1/2 Zuster Maria della Croce over het Vagevuur - Christian Way

Heb je ooit nagedacht over wat ons te wachten staat na de dood? De wereld probeert ons af te leiden met duizend illusies, maar de waarheid blijft hetzelfde. Na dit leven wacht ons de eeuwigheid: Hemel of hel, redding of verdoemenis. Maar er is een derde plaats, één waar velen weinig over spreken en waar ons geloof ons over leert: het Vagevuur. Vandaag wil ik je een krachtige boodschap brengen, een oproep aan de ziel vanuit de diepste diepten van het vagevuur.

Zuster Maria Della Croce, een buitengewone mystica, ontving ongelooflijke openbaringen over de zielen die lijden terwijl ze aan het wachten waren op de Hemelse glorie. Door haar woorden uit het manuscript van het vagevuur kunnen we een glimp opvangen van deze mysterieuze en ontzagwekkende realiteit. Een ziel uit het Vagevuur zei: Ah, als je maar wist hoeveel ik lijd, bid voor mij. Ik lijd enorm, overal wordt elke vezel van mijn wezen verzwolgen door een zuiverend vuur dat brandt zonder een kwelling te verteren.

Ongeëvenaard op aarde. Oh mijn God, hoe genadig bent u. Als ik maar eerder de ernst van elke daad of elke nalatigheid had begrepen, zou ik met meer vurigheid hebben geleefd. Helaas kun je je niet voorstellen wat het vagevuur werkelijk is. Hier verlangt de ziel naar God met een overweldigend verlangen, maar wordt tegengehouden, zwevend tussen pijn en hoop, niet in staat om zijn zuivering te bespoedigen, behalve door goddelijke genade en de gebeden van de levenden.

Laten we met vrees en eerbied naar deze woorden luisteren. Als zielen onder ons konden terugkeren, zouden ze ons vertellen geen enkel moment te verspillen om het eeuwige leven veilig te stellen. Zuster Maria ontving directe boodschappen van de zielen in het vagevuur. Eéen van hen vertrouwde haar de waarheid toe over hun lijden. Het vuur van het vagevuur is een zuiverend vuur van Gods gerechtigheid en het vuur op aarde is draaglijk in vergelijking met dat van het vagevuur.

Het is slechts een schaduw vergeleken met de grote ovens van goddelijke gerechtigheid. Denk hier eens over na. Hoe vaak hebben we niet gehoord dat God liefde is en toch is Zijn liefde geen sentimentele illusie, maar een realiteit die ons tot heiligheid roept? Elke onzuiverheid moet worden verbrand voordat we Zijn aanwezigheid kunnen binnengaan. De zielen die zich op aarde niet voldoende hebben voorbereid, moeten worden gezuiverd in het vuur van goddelijke liefde.

Het vuur dat de zielen in het vagevuur omhult, is geen fysiek vuur zoals dat op aarde, maar een innerlijk vuur dat de onvolkomenheden van de ziel verteert met een lijden dat alle aardse pijn overtreft. De zielen in het vagevuur voelen het brandende verlangen naar God in zich, maar ze worden tegengehouden door hun staat van onreinheid. Dit wachten is een voortdurende kwelling omdat hun enige verlangen is om verenigd te worden met de Schepper. Eén van de meest verbazingwekkende openbaringen van zuster Maria della Croce betreft de structuur van het vagevuur.

In het grote vagevuur worden de meest schuldige zielen gevonden. Dit zijn degenen die in het leven het meest misbruik hebben gemaakt van Gods genade, die goed en kwaad kenden en toch onverschillig kozen om tot het einde in zonde te blijven. Ik bleef daar 2 jaar zonder enig teken van mijn kwellingen te kunnen geven omdat in deze regio de zielen zijn ondergedompeld in een pijnlijke stilte, ver van het Goddelijke Licht, lijdend aan een onverzadigbare dorst naar God. Hier ervaart men een innerlijk vuur.

Een vuur dat onophoudelijk brandt. Een angst die eeuwig lijkt omdat elk moment is gevuld met het berouw van God niet genoeg te hebben liefgehad. Mogen deze openbaringen onze harten openen voor de realiteit van het vagevuur en ons aansporen om op zo'n manier te leven dat we zonder uitstel Gods aanwezigheid kunnen binnengaan.

Dan is er het tweede niveau van het vagevuur, waar het lijden minder ernstig is, maar nog steeds aanzienlijk. Hier verblijft de zielen die God in het leven zochten, maar zich lieten meeslepen door hartstochten en spirituele lauwheid. Deze zielen worden gezuiverd in het vuur van de goddelijke liefde, terwijl ze het gewicht van hun tekortkomingen voelen, maar toch met een hoop die hen dichter bij het bereiken van de Hemelse Glorie brengt.

