12/3 Drie Heiligen openbaren 1 ding dat de meeste Katholieken over het hoofd zien in de Biecht - Uniquely Mary

Biechten kan in theorie krachtig genoeg zijn om onze behoefte aan het vagevuur volledig weg te nemen. Deze drie heiligen onthullen echter iets over de biecht dat bijna iedereen over het hoofd ziet en waar we mee te maken hebben. Hier is de eerste Heilige Lidwina van Schiedam. De H. Lidwina zag in het vagevuur een ziel die ook leed voor doodzonden die niet voldoende op aarde waren uitgeboet. Het voorval wordt in het leven van de Heilige als volgt beschreven: een man die lange tijd een slaaf was geweest van de demon van onreinheid, had eindelijk het geluk zich te bekeren. Hij biechtte zijn zonden met groot berouw op, maar werd door de dood belemmerd en had geen tijd om door middel van de Biecht boete te doen voor zijn vele zonden.

Lidwina, die hem goed kende, bad veel voor hem. Twaalf jaar na zijn dood bleef ze bidden toen ze, in een van haar extases, door haar beschermengel naar het vagevuur werd gebracht en een treurige stem uit een diepe put hoorde komen. 'Het is de ziel van die man,' zei de engel, 'voor wie je met zoveel vurigheid en volharding hebt gebeden.' Ze was verbaasd hem zo diep in het vagevuur aan te treffen, 12 jaar na zijn dood. Hier volgt het volgende verhaal en je zult het terugkerende patroon zien. Dit is gebaseerd op het leven van de H. Vincent Ferrer. Hij was een gevierd wonderdoener van de orde van de H. Dominicus, die met zoveel welsprekendheid de grote waarheid van het oordeel van God predikte. Hij had een zus die onbewogen bleef, noch door de woorden, noch door het voorbeeld van haar heilige broer.

Ze was vol van de geest van de wereld, bedwelmd door zijn genot, en liep met snelle passen naar haar eeuwige ondergang. Ondertussen bad de Heilige voor haar bekering, en zijn gebed werd uiteindelijk verhoord. De ongelukkige zondares voelde zich doodziek, en op het moment van sterven, in zichzelf gekeerd, biechtte ze met oprecht berouw. Enkele dagen na haar dood, terwijl haar broer de H. Mis opdroeg, verscheen ze aan hem te midden van vlammen en ten prooi aan de meest ondraaglijke kwellingen. "Ach, mijn lieve broer," zei ze, "ik ben veroordeeld om deze kwellingen te ondergaan tot de dag van het laatste oordeel."

Hij droeg vele missen op voor haar, waardoor ze vroegtijdig werd bevrijd. Maar nu het volgende verhaal van de H. Birgitta van Zweden. De openbaringen van de H. Birgitta, die door de Kerk zo hoog worden gewaardeerd. De Heilig werd in spirituele zin naar het vagevuur vervoerd en ze zag daar onder andere een jongedame van hoge afkomst die zich voorheen had overgegeven aan de luxe en ijdelheden van de wereld. Deze ongelukkige ziel vertelde haar levensgeschiedenis en de droevige toestand waarin ze zich toen bevond. Gelukkig, zei ze, biechtte ik vóór mijn dood mijn zonden op een zodanige manier op dat ik aan de hel ontkwam.

Maar nu lijd ik hier om mijn aardse zonden uit te boeten. Als ik niet tot eeuwige verdoemenis ben veroordeeld, dan is dat te danken aan een bijzondere genade van Gods barmhartigheid die mijn hart met oprecht berouw heeft geraakt. Ik heb een goede biecht afgelegd en ben zo van de hel verlost, maar om mezelf vervolgens in de meest verschrikkelijke kwellingen van het vagevuur te zien belanden. Dit specifieke detail zou je, net als mij, moeten opvallen: al deze mensen hebben een goede biecht afgelegd. Ze hebben met oprecht berouw beleden wat we zelfs volmaakte berouw zouden kunnen noemen. We zouden moeten streven naar volmaakt berouw.

