9/6 Over Trump - Great Miracles Avenue
man in de VS - straatprediker: Ik bevond me op een plaats die heel donker en heel heet was. Ik voelde de hitte. Ik rook een heel nare geur van dode dingen en vuur. Ik hoorde mensen schreeuwen. Velen schreeuwden. Het geluid was te veel voor mijn oren. Ik zag overal vuur. Het vuur leefde. Het was overal. Mensen zaten in het vuur, maar ze gingen niet dood. Ze voelden elk moment pijn. Ik zag mannen en vrouwen. Sommigen waren geketend, anderen lagen in kuilen. In het visioen zag ik demonen bij de mensen in het vuur. De demonen waren heel lelijk. Ze hadden haat in hun gezicht, ook al brandden ze, maar ze lachten in pijn en woede.

Ze genoten van het lijden. Ik zag mensen huilen. Ik hoorde veel zielen schreeuwen: help me, ik zal me nu bekeren. Ik zal nu Jezus volgen, maar niemand hielp hen. Niemand hoorde hun gehuil. Ik zag een vrouw, ze schreeuwde. Ik gebruikte mijn schoonheid om mannen te laten vallen. Kijk nu naar mij. Haar gezicht brandde, maar ze kon niet sterven. Ik zag mannen die geld stalen, ze waren geketend en het vuur verbrandde hen. Ik zag mannen die doodden, ze werden steeds weer verscheurd, hun vlees kwam terug en scheurde opnieuw, ze voelden elke pijn die ik voelde. Ik huilde en zei: "Heer, neem me alstublieft mee."

Toen hoorde ik een stem, die zei: "Je moet dit zien en het vertellen." Ik was bang, maar ik zei: "Heer, wie zal mij geloven?" De stem zei: "Wees niet bang, je moet spreken." Toen werd ik naar een andere plek gebracht. Het was dieper, de hitte was sterker, het geschreeuw was luider. Ik zag een grote put. Ik zag een klein bordje met een inscriptie 'misdrijf verkrachter'. In de put waren veel mannen. Ik zag ook vrouwen, maar er waren meer mannen. De put was erg diep, maar ik kon hun stemmen horen kreunen van de pijn.

Ik kon hun gezichten niet zien. Ze waren gescheiden van andere zielen in de Hel. Het leek alsof ze meer veroordeeld waren dan de anderen. Terwijl ik daar stond, voelde ik me ongemakkelijker dan op de andere plaats waar ik was geweest. Ik moest daar veel langer blijven staan, langer dan op welke andere plaats dan ook waar ik eerder was geweest. Het was alsof ik op iemand wachtte. En uit de put werden mensen op en neer gegooid. Het was alsof ze op en neer stuiterden. Eerst werden ze langzaam gegooid, maar na een tijdje werden ze sneller gegooid.

Plotseling werd één man omhoog gegooid en alles bevroor deze keer toen hij werd gebracht. Hij hing in de lucht en zijn gezicht was duidelijk voor mij. Hij was aan een ketting gelegd. Er was overal vuur op hem. Hij huilde heel hard. Ik keek en ik herkende zijn gezicht. Het Jeffrey Epstein, de rijke man die slechte dingen deed met veel jonge meisjes. Hij huilde. Hij was niet meer trots, hij was niet meer rijk, hij was niet meer machti, hij was klein als stof. Hij schreeuwde en ik hoorde hem duidelijk zeggen: "ik had het mis, ik was slecht, ik heb veel levens verwoest, ik dacht dat geld me kon redden, ik dacht dat mijn vrienden in hoge plaatsen me konden helpen, maar kijk me nu eens aan, ik ben in de hel, ik kan niet ontsnappen.“

Hij schreeuwde en huilde. Hij stond op het punt om weer iets te zeggen, maar het was alsof zijn woorden er niet uitkwam. Hij worstelde om te spreken. Toen zag ik een sterk licht door hem heen dringen van boven. Het schudde hem alsof hij werd geëlektrocuteerd door een sterke kracht. Toen niesde hij twee keer en toen voelde het alsof hij de put in ging. Hij weigerde deze keer te spreken, maar de kracht van het licht werd sterk. Dit was erger dan de pijn van het brandende vuur. Hij veranderde zijn taal, maar ik werd duidelijk gemaakt, ook al wist ik niet welke taal het was, hij zei: "Trump heeft me zo gemaakt, Trump heeft me zo gemaakt."

Hij bleef herhalen dat Trump hem zo maakte, Trump heeft mij zo gemaakt. Dit was wat ik hem wilde vragen, maar ik had geen macht om te spreken. Ik kon alleen in mijn geest tegen mezelf spreken. Ik had het gevoel dat iemand hem ondervroeg zodat hij kon bekennen, maar ik zag de persoon die hem ondervroeg niet. Toen zei Jeffrey: "Hij heeft me gemaakt tot wie ik ben. Hij duwde me omhoog om te doen wat ik deed. We zaten in dezelfde kring. Hij was aanwezig in al mijn wegen. Hij introduceerde me bij prachtige slachtoffers. We lieten de onschuldigen schuldig maken. Hij gaf macht en ik gaf implementaties. Hij zette me in.

Ze namen mijn leven toen ik het niet langer kon volhouden. Ik hoorde over Jezus in de gevangenis, maar net toen ik me wilde overgeven, namen ze mijn leven. Toen zei hij: "Zeg ze, vertel Amerika, vertel ze dat ze zich moeten bekeren, vertel ze dat ze Jezus moeten volgen. Alleen Jezus kan je redden. Ik zie hem nu, Hij is het licht, Hij is de waarheid, maar ik kan hem niet bereiken, het is te laat voor mij."

Hij huilde, zijn stem was vol pijn, hij bleef maar roepen: "Bekeer je, bekeer je, vertel de mensen, vertel ze dat ze niet moeten wachten." Toen schoot een sterke kracht hem de put in en was hij voorgoed weg. Ik trilde, ik huilde. Ik zei: "Heer, neem me alstublieft terug." De stem zei opnieuw: "Zeg ze dat Amerika in groot gevaar is. Velen zijn onderweg naar deze plaats, spreek over wat je ziet." Toen was ik terug in mijn kamer.