"Tijdens hun eerste levensjaren
leven kinderen in contact met de onzichtbare wezens,
ze lachen naar hen, voeren gesprekken met hen,
door te luisteren en te antwoorden.
Maar als ze daarover met volwassenen praten,
en vooral met hun ouders,
geven deze geen aandacht of leggen ze hun het zwijgen op:
 wat moeten ze aan met zulke verzinsels?
Echter, als ze bereid zouden zijn naar de
verhalen van die kinderen te luisteren en er vragen over stellen,
zouden ze verbazingwekkende ontdekkingen doen;
 ze ontzeggen zich zodoende iets heel kostbaars.
Het zal misschien niet voor allen gelden,
maar sommige kinderen
dragen herinneringen met zich mee aan lang vervlogen tijden, toen de mens heel de natuur
als een levend organisme beschouwde,
waarmee hij onafgebroken in verbinding stond.
Dat geheugen blijft over het algemeen
tot de leeftijd van zeven jaar,
waarna het afstompt naarmate de kinderen groter worden,
maar ook door hun opvoeding,
de taal en de houding van de volwassenen;
 later lachen ze er zelfs om
 als ze terugdenken aan die kinderachtigheden,
die naar zij geloven
slechts het product van hun verbeelding waren.
Het waren echter de overblijfselen van een verleden dat in hun
ziel was opgetekend, en het is jammer dat zij ze laten vervagen.

Als je altijd verwacht dat men aan je denkt, je begrijpt, je
helpt, van je houdt, zul je nooit gelukkig zijn, want iedereen
heeft zijn eigen zorgen, zijn eigen problemen.
Iemand zal misschien het ene moment bij je zijn,
maar het volgend moment is hij elders bezig
en ben jij op jezelf aangewezen.
Daarom zeg ik je: reken niet al te veel op de anderen,
want hun aandacht, hun vriendschap en hun liefde zijn te onzekere dingen.
Het ene moment zul je je begrepen voelen, gesteund,
maar wat zal het volgend moment gebeuren?
Verwacht niets van de anderen, vooral hun liefde niet.
Ze kan komen, natuurlijk, ze kan zelfs onophoudelijk komen;
als ze komt, zal ze welkom zijn en dank je de Hemel,
maar verwacht haar niet.
Wil je gelukkig zijn?
Verwacht dan niet bemind te worden,
 maar bemin zelf, dag en nacht,
en je zult onafgebroken gelukkig zijn.
Misschien zal op een dag de grote liefde je overrompelen…
Ja, waarom niet?
 Dat kan gebeuren, maar verwacht haar niet."

Omraam Mikhaël Aïvanhov