17/5 De verborgen profetie vervuld in de boodschappen van Zalige Carlo Acutis en Paus Leo XIV - Virgin Mary Prophecies

Dit is geen toeval, maar Gods plan. De heiligverklaring van Carlo werd uitgesteld door het overlijden van Benedictus, maar nu met de nieuwe Paus zal hij waarshijnlijk als eerste heilig verklaard worden onder het pontificaat van de nieuwe Paus. Er zijn drie punten van een diepe verbondenheid van Carlo Acutis en Paus Leo XIV.

In de ongepubliceerde nota’s van Carlo Acutis schrijft de jonge Heilige met spirituele intuïtie: de beste manier om zich tot God te richten is stilte. De stilte van de eeuwigheid. Stilte van het wachten. Stilte van liefde. God is de waarheid. Er zijn geen woorden voor nodig, het drukt zichzelf uit. Door zichzelf openbaart het elke waarheid. De stem van de mens is hard, het is arrogant, het is trots, het is ongeduldig, het is aanmatigend, het is gewelddadig, het is onhandelbaar. Gewoon worden aan Gods stem is een grote genade. Het betekent letten op de waarheid.

Voor Carlo was stilte niet alleen het ontbreken van geluid, maar een heilige ruimte waarin Gods stem uiteindelijk kan gehoord worden zonder storing. Carlo nodig ons ook uit actief te reageren op deze Goddelijke communicatie. We moeten ons ervan overtuigen dat God altijd met ons gecommuniceerd heeft en altijd met ons in contact wil zijn. In contact treden is eenvoudig, bijna instinctief. We moeten gewoon luisteren en spreken op het juiste moment, en niet onderbreken.

Het is in dialoog treden, converseren, aanwezig en beschikbaar zijn. Deze woorden vinden een verbazingwekkende weerklank in de toespraak van Paus Leo XIV aan het college van Kardinalen op 10/5/2025: Het is aan ons om ons volgzame luisteraars te maken van zijn stem en trouwe dienaars van Zijn heilsplannen, waarbij we ons herinneren dat God zichzelf graag meedeelt, meer dan in het gebrul van donder en aardbeving, in het “gefluister van een zachte bries” of, zoals sommigen het vertalen, in een “subtiele stem van stilte”.

Dit is de belangrijke ontmoeting, die we niet mogen missen en die het hele heilige Volk van God, dat aan ons is toevertrouwd, moet opvoeden en begeleiden. Deze samenhang van gedachten is niet toevallig. Het lijkt erop dat Carlo en Paus Leo met één stem spreken en de gelovigen oproepen om een contemplatieve dimensie te herontdekken dat vaak vergeten wordt in de drukte van het hedendaags leven. Reeds in 1985 nodigde de Koningin van Vrede in Medjugorje de gelovigen uit stilte te cultiveren als een bevoorrechte weg om God te ontmoeten.

Zo wordt stilte niet alleen een methode van gebed, maar een profetie voor onze tijd, een tegengif tegen de chaos van prikkels en geluiden die deze hedendaagse maatschappij kenmerken. In een tijdperk waarin technologie voortdurend bestookt met informatie en berichten, krijgt stilte een revolutionaire waarde. En juist op het vlak van technologie ontstaat het tweede, buitengewone contactpunt tussen Carlo Acutis en Paus Leo XIV. Carlo, vaak omschreven als de beschermheilige van het internet, vertegenwoordigt een baanbrekend model van hoe geloof de digitale wereld kan omarmen zonder erdoor overweldigd te worden.

Deze tiener uit de jaren 90, die opgroeide aan het begin van het internettijdperk, begreep met ongelooflijke vooruitziendheid het evangeliserende potentieel van het web. Carlo demoniseerde technologie niet, integendeel, hij zag het als een krachtig instrument dat in dienst van God kon worden gebruikt. Met zijn autodidactische computervaardigheden creëerde hij een website om alle eucharistische wonderen ter wereld te catalogiseren, ervan overtuigd dat deze digitale documentatie veel mensen zou kunnen helpen om het Katholieke geloof te benaderen.

