Kan ik straks niks meer uit de koelkast pakken omdat dat zeer doet aan mijn vingers? Doet het pijn?
Wat helpt is denken: ik doe de eerste kuur en dan zie ik wel hoe het gaat. Misschien doe ik er twee, of zes, of twaalf, maar ik stop als het te erg wordt.
Ellen gaf me de tip de chemotherapie te zien als een vriend die je helpt in de strijd tegen kanker. Dat beeld gaat mijn voorstellingsvermogen ver te boven. Een vriend, nee. Het voelt meer zo: je wordt gepest door een etterbak die twee koppen groter is dan jij en je huurt een andere etterbak in om ‘m in elkaar te meppen. Een ongeleid projectiel dat aan jouw kant staat zolang je de afgesproken betaling aan geld of snoepjes op tijd voldoet. Zo niet, dan slaat hij jou in elkaar.
Ik ben nog nooit zo bang geweest. Mariane de Bruin 1956
Hans en ik lopen verdwaasd naar de auto. Ik wil niet naar huis. We rijden naar een bos vlak buiten de stad en lopen doelloos in de regen tussen de bomen. Achteraf kan ik me niets meer herinneren van een gesprek. Het lijkt of we uren sprakeloos door het bos hebben gedwaald. Woorden heb ik pas weer als we in een uitspanning koffie bestellen. Ik wil appeltaart, zeg ik, behalve als-ie koud is.
Wat ben ik ineens assertief. Iets te vaak ijskoude appeltaart geserveerd gekregen. Maar ook: tenminste nog ergens iets over te zeggen hebben, nu de bodem uit mijn bestaan is gevallen.
Wat zeggen we tegen onze dochters van elf en dertien, die op dit moment gewoon op school zitten en nog niets vermoeden? Wachten we de officiële uitslag van het onderzoek af, over vier dagen? Moeten we het al aan andere mensen vertellen? En zo ja, wat zeggen we dan? Een operatie, goeie god, ik heb nog nooit in het ziekenhuis gelegen, op een dag amandelen knippen na toen ik vier was. Hoe lang moet ik naar het ziekenhuis? Hoe moet het met mijn werk? Wat staat ons allemaal te wachten?
Van de ene seconde op de andere voel ik me buitengesloten. De andere mensen in het restaurant praten en eten gewoon door en Hans en ik staan met ons tafeltje ineens in een parallel heelal waar het koud en donker is. Ik mag niet meer meedoen met de gewone wereld. Alles wordt anders.
Het is die gedachte waardoor ineens de tranen in mijn ogen springen. Hans houdt mijn hand vast. Ik hoef geen appeltaart meer.
Corneille werd geboren in het Belgische Luik, als kind van Nederlandse ouders. Hoewel grotendeels autodidact, volgde hij toch kunstcursussen aan de Amsterdamse Academie, tussen 1940 en 1942. In 1946 hield hij in Groningen zijn eerste expositie.
In 1950 verhuisde hij van Amsterdam naar Parijs. Daarna reisde hij meermalen naar andere delen van de wereld: Noord-Afrika, Noord-Amerika, de Antillen en Zuid-Amerika. Deze reizen bepalen in hoge mate de aard van zijn werk. Lyrische transposities in een warm en genuanceerd coloriet drukken zijn spontane emoties uit. Vanaf 1960 viel hij terug op figuratieve kunst, waarbij vrouwen, vogels, bloemen en vaak personages tot zijn artistiek vocabularium behoren.
Corneille bleek medio 2005 nog even werklustig als vroeger, ook al werd er bericht dat hij "depressief" zou zijn [1].
Zelf beweert hij dat schilderen geen hobby of werk is, maar eerder een roeping. De laatste jaren had Corneille zijn atelier in Parijs. Bezoekers werden vrijwel niet gedoogd door de kunstenaar.
In 2006 is een recordbedrag betaald van € 215.000 voor een schilderij van Corneille.
Hij maakte de laatste jaren een moeilijke tijd door; hij verbleef kennelijk in een inrichting en werd (volgens een door zijn echtgenote echter tegengesproken bericht) onder curatele gesteld door zijn vrouw en zoon, omdat hij het geld verkwanseld zou hebben, veroorzaakt door een bipolaire stoornis. Corneille's vrienden en galeriehouders beweren echter dat zijn gezin hem heeft laten opsluiten omdat ze geld wilden. In juni 2007 leek hij er weer bovenop te zijn; hij was persoonlijk aanwezig bij de opening van een tentoonstelling in het CoBrA-museum in Amstelveen.
