Wanneer er iets werd verpletterd werd de vogelverschrikker in het midden groter . Elke keer dat we aan de vijand geven, blaast die ijdelheid op en wordt deze gewoon onderdrukkender. Het licht bovenaan de pin ging uit en dan is ook de vrede weg, want God is licht. Het is natuurlijk niet verkeerd om je kost te verdienen of om een ​​dokter te kunnen zien, en in winkels te kopen. God heeft dat soort zaken gezegend, maar als het licht uitgaat dan is het gewoon dat God er niet meer in zit. En de grote kerel rolt op de grond van het lachen om hun miserie. God heeft de regels gemaakt en als we er ons niet aan houden, straft de duivel ons.

De duivel is degene die komt om vernietiging te brengen. God komt om leven te brengen en leven in overvloed en de vijand komt om te stelen, te doden en te vernietigen. Als we God verlaten, dan laat God de vijand zijn gang gaan met ons en hij lacht, rolt op de grond, lacht en bespot ons omdat wij degenen zijn die het hebben opgegeven. God heeft ons niet opgegeven, we hebben het zelf gedaan. De vuile resten van ringen om de polsen en om de nek is de schuld van zonde en dan heb je mensen die proberen het af te vegen maar dat maakt ze ook vuil. Het is alsof deze mensen zeggen: zondigen is oké, voel je niet slecht over wat je hebt gedaan, het is oké, God houdt van je. Maar God zegt niet dat zondigen oké is. Hij zegt: bekeer je en als je berouw toont zal Ik je rein maken.

Jezus komt langs de mensen en ze herkennen Hem niet omdat ze zo gevangen zitten in hun frustratie en hun angst dat ze God missen en de man is gekleed als een normaal persoon. Hij loopt door de poort en Hij prikt de heel grote vogelverschrikker in het midden. De Heer zal de vijand zijn gang laten gaan met ons tot een punt en dan zal Hij het blootleggen. Hij zal het laten zien waarop we onze hoop hebben gesteld. Hij zegt dat loze beloften nooit veranderen, vooral als ze van de man in het midden komen. Mensen stellen hun hoop op wereldse dingen, in plaats van hun hoop te stellen op God.

Jezus zegt: loze beloften veranderen nooit, vooral als ze van de man in het midden komen. Je moet dus dit spel verliezen, want wie wint heeft de Hel. Ook degenen die winnen zullen worden beoordeeld, degenen die mensen in dit spel trekken.

De steen die Jezus wierp staat voor de steen in Matteüs 21:44: Wie over die steen struikelt zal gebroken worden, en iedereen op wie die steen valt zal worden verpletterd. En ook in Lucas 20:18: Iedereen die over die steen struikelt zal gebroken worden, en iedereen op wie die steen valt zal worden verpletterd.

De steen staat hier voor Christus. Als we als gelovigen over Hem vallen door zonde, zullen we gebroken worden. Dan moeten we om Gods genade vragen. We moeten ons vernederen en vragen om ons te corrigeren. Maar als we Christus niet erkennen dan zullen we verpletterd worden.

De probleem en de oplossing staan in Spreuken 1 tot 2:15 (zie verder hieronder) Spreuken 3:1-10: Mijn zoon, vergeet mijn lessen niet, houd in je hart mijn richtlijnen vast. Ze vermeerderen de dagen van je leven, geven je vele jaren van geluk. Mogen liefde en trouw je nooit verlaten, wind ze om je hals, schrijf ze in je hart. God en de mensen zullen je genegen zijn en je zult waardering ondervinden. Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan hem bij alles wat je doet, dan baant hij voor jou de weg.

Wees niet eigenzinnig, maar heb ontzag voor de HEER en ga het kwaad uit de weg. Het zal je sterken als een medicijn, het verkwikt je lichaam. Eer de HEER met al je rijkdom, met het beste van de oogst. Graan zal je voorraadschuren vullen, je kuipen lopen over van wijn.

Spreuken 1:1-33: Hier volgen de spreuken van Salomo, zoon van David en koning van Israël. Ze bieden wijsheid en zijn een leidraad in het leven, verdiepen het inzicht en bevatten wijze lessen over recht, rechtvaardigheid en eerlijkheid. Ze vormen het ongeoefende verstand en geven de jeugd kennis en bezonnenheid. Laat wie wijs is goed naar deze spreuken luisteren en nog wijzer worden. Laat wie verstandig is meer en meer de vaardigheid verwerven deze spreuken en diepzinnigheden te begrijpen, deze woorden en scherpzinnigheden van de wijzen te doorgronden. Het begin van alle kennis is ontzag voor de HEER; een dwaas veracht de wijsheid en weigert elk onderricht.

Mijn zoon, luister naar de lessen van je vader, verwaarloos niet wat je moeder je leert. Hun lessen zijn een sierlijke krans om je hoofd, ze zijn een ketting om je hals.

Mijn zoon, als zondaars je proberen in te palmen, geef er niet aan toe. Luister niet naar hen als ze je willen overhalen met hen mee te gaan, als ze zeggen: ‘We willen bloed vergieten, we gaan onschuldigen de dood in jagen, zonder reden, we verslinden ze met huid en haar, zoals het dodenrijk de levenden verslindt, het graf de doden opslokt. Hoeveel kostbaarheden zullen we niet vinden, we vullen onze huizen met een rijke buit. Kom, sluit je bij ons aan, we zullen alles delen.’ Mijn zoon, ga niet met hen op pad, mijd de weg die zij gaan, want ze haasten zich om kwaad te doen en zijn op bloed belust. Het net wordt tevergeefs gespannen als de vogels het bespieden. Alleen hun eigen bloed zal vloeien, hun eigen leven is hun prooi. Dat is het lot van allen die uit zijn op roof, hun pad voert naar de dood.

