23/2 Miljoenen engelen staan op het punt te worden ingezet - Great Miracles Avenue

Pastor Abel in een Christelijke Conferentie in Nederland: Over het jaar 2025.

In een visioen werd ik opgetild door een onzichtbare hand en eerst was er niets, maar dan scheen een licht dat feller was dan de zon. Maar het deed geen pijn aan mijn ogen. Ik voelde mij vol vrede en het voelde alsof ik werd gedragen door iets dat groter was dan mezelf. Ik wist dat ik naar een plaats werd gebracht. Al mijn zorgen waren verdwenen en er was een absolute vrede in mijn geest. Het was alsof ik door een gordijn ging, en ik zag de Hemel of toch een rijk waar men dingen begrijpt zonder het te moeten vragen, een diepe uitleg. Ik kon muziek horen die door alles ging. Het was prachtig, vredevol en vol leven.

Alles had een doel, alles bewoog in harmonie. Ik keek omhoog en de hemel was helder, dat niet van de zon kwam, want er was geen zon of maan. Het licht werd niet minder. Er waren geen schaduwen. Ik zag een grote menigte engelen die voor mij stonden. De menigte was zo groot dat ik ze niet volledig kon zien. Ze stonden in formatie. Het waren er miljoenen, en ze stonden rij na rij. Ze waren ontelbaar en hun gewaden waren zuiver en schenen fel. Sommigen hadden een gouden gordel, anderen handen zilveren merktekens en een paar B symbolen op hun gewaden.

Maar wat me het meest trof was hun wapenrusting. Sommige enelen droegen glanzende borstplaten en schilden die op hun rug was vastgemaakt.Terwijl anderen zwaarden vasthielden die Hemels Vuur lieten zien, leken de wapens niet op instrumenten van vernietiging, maar op werktuigen van gerechtigheid en autoriteit. Ik realiseerde me toen plotseling dat ze waren verzameld voor de komst van Onze Redder Jezus Christus, ze maakten zich klaar om te worden ingezet voor de wederkomst van Christus.

Terwijl ik stond te kijken naar de machtige bijeenkomst van engelen gebeurde er iets onverwachts. Ineens veranderde het tafereel in mijn visioen. Er verscheen een enorme kalender die in de lucht zweefde. Het was niet gemaakt van papier of steen en had ook geen cijfers in inkt gedrukt. Het waren cijfers in goud gedrukt en ze schitterden. Ik keek ernaar en ik zag dat de kalender voor het jaar 2025 was. Elke maand werd duidelijk weergegeven maar iets trok mijn aandacht. Er waren maar 11 maanden. Ik telde opnieuw langzaam en zorgvuldig: januari februari maart ik ging verder met de lijst. Ik vroeg me af waarom 11 maanden, op aarde heeft elke kalender 12 maanden.

Ik wist dat er op deze plek geen fouten waren en alles perfect in orde was. Ik stapte dichterbij om meer details te lezen. Ik probeerde een verklaring te vinden en op welke datum de kalender stopte. Ik voelde een hand op mijn schouder en ik draaide me om en naast me stond een lange machtige engel. Zijn aanwezigheid straalde zowel kracht als vrede uit. De engel zei dat ik niet verder mocht kijken, dat er dingen waren die mijn begrip te boven gingen. Ze waren niet bedoeld om op dit moment te zien.

De engel maakte bekend dat de tijd om was . Er was geen geen uitstel meer. Hij liet me de staat van de wereld zien, hoe de aarde donker was geworden door zonde. Hoe haar mensen verblind waren door hun eigen verlangens. De slechtheid was een norm geworden en velen voelden het gewicht van hun daden niet meer. Het kwaad werd niet alleen beoefend maar gevierd. De engel liet me de harten zien. Mensen hadden zich van God afgekeerd en de liefde van velen was bekoeld. Ik zag visioenen aan mijn ogen voorbijgaan. Terwijl hij sprak zag ik taferelen van corruptie, niet alleen onder politici maar ook binnen onze eigen families en geliefden.