We kunnen daar echter niet op vertrouwen zonder dit andere aspect van boetedoening te beoefenen. Nu willen we het hebben over deze twee aspecten van de Biecht. En eigenlijk is er één ding waar deze heiligen ons op wijzen, maar wat we allen over het hoofd zien. Er zijn twee dingen. Er is de schuld en de straf. De biecht vergeeft altijd de schuld. De vergeving van de schuld houdt je uit de Hel. Als die vergeven is, is er geen Hel voor je. De straf is echter wat je naar het vagevuur brengt. Schuld brengt je naar de hel. De straf brengt je naar het vagevuur. En de straf is iets wat we allen niet echt doen.

Nu zal de Priester na de absolutie meestal een klein deel van de schuld opleggen als penitentie om een ​​deel van die schuld weg te nemen. Soms bestaat de indruk dat door drie Weesgegroeten te bidden, de hele straf is vergeven. Nu is hier het probleem dat we nu niet echt begrijpen hoeveel straf elke zonde met zich meebrengt. Dit is een ernstige vraag. Een goede leidraad hiervoor is een oud manuscript genaamd de Ierse Penitentialen. Hier volgt wat geschiedenis over de Biecht die je waarschijnlijk niet kende. Het heeft er niet altijd hetzelfde uitgezien. De Sacramenten zijn in de loop der jaren veranderd in de manier waarop ze worden toegepast.

Zelfs de Mis, we hebben de taal veranderd. We weten bijvoorbeeld niet eens hoe de Mis er in het apostolische tijdperk uitzag. We hebben niet alle documenten die ons dat laten zien. We weten het eigenlijk niet. Maar de dingen zijn veranderd. In de vroege Kerk werd het sacrament van de Biecht, nauwelijks gebruikt. Het werd gezien als iets extreems dat alleen onder bepaalde omstandigheden mocht gebeuren, omdat men dacht dat als je gedoopt was en je tot Jezus had bekeerd en vervolgens tegen hem zondigde, er geen redding meer voor je was. Je had Jezus de rug toegekeerd en dat werd als iets heel definitiefs beschouwd.

Dus de Biecht werd zelden gebruikt. De Ieren en de Ierse monniken begonnen een manier te ontwikkelen om de Biecht vaker te laten plaatsvinden. Ze maakten lijsten met boetedoeningen die bij verschillende zonden hoorden. Je zou flauw kunnen vallen als je dit hoort, en ze beschrijven niet precies wat het betekent, maar luister hiernaar. Wie eenmaal steelt, moet een jaar boete doen, meer dan eenmaal, twee jaar. Wie zijn broer doodt, niet met voorbedachten rade, maar uit woede, maar uit plotselinge woede, moet 3 jaar boete doen. Evenzo moet een overspeler 3 jaar boete doen. Wie dronken wordt door onwetendheid, 15 dagen, door nalatigheid, 40 dagen, door minachting, drie periodes van 40 dagen. Een bisschop die opzettelijk moord pleegt of enige vorm van overspel of bedrog begaat, moet 13 jaar boete doen.

Maar een priester 7 jaar op brood en water, en een hapje op zondag of zaterdag, een diaken 6 jaar, een monnik die niet in de heilige wijdingen is getreden, 4 jaar, tenzij hij door zwakte wordt gehinderd. Ze geven dus een hele lijst met verschillende soorten boetedoeningen die we kunnen doen. Ze geven ons deze realiteit. Wat ze ons echt duidelijk maakt, is dat we ernstige boete moeten doen voor elk van de verschillende zonden die we hebben begaan. En we moeten elk van die zonden bijhouden. Dit is wat moeilijk wordt, want als je lang leeft, heb je veel zonden begaan en houden we niet bij welke straf we voor elk ervan zouden moeten ondergaan. Als je nu denkt: "Hoe kunnen we dit bijhouden? Wat maakt het uit?

Kan God dit niet gewoon onder het tapijt vegen?" Denk dan eens aan je relaties, vooral als je getrouwd bent. In een huwelijk is het hetzelfde. Het is niet genoeg om alleen maar tegen je partner te zeggen dat het je spijt. Daar begin je mee. Je moet ook de fout die je hebt gemaakt herstellen. En als je al deze dingen steeds vergeet, wat merk je dan? Deze dingen die steeds onder het tapijt worden geveegd, vormen een muur tussen jou en je partner. En na 30 jaar huwelijk, degenen onder jullie die erg koud en afstandelijk tegenover elkaar zijn, en je weet niet eens meer waarom, daar zijn redenen voor. Het is omdat je de straf voor al de fouten die je tegenover je partner hebt begaan, niet hebt volbracht. Precies hetzelfde geldt voor jou en God.

