Inhoud blog
  • KLEINDOCHTER
  • KLEINDOCHTER
  • ALS BIJ AVOND
  • DE WEELDE
  • OP DE TOTEM
    stilte brengt je tot bij jezelf
    het ontdekken van je eigenheid
    laat je groeien tot wie je worden wil.

    Edith Oeyen
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Foto
    ZELFMOORD

    Woorden noteren
    tot je barst
    en koud wordt.

    Edith Oeyen
    Als kinderen poëzie zijn
    wil ik steeds bij
    de jongeren horen.

    Edith Oeyen
    Gebrek aan zuurstof
    doet velen happen  naar lucht
    zoveel zomerzon.

    Edith Oeyen
    Laat ons samen
    de zomer vieren
    en drinken
    van het frisse water.

    Edith Oeyen

    Foto
    Foto
    Foto
    Zij heeft een mond
    als een schuurpoort zei opa:
    hij zoende hem dicht

    Edith Oeyen
    Foto
    Secretaris, penningmeester, voorzitter en cultureel afgevaardigde van de Koninklijke Vereniging van Limburgse Schrijvers.
    Foto
    Zoeken in blog

    Foto
    Foto

    Titels van verschenen werk:

    Glimlach van een zonnebloem, 1981

    Neveldraden en morgendauw, 1983

    1000 Jaar Jericho, 1985

    De schaduw van witte bloemen, 1985

    Het oog parelt, 1986

    De wolken nabij, (met anderen) 1986

    Een huis met duizend ramen, 1987

    Als al de dagen geuren naar jouw naam, 1989

    Een kruisweg door het huis van eenzaamheid, 1990

    De boom van stilte draagt vruchten van vrede, (met anderen) 1990

    Als een zwerfspin schuim ik langs jou, 1993

    Whitehaven, met Deen Engels) 1993

    Op vleugels van verlegen schaamte, 1994

    Dwalend langs onbekende wegen, (met anderen) 1997

    Woeste golven slaan hoog op uit zee, 1999

    Expressie, (met ingrid Lenaerts) 2001

    Van Beringen tot Brussel, 2002

    De ijslaag die ons draagt is dun, 2005

    De Witte Slaap, 2005

    In voorbereiding: DE KNIEPROTHESE



    KINDERVERHALEN

    Leila Muggelijn, 1983

    De zingende roos, 1986

    De toverbloemboom, 1990

     

    Toneel

    Korte stukjes  voor verenigingen.

    en vele andere

    Musicals voor kinderen

    Vivaldi's Lente

    De kinderen van het plein

    Herman, doe iets

    Poëzietheaters

    4 stuks

    Monografie over haar en haar werk

    Geschreven door Raoul Maria de Puydt, over haar werk en haar leven, verscheen in november 2005

    In februari 1993 mocht zij de oorkonde en de medaille van Ridder in de Orde van leopold II in ontvangst nemen als blijk en erkentelijkheid voor haar inzet als letterkundige.Dit ereteken werd verleend door zijne Majesteit Koning Boudewijn.


    Op 3 december 2006 verleende Zijne Majesteit Koning Albert II,  dit op voordracht van de eerste Minister, het ereteken van RIDDER IN DE KROONORDE, als blijk van erkentelijkheid voor bewezen diensten, als letterkundige.

    Foto
    Willy Nelissen en Edith Oeyen op de alg. vergadering van de KVLS oktober 2009
    Foto
    Foto
    Foto

    Recente foto's van de presentatie van de bundel 'EEN NAALD ZONDER OOG', de inleiding werd gedaan door Ina Stabergh en Willy Nelissen, Edith Oeyen en Ingrid Lenaerts lazen gedichten. Het Beverkoor bracht enkele liederen En Raymond Alberghs wist de honderdtwintig aanwezig aangenaam te verrassen met wondermooie pianoklanken.

    Welkom bij De Vrolijke Bloggers
    Welkom op mijn blog!
    Foto
    Foto
    Gedichten: Edith Oeyen, poëzie is mijn passie
    elke dag een gedicht
    28-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.troost

    Aan M, nu in deze dagen

     

    En als ik je tranen zie breekt mijn hart

    wie kan begrijpen wat er spookt in je hoofd

    wie kan zich verzoenen met zoveel pijn

    want steeds ben jij het die helpen wil

    rechtvaardigheid is hier ver te zoeken

    toch blijft de zon schijnen achter de wolken

    zaaien je kinderen en vrienden weer nieuwe hoop

    want wie het hoofd buigt voor de wind

    zal vallen in een kuil vol onzekerheid

    en wie zijn hoofd rechtop blijft houden  

    vindt de zon achter elke glimlach aan hem gericht

    positief zijn is geloven in het goede dat bestaat

    het geeft je kracht en zuurstof om te leven.