Ik zag hebzucht, geweld en bedrog. Mensen die ooit God vreesden, leefden nu alsof Hij niet bestond. Onschuldigen leden. De goddelozen werden brutaler. En sommigen die ooit de waarheid volgden, begonnen compromissen te sluiten. Er was geen angst meer voor het oordeel, alleen nog een najagen van genot. De wereld zonk dieper weg in de duisternis en was zich niet bewust dat de tijd opraakte. De engel zei dat het einde zou komen op een moment dat niemand verwachtte. Niet op de manier waarop mensen zich dat voorstelden, niet in een tijd die voor de hand leek te liggen, maar in een uur, een dag, een week of een maand wanneer ze het het minst verwachtten.

Velen zouden verrast worden, omdat ze hun leven leidden en plannen maakten voor de toekomst maakten. Ze dachten dat ze tijd hadden, maar in een oogwenk zou alles veranderen. De engel maakte duidelijk dat God geduldig was en niet wilde dat iemand verloren zou gaan, maar de tijd van wachten was bijna voorbij. Hij openbaarde me dat wanneer het laatste moment zou aanbreken, er geen tijd meer zou zijn om zich voor te bereiden. Degenen die de waarheid hadden afgewezen zouden te laat beseffen wat ze verloren hadden. Toen richtte hij zijn focus op degenen die trouw waren gebleven.

Op degenen die nog steeds vasthielden aan hun geloof, ondanks de groeiende duisternis. Hij openbaarde me dat God op hen rekende, op al hun gebeden, op al hun volharding en op al hun onwankelbare vertrouwen in Hem. Het was niet tevergeefs, hoewel de wereld hen bespotte, hoewel velen zich moe en ontmoedigd voelden, werden ze niet vergeten. De beproevingen die ze doormaakten waren niet zonder reden. Hij liet me begrijpen dat ze nu meer dan ooit vastberaden moesten zijn om met al hun kracht vast te houden aan hun geloof.

Hij openbaarde me dat hun geloof een licht was in de groeiende duisternis, dat ze zouden schijnen, zelfs toen de wereld instortte. God waakte over hen en versterkte hen, bereidde hen voor op wat komen ging, maar ze mogen niet wankelen. Ze mogen niet toestaan ​​dat angst, twijfel of vermoeidheid hen aan het wankelen brengt. De komende dagen zouden hen op de proef stellen maar ze moesten volhouden. De engel gaf mij een preek over bekering, verlossing en heiligheid. Hij vertelde mij dat dit de drie belangrijkste dingen zijn waar ik altijd over moet preken.

Toen zei hij een derde keer dat de tijd begon te dringen en dat Gods genade niet voor altijd open zou blijven. De wereld was verblind door zonde en velen leefden alsof er geen consequenties waren. Maar het laatste moment zou plotseling komen, wanneer men dit het minst verwacht. Bekering was niet alleen spijt voelen, maar zich volledig afkeren van zonde. Velen beweerden te geloven, maar bleven ongehoorzaam. Maar God eist volledige overgave, geen halfslachtige toewijding. Hij openbaarde mij dat verlossing alleen door Jezus was. De prijs was reeds betaald maar te velen verwierpen deze gave.

Er was geen tijd meer om uit te stellen. Het was tijd om te kiezen, was nu. Zonder heiligheid zou niemand de Heer zien. Gods volk moet zich afscheiden van zonde, rechtvaardig leven en wandelen in gehoorzaamheid. De wereld had haar normen verlaagd maar God was niet veranderd. Toen bracht het visioen mij terug naar mezelf. Ik wist dat sommigen zouden luisteren en de boodschap ernstig zouden nemen. Anderen zouden eraan twijfelen en het verwerpen als verbeelding, maar dat maakte niet uit. God houdt van iedereen, wees gezegend.