In 2008 werd een kwestie omtrent de auteursrechten op zijn werk onderwerp van een civiel geschil voor de rechtbank te Amsterdam. Daarin ging het met name om de vraag of Corneille leed aan een geestesziekte op het moment dat hij rechten op zijn werk overdroeg en of deze overdracht daardoor vernietigbaar is, en in hoeverre eventueel door zijn wederpartij een beroep op het vertrouwensbeginsel mogelijk is, doordat een achteraf gesteld wilsgebrek dan niet was opgemerkt. In dit geschil is op 10 september 2008 een eerste vonnis gewezen.
Corneille leefde teruggetrokken in het Maison du Cedres in het Franse departement Val-d'Oise. Hij overleed op 5 september 2010. Corneille werd begraven op de begraafplaats in Auvers-sur-Oise, waar in 1890 ook Vincent van Gogh werd begraven [2].
Tijdens de tweede keer chemo van Dini kwam ik er achter dat mijn verf nog thuis lag. Jn het AMC geen aquarel verf te krijgen dus van ellende maar viltstiften gekocht. Het is dus een gemengde techniek geworden. Viltstift met inkt op aquarel papier.
Na een mislukte aanval over de grond proberen de kankercellen het uit de lucht.
Visser volgde van 1948 tot 1949 een studie architectuur aan de Technische Hogeschool in Delft en aansluitend tot 1951 beeldhouwkunst aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Na een studiereis in Engeland en Frankrijk vestigde hij zich in 1952 in Amsterdam. Hij creëerde aanvankelijk gestileerde, ijzeren vogelsculpturen en had zijn eerste solo-expositie in 1954 bij Galerie Martinet in Amsterdam. In 1957, toen zijn beeldhouwstijl abstracter was geworden, brak een periode met enkele reizen aan: een studiereis naar Italië (Sardinië) met een beurs van de Italiaanse overheid in 1957, een verblijf als visiting professor aan de Washington University, Saint Louis (Missouri) (V.S.) in 1962 en een studiereis naar Mexico met een Nederlandse staatsbeurs in 1965. Visser was docent aan de Koninklijke Academie in Den Haag van 1958 tot 1962.
Carel Visser wordt gezien als een van de belangrijkste constructivistische beeldhouwers van Nederland. Zijn latere werk kenmerkt zich door assemblage van een veelheid aan materialen, zoals autobanden, olievaten, autoruiten, leer, schapenvacht, eieren enz. Hij maakt geordende verbindingen met deze zogenaamde grote en soms kleine objets trouvés. Een aantal van zijn werken wordt ook wel vergeleken met een muziek compositie waarbinnen herhaling en variatie een belangrijke rol spelen. Zijn werken uit de periode 1975-1985 zou men environments kunnen noemen, in tegenstelling tot het meer sculpturale werk zoals het stervend paard (circa 1949).
Rond 1960 houdt hij zich bezig met de massieve gesloten kubus van ijzer en de "slappe " kubus van draad. Visser laat zich onder andere inspireren door de natuur (plant en dier) wat ook zijn natuurlijke materialen zoals hout, wol, zand, veren, botjes, touw en leer verklaart.
Zijn werk bevindt zich in de collectie van musea en beeldenparken, onder andere:
Het is gelukt, het is fors gelukt. Om voor subsidie in aanmerking te komen, moesten we op 1 juni minimaal 1000 leden hebben. Nog niet alle post is verwerkt, maar vast staat dat we dit gehaald hebben. De teller stond op 1 juni op ongeveer 1100!
We feliciteren iedereen met dit ongelooflijke resultaat, dat behaald werd dankzij de inzet xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />van velen van jullie. We zijn hiermee de snelst groeiende politieke partij van Nederland
Het bestuur van 50PLUS bedankt iedereen voor de grote inzet bij het ledenwerven!!!
Komende dinsdag worden Jan Nagel en Kees de Lange als Eerste Kamerlid geïnstalleerd. Zij zullen spoedig ook parlementair van zich laten horen.
Expositie 'Blijf Alert' - Vergiftigde Kabouters en stokstaartjes van Ottmar Hörl
De Duitse kunstenaar Ottmar Hörl plaatst in de maand juni zijn installatie 'Dance with the Devil' bij Artlease | Contemporary Art. Deze installatie vormt samen met multiples van stokstaartjes de expositie 'Blijf Alert'.