     

    Edith Oeyen

    28-07-2010 om 08:49 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    23-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.deze reis

    En we gingen op reis met zijn twee zomaar

    door de nacht het donker liet ons samen zijn

    dicht bijeen alsof we nooit zouden scheiden 

    en dan heel onverwachts ben je opgestaan

    wuifde ons verleden weg ik zocht je ogen

    een vogel vloog heen boven de blauwe wolken

    verweesd bleef ik staan en huilde om deze reis.

     

    Edith Oeyen

    23-07-2010 om 17:45 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    20-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZE VEGEN

    Ze vegen alles van tafel als klein stof
    willen niet horen naar de wonden
    in een andere ziel
    ze praten over alles heen
    vergeten de essentie van de zaak

    hij had een moeilijke tijd
    was eenzamer dan ooit
    laten relativeren zou ik moeten
    maar wie denkt aan de gevoelens
    diep in mij
    de kwetsuren die er zijn

    ach de tijd is aan egoïsme toe
    zal ik me ook op dit pad wagen
    en iedereen de lakens uitdelen
    zeggen waar het op staat
    en niet denken aan anderen

    zal ik maar lukraad leven
    zonder ooit vragen te stellen waarom
    had ik eerder niet moeten rechtsomkeer maken
    en me hun lot niet moeten aantrekken

    zijn onbegrip is nu het mijne

    Edith Oeyen


    20-07-2010 om 16:31 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MIJN KLEINZOON


    MIJN KLEINZOON


    Weet je aan welke persoon ik nu denk? Aan mijn kleinzoon. Hij geeft me een goed gevoel telkens ik hem zie. Hij is lief en zacht van aard. Toch kan hij soms hevig uit de hoek komen, gelukkig maar, anders zou het een doetje zijn en dat wil ik niet.

    Hij geeft klank en kleur aan mijn leven. Muziek is zijn grote passie, hij volgt notenleer en speelt synthesizer, nog maar net dit laatste maar hij oefent goed. Wanneer hij daarop speelt blinken zijn ogen als sterren, dan zie je hem stralen van geluk.

    Hij weet verdomd goed welk materiaal hij nodig heeft om een orkest uit te bouwen, vraag het hem en hij noemt al de muziekinstrumenten op die er in een orkest zijn. Drum, viool, piano, harp, bas, basgitaar enz. de klank die dan uit zijn stem klinkt is als een lied, melodieus en harmonisch, hij geniet er echt van.

    ‘Later’, zo zegt hij, later wil ik muzikant worden, en overal optreden voor de mensen. Dan knuffel ik hem even en zeg lachend: ‘ dan kun jij een liedje maken voor mij en op de piano spelen’. Hij glimlacht dan en weet te vertellen dat er nog voorwerpen zijn die hij wil bespelen, in feite bedoelt hij muziekinstrumenten, maar de leeftijd speelt hier ook mee, hij zegt soms wel eens een woord of werkwoord verkeerd, maar dat geeft niet, ik weet wat hij telkens zeggen wil.

    Waar hij is of staat steeds weet hij zich de plaats te herinneren waar zijn synthesizer aangekocht werd, de prijs zegt hij er meteen achter. Telkens slaat de verwondering toe als hij de prijs herhaalt, zo een groot getal, hé moeke, dat is toch veel te veel voor zo een muziekstuk. Ik glimlach dan.

     

    Edith Oeyen

    20-07-2010 om 11:42 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WOLKEN

    Wolken in beweging

    wilden hoger klimmen

    ze zochten jonge bloemen

    in verloren ruimte

     

    ontdekten de zinloosheid van wensen

    en ademden vrijheid uit 

    alleen het landschap wijzigde  bij hun snelheid 

    bomen werden kleiner 

    huizen haast onzichtbaar   

     

    hun snelle vaart brak af

    toen hoorde ze verhalen vertellen

    en in de vergezichten van beneden

    zijn ze zacht naar af gegleden.



