18/2 Overweging op Marcus 14: De Eucharistie, onze kracht en troost… - Janet Klasson

De instelling van het Avondmaal

Marcus 14:22-25: Terwijl ze aten, nam hij een brood, sprak het zegengebed uit, brak het brood, deelde het uit en zei: ‘Neem hiervan, dit is mijn lichaam.’ En hij nam een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun de beker, en allen dronken eruit. Hij zei tegen hen: ‘Dit is mijn bloed, het bloed van het verbond, dat voor velen vergoten wordt. Ik verzeker jullie: ik zal niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken tot de dag komt dat ik er opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van God.’

De betekenis van dit moment was tegelijkertijd diepgaand en eenvoudig, verborgen en zichtbaar, gewoon en buitengewoon. Jezus zei tegen de apostelen dat ze het niet alleen moesten gedenken, maar het moesten DOEN ter nagedachtenis aan Hem. Het was een aansporing die ze konden eten en drinken, een maaltijd die zowel fysiek als diep spiritueel was. Jezus gaf de apostelen iets tastbaars om hen erdoorheen te helpen, niet alleen deze nacht der nachten, maar de rest van hun leven, zelfs tot aan het martelaarschap.

Meditatie

De Eucharistie is een levende herinnering die alleen God kon bedenken en tot leven kon brengen. Hij wist dat als Hij ons Zijn Vlees niet als voedsel en Zijn Bloed niet als drank gaf, we te zwak zouden zijn om te overleven in dit dal der tranen, vooral in deze donkere tijden.

Te veel zielen zijn vandaag de dag wanhopig, omdat ze hun erfgoed als kinderen van God hebben ingeruild voor de glimmende snuisterijen van de wereld, die hen alleen maar dieper de afgrond in kunnen leiden.

Maar God geeft niet op. Hij heeft altijd een kleine Rest in de ballingschap voorzien, dat Hij roept en toerust om te bidden en boete te doen voor het heil van de zielen. Hij zegt ons dat we niet bang hoeven te zijn, niet voor onszelf, noch voor degenen die we liefhebben, noch voor alle zielen van alle tijden. We kunnen erop vertrouwen dat de vruchten van Luisa's werk bekend zullen worden en het gewenste effect zullen hebben.

En hier zijn we aan het begin van de Veertigdagenperiode. We weten wat we moeten doen: ons Fiat op een nieuwe manier uitspreken, met grotere intensiteit, en het verenigen met dat van onze Heer, onze Moeder en Luisa. We zullen waakzaam, trouw en aandachtig zijn... terwijl we vol vreugdevolle verwachting het nieuwe tijdperk tegemoet gaan.

Troost voor Jezus tijdens de Uren van het Lijden

Het uur van 23.00 uur, het Derde Uur van de Angst in de Hof van Gethsemane

[Luisa spreekt:] Mijn moeder, ik kom naar u toe, want Jezus verlangt naar zielen om getroost te worden. Reik mij daarom uw moederlijke hand uit en laten we samen de hele wereld rondgaan op zoek naar zielen. Laten we in Jezus' Bloed de gevoelens, verlangens, gedachten, werken en stappen van alle zielen omvatten, en laten we de vlammen van zijn Hart in hun zielen werpen, zodat zij zich overgeven. Op deze manier, omhuld door zijn Bloed en getransformeerd in zijn vlammen, zullen wij zielen rond Jezus verzamelen om de pijnen van zijn bitterste doodsstrijd te verlichten…

Laten we de kamers van de stervenden binnengaan… Lieve moeder, wat een verschrikking. Hoeveel zielen staan ​​op het punt in de hel te vallen! Hoeveel willen, na een leven in zonde, Jezus’ herhaaldelijk doorboorde Hart de laatste smart schenken door hun laatste ademtocht te bekronen met een daad van wanhoop?

Veel demonen omringen hen, die angst en vrees voor het goddelijke oordeel in hun harten zaaien en oorlog tegen hen voeren in hun laatste aanval om hen naar de hel te leiden. Deze demonen proberen hen los te laten en te omhullen met de helse vlammen en te voorkomen dat ze zich tot hoop wenden in Gods verlossing.

Anderen, verstrikt in de banden van de aarde, zijn niet in staat zich over te geven aan de laatste stap [naar God]. Alstublieft, o moeder, deze momenten zijn extreem, ze hebben veel hulp nodig. Ziet u niet hoe ze stuiptrekkingen krijgen, hoe ze zich kronkelen te midden van ondraaglijke stuiptrekkingen, hoe ze om hulp en medelijden smeken? De aarde is voor hen al verdwenen. Heilige Moeder, leg uw moederlijke hand op hun ijskoude voorhoofden om hun laatste adem te ontvangen.

Heilige Moeder, laten wij aan ieder van de stervenden het Bloed van Jezus toedienen, zodat het de demonen verdrijft en hen allen bereidwillig maakt om de laatste sacramenten te ontvangen en een goede en heilige dood te sterven. Laten wij hen, ter troost, de vruchtbare uitwerking van Jezus' lijden toedienen, zodat Jezus, wanneer Hij hen oordeelt, bedekt met zijn eigen Bloed en verlaten in zijn armen aantreft en daarom hun allen zijn vergeving schenkt. (L. Piccarreta, De Vierentwintig Uren van het Lijden, Zevende Uur.)

"Wij aanbidden U, o Christus, en wij prijzen U, omdat U door uw Heilig Kruis de wereld hebt verlost."