De stokstaartjes staan met hun alerte blik opgesteld door de hele galerie. Waakzaam voor de in een zijruimte van de galerie opgestelde installatie van kabouters. 'Vergiftigde Kabouters' zoals Ottmar Hörl ze noemt. De kabouters zijn zwart en brengen de Hitler groet. Hörl wil met deze installatie waarschuwen dat wij niet te gemakkelijk achter elkaar aan moeten lopen en dat wij het systeem en anderen niet de schuld mogen geven van onze problemen. Hörl wil op een ironische manier zeggen "Mensen pas op!". De vergiftigde kabouters staan symbool voor het gevaar dat schuilt in het hedendaags populisme.
De stokstaartjes in de andere ruimten van de galerie letten op en zijn alert. Alert voor het gevaar dat de vergiftigde kabouters met zich mee brengen. Het zijn 88 stokstaartjes omdat het cijfer acht staat voor de achtste letter van het alfabet een symbool voor neo-nazi's. De stokstaartjes staan er zodat we niet tegen onze kinderen hoeven te zeggen "We hebben het niet geweten".
Hörl probeert met zijn kunstprojecten in de openbare ruimte de grens te doorbreken tussen kunst en publiek. Hij maakt daarbij gebruik van objecten die geïnspireerd zijn op herkenbare symbolen. Zo plaatste hij op de 500e verjaardag van Albrecht Dürer 5000 hazen in Neurenberg en bracht hij 10.000 uilen naar Athene ter gelegenheid van de Olympische Spelen.
De objecten zijn voor een schappelijke prijs te koop. “Het publiek, de mensen nemen als het ware een aandeel in mijn werk”, zo zegt Hörl. De stokstaartjes zijn tijdens de expositie los te koop. De vergiftigde kabouters zijn alleen samen met een stokstaartje te koop.
Artlease | Contemporary Art Oudegracht 63, 3511 AD Utrecht, 030-2322026, open: dinsdag t/m vrijdag 10.00-17.30, zaterdag 10.00-17.00, 1e do vd maand tot 21.00 Expositieperiode van 1 juni t/m 16 juli 2011
Toen ik met mijn blog begon had ik niet verwacht ,dat het nog zoveel voor mij zou gaan betekenen. Het is erg fijn als je af en toe het ei kwijt kan. Dank aan al mijn bezoekers.
50PLUS BLIJ MET EERSTE KAMERZETELS VOOR 0SF EN 50PLUS
Het was 23 mei een spannende dag maar het resultaat is wat we gehoopt en berekend hadden, zegt 50PLUSvoorzitter xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />Jan Nagel, die na 28 jaar weer in de Senaat terugkeert. Ook is hij blij met de komst van de 50PLUSvicevoorzitter prof. Kees de Lange die namens de OSF in de Eerste Kamer komt.Kees de Lange en Jan Nagel danken alle statenleden en alle anderen die zich geweldig hebben ingezet om dit resultaat mogelijk te maken.
De uitslag geeft de kleine partijen een belangrijke invloed nu het kabinet in de Eerste Kamer niet over de nodige 38 zetels kan beschikken. Herstel van de koopkracht van de ouderen is daar een belangrijk punt bij. Het kabinet heeft laten weten dat de ouderen er het meest in koopkracht op achteruit gaan. Ook de AOW-uitkering is achtergebleven.
Maar de plaats van ouderen in het arbeidsproces en de medezeggenschap in de besturen van de pensioenfondsen staan hoog op de lijst.
Nog deze week zal de partij omgezet worden in een volwaardige ledenpartij, waarin de leden alle rechten krijgen. De laatste weken is er een grote aanwas van de leden geweest. 50PLUS hoopt deze week de 1000 leden grens te passeren.
Wie dit leest en nog geen lid is, wordt gevraagd zich direct aan te melden via het formulier op deze website.
Nogmaals, iedereen zeer bedankt We gaan nu mogelijke Tweede Kamerverkiezingen voorbereiden.
Op dinsdag 3 mei is bij mijn vrouw Dini in het waterland ziekenhuis in Purmerend slokdarmkanker geconstateerd. Op 16 mei maakte ik in het AMC in Amsterdam de volgende aquarel. Vraag me niet wat het is. IK kan het wel maken maar niet lezen of verklaren
Omdat 50PLUS binnenkort 1000 betalende leden nodig heeft, besloot het bestuur een advertentie te plaatsen in het ANBO-magazine.