     

    Edith Oeyen

    20-07-2010 om 11:38 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HET SCHILDERIJ

    Het schilderij dat zij bekeek

    riep herinneringen op

    aan zoveel en nog meer

    het dorpsplein

    de kerk

    de schoolgebouwen

    en vooral haar jeugd

     

    de gedachten vloeiden weer over

    en in een oogwenk

    schilderden haar ogen

    al de kleuren opnieuw

     

    nu ook met paarse heide

    en hoge bomen

    spelende kinderen

    en een man die haar liefhad 

     

    samen liepen ze dan door het schilderij

    dat als schilderachtig dorp

    haar hart bekoorde.

     

    Edith Oeyen

    20-07-2010 om 11:35 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Als de stilte mij vraagt te luisteren
    spits ik mijn oren en hoor de adem van de natuur..

     
    ***

    Geen woord brengt de nacht dichterbij,
    wel de tijd


     ***

    Luisteren is je hart openstellen
    naar die ander toe


     ***

    Liefhebben is alle kleine kantjes
    van die ander erbij nemen


     ***

    Liefde is de hoeksteen van het leven,
    maar vaak stoot men zich eraan.

    ***

    Edith Oeyen

    20-07-2010 om 11:32 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zoals zij

    Zoals zij kijkt naar hem

    die in de verte wuift

    is de angst ontwijken

    die haar bewoont

    of

    is haar pijn zo pijnlijk

    dat de grens is overschreden

    en zij gevoelloos blijft voor dit al

     

    zag zij de lente verwelken

    toen de geur van de perzikbomen verdween

    zoekt zij nu naar  de hemelglans

     

    rood is de kleur van haar gewaad

    nu zij met heldere blik uit de schemer is gestapt

    draagt zij daarom op haar lippen het brandend verlangen

    voor hem die naar haar wuift

    vanuit de verte.

     

    Edith Oeyen

     

     

     

    20-07-2010 om 11:11 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    18-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Laatste rustplaats

    DE LAATSTE RUSTPLAATS

     

    Hier heeft de vredige rust

    een woonplaats van stilte gebouwd

    daalt de zon elke avond neer

    zij die heengingen naar het wolkenhuis

    zijn de zwijgzame boodschappers van de wind

    fluisteren minzaam hoe vleugels vluchten voor geluiden

     

    wat blijft zijn herinneringen

    zij vervullen zonderlinge geheimen

    tussen wolken en zon 

    schitteren in dit dal

    zweven naar het licht

    als een woordeloos gebed

    dat zich neervlijt

    om de kilte van de nacht te verdrijven

     

     hier heeft de vredige rust

    een woonplaats van stilte gebouwd.

     

    Edith Oeyen

    18-07-2010 om 10:55 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    04-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Hier heerst een zeldzame stilte

    hebben bloesem zich uitgestrekt

    in de wijde wijdste voor onze ogen

     

    karsporen tonen de weg

    verschrikte spindraden breken

    bij ons passeren

     

    hier spreekt de pijn

    uit oude bomen

    verdriet sijpelt uit hun bast

     

    maar als de lente komt

    ontdoen zij zich van winterheimwee

    reiken hun takken

    met veel verlangen naar het blauw

     

    ademen ze zuurstof vol zuiverheid

     

    wij lopen gearmd

    onder hun goedkeurend oog

    en ze beamen onze liefde.

     

    Edith Oeyen

     

    04-07-2010 om 11:08 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

     

    JIJ PARADIJSELIJK LANDSCHAP

     

    Hier te zijn is genieten

    van een kleine gelukservaring

    het is leven in de dans van de tijd

     

    dit achtergronddecor

    is in stilte gehuld

    terwijl het dorp in de verte

    lachend wenkt

     

    jij paradijselijk landschap

    jij bent het symbool van lente

    jij geeft ons zuurstof en helderheid

    het is een geestelijk feest hier te zijn

     

    deze confrontatie

    tussen winter en zomer

    brengt ons in een sfeer

    van innerlijke vreugde

     

    geef ons de wijsheid

    onze dichterlijke ziel te bewaren

    in harmonie met de natuur.