Dus hier is het probleem. We moeten op de een of andere manier lijden voor de zonden die we uit liefde voor God hebben begaan. Er is gewoon geen ontkomen aan. Iedereen probeert eronderuit te komen. Iedereen probeert hieraan te ontsnappen. Dit zijn vijf manieren om nu te beginnen met het afbetalen van je schuld:

1 Vraag om ons vagevuur op aarde. Verschillende Heiligen hebben dit gedaan. Ik heb dit op verschillende plaatsen gelezen. Dit is een geldige traditie. Heer, geef me mijn vagevuur. Maar voordat je dat vraagt, weet dat het heel moeilijk zal zijn. Toen ik een de Heer vroeg om me een tijdje in het vagevuur te laten doorbrengen, ging ik mountainbiken en brak ik mijn nek. Dus, het is een heel ernstige zaak wat je vraagt. Maar je moet ook bedenken dat een week in het vagevuur aanvoelt als 700 jaar. Dus voordat je daar nee tegen zegt, bedenk dan dat je er op een gegeven moment ja zult tegen moeten zeggen.

2 Vraag om lijden in het algemeen. Maar dit is wat we hier op aarde vrijwillig zouden moeten accepteren.

3 Vragen om een verlangen om te lijden. Dit zou eigenlijk het gemakkelijkste van de drie zijn, want als we God vragen om een ​​verlangen naar lijden, zullen we willen lijden. Dus in die zin zal het lijden minder moeilijk zijn, omdat er een honger zal zijn ernaar. Als je de Heiligenlevens leest, hadden ze dit allemaal. Ze verlangden er allemaal naar om te lijden uit liefde voor God.

4 De enorme schulden van anderen af ​​te lossen. Ik probeer zoveel mogelijk mensen op de planeet te laten bidden voor de zielen in het vagevuur, zodat we allen de schulden van deze zielen in het vagevuur kunnen aflossen, zodat mijn eigen schulden kunnen worden kwijtgescholden. Je kunt dit op je eigen manier doen.

5 Goddelijke Barmhartigheidszondag en andere gebeden met beloften. Veel mensen zullen meteen voor deze vijfde optie kiezen, omdat het de gemakkelijke optie is. Maar we moeten altijd heel voorzichtig zijn met deze gebeden, want we moeten ze echt bidden, niet alleen ze opzeggen. Het is niet genoeg om ze alleen maar met onze lippen uit te spreken om er zo maar vanaf te komen. We moeten ze nederig bidden, in het vertrouwen dat de Heer deze belofte zal vervullen, maar niet omdat we door de belofte helemaal niet willen lijden of niets willen doen. Dus we moeten die gebruiken in overeenstemming met een leven van Heiligheid.

Ovezrweeg dat bijna elke Heilige en verschijning en overal laten ze de noodzaak van lijden en onze groei in heiligheid zien. Dus wat je ook hier op aarde lijdt, het zal niet alleen je schulden kwijtschelden, en dat is waar we het hier over hebben: de Biecht, en dat is wat we missen: boetedoening. Maar het lijden zal je ook worden toegerekend als verdienste en het zal je ook helpen groeien in Heiligheid hier op aarde. Dat is wat je nu tot een Heilige zal maken. En je wilt niet alleen zonder schuld naar het oordeel gaan.

Ja, dat is een ongelooflijke prestatie. Je wilt er ook komen met een ongelooflijke hoeveelheid verdiensten, wat je Heiligheid zou noemen. Als je nadenkt over dit alles, dan is er echt iets diepers aan de hand. Het feit dat we zo bang zijn om voor God te lijden, het feit dat we zo weerstand bieden, wijst er echt op dat we zo weinig van God houden dat we Hem eigenlijk helemaal niet liefhebben want iedereen die echt van iemand anders houdt, vooral van God, wil voor die persoon lijden. Dus ons kleine verlangen naar lijden onthult eigenlijk hoe weinig we van God houden.