De inhoud van de advertentie was wervend en politiek neutraal zoals iedereen in de bijlage kan zien.
De advertentie werd aangeboden via en geaccepteerd door het wervingsbureau MediaPLus b.v.
Kort voor sluitingstijd werd onze reclameman gebeld dat de ANBO de advertentie had geweigerd gelet de verschillen in standpunten over de pensioenen.
Toen later werd gevraagd dit op schrift te mogen ontvangen werd er toegevoegd dat de ANBO nooit politieke advertenties plaatst.
De weigering om de advertentie te plaatsen is na overleg met enkele gemeenschappelijke 50PLUS/ANBO-leden naar buiten gemeld.
Binnen de ANBO heeft de weigering tot commotie geleid.
Een ANBO-medewerker verklaarde ongevraagd: mijn e-mailbox is vol van de interne reacties.
Het bestuur van 50PLUS betreurt de weigering maar gaat over tot de orde xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />van de dag. De advertentie (zie bijlage) zal nu deze maand via het wervingsbureau MediaPlus geplaatst worden in het Plusmagazine..
Overigens, wie onze ledenwerfactie wil steunen: 12 euro op 4663141 tnv 50PLUS onder vermelding contributie of lidmaatschap
De afgelopen twee weken zijn er zeker aanmeldingen binnen gekomen, maar bij lange nog niet genoeg. Voor 31 mei moeten we 1000 leden hebben.
Lukt dat niet dan lopen we onherroepelijk de subsidie mis waarmee we ook activiteiten in de provincies kunnen steunen
Leden tellen alleen mee als ze zich als lid opgeven. Donateurs tellen niet mee.
Lid worden kan door minimaal 12 euro te storten op rekening 4663141 tnv 50PLUS onder vermelding lidmaatschap of contributie.
Een volledig aanmeldingsformulier staat op onze website: www.50pluspartij.nl
Velen geven ook hun partner op en storten 24 of 25 euro. Anderen maken vrienden of kennissen lid.
Als iedereen xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />3 a 4 leden weet te werven, gaan we het redden. Maar er is haast bij.
We brengen iedereen even op de hoogte van de volgende ontwikkelingen.
1. Onze ledenwerfactie loopt nog niet goed. Intussen is er contact geweest met het ministerie. Er zal zeer streng gecontroleerd worden. Donateurs tellen niet mee. Er moet van iedereen een wilsbeschikking zijn dat men lid wordt. Het is van groot belang, ook voor de toekomstige provinciale afdelingen, dat we voor subsidie in aanmerking komen en daarom moeten we snel 1000 leden hebben.
Wie zich nog niet aangemeld heeft of nog niet in 2011 betaald heeft, wordt dringend verzocht dit met spoed te doen door minimaal 12 euro over te maken op rekening 4663141 tnv 50PLUS onder vermelding lidmaatschap (of contributie)
Verder vragen wij iedereen drie leden te werven, bij voorbeeld partner, kinderen, vrienden enz.
Ze moeten wel zelfstandig opgegeven worden. Dat het kan bewijst ons lid xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />Ton Roeten: hij haalde zeven nieuwe leden binnen.
Zonder de medewerking van iedereen kan het niet lukken. Daarom nogmaals het verzoek niet te wachten maar direct tot actie over te gaan
2. Goed nieuws. Na overleg binnen de OSF en binnen 50PLUS heeft het vervolgoverleg tussen 50PLUS en OSF tot volledige overeenstemming bereikt. Dat betekent dat de OSF in de Eerste Kamer blijft bestaan, maar dat die zetel bezet zal worden door onze vice-voorzitter Kees de Lange. In de praktijk zitten er dus straks twee leden van 50PLUS in de Eerste Kamer, een positie die grote betekenis kan hebben. Om iedereen volledig in te lichten, volgt hieronder het vandaag verzonden persbericht
We hebben dringend uw hulp nodig. In juni moet besloten worden of 50PLUS subsidie krijgt.
Hiertoe moeten wij op korte termijn 1000 leden hebben die in 2011 de wettelijk minimale contributie van 12 euro hebben betaald.
In mei willen we onze vereniging omvormen tot een echte ledenvereniging. In het najaar houden we een groot oprichtingscongres waar o.a. ons eerste hoofdbestuur gekozen zal worden. Alle leden hebben daar toegang en stemrecht.
