2/2 Ik word helemaal verpletterd - Valentina Papagna

Vandaag, tijdens de Heilige Mis, zei onze Heer Jezus: Valentina, Ik wil dat je geknield blijft, zolang je kunt, om Mij te troosten. Weet je hoezeer Ik word verpletterd als de Heilige Communie wordt uitgedeeld? Ze komen niet alleen als een toevallig aantal naar Mij toe, maar ze komen ook onboetvaardig. Alleen sommige mensen zijn berouwvol in hun hart, maar anderen komen heel nonchalant vol onbeleden zonden. Ze verpletteren Mij helemaal. Je weet niet hoe Ik daaronder lijd. Bid voor hen en breng eerherstel voor hen, want ze beledigen Mij echt zo erg.

Ik geef Mijn Bisschoppen en Mijn Priesters de schuld dat ze de waarheid niet tegen mensen spreken, hen niet vertellen en hen niet leren over berouw en eerbied in de Kerk. Mijn Eucharistie heeft geen waarde meer. Ze verpletteren Mij volledig - dit is in elke Kerk.

Het is heel nonchalant. Ze eren en waarderen Mijn Heilige Lichaam niet meer.

Onze Heer was erg, erg overstuur en Hij vroeg me om te knielen en alle overtredingen te herstellen. 

Uit: Communie ontvangen op de tong en geknield - 17/11/2009 - Curie - Bureau voor de Liturgische Vieringen van de Paus nrs.1-6 

Heilige Thomas van Aquino verwijst ook naar het gebruik om de heilige Communie slechts op de tong te ontvangen. Hij bevestigt dat het aanraken van het Lichaam des Heren alleen gepast is voor de gewijde priester.

Daarom schrijft hij om verschillende redenen, waaronder de Doctor Angelicus het respect voor het sacrament aanhaalt: “. . . uit eerbied voor dit Sacrament raakt niets het aan, behalve wat is gewijd; vandaar dat de corporale en de kelk zijn gewijd, evenals de handen van de priester, voor het aanraken van dit Sacrament. Daarom is het niet geoorloofd dat iemand anders het aanraakt, behalve uit noodzaak, bijvoorbeeld als het op de grond zou vallen, of anders in een ander dringend geval.” 

De motivatie voor de heilige Communie op de tong is tweeledig: a) ten eerste, om zoveel mogelijk het laten vallen van eucharistische partikels te voorkomen; b) ten tweede, om onder de gelovigen de devotie te laten groeien voor de werkelijke tegenwoordigheid van Christus in het sacrament van de Eucharistie. 

Door de eeuwen heeft de Kerk het moment van de heilige Communie altijd gekenmerkt met heiligheid en het grootste respect, waarbij zij zichzelf voortdurend noopte om naar beste vermogen externe tekenen te ontwikkelen die het begrip van dit grote sacramentele mysterie zouden bevorderen. In haar liefdevolle en pastorale zorg heeft de Kerk ervoor gezorgd dat de gelovigen de heilige Communie ontvangen met de juiste innerlijke gesteltenissen, waaronder de gesteltenis die duidelijk maakt dat de gelovigen de werkelijke tegenwoordigheid van Hem die zij moeten ontvangen begrijpen en beschouwen. 

De Westerse Kerk heeft bepaald dat knielen een van de tekenen van devotie is die geschikt is voor communicanten. Een gevierd gezegde van heilige Augustinus, geciteerd door paus Benedictus XVI in n. 66 van zijn Exhortatie Sacramentum Caritatis, ("Sacrament van Liefde"), leert: "Niemand eet dit vlees zonder het eerst te aanbidden; we zouden zondigen door het niet te aanbidden”. Knielen duidt aan en bevordert de aanbidding die nodig is voordat de eucharistische Christus wordt ontvangen.

Vanuit dit perspectief verzekerde de toenmalige kardinaal Ratzinger dat: "Communie bereikt pas zijn ware diepte wanneer het wordt ondersteund en omgeven door aanbidding." Om deze reden stelde kardinaal Ratzinger dat "de praktijk van knielen voor de heilige Communie heeft een eeuwenoude traditie in zijn voordeel, en het is een bijzonder expressief teken van aanbidding, volledig passend in het licht van het ware, reële en substantiële aanwezigheid van Onze Lieve Heer Jezus Christus onder de gewijde gedaanten” 

Johannes Paulus II, in zijn laatste encycliek, Ecclesia de Eucharistia ("De Kerk leeft van de Eucharistie"), schreef in nr. 61: “Door aan de Eucharistie alle belang toe te kennen die zij verdient en door met grote aandacht ervoor te waken niets van haar dimensie of aanspraak af te doen, tonen wij dat wij ons werkelijk bewust zijn van de grootheid van deze gave. Een ononderbroken overlevering nodigt ons daartoe uit, die vanaf de eerste eeuwen getuigt van de waakzaamheid van de christelijke gemeente met betrekking tot het bewaren van deze 'schat'.

Gedreven door de liefde bekommert de Kerk zich erom het geloof in het mysterie van de Eucharistie en de betreffende leer aan de volgende christelijke generaties door te geven, zonder daarvan ook maar één fragment op te geven. Er bestaat geenszins het gevaar in de zorg voor dit mysterie te overdrijven, aangezien 'in dit sacrament het hele geheim van ons heil is samengevat'.”

In continuïteit met de leer van zijn voorganger, te beginnen met de plechtigheid van Corpus Christi in het jaar 2008, begon de Heilige Vader, Benedictus XVI, het lichaam van de Heer aan de gelovigen uit te reiken door het rechtstreeks op de tong van de gelovigen te leggen terwijl ze geknield blijven.