Hij gebruikte zijn technologische talenten niet om zichzelf te verheerlijken, maar om God te verheerlijken. Hij speelde videogames zoals elke tiener, maar wist een gezonde balans te vinden door te stellen dat technologie de mens moet dienen, niet de mens - de technologie. Deze evenwichtige en constructieve visie op technologie vindt een perfecte overeenkomst met de benadering van Paus Leo XIV.

Vanaf de eerste dagen van zijn pontificaat heeft de nieuwe Paus bijzondere aandacht besteed aan technologische ethiek, in het bijzonder aan de uitdagingen die kunstmatige intelligentie (AI) met zich meebrengt. In een van zijn toespraken stelde hij duidelijk: "Ik denk in het bijzonder aan kunstmatige intelligentie met zijn immense potentieel, dat echter verantwoordelijkheid en onderscheidingsvermogen vereist om de middelen in te zetten ten goede van iedereen, zodat ze voordelen voor de mensheid kunnen opleveren."

Zijn houding ten opzichte van nieuwe technologieën is er niet één van afwijzing of angst, maar van dialoog en constructieve betrokkenheid, waarbij hij het belang erkent van het brengen van het evangelie, ook in deze nieuwe ruimtes van menselijke communicatie. Velen vrezen dat technologie en AI instrumenten van controle en dehumanisering kunnen zijn. Sommigen gaan zelfs zo ver dat ze deze in verband brengen met de figuur van de Antichrist en met het merkteken van het beest, zoals beschreven in de Apocalyps.

Het gecombineerde getuigenis van Carlo en Paus Leo biedt een alternatief perspectief. Technologie kan, net als elke menselijke creatie, gericht zijn op het goede of het kwade, afhankelijk van de intentie van degenen die haar gebruiken. Een derde centraal aanspreekpunt is hun aandacht voor de armen en gemarginaliseerden. Carlo Acutis koos er bewust voor om degenen die in de marge leefden te benaderen. Hij bezocht gaarkeukens voor de armen en besteedde tijd aan de daklozen van Milaan, waarbij hij hen niet alleen materiële hulp bood, maar ook aandachtig luisterde en oprechte vriendschap.

Voor hem was geloof geen privé-toevluchtsoord, maar een stimulans tot concrete actie in de wereld. Zo verklaarde Paus Leo XIV in zijn eerste toespraak als Paus krachtig dat we het lijden van de armen en gemarginaliseerden niet kunnen negeren. In directe en gepassioneerde taal riep hij de Kerk op tot haar missie van sociale rechtvaardigheid en nodigde haar uit om degenen die in moeilijkheden leven, zowel materieel als spiritueel, nooit te vergeten en Christelijke liefde in praktijk te brengen door middel van acties die het leven van de meest kwetsbaren concreet verbeteren.

Carlo en Paus Leo XIV hebben beiden de centrale rol begrepen van de voorkeursoptie voor de armen in de boodschap van het evangelie. Het gaat niet alleen om welzijn, maar om een ​​visie op de Kerk als een gemeenschap die het lijden van de laatsten op zich neemt en in hen het gelaat van Christus zelf ziet. Er is een verwevenheid van toevalligheden die de band tussen Carlo en Paus Leo XIV de contouren aanneemt van een voorzienig plan. Bij het herlezen van Carlo's geschiedenis komt een detail naar voren dat je sprakeloos maakt.

De middelbare school die hij bezocht ten tijde van zijn dood heette Leo XIII, de directe voorganger van onze Paus. En we weten dat de zalige Carlo zijn lijden had opgeofferd voor de Paus en voor de Kerk. De leukemie die hem op 15-jarige leeftijd trof en zijn jonge leven vroegtijdig beëindigde, werd voor hem een ​​gelegenheid tot spirituele offerande ten behoeve van het pausdom. Hij kon zich zeker niet voorstellen dat hij bijna 20 jaar na zijn dood de eerste heilige zou worden die heilig verklaard werd door een Paus die de naam van zijn school draagt.