Wat is dat de dood?

Het heeft mij bezig gehouden de afgelopen tijd.
We zijn zo druk met ons leven en we doen alsof we het eeuwige leven hebben.
Maar dat is natuurlijk niet zo. Alles gaat voorbij, ja, zelfs dit leven.
Het mooie ervan is dat waar we naar toe gaan, zo mooi is, zo liefdevol en zo licht. Ik hoor je denken: ‘Hoe weet ze dat? Hoe weet ze dat dat zo is?’
Dat is een weten dat van binnenuit komt. Het is een weten dat gekoppeld is aan ervaringen, van het met mijn energie uit mijn lijf zijn.

Weer hoor ik je denken; ‘Hoe doe je dat, uit je lijf zijn?’ Dat is niet iets wat ik heb gedaan, maar wat mij overkwam. Daar waar we uiteindelijk allemaal naar toe gaan, is prachtig. Het mooie is dat dat spul waar we naar toe gaan, nu ook al in onze cellen zitten. We komen er namelijk ook vandaan.

Verlangen naar eenheid

Die bron energie, is onze essentie. Vaak lijkt het alsof het licht ver weg is. Alsof we afgescheiden zijn van dat licht. Ik ken het zelf vanuit mijn verleden heel goed. Het voelde altijd als een diepe eenzaamheid en een verlangen naar eenheid.
Het was mijn diepste pijn. Tegenwoordig leef ik meer en meer vanuit deze eenheid. De pijn en daarmee ook het zoeken, is doordat ik mijn proces ben aangegaan, weggevallen.

Des te meer je nu al in dit leven met die bron energie in aanraking kunt komen, des te meer je de eenheid zult gaan ervaren, waar we straks als we sterven naar toe gaan.

Proces

Wat is dat proces? Wat ik bedoel met proces is dat je begint met naar jezelf te kijken. Naar je gedachten en met name ook naar je gevoelens. Dat je oud zeer gaat verwerken en beperkende gedachten gaat loslaten. Des te meer je dat doet, des te meer je in contact komt met jouw kern, jouw licht, jouw liefde. Dan is die dood niet meer beangstigend. Dan leef je het leven met volle teugen en kun je ook zo vertrekken wanneer het jouw tijd is.

Als iemand sterft is het niet erg voor die persoon zelf. Die persoon gaat naar de liefde, de strijd die bij het leven hoort is gestreden en voorbij. Maar de mensen die achterblijven, voor diegenen kan dat zwaar zijn. Je bent met iemand verbonden en opeens valt die persoon weg. Alleen al te weten dat de overledene het goed heeft kan een troost zijn. Ik weet het, het is soms een schrale troost. Toch zul je diegene die je los hebt moeten laten en met wie je zo verbonden was, weer terug ‘zien’. Als het jouw tijd is om deze planeet te verlaten, dan kom je elkaar weer tegen.

Kies voor het leven

Als bij jou iemand is weggevallen, weet dan dat die persoon niet echt weg is. Het lichaam is niet meer tastbaar, maar de spirit is er nog wel en die kun je altijd aanroepen. Je kunt met overledene praten en je kunt ze soms zelfs zien. Ik spreek uit ervaring. Vaak is de neiging om niet meer te willen leven als iemand is gestorven. Kies juist voor het leven, kies om de rauwheid van het leven te voelen, de pijn van het gemis, dan kun je later ook weer het geluk ervaren.

De dood en de lente

Het is lente en de dood gaat gewoon door, ook als het zonnetje schijnt. Kies er nu voor om intens te leven zolang je nog leeft. Met alle ups en downs. Pak het aan, dat wat je al lang had willen aanpakken en waar je maar niet aan toe kwam. Spreek uit, wat je al lang had moeten uitspreken, maar waar je tot nu toe de moed niet voor kon opbrengen. Durf stappen te ondernemen om je diepste dromen te realiseren. Het leven kan zo voorbij zijn. Laat het dan de moeite waard zijn geweest. En vergeet het niet, geniet van de lente. Nu schijnt het zonnetje, ook dat gaat weer voorbij.

Op jouw genieten van het leven,

Mahatma