“Maar?... ik zie je niet…”
“Dat klopt … je kunt mij niet zien”
“Pff… dat maakt het zo lastig…”
“Nee hoor … ik ben niet lastig”
“Duhhh… echt wel … jij bent het
moeilijkste in mijn leven…”
“Nee … jij maakt mij moeilijk,
maar dat is iets heel anders!”
“Hoezo?… maak ik jou moeilijk?”
“Jij “denkt” teveel … over mij
over wie en wat ik wel en niet ben
en over wat jij wel en niet wil
en moet met mij … en je klampt
je vast aan ervaringen uit
het verleden, terwijl ik
enkel in het hier en nu ben
… enorm vermoeiend is dat …
dat rare “denken” van
jullie mensen kost
bakken met energie
en leidt jullie weg
van de kern…”
(… pijnlijke stilte …)
“Ja… maar? … ik?”
“Maar wat?”
“Ik? … niets! … laat maar!”
“WEES MIJ… DAT IS ALLES”
“Ja … maar? … ik?”
“Geen gemaar! … je hebt jezelf
het meest lief als je mij simpelweg
bent … ik elke ademteug
altijd … overal
WEES LIEFDE”
(… peinzende stilte …)
“Als je liefde “bent” zul je
maximaal gelukkig zijn
en tegelijkertijd
de wereld dienen
vanuit jouw
diepste zelf”
“Dus? … hmmm? … jou zijn?”
“Ontwaak … word wakker
en je zult mij zijn”
~~~ een lichtflits doorkliefde de lucht ~~~
(… liefdevolle stilte …)
… er was liefde …
… liefde … liefde … liefde …