     

     

     

    Edith Oeyen

    04-07-2010 om 11:07 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    03-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1)      Bij een schilderij van Jan Vanstraelen

     

     

    Haar grote zeeblauwe ogen
    kijken vol onzekerheid

    of is het weemoed die te lezen staat

    zij droomt van mildheid in het leven

     

    de liefde die op haar lippen brandt

    wil zij delen met jou


    als zij dan ontwaakt uit haar droom

    en realiteit haar omringt

    vindt men zoveel gratie
    in haar houding

     

    wind speelt met haar rode lokken

    geeft vleugels aan haar jong zijn

    zilverwit is het aangezicht

    als maanlicht stralen werpt 

    haar hals geaccentueerd
    door warme kleuren

    doen zelfs slapende bloemen ontwaken.

     

    Edith Oeyen

     

    03-07-2010 om 12:36 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Ze schreef een woord
    een aanmoediging

    zoals ik van haar gewoon was

    correct en in een stijl

    van beleefdheid

     

     ze was steeds een voorbeeld

    een vrouw met klasse

    die onverwachts uit de hoek komt

     

    haar zachte stem doet wonderen

    zalft en heelt

    haar kinderen weten hun

    rijkdom groot door haar

    haar man is een geluksvogel

     

     en zij is de dochter van haar vader.

     

     

    Edith Oeyen

     

    03-07-2010 om 12:31 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    01-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Nu de zon schijnt in felle glorie
    wil elk kind badwater in zijn tuin
    schouders worden langzaam bruin en
    alles krijgt een ander kleur

    ook de geur van bloemen wijzigt
    maar als de avond valt
    geniet ik van wat frisse wind
    want ook ik ben een kind
    dat spelen wil en leven
    al is het elke dag maar even

    Edith Oeyen

    01-07-2010 om 09:54 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beringen 1

    BERINGEN 1

     

     

    Rond slenterend door de straten, zal ik

    niet ontkennen dat ik van je hou

    met de jaren vergroeid en steeds meer beleefd

    met stadsgenoten zoek ik soms de rust op

     

    gedreven door de passie voor het mijnverleden

    grasduin ik vaak rond in het museum van toen

    denk terug aan de eerste dagen van hier te

    wonen of hoe lang geleden toch dichtbij is 

     

    mijn kinderen groot verzeil ik wel eens alleen

    in het grote bos achter mijn huis daar vind ik dan

    de heimwee van het dorp in de stad en weet dat

    elke dag die nog zal komen een welkom geschenk is 

     

    rond slenterend door de stad proef ik de verschillende

    culturen en weet Beringen een woonplaats voor velen.

     

    Edith Oeyen

    01-07-2010 om 09:46 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    14-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Haiku




    Zachte rozengeur

    geplukt uit de lentetuin

    bedwelmt mijn denken.

    Edith Oeyen

    14-03-2010 om 10:33 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZE IS DEGENE

    Ze is degene die alles aankan

    zo lijkt het toch

    soms verpinkt ze een traan

     laat zich even gaan

    en pakt dan de draad weer op

    ze is een voorbeeld voor velen

    een sterke vrouw zoals er weinige zijn

    haar eigen pijn verbijt ze naar morgen

    en lacht met de zon

    om de regenbui die voorbij trok

     

    als een vogel fluit ze

    haar lied van het leven.

     

    Edith Oeyen

    14-03-2010 om 10:20 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ALS WE

    Als we blind zijn voor het kwade,

    zal nooit het recht zegevieren

    open daarom je ogen

    en spreek in zachte taal.

     

    Edith Oeyen

    14-03-2010 om 10:18 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zelfs





    Zelfs in haar ogen

    herkent men de vurigheid

    van brandende liefde.

    Edith Oeyen

    14-03-2010 om 00:00 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (1)
    14-02-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.SMEKEN OM ONSTERFELIJKHEID

     

    SMEKEN OM ONSTERFELIJKHEID

     

    En dan

    mijn liefste

    zal ik zingen als jij bij me komt

    of wacht ik tevergeefs de uren

     

    de dageraad is mild geweest

    dauw legde zich op rozen

    zwaluwen vlogen de ochtend open

    plots voelde ik een weke pijn.

     

    was het een verlangen

    of het knarsend vuur

    dat mij verbrandde?

     

    het licht

    dat jong de dag inviel

    deed mij denken aan mijn jeugd.

     

    waarom mijn liefste

    zijn woorden zo bewegingloos op papier

    zijn ze zo sprakeloos als ik

    wanneer je mij omarmt?

