24/2 Als Baäl nog steeds wordt vereerd, hoe zit het dan met de offers die hij vraagt? - Niburu

Baäl is de naam van een van de bekendste Kanaänitische goden. Hij werd vereerd in grote delen van het Oude Nabije Oosten. Volgens de bijbel offerde men de eerstgeborene aan Baäl om een goede oogst of een groot gezin te garanderen.

Het volgende artikel is een bijdrage van Yvonne Besse.

Verloren in tijd.

Lieve lezers en lezeressen,

Wie is Baäl?

Ik vroeg me deze week af hoeveel geloven er nu wereldwijd zijn. Tegenwoordig is het gemakkelijk om aan antwoorden te komen en raadpleegde ik Google. Het antwoord is 4000. Een groot deel van de menselijke familie is dus gelovig. Het christendom bv. heeft 2.2 miljard aanhangers, en is verdeeld over zo’n 15 zijtakken. Hier loop je dan toch tegen de vraag aan: wie heeft het juiste geloof? Iedereen die geboren wordt binnen het geloof van zijn ouders, wordt ervan overtuigt dat zijn geloof de enige en ware is, en dat de rest van de mensheid valse goden aanbidt of in sprookjes geloofd.

Dan komt de volgende vraag: waar komen die valse goden dan vandaan als er maar één ware god bestaat? Hier geven de kleitabletten en de bijbel toch wel weer antwoordt op. De Annuaki ’s onderwerpen de mens en worden vereerd als goden en eisen een loyale aanbidding met uiteenlopende rituelen en offers. Na enige generaties is de aanbidding diepgeworteld en gaan mensen door het vuur voor hun ware god. Deze situatie is niet echt bevorderlijk voor vrede tussen volkeren. Door de eeuwen heen zien wij dat het geloof vaak een oorzaak is van een oorlog. Dit is ook weer een kenmerk van de Annuaki ‘s.

Volgens de tabletten voerden zij voor eigen vermaak oorlogen tegen elkaar en zetten daar de arme mens, die zijn god trouw was, voor in. Dit lezen we ook in de Griekse mythologie van de twaalf goden van Olympus. Om als winnaar uit de strijd te komen werden er rituelen en offers door de mensen uitgevoerd. Dit waren vaak kind offers.

Vorige week vertelde ik, dat Abraham de opdracht kreeg van Jahwe, om zijn kind te offeren. Ook Haakon een Viking koning wordt door de Godin Thorgerd aangespoord zijn zoon te offeren. Maar ja, tegenwoordig doen we daar niet meer aan. We voeren natuurlijk nog wel oorlog, maar brengen geen offers meer. Nee, vroeger wisten de mensen niet beter en hadden door bijgeloof zelf rituelen bedacht. Zoals de Vikings met hun bloedoffers aan Odin. Nee, die oude goden aanbidden we niet meer. Wij zijn modern en beschaaft en aanbidden nu een man aan een kruis die gemarteld is. Hu?

Is er wel zoveel veranderd?

Laten we eens één van die goden onder de loep nemen. Baäl is de naam van een van de bekendste Kanaänitische goden. Hij werd vereerd in grote delen van het Oude Nabije Oosten. De Bijbel maakt duidelijk dat hij ook onder de Israëlieten een populaire god was. Baäl is de god van het weer en de seizoenen. Hij draagt horens als een stier en wordt ook wel afgebeeld met bliksemschichten (net als Zeus en Thor). De aanbidding van Baäl ging gepaard met offerpraktijken. Zo lezen we in de Bijbel meerdere malen over het branden van wierrook voor Baäl (2 Kon. 23: 5, Jer. 11: 17).

Daarnaast lezen we over kinderoffers (Jeremia 19: 5). Hierbij offerde men de eerstgeborene aan Baäl om een goede oogst of een groot gezin te garanderen. Ook was tempelprostitutie een ‘normaal’ onderdeel van de aanbidding. Dit nam zowel heteroseksuele als homoseksuele vormen aan. Grote feesten voor Baäl ontaarden vaak in orgiën. Deze god hield dus wel van een beetje geweld en bloed en het liefst van kinderen. Dat hebben we ook al eerder gelezen.

Een overgebleven deel van één van de tempels van Baäl stond in de Syrische stad Palmyra. Deze tempel gold algemeen als het best bewaarde archeologische bouwwerk in Palmyra, totdat hij in de zomer van 2015 door IS met explosieven werd opgeblazen. Dit was archeologisch natuurlijk een groot verlies. Tot mijn verbazing wordt er in het jaar 2016 iets bijzonders gedaan. Op Trafalgar Square in Londen en Times Square in New York wordt in april een week lang een kopie van een oude triomfboog van de tempel van Baäl op ware grootte, geplaatst.

Lezers die bekend zijn met de boeken van Robin de Ruiter weten dat april in het teken staat van Baäl. De zogenaamde Baäldagen. Deze lopen van 1 april tot en met 5 mei. Dit zal wel toeval zijn. Waarom deze vorm van verering in de huidige tijd? Is Baäl nog steeds de god van sommige groeperingen die duidelijk ook de macht hebben om zo’n kostbaar project te laten plaatsvinden. Dit vind ik een verontrustende gedachte.

Tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen 2024 zagen wij hoe een ruiter van één van de Apocalyps paarden de vlag komt brengen. Op de achtergrond van de scene hangt een enorme stierenkop. Een verwijzing naar Baäl. Wat heeft die stierenkop voor toevoegende waarde voor de spelen? Trouwens, iedereen die de openingsceremonie heeft gezien, is getuige geweest van vele de symboliek van de Olympische goden en bijbels goden. Maar als Baäl nog steeds vereerd wordt. Hoe zit het dan met de offers die hij vraagt? Misschien moeten we daar maar niet te veel over nadenken.