De laatste zeven woorden van Jezus aan het Kruis:

Overweeg de woorden van Onze Heer als voorbereiding op de vastentijd, vooral tijdens de Goede Week.

1e WOORD: ‘Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen.’ - Lucas 23:34

De eerste woorden die Jezus sprak nadat hij aan het Kruis was genageld, waren woorden van vergeving. De timing hiervan suggereert dat Jezus verwees naar Zijn vijanden - de soldaten, degenen die Hem bespotten, geselden, martelden en aan het Kruis nagelden. Ook al herkenden zijn vijanden hem niet als de Messias, Christus toont Zijn grenzeloze mededogen.

2e WOORD: ‘Ik verzeker je: nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn.’ - Lucas 23:43

Christus zegt deze woorden tegen een man die naast Hem wordt gekruisigd. Net als het eerste woord, is zijn tweede woord dat van vergeving. God opent gul de poort naar de Hemel voor degenen die berouw tonen van hun zonden. De zondaar herkende Christus om wie Hij was. De genade van God is altijd bereid om een ​​ziel te raken en te redden, zelfs op het laatste moment.

3e WOORD: Toen Jezus zijn moeder zag staan, en bij haar de leerling van wie hij veel hield, zei hij tegen zijn moeder: ‘Dat is uw zoon,’ en daarna tegen de leerling: ‘Dat is je moeder.’ - Johannes 19:26-27

Nogmaals is Jezus voortdurend medelevend met degenen om Hem heen, en zorgt ervoor dat Zijn Moeder na Zijn dood verzorgd wordt. Maria was weduwe ten tijde van de Kruisiging. Daarom vroeg Jezus Johannes om voor haar te zorgen. Net zoals Christus Zijn Moeder aan Johannes gaf, geeft Hij Zijn Moeder Maria aan ons.

4e WOORD: In het negende uur, gaf Jezus een schreeuw en riep luid: ‘Eli, Eli, lema sabachtani?’ Dat wil zeggen: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?’ - Matteüs 27:46

Deze vier woorden werden kort voor Zijn dood uitgesproken. Jezus gaf uiting aan Zijn gevoelens van verlatenheid door het openingsvers van Psalm 22 te bidden. God legde de zonden van de hele wereld op Hem, die zwaar op de menselijkheid van Jezus drukken. Zijn andere elf Apostelen, die eenmaal aan Zijn zijde waren, zijn nergens te vinden. Maar Jezus' recitatie van Psalm 22 brengt de lezer verder in diezelfde Psalm: Ik zal uw naam bekendmaken, u loven in de kring van mijn volk. Hij veracht de zwakke niet,

verafschuwt niet wie wordt vernederd, hij wendt zijn blik niet van hem af, maar hoort zijn hulpgeroep. Overal, tot aan de einden der aarde, zal men de HEER gedenken en zich tot hem wenden.

5e WOORD: Toen wist Jezus dat alles was volbracht, en om de Schrift geheel in vervulling te laten gaan zei hij: ‘Ik heb dorst.’ - Johannes 19:28

Van Z|ijn zeven laatste woorden is dit de enige verbale uitdrukking van Zijn fysieke lijden, ook al werd Hij gegeseld, met doornen gekroond, liep Hij de kruisweg en werd Hij aan het Kruis genageld. Jezus' dorst aan het Kruis was echter meer dan een fysieke dorst; het was een dorst naar zielen voor wie de liefde Hem dwong hen te verlossen.

6e WOORD: Nadat Jezus van de zure wijn had gedronken zei hij: ‘Het is volbracht.’ - Johannes 19:30

Jezus is nog steeds bij bewustzijn nadat Hij urenlang aan het Kruis heeft gehangen. Deze uitdrukking, "Het is volbracht", betekende niet alleen dat de dood kwam, maar eerder dat Hij Zijn missie had vervuld en, omdat Hij God was, legde Hij vrijwillig Zijn leven af. Zijn prediking, wonderen en uiteindelijk Zijn aardse lijden zouden spoedig voorbij zijn. Zijn bediening en de daaruit voortvloeiende dood zouden de schuld van de zonde voor de hele mensheid betalen.

7e WOORD: En Jezus riep met luide stem: ‘Vader, in uw handen leg ik mijn geest.’ Toen hij dat gezegd had, blies hij de laatste adem uit. - Lucas 23:46

Dit zijn de allerlaatste woorden die Jezus sprak aan het Kruis. Jezus geeft vrijwillig Zijn ziel aan Zijn Hemelse Vader. Jezus is volkomen gehoorzaam geweest aan de wil van Zijn vader. Hier is het Lam van God geslacht voor onze zonden. Door hierover na te denken, en over alle laatste woorden van Jezus, kunnen we het offer van Christus aan het Kruis beter waarderen.