10/2 Als je de Hemel wil, aanvaard je ziekte (OLVrouw van Lourdes, 11/2)

Het verhaal van Lourdes, waar LVrouw verscheen aan de H. Bernadette Soubirous, is rijk aan lessen voor ons. Eén les gaat over lijden. We zien in Lourdes twee houdingen van de Goddelijke Voorzienigheid met betrekking tot menselijk lijden, die tegenstrijdig kunnen lijken. Enerzijds is wat het meeste aandacht trekt in Lourdes dat OLVrouw medelijden heeft met mensen, hun verzoeken hoort en wonderen verricht om hen te bevrijden van pijn en ziekten waaraan ze lijden.

Ook heeft OLVrouw medelijden met zielen en om te bewijzen dat het Katholieke geloof de enige ware religie is, verricht ze vaak spirituele wonderen van bekering. Door zowel fysieke als spirituele wonderen te verrichten, laat ze zien dat ze onze Moeder is die van ons houdt en ons wil verlossen van lijden, zowel hier als in de eeuwigheid. Aan de andere kant zien we iets anders in Lourdes. Een groot aantal zieke mensen gaat naar Lourdes en keert terug zonder genezen te zijn. Waarom geneest OLVrouw sommigen en anderen niet? In feite is er een belangrijke les voor ons in de genezingen die zij niet geeft, en misschien is het grootste wonder van Lourdes juist hierin te vinden.

Voor de grote meerderheid van de mensen die lijden, is onmisbaar voor hun eigen heiliging. Daarom zijn de ziekten en problemen die zij lijden noodzakelijk. Het is door ziekten en geestelijke beproevingen dat zij zichzelf zullen heiligen. Iemand die de rol van lijden en verdriet niet begrijpt bij het teweegbrengen van onthechting, bekering en liefde voor God, begrijpt niet wat het geestelijke leven werkelijk is. De H. Franciscus van Sales pleegde te bevestigen dat lijden het achtste sacrament is.

Het is zo onmisbaar dat hij vond dat niemand gered kon worden zonder het lijden. Kardinaal Pedro Segura y Sáenz, Aartsbisschop van Burgos, die een bewonderenswaardige Spaanse katholiek was, sprak ooit over een gesprek dat hij had gehad met Paus Pius XI. Pius XI pochte tegen hem dat hij nooit ziek was geweest. De Kardinaal vertelde hem: Uwe Heiligheid heeft niet het teken van een uitverkoren Ziel. De Paus was verrast, maar Kardinaal Segura was Vastberaden.

Er was geen voorbestemde ziel die niet minstens één keer in zijn leven diep lijdt aan ziekte. Als Uwe Heiligheid nooit een gezondheidsprobleem heeft gehad, hebt u niet het teken van de uitverkorenen. Een paar dagen later kreeg Paus Pius XI een zware hartaanval. Vanuit zijn bed schreef hij een bericht aan Kardinaal segura: Uwe eminentie, nu heb ik ook het teken van de uitverkorenen. Ik ben het eens met Kardinaal Segura dat lijden, of het nu fysiek of geestelijk is, het teken van de uitverkorenen ziel is. Nu dan zou OLVrouw tegen de redding van zielen werken als ze elke ziekte zou genezen. Soms doet ze dat omdat het voor het uiteindelijke welzijn van die persoon is om van het lijden te worden verlost.

Maar normaal gesproken is het niet opportuun. Dit is de reden waarom OLVrouw, die de Moeder van barmhartigheid is, lijden toestaat voor sommige zielen omdat het onmisbaar is. Maar OLVrouw doet ook iets anders dat heel mooi is voor de zieke personen. Ze geneest niet maar ze geeft een diepe conformiteit aan de wil van God en aanvaarding van hun lijden.

Ik heb nog nooit gehoord van een persoon die naar Lourdes was geweest en die boos werd en in opstand kwam tegen God. Integendeel, mensen die daarheen gaan keren terug met een enorme berusting. Ze zijn blij dat ze naar Lourdes zijn geweest en andere mensen verder zien genezen.

Er zijn talrijke gevallen van personen die lange afstanden afleggen en bij Lourdes aankomen en getuige zijn dat andere personen veel meer lijden dan zij en een grotere behoefte hebben aan genezing. Als ze dit zien, vragen ze OLVrouw om die personen te genezen in plaats van zichzelf. Dat wil zeggen dat een persoon vrijwillig zijn lijden aanvaardt ten behoeve van een ander. En naar mijn mening is dit ook een wonder. Het is het opgeven van iemands eigen liefde voor zichzelf voor de liefde voor God en de naaste.

Dat een persoon afstand doet van menselijk egoïsme, is misschien wel het grootste wonder. Dan de genezingen van ziekten en de bekeringen in Lourdes. Er is een klooster van contemplatieve Karmelietessen die hun leven aanbieden om genade te winnen voor de genezing van lichaam en ziel voor de pelgrims die daarheen gaan. Deze nonnen vragen nooit om genezing voor zichzelf en accepteren elke ziekte in ruil voor de genezing van anderen.

Ze lijden enorm en sterven soms vroegtijdig met als enige doel van hun leven om goed te doen voor anderen. Als we om ons heen kijken naar andere mensen, naar de menselijke natuur, die verdorven is door de erfzonde, begrijpen we hoe dit soort zelfverloochening heftig in conflict is met normale menselijke belangen. Dit soort opoffering veroorzaakt afschuw voor ons menselijk egoïsme. Als we er dan over nadenken, realiseren we ons hoe het bestaan ​​van die nonnen en pelgrims die lijden voor anderen aanvaarden, op zichzelf al een wonder is, een wonder dat groter is dan de genezingen die in Lourdes worden verricht.

Het is dit soort wonder van vrijgevigheid dat de Hemel wint voor de personen die genezen zijn. Het hoofddoel van de liefde van OLVrouw, die over ons lichaam en onze ziel waakt, is om ons naar God te leiden, naar de Hemel. Dit is wat zij het meest voor ons verlangt. De grootste les van Lourdes is dan ook het accepteren van lijden, of het nu een fysieke ziekte is of een geestelijk verdriet. Als het nodig is voor onze redding, is het erg moeilijk om het kruis van lijden met berusting te dragen.

Ja, maar in zulke gevallen hebben we het Goddelijke voorbeeld van Onze Heer in de tuin van Olijven die bad: Vader, als het niet mogelijk is dat deze beker aan mij voorbijgaat zonder dat ik eruit drink, laat het dan gebeuren zoals u het wilt. Dit is de houding die we zouden moeten hebben in het licht van ons specifieke lijden. Als het niet mogelijk is om deze beker weg te nemen, niet Mijn wil, maar de Uwe geschiede, zal er een genade komen om ons te troosten, zoals de engel die kwam om onze Heer te troosten en kracht te geven.

We zouden begrip moeten hebben voor lijden, de moed, vastberadenheid en energie die nodig zijn om het onder ogen te zien en zelfs de vreugde om het te ontvangen. We zouden moeten onthouden dat lijden een teken is van de uitverkorenen. OLVrouw zal ons helpen om ons lijden onder ogen te zien, net zoals ze degenen helpt die haar hulp inroepen bij de Heer.