Uiteindelijk is er het Vagevuur van het Verlangen. Er is geen vuur, maar de zielen die God niet genoeg hebben liefgehad verblijven daar. Deze zielen hebben geen ernstige zonden om voor te boeten, maar hun spirituele lauwheid heeft hen niet in staat gesteld om onmiddellijk de zalige Aanschouwing te ontvangen. Hier lijden ze aan een diep, pijnlijk verlangen en eindeloos wachten, omdat hun zuivering bestaat uit een vurig verlangen naar wat ze op Aarde hebben verwaarloosd.

Het vagevuur is daarom een ​​proces van zuivering met verschillende niveaus van lijden. De zielen die in een groot spirituele lauwheid leefden of ernstige zonden hadden, hoewel ze voor hun dood beleden, worden gevonden op de plaatsen van de grootste kwelling. Hier is de zuivering intens en langdurig totdat ze klaar zijn om op te stijgen naar de Hemel. Op het tweede niveau is het lijden nog steeds groot, maar het vuur is niet zo verschrikkelijk als op het eerste.

Uiteindelijk lijden zielen in het Vagevuur van het Verlangen meer aan de afwezigheid van God dan van enige fysieke pijn en worden ze gezuiverd door hun gebrek aan vurigheid en goddelijke liefde. De zielen in het vagevuur leven in een staat van volledige overgave aan de wil van God. Ze weten dat hun redding zeker is maar het lijden dat ze doorstaan ​​is intens en onvoorstelbaar. Zuster Maria della Croce beschrijft de toestand van de zielen in het vagevuur met deze woorden: Ja ik lijd maar mijn grootste kwelling is het niet zien van de goede God. Dit is een voortdurend martelaarschap dat mij meer doet lijden dan het vuur van het vagevuur.

Deze zielen hebben niet langer de vrijheid om te handelen noch kunnen ze nieuwe genaden verdienen. Ze kunnen hun zuivering alleen met nederigheid aanvaarden terwijl ze angstig wachten op de dag dat ze eindelijk het Aangezicht van God zullen zien. De tijd in het vagevuur is niet hetzelfde als de tijd op aarde. Want de eeuwigheid volgt andere maatregelen die ons menselijk begrip te boven gaan. Sommige zielen blijven eeuwenlang in deze staat terwijl anderen in slechts een paar jaar of zelfs dagen worden gezuiverd, afhankelijk van hun leven en de gebeden en Missen die voor hen worden opgedragen.

God heeft in zijn oneindige barmhartigheid bepaald dat op bepaalde dagen van het jaar de zielen in vagevuur verlichting ontvangen. De herdenking van Allerzielen op 2 november is de belangrijkste dag omdat veel zielen worden bevrijd door de Missen en gebeden die voor hen worden opgedragen, maar dit is niet de enige gelegenheid. Zr Maria della Croce vertelt dat tijdens de grote feesten van de Kerk zoals Kerstmis, Pasen en de feesten van de H. Maagd Maria veel zielen speciale troost ontvangen.

Op de dag van de aankondiging zag ik dat de Heilige Maagd voor het eerst. Haar verschijning straalde een Onbeschrijfelijk licht uit, een Hemelse zoetheid die onze geest binnendrong als een Goddelijk Feest. Het zicht op haar vervult ons met moed, niet alleen omdat haar aanwezigheid vrede uitstraalt, maar omdat ze ons erdoorheen een diep gevoel van Gods Barmhartigheid overbrengt. Terwijl we haar zien, lijkt ons lijden te verminderen, alsof we voor een kort moment worden verlicht van de last van onze zuivering.

De H. Maagd kijkt ons aan met ogen vol liefde en begrip en in haar blik zien we de belofte van de Eeuwige zaligheid. O hoezeer verlangen we ernaar om voor altijd bij haar te zijn, maar we weten dat we nog steeds gezuiverd moeten worden voordat we kunnen genieten van de Eeuwige Aanschouwing van God. De Heilige Maagd bezoekt vaak de zielen in het vagevuur, brengt hun een straal van Hoop en spreekt voor hen ten beste voor de Troon van God. Zij is de Moeder van Barmhartigheid, altijd bereid om degenen te helpen die lijden. Het lot van de zielen in het vagevuur hangt ook van ons af.

Hun lijden kan worden verlicht door onze gebeden, onze offers en de heilige Missen die we voor hen opdragen. Als we hen vandaag gedenken, kunnen ook wij op een dag Genade ontvangen. Wanneer we wachten op de zalige Aanschouwing, moeten we daarom bewust leven, zonde vermijden en ernaar streven God lief te hebben met heel ons hart. Hoe meer we onszelf in dit leven zuiveren, hoe minder zuivering we nodig zullen hebben in het volgende leven.