Wanneer ik mijn boodschappen meedeel

Bijna al mijn spirituele manifestaties waren een "echte" ervaring. In het begin was dit allemaal nieuw voor mij. Vandaag de dag kan ik begrijpen waarom God mij toeliet om door de Vallei van de Schaduw des Doods te reizen, zodat ik de wereld van spiritualiteit uit de eerste hand zou leren kennen, die was dan het sterfelijke leven. Ik was me er niet van bewust en wist ook niet dat deze spirituele reizen lessen waren die ik van de almachtige God kreeg om mee te delen in mijn Missie voor toekomstige gebeurtenissen. Terwijl ik elke stap voorwaarts zette in Zijn dienst en leerde dat wanneer ik met duizenden Gods kinderen dit zou delen, dit uit mijn hart zou komen van geleerde lessen.

Wanneer ik de kans krijg en word uitgenodigd om te spreken op conferenties of andere manieren, spreek ik vanuit mijn hart met overtuiging en waarheidsgetrouwheid. Wanneer ik dingen meedeel, is het God die door mij spreekt. Ik kan er nooit de eer voor opstrijken. Alles is echt en niets komt voort uit ego of trots. Ik kreeg de opdracht om alleen naar God te luisteren. Daarom luister ik zelden naar andere uitverkoren mannen en vrouwen van God om Zijn Boodschap met de wereld te delen. 

De komst van het Nieuwe Jeruzalem:

In 1982 werd ik ziek en kon ik niet stoppen met overgeven en had ik hoge koorts. Ik wist dat ik ziek was, maar ik wist niet wat ik qua gezondheid doormaakte. Het was na Vietnam en ik had de diagnose PTSS gekregen. Ik ging naar het Audrey Murphy VA Hospital in San Antonio, Texas. Ik werd er bijna uitgegooid toen ik vulgaire namen kreeg vanwege mijn diensttijd in Vietnam, Thailand, Laos en Cambodja. Ze diagnosticeerden me met een lichte griep en noemden me een "huilbaby". Ik was ontmoedigd omdat ik alles wat ik had had gegeven aan mijn land, waar ik heel veel van hou. Die nacht kon ik niet slapen en had ik hevige rillingen en hoofdpijn.

De volgende ochtend ging ik naar mijn vaste arts in zijn kliniek in San Antonio, Texas. Hij keek me meteen aan en vertelde me dat ik doodging. Ik had geen idee. Hij stuurde me per ambulance naar het Metropolitan Hospital in San Antonio. De verplegers wachtten op me omdat ik zoveel koorts had. Toen ze me naar binnen haastten, dompelden ze me onder in een bak met puur koud ijswater. De artsen en verpleegsters gaven me zeer hoge doses medicijnen om mijn ziekte te bestrijden. Het bleek dat beide nieren weg waren, ik was extreem uitgedroogd en de rest van mijn lichaam begon het te begeven. Ik had geen idee wat er gebeurde en ik hoorde de stemmen van de artsen zeggen dat ze niet wisten of ik het tot de ochtend zou overleven.

Op dat moment begon ik net aan mijn spirituele reis in dienst van God. Vroeger predikte ik tegen duizenden dat Jezus onze Heer en Redder was en dat we geen reden hadden om bang te zijn om te sterven. Ik had eerder een verlichting van het geweten ondergaan en gepredikt dat ik niet bang hoefde te zijn om te sterven. Maar ik was niet bekend met geestelijke oorlogsvoering en Satan wilde me vernietigen. Angst begon mijn geest over te nemen en ik was bang om te sterven.

Uiteindelijk gaf ik het na een paar uur op en liet het los. Ik bad een eenvoudige akte ven berouw, een Weesgegroet en andere eenvoudige krachtige gebeden.

Ik ervoer mijn ziel uit mijn lichaam stromen en ging door een donkerrode tunnel. Ik zag Romeinse soldaten naar me kijken en ze draaiden zich om en lieten me doorlopen. Ik zei tegen mezelf... "Oh... Oh... waar heb ik het mis gehad." Ik kwam in een enorme, grote rode grot. Angst overviel me en me werd verteld om naar beneden te kijken. Op het zand had iemand de naam JEZUS geschreven en vrede kwam tot mij. Terwijl ik verderging, was ik getuige van de verschrikkelijke verdoemenis van zielen in de Hel. Opnieuw overviel me angst en me werd verteld om naar de zijkant van een klif te kijken, en ik zag de naam JEZUS, en vrede kwam weer over me. Ik was toen getuige van de grote strijd die in de toekomst zou plaatsvinden tussen goed en kwaad. Er kwam zoveel bloed omhoog en bedekte bijna degenen in de strijd.

Ik huilde en riep de naam JEZUS. In een oogwenk stond ik in een heel mooie vallei en Jezus stond voor me en Hij vertelde me om Hem te vertrouwen en dat Hij van me hield en me geen zorgen te maken. Ik kon Zijn stem horen, maar Zijn lippen bewogen niet. Hij zei dat ik omhoog moest kijken en ik zag deze prachtige Stad gemaakt van kristal. Het was zo mooi en onbeschrijfelijk om uit te drukken wat mij werd getoond. Hij vertelde me toen dat dit het Nieuwe Jeruzalem was waar Hij zou regeren. Hij strekte Zijn hand naar me uit en zei dat ik mijn hand moest uitsteken. Dat deed ik en de stad kromp tot de grootte van een walnoot. Hij nam toen deze Stad van Kristal en legde het op mijn hand. (verder in volgende overweging)

 “Mijn volk gaat ten onder vanwege hun gebrek aan kennis” 

Tot slot

Mijn vrienden, ik zou jullie graag willen uitnodigen om deel uit te maken van onze Heilige Familie Katholieke Apostolische Gemeenschap. Als de Heer je heeft gezegend via deze boodschappen en overweging of onze website, overweeg dan een liefdadigheidsbijdrage aan deze bediening om ervoor te zorgen dat we zoveel mogelijk mensen kunnen blijven bereiken.

We hebben je gebeden en mogelijk je financiële steun nodig om de Missie die ons werd gegeven te volbrengen. Als je niet kunt helpen, maak je dan geen zorgen. Houd ons gewoon in je gebeden en word een deel van onze kostbare gemeenschap van gelovigen.

God zegene je.

John Martinez, Jr.