13/3 Hoge dosering vitamine D kan MS afremmen - Niburu

Je kunt vitamine D3 de meest gedemoniseerde vitamine op aarde noemen en naar blijkt is dit niet zomaar.
Iedere keer worden nieuwe eigenschappen ontdekt, zoals nu in het afremmen van een ziekte als MS.
Uit een nieuw klinisch onderzoek is gebleken dat hoge doses vitamine D de progressie van een neurologische aandoening die bekend staat als het klinisch geïsoleerd syndroom (CIS) aanzienlijk kan vertragen. Het is een aandoening die op multiple sclerose (MS) kan lijken en aan MS vooraf kan gaan.

Zowel MS als CIS worden veroorzaakt door ontsteking en schade aan het centrale zenuwstelsel, met name de hersenen en het ruggenmerg.

Clinically isolated syndrome (CIS) betekent dat iemand 1 keer een aanval krijgt met klachten die lijken op MS, multiple sclerose. Je hebt dan bijvoorbeeld last van loopproblemen, gevoelsstoornissen, blaasklachten of oogproblemen. Deze klachten duren vaak 1 of meer dagen.

Bij MS valt het immuunsysteem ten onrechte de myelineschede aan, de beschermende laag die zenuwvezels omhult, wat leidt tot communicatieproblemen tussen de hersenen en de rest van het lichaam.

Op dit moment is er voor beide aandoeningen geen genezing mogelijk.

Het effect van vitamine D op CIS

Het onderzoek, dat werd uitgevoerd in 36 MS-centra in Frankrijk, was gericht op het evalueren van de effecten van vitamine D-suppletie op patiënten die vroege tekenen van de ziekte vertonen.

Het dubbelblinde, gerandomiseerde, placebogecontroleerde onderzoek, dat onlangs is gepubliceerd in JAMA Network, deed mee met 303 deelnemers tussen 18 en 55 jaar met een laag vitamine D-gehalte en MRI-resultaten die kenmerkend zijn voor CIS, een aandoening die vaak voorafgaat aan MS.

CIS wordt gekenmerkt door een enkele episode van neurologische symptomen die minstens 24 uur duren. Deze kunnen bestaan uit gezichtsproblemen, gevoelloosheid/tintelingen, zwakte, coördinatieproblemen en blaas/darmproblemen.

De patiënten werden gedurende 24 maanden elke twee weken behandeld met 100.000 internationale eenheden vitamine D of een placebo.

De primaire uitkomst die werd gemeten was het optreden van ziekteactiviteit, gedefinieerd als ofwel een terugval van de symptomen of nieuwe zenuwschade aangetoond op een MRI-scan.

Uit de bevindingen bleek dat slechts 60,3 procent van de deelnemers die vitamine D kregen een terugval van de symptomen of nieuwe zenuwbeschadigingen op MRI vertoonden, vergeleken met 74,1 procent van de deelnemers die een placebo kregen.

Ook was de gemiddelde tijd tussen het optreden van terugvallen of het optreden van verdere laesies langer bij degenen die vitamine D innamen: 432 dagen tegenover 224 dagen bij degenen die een placebo kregen.

De onderzoekers zagen vooral een vermindering van het aantal gedetecteerde zenuwlaesies. Er was geen significant verschil in het aantal terugvallen tussen de twee groepen, wat betekent dat vitamine D niet voorkomt dat de symptomen terugkeren.

Deze resultaten maken hooggedoseerde vitamine D een kandidaat voor verdere studies die deze therapie evalueren in de therapeutische strategie voor de behandeling van MS, aldus de auteurs van de studie.

Vitamine D oefent zijn effecten voornamelijk uit door het immuunsysteem te kalmeren. Het beïnvloedt de activiteit van immuuncellen en vermindert ontstekingen in het centrale zenuwstelsel, wat mogelijk de neuroprotectie en de hergroei van myeline bevordert, vetweefsel dat wordt vernietigd bij CIS en MS.

De onderzoekers merkten op dat ernstige bijwerkingen laag en vergelijkbaar waren tussen beide groepen, zonder significante bijwerkingen die direct gerelateerd waren aan de vitamine D-behandeling.

Deze bevindingen zijn veelbelovend voor interventies met een laag risico die mogelijk het verloop van de ziekte kunnen veranderen, vertelde dr. Patricia K. Coyle, directeur van het MS Comprehensive Care Center in Stony Brook Medicine, aan The Epoch Times.

“Dit is een onderzoek waarbij gekeken werd naar orale vitamine D-therapie in hoge doses bij MS met een eerste aanval, zeer vroege recidief MS, en het toonde een afname van de schade aan het centrale zenuwstelsel,” zei ze. “Dit zou de weg vrijmaken om te zeggen dat dit mogelijk een behandeling zou kunnen zijn, een waardevolle behandeling.”

Als je vitamine D neemt, “neem je meer calcium op”. De zorg is dat iemand mogelijk een abnormaal hoog calciumgehalte in het bloed ontwikkelt en de complicaties die daarmee gepaard gaan - zoals nierstenen, maag-darmstoornissen en hartproblemen - die allemaal gebaseerd zijn op het hebben van een giftig, zeer hoog calciumgehalte dat in het bloed kan worden gemeten, voegde ze eraan toe.

“Ze zagen in het onderzoek geen directe calciumgerelateerde toxiciteit, wat suggereert dat dit specifieke cohort, met de hoge dosis orale vitamine D, het heel goed verdroeg,” zei Coyle. “Dit suggereert dat het vrij veilig was.”

Ze benadrukte dat vooral mensen die in regio's wonen waar de toegang tot conventionele MS-behandeling beperkt is, hier baat bij zouden kunnen hebben.

Conventionele medicijnen tegen MS bestrijden de ziekte door ontstekingen of bepaalde immuuncellen te blokkeren zodat ze geen verdere schade kunnen aanrichten. 

Veel mensen halen “Vitamine D” en “Vitamine D3” door elkaar. Het zit zo: “Vitamine D” is de algemene term voor zowel D2 als D3. Maar D3 is de vorm die je lichaam effectiever gebruikt en daarom is het voor de meeste mensen de beste optie als het gaat om supplementen.

Nu is vitamine D3 overal te krijgen, maar als je echt hoge doseringen dan zijn die te vinden bij onze sponsor in de vorm van capsules of van krachtige druppels.