3/12 Kobe Bryant in de Hel - Great Miracles Avenue
Ik heb een vreselijke ervaring gehad waarbij mijn vrouw en Kobe Bryant betrokken waren. Ik moest dit delen omdat ik persoonlijk geloof dat het velen zal helpen een leven te leiden dat God behaagt en een aantal van de fouten te vermijden die hij openbaarde. Ik herinner me mijn dromen niet vaak, maar deze bleef bij me alsof het echt was gebeurd. Dit is wat er in deze droom gebeurde. Ik was op mijn werk en het was druk. Ik zag mezelf en mijn andere collega's bezig met onze normale kantooractiviteiten die we in het echte leven normaal gesproken doen. Plotseling hoorden we een geluid van buitenaf, een geluid zo luid dat het leek alsof de grond onder ons schudde. We bevonden ons op de bovenste verdieping van een heel hoog gebouw. ​​Het leek niet op onweer of bouwwerkzaamheden, het was alsof er iets groots gebeurde net buiten ons gezichtsveld. Er gebeurde iets, hoewel niemand van ons kon zeggen wat.

Toen we naar buiten stapten, had ik moeite met ademhalen. Mijn borstkas werd bij elke stap samengeknepen. Mensen om me heen probeerden te begrijpen wat er gebeurde. Sommigen schreeuwden en stelden vragen die niemand kon beantwoorden. Toen begon het plotseling hard te waaien. De wind raakte ons zo hard dat mijn collega door deze wind werd meegesleurd. En voordat ik zelfs maar kon bedenken wat ik moest doen, tilde de wind me van de grond en toen werd alles ineens donker. Het lawaai, de wind, de chaos... het verdween allemaal in een oogwenk. Ik bleef hangen in stilte zonder enig gevoel van richting of tijd.

Mijn lichaam voelde verdoofd en het was alsof ik in een leegte zweefde. Het eerste wat ik opmerkte was dat de grond niet vast aanvoelde zoals normaal. Het was ondraaglijk heet. Het was alsof ik op een bed van kolen stond. Ik hoorde toen zoveel geschreeuw. Het was niet alleen één stem maar talloze stemmen die allen tegelijk schreeuwden. Alles deed pijn. Ik dacht dat dit een nachtmerrie was, iets waar ik kon uit wakker worden. Maar ik realiseerde me snel dat dit de realiteit was. Toen mijn zicht helderder begon te worden, zag ik duizenden mensen. Ze waren overal verspreid.

Ze zaten diep vast in deze brandend hete vloeistof op de grond. Sommigen strekten hun handen uit, trillend en smekend om hulp. Ik wilde bewegen om iets te doen maar ik was niet in staat om ook maar één stap te zetten tussen de talloze zielen. Ik begon gezichten op te merken en ik was echt geschokt toen ik zag dat mijn vrouw haar hand uitstak alsof ze hulp wilde. Ik wist dat mijn vrouw is niet dood is en dacht: hoe kan ze dan in de Hel zijn? Ze had fouten gemaakt, maar wie niet? Haar geschreeuw sneed door me heen.

Ik schreeuwde haar naam en ze keek me aan. Tranen stroomden over haar gezicht en smeekte me om haar te helpen. Ze vroeg: waarom ben ik hier? Alsjeblieft haal me eruit! Ze huilde. Maar ik wist het niet. Het deed me immens pijn. Ik struikelde verder in deze Hel. Ik zag steeds meer gezichten: van oude vrienden, verre familieleden en zelfs mensen die ik op tv had gezien. Ze zaten allen gevangen. Ik wilde geloven dat het niet echt was, maar alles eraan schreeuwde de waarheid. Daarna zag ik Kobe Bryant. Ik dacht eerst dat mijn geest me parten speelde, maar toen ik dichterbij kwam zag ik dat het echt Kobe Bryant was.

Hij zat ook in deze diepe gesmolten vloeistof. Hij smeekte me om te gaan smeken voor zijn gedrag zodat hij vergeven kon worden. Ik vroeg hem: waarom ben je hier? Hij openbaarde dat hij keuzes in zijn leven had gemaakt die hem op een pad hadden geleid dat hij niet volledig herkende totdat het te laat was. Hij sprak over het toegeven aan wereldse verlangens, het najagen van succes, roem en rijkdom, en het geloof dat dit de ultieme doelstellingen waren. Hij gaf toe dat hij zijn ziel had verwaarloosd. Hij gaf toe dat toen zijn helikopter crashte het niet zomaar een ongeluk was. Hij beschreef het als een val die de duivel zelf had opgezet.

De duivel had gewacht zodat hij niet de kans zou krijgen om berouw te tonen om zich tot God te wenden, ook al was hij dicht bij bekering geweest. Hij beschreef hoe hij de leegte in zijn prestatie begon te voelen en hoe hij de noodzaak van God begon te zien maar voordat hij op die gevoelens kon reageren gebeurde de crash. Hij was er zeker van dat het geen toeval was. Hij legde uit dat de duivel zijn verlangens tegen hem had gebruikt om hem gefocust te houden op tijdelijke dingen, om hem af te leiden van de waarheid. En toen het moment kwam dat zijn leven zou eindigen was er geen tijd meer over, geen gelegenheid om vergeving te vragen, om zich over te geven aan God.

Ik zag in zijn ogen een verdriet dat alleen uit de waarheid kon komen. Overal waar ik keek zag ik hetzelfde lijden. Mensen schreeuwden en smeekten, ze beleden hun zonden waar ze in hun leven geen berouw over hadden gehad. Vlammen verteerden hen, en toch stierven ze nooit. Het was eindeloos, hopeloos en afschuwelijk. Ik was niet in staat iets te doen. Ik weet niet hoe lang ik daar was, tijd leek op deze plaats niet te bestaan. Uiteindelijk werd ik wakker en ik lag weer in mijn bed, doorweekt van het zweet.

Mijn hart bonsde eerst. Ik wist niet hoe ik mijn vrouw over mijn droom moest vertellen. Ik voelde me slecht om haar te vertellen hoe ik haar hulpeloos in de Hel zag, dit komt omdat mijn vrouw een toegewijde Christen is. Zij was degene die mij zelfs naar verlossing leidde. Maar ik vertelde haar alles en ze was in de war. Maar ik adviseerde haar om te bidden tot God om ons onderscheidingsvermogen te geven.