Wijsheid roept in de straten, over de pleinen klinkt haar stem, ze laat zich horen bij de poorten, te midden van alle rumoer roept ze uit: ‘Hoe lang nog, onnozele mensen, hechten jullie aan je onvolwassenheid, willen jullie, spotters, blijven spotten, haten jullie, dwazen, kennis? Luister, neem mijn berispingen ter harte – dan stort ik mijn geest over je uit, dan laat ik je delen in mijn wijsheid. Maar toen ik je riep, wees je me af, toen ik je mijn hand bood, nam je die niet aan. Al mijn goede raad heb je in de wind geslagen, elke berisping heb je genegeerd. Daarom lach ik om je ongeluk, schater ik het uit om je ellende, wanneer ellende op je afkomt als een storm, ongeluk als een onweer over je losbarst, leed en nood je treffen.

Dan zul je me roepen, maar ik antwoord niet, je zult me zoeken, maar je vindt me niet. Want je was afkerig van mijn kennis en toonde geen ontzag voor de HEER.

Je nam mijn raad niet aan en verachtte mijn berispingen. Daarom pluk je de wrange vruchten van je plannen, je daden liggen je zwaar op de maag. Want wie onnozel is, gaat aan zijn halsstarrigheid ten onder, en zelfgenoegzaamheid brengt de dwazen om.

Maar wie naar mij luistert, zal veilig zijn, hij hoeft geen angst te hebben voor het kwaad.’

Spreuken 2:1-15: Mijn zoon, als je in acht neemt wat ik zeg, mijn richtlijnen altijd onthoudt, een open oor hebt voor mijn wijsheid, een geest die neigt naar inzicht, als je erom vraagt de dingen te begrijpen, roept om scherpzinnigheid, ernaar zoekt als was het zilver, ernaar speurt als naar een verborgen schat – dan zul je ontdekken wat ontzag voor de HEER is, dan zul je kennis van God verwerven.

Want het is de HEER die wijsheid schenkt, zijn woorden bieden kennis en inzicht. Aan wie rechtschapen is, geeft hij voorspoed, voor wie op rechte wegen gaat, is hij een schild. Hij waakt over het rechte pad en beschut de weg van wie hem trouw zijn. Als je in acht neemt wat ik zeg, zul je leren wat oprecht, eerlijk en rechtvaardig is, dan volg je altijd het juiste spoor. Want wijsheid zal je geest doordringen, je koestert je in kennis. Bedachtzaamheid zal je behoeden, inzicht houdt de wacht om je af te houden van verkeerde wegen, om je te beschermen tegen leugenaars, mannen die het rechte pad hebben verlaten, de wegen van de duisternis gaan, genieten van hun slechte daden, staan te juichen bij hun valse streken, mannen die op kromme wegen gaan en slechts een dwaalspoor volgen.

Dana: Er zijn twee dingen die mij opvielen aan de droom.

* Het eerste dat opviel, was het feit dat deze mensen als op een parade stonden te wachten. Ze wachtten tot deze schreeuwers de stad binnenkwamen en toen kenden ze ze niet. Ze hebben geen idee wie ze zijn. Ze weten alleen dat er potentieel gewin is. Ze worden boos op deze mensen omdat ze hun geld aannemen, maar toch blijven ze geld geven. Mensen stellen zomaar hun vertrouwen in mensen die ze niet kennen.

Veel gelovigen stellen hun vertrouwen in dingen en mensen en situaties in de hoop dat het beter zal worden of dat het in de eerste plaats beter voor hen zal zijn.. Maar God spreekt tot de Kerk. Hij probeert ons wakker te maken. Voor de komende tijd moeten we als Kerk, waarachtig en oprecht zijn in ons geloof en in onze wandeling met Jezus. We kunnen niet blijven spelletjes spelen. De weg is smal. En je kunt je bagage, je spullen niet meenemen, omdat ze uiteindelijk verbrand worden.

* Het andere wat opviel was toen die 2 mannen een soort verrekijker gebruikten om te zien hoe dicht ze bij de stad waren. Ze keken en dachten reeds aan waar het geld was, de winst, al de mensen die ze zouden bedriegen. Maar Jezus liep door de stad en keek niet door een soort verrekijker. Hij kwam onmiddellijk naar de vogelverschrikker en prikte erin. Hij draaide zich toen gewoon om en wachtte tot dat ding helemaal leegliep. Toen had Hij het over loze beloften en ging toen wegging. Hij wierp de steen gewoon in de lucht en ging weg. Het maakt Hem niet uit wat er gebeurt. Hij weet reeds wat er gaat gebeuren. Hij bedoelde in feite om je niet op het wereldse te focussen.

De Bijbel zegt dat je weet dat de dingen die je ziet tijdelijk zijn, de dingen die je niet ziet zijn eeuwig. Dat vers viel me te binnen toen ik zag dat Jezus die steen in de lucht gooide en weg wandelde. Hij wist wat het zou doen, hij wist dat het zou vallen en hij herinnerde ons eraan niet om te zien. God spreekt tot de Kerk en herinnert ons eraan om heilig te blijven en trouw te blijven.