24/2 De paus moet vertrekken vooraleer hij komt! Ik zag de Antichrist! - Great Miracles Avenue
Evelyn in Brazilië - een visioen: er is veel verborgen voor de ogen en kennis van mensen over de paus, maar God heeft ze door Zijn genade aan mij geopenbaard door dit visioen. Het is jammer dat dit onvermijdelijk is, zodat de antichrist zichzelf kan manifesteren aan de wereld. God heeft mij het aantal dagen laten zien dat hij nog op aarde te leven heeft en ik bid om genade om het te openbaren. De datum die ik ontving, gaat over de huidige paus. 's Avonds toen ik dit visioen had, probeerde ik mijn normale avondroutine te volgen, maar alles voelde anders, zelfs eenvoudige taken zoals lezen of koken leken ver weg, alsof ik er in lichaam was, maar mijn geest was ergens anders. Ik voelde me meer dan normaal aangetrokken tot gebed. Ik knielde naast mijn bed en sprak met God om te vragen wat er in mij gebeurde, maar er waren geen duidelijke antwoorden, alleen stilte en een gevoel dat ik moest wachten. Elke keer dat ik mijn ogen sloot, dwaalde mijn geest af naar gedachten. Die nacht werden mijn dromen vreemd, gevuld met beelden die vervaagden voordat ik hun betekenis kon begrijpen. Ik werd zwetend wakker, niet in staat om me te herinneren wat ik had gezien, maar ik wist dat ze belangrijk voor me waren. Ik bladerde door de Bijbel, en plotseling kwam er een slaap over me heen en toen ik mijn ogen opende, stond ik op een plaats, die zowel vreemd als bekend aanvoelde. Toen ik naar de torenhoge gebouwen keek wist ik dat dit het Vaticaan was, ook al was ik er nog nooit geweest. Toen ik vooruit keek, zag ik een enorme menigte die zich tot in de verte uitstrekte. Mensen stonden schouder aan schouder gekleed in donkere kleding. Het was duidelijk dat hun gezichten vol verdriet waren en sommigen hielden kaarsen vast. Terwijl anderen hun handen in stil gebed vouwden Ze waren verdrietig, hoewel ik niet wist waarom ze rouwden. Ik keek in alle richtingen om te proberen te begrijpen wat er gebeurde. Het waren niet zomaar een paar honderd mensen, maar het waren miljoenen mensen, maar ondanks hun grote aantal was er geen enkel geluid, behalve zacht gesnik en gefluister. De hele plaats voelde zwaar aan van een verlies. Overal waar ik keek waren mensen gekleed in het zwart: mannen, vrouwen en zelfs kinderen. Het was alsof de hele wereld was verzameld voor een begrafenis. Ik liep naar een man met gebogen hoofd en vroeg zachtjes wie er was overleden. Hij antwoordde niet en zijn ogen bleven op de grond gericht.

Hun stilte was niet alleen van verdriet, het voelde opzettelijk, alsof ze allen iets wisten. Maar ik wist niet wat omdat ze weigerden het te zeggen. Ik liep door de menigte nog steeds op zoek naar antwoorden. Niemand keek op, niemand sprak en niemand herkende mijn aanwezigheid. Terwijl ik daar stond voelde ik me verloren en klaar om het op te geven. Iets in de verte trok mijn aandacht. Het was een enorm billboard. Langzaam baande ik een weg door de menigt. Bij het billboard gekomen keek ik omhoog en zag de afbeelding van paus Franciscus. Zijn gezicht was groot en hij was gekleed in zijn gebruikelijke witte gewaden en ik kon vreemde taferelen op het billboard zien. Ik zag een aantal angstaanjagende wezens, als demonen, die hem wegsleepten. Toen werden mijn ogen verplaatst naar de woorden onder dit tafereel. De letters waren vetgedrukt en zwart en ze waren onmogelijk om te missen. De boodschap was kort: hij heeft nog minder dan 33 dagen over. Ik las de woorden opnieuw om er zeker van te zijn dat ik ze me niet inbeeldde: 33 dagen over. Wat betekende dat en heeft dat betrekking op die angstaanjagende demonen die hem wegtrokken? Waar brachten ze de paus naartoe? Waarom was niemand in de buurt bezorgd over de boodschap op het billboard? Toen veranderde plotseling alles. Bij al die miljoenen mensen die daar verzameld waren, waarschijnlijk rouwend om paus Franciscus, was hun uiterlijk en alles aan hen was compleet veranderd. Er was geen rouw en verdriet meer. In plaats daarvan droegen ze allemaal witte kleding. En ze juichten iemand toe. De nieuwe persoon die ze toejuichten had de kleding van paus Franciscus gedragen en op het billboard zag ik dit geschreven: nieuwe paus, valse Messias, Antichrist. Plotseling loste het visioen in een oogwenk op. Alles verdween in een mist. Ik voelde me gewichtloos terwijl ik werd teruggetrokken door een tunnel van duisternis. Toen net zo plotseling als het was begonnen, was het over. Ik deed mijn ogen open en ik bevond me weer in bed.