     

    klopt ons hart de woorden uit elkaar

    of zijn ze voor de

    eeuwigheid bestemd?

     

    doorschijnend was de middagzon

    broos en breekbaar

    als kristal

    sluiers die om bloemen hingen

    werden vlindervleugels

    overvloeiend in eigen kleur.

     

    door dit aanschouwen

    werd ik week als brood

    terwijl je naam op mijn lippen lag.

     

    loom werd ik

    door zonnestralen,

    sloot mijn ogen zag mijn graf.

     

    de huiver heeft mij neergebogen

    aarde werd toen aangeraakt.

     

    maar ja

    mijn liefste

    ik was getuigen

    toen de zon weer onderging.

     

    vele nachten zijn sinds

    reeds gekomen

    bange vogels vlogen heen

    doch in stilte was de avond en mijn ik alleen.

     

    ik zocht de klank

    van je huid

    je eenzaamheid tussen het gras.

     

    het hemelsblauw gaf weer hoop

    deed zachtgebekte vogels zweven,

    zwervers worden tussen jou en mij

     

    hoe prangend zijn mijn vragen

    hoe schamel is mijn troost

    als ik niet weet

    hoe meeuwen overleven

    in de winter

     

    geheiligd is dit zwijgen

    de zang van engelen is bedroefd

    hun vleugels zijn gescheurd

    zij leven nu met stille stem

    en kennen onze pijn van dagen

     

    ik wandel door een doolhof heen

    zoek tegenspraak in mij

    de vragen in een glazen stulp

    waarop het antwoord steeds ontwijkt

     

    zeg me liefste

    waarom beeft zo vaak mijn hand

    en trilt mijn stem bij spreken

     

    waarom struikel ik van weemoed

    betast ik de bodem van de put

    hoop ik op warmte van je liefde

    het vuur de onderhuids brandt

     

    weet je liefste

    we kennen de geheimen

    van verdriet en afstand houden

    maar voelen ook de pijn

     

    mijn hart is als een gebarsten glas

    dat naar zachtheid van je lijf verlangt

     

    nauwelijks nog zeg je mij

    hoe ik rusten kan

    ik strek mijn vingers naar de jouwe

    maar kilte voelt

    de slaap van ver

     

    dan denk ik morgen

    morgen vlucht ik uit mijn huid

    doorbreek de eenzaamheid

    met roepen hoe de regen schrijft

    dat we beiden wachten op elkander

     

    is het soms de dwaze wind

    die onze wegen scheiden doet

     

    hoe ik ook vecht

    bomen slaan woest hun takken uit

    bessen tonen de kleur van schaamte

    als ik even dood wil zijn

     

    maar mijn liefste wat is leven

    als ik niet als de vogels ben

    vrij

    onbezorgd

    met sterke vleugels

    smachtend naar jouw blik

     

    weldra is het weer augustus

    dan oogst men vruchtbaarheid

    uit korenhalmen

    en scheurt men de kalender af

     

    dagen korten

    avonden worden langer

    hoe moet ik leven

    als ik steeds maar dwalen moet

    zoekend naar die glim

    luisteren naar

    de afwezigheid van je stem

     

    ik wil in je woorden liggen

    maar ook bij nacht liefst in je bed

     

    heb je

    je pijn reeds verbonden

    of wacht je

    tot ik een pleister plak

     

    is het geen kalvarie

    te weten dat de tijd verglijdt

     

    mijn huis is ook je onderkomen

    ik geef je de sleutel van mijn hart

    bezit met mij de kleine dingen

    stelp het bloeden diep in mij

     

    sus mijn angst

    maak me reiziger bij jou

    laat de onrust in mij  sterven

    gun me rust

    na dit pijnlijk bonzen van mijn hart

     

    mensen rondom ons

    kijken nieuwsgierig

    ze weten en ze weten niet

    wat liefde al vermag

     

    zeg me de waarheid

    kleur mijn leven

    of leef je in verborgen zwijgen

    laat je me de twijfel

    uit de bomen

     

    of ben je herder

    hoeder

    of behoeder

    die soms maar

    het roepen hoort

     

    weet je

    liefste laat me doorbreken

    in je dromen

    geef me bestendigheid

    in je bestaan

    of is het waan te denken

    dat je me in de morgen wekken zal

    met je armen om mijn middel

     