Wij willen graag het volgende aan u vragen:
-wilt u even nagaan of u in 2011 de contributie heeft betaald en zo niet dat bij voorkeur deze week overmaken.(Vorig jaar betaalde donaties tellen helaas niet mee!)
-wilt u ons steunen door indien deze bereid is, ook uw partner als lid op te geven
-indien mogelijk, kunt u 50PLUS geweldig helpen door enkele extra leden aan te brengen
Voor iedereen die tien of meer leden aanbrengt hebben wij een attentie.
Juist in een tijd dat de ouderen er het meest in koopkracht op achteruit gaan en de pensioenen opnieuw ernstig bedreigd worden, is versterking van 50PLUS een grote noodzaak.
Voor alle verdere informatie zoals programma en makkelijk aan te klikken aanmeldingsformulieren zie: www.50pluspartij.nl
Maak voor elk lid de minimale contributie 2011 over:
Vooropgesteld: die 50+partij vind ik echt helemaal niks. Maar om nou de hele oudere generatie als luierende niksnutters af te schilderen (Neeltje van Campen) vind ik de wereld op zijn kop. Nooit eerder had een jonge generatie het zo goed. En nooit eerder klaagde (een deel van) een jonge generatie zo hard. Recent stond in Dagblad Trouw dat de generatie die momenteel het meeste profiteert van de welvaart juist de jongeren zijn. Degenen die er, bijvoorbeeld vanwege de belastingen, het minst van profiteren de ouderen zijn. Maar misschien is het goed om te constateren dat we het nog nooit zo goed hadden. En nooit eerder zo klaagden. Adriaan Rodenburg - 17-01-’11 17:36
Fred Teeven besprak de grote kans dat de regeringscoalitie in de Eerste Kamer geen meerderheid zou behalen. Daarom wilde hij weten hoe 50PLUS tegenover de regeringscoalitie staat.
Jan Nagel heeft het al voor de verkiezingen ingenomen standpunt van het bestuur herhaald: als er al ooit gesproken of onderhandeld kan worden, zal de AOW als keiharde eis eerst met 100 euro per jaar verhoogd moeten worden. Mocht dat gebeuren dan zal er vervolgens naar de andere grote verschillen gekeken worden. Ook de achterban van 50PLUS zal geraadpleegd worden.
Het bestuur van 50PLUS benadrukt nog eens dat de verschillen met de huidige coalitie zeer groot zijn. Een regeringsbeleid waarbij de ouderen elke keer als zwakste groep aangepakt worden en er het meest in koopkracht op achteruit gaan, kan moeilijk ondersteund worden.
Als klap op de vuurpijl benaderde VVD voorzitter Mark Verheijen een van onze Statenleden met de vraag of hij bij de Eerste Kamer verkiezingen op de VVD wilde stemmen. Een beschamende, verdacht makende en politiek dilettanterige vraag die door de 50PLUS lijsttrekker in Noord-Brabant en van een weelderige haarbos voorziene Henk Krol kort en krachtig werd beantwoord: geen haar op mijn hoofd die daarover denkt.
We hopen dat voor iedereen nu de feiten duidelijk zijn.
Vandaag ontvangen voor een workshop aquarelleren 11 leerlingen van de O.B.S. de kraaienboom uit Sijbekarspel. 1x opdracht 10 x vrij. Viel mij mee, volgende week nog de andere helft van de klas.
Ik ben John Juist, en gebruik soms ook wel de schuilnaam John en Klod 1125.
In de website van de atelier.
Dit is niet een spaghetti-vreter, maar een sculptuur van Maureen Bachaus (1969) waarmee ze denk ik wil aangeven hoe complex de identiteit van de mens is. Welke omstandigheden zorgen ervoor dat je bent zoals je bent? Je maatschappelijke situatie, je nationaliteit, je genen, of de invloed van je directie omgeving?
AMC 26-7-2011 Tijdens de pet ct scan van Dini maakte ik de boom van de hoop. De volgende dag de uitslag. Geen uitzaaingen een operatie is mogelijk.
Op dinsdag 3 mei is bij mijn vrouw Dini in het waterland ziekenhuis in Purmerend slokdarmkanker geconstateerd. Op 16 mei maakte ik in het AMC in Amsterdam de volgende aquarel. Vraag me niet wat het is. IK kan het wel maken maar niet lezen of verklaren