    dat we samen rijden naar de zee

    dat we in bewondering staan

    voor wegberm in rode gloed

    waar papavers wuiven

    naar een zomerlied

     

    ach liefste

    al bezitten we geen jeugd meer

    hunker kent geen tijd

    wie heeft in ons de vlam ontstoken

    die wakkert en soms laaiend wordt

     

    welk is het bindmiddel

    dat ons samenbrengt

     

    zijn het de eindelozen woorden

    is het de liefde die steeds groeit

    is het de zwerver die ons stuwt

    is het

    het ongezien verlangen

     

    als straks

    mijn liefste

    je schaduw een rustplaats zoekt

    kom dan naar dit huis

    waar zwijgen wordt doorbroken

    en eenzaamheid wordt

    weggestuurd

     

    en als dan

    mijn liefste

    je zachter liggen wil

    kom dan dicht bij mij

    laat ons beminden zijn

    die smeken om onsterfelijkheid.

     

    Edith Oeyen

    14-02-2010 om 00:00 geschreven door Edith Oeyen


    >> Reageer (0)

    Archief per week
  • 21/04-27/04 2014
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 31/10-06/11 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 14/09-20/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 17/12-23/12 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 21/08-27/08 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 17/07-23/07 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek



    Foto

    Foto

    Laatste commentaren
  • Autisme Storm (Autisme Storm)
        op KLEINDOCHTER
  • ...... (micheline.)
        op Vanop afstand
  • PNJuwJCCdTMQA (pYTZKdbsjhY)
        op WEERAL IS DE TIJD
  • mYwZUsbvZOHHmZSLr (QrDLDjLVJOaD)
        op
  • zeer mooi (veerle Ruijsch van Dugteren)
        op Als angst
  • ppsjes en nog van alles (georges)
        op
  • dag Edith (ingridstranella)
        op HET PLEIN
  • Prachtig gedicht blogmaatje (marylou)
        op eenzaamheid
  • .... (merel)
        op MIJN KLEINZOON
  • Lieve groetjes vanuit De Klinge (Lana & Pip)
        op
  • PPSJES LINK NAAR ONZE UITSTAPPEN EN NOG WAT (georges)
        op Zelfs
  • hey :o) (Lutje)
        op WEERAL IS DE TIJD
  • Lieve winter groetjes van uit De Klinge (Lana en Pip)
        op WEERAL IS DE TIJD
  • uitnodiging (jovo)
        op uitnodiging
  • Een zaterdag groet (Patricia)
        op Groeten
  • ontzettend knap verwoord edith (hartendame2)
        op GOOI ALLE
  • het was (merel)
        op GOOI ALLE
  • ook (merel)
        op Beste wensen aan allen
  • Dag (cleo)
        op ZIE ZE
  • met (merel)
        op Voor zijn tijd
  • Mooie poëzie Edith (Pierre Van Laeken)
        op Voor zijn tijd
  • wat knap verwoord!! (hartendame2)
        op ALLERHEILIGEN
  • even (merel)
        op ZIE ZE
  • even komen (merel)
        op Ruimte
  • Heel mooi gedichtje...lieve groetjes (Athea )
        op OP DE DREMPEL
  • voor? (Hilde De Backer)
        op VRIENDEN
  • Leopold Laarmans (Leopold)
        op INGEPAKT
  • Mooi Edith. (Pierre Van Laeken)
        op
  • wat mooi (merel)
        op
  • maak er (merel)
        op Waarover
  • dag edith (hartendame2)
        op Waarover
  • lang (merel)
        op Hier dreigen
  • mooi verwoord edith (hartendame2)
        op WAT IK NOOIT ZOU WILLEN
  • inderdaad (maarten)
        op we
  • zoals altijd (merel)
        op WAT IK NOOIT ZOU WILLEN
  • prachtig gedicht (hartendame2)
        op Bij Muziek van Trigon over Lichtmis
  • mooi (merel)
        op we
  • Heel toevallig . . . (merel)
        op
  • groeten (naneke)
        op is het
  • mooi (merel)
        op woorden
  • mooi (begrijphetnietje)
        op Mijn moeder
  • Ik wens u een fijne zondag. Erwin (Eros)
        op Nu nog
  • wensjes (begrijphetnietje)
        op Lente 4
  • prachtig (hartendame2)
        op BEN IK
  • gedichten (begrijphetnietje)
        op BEN IK
  • mooi (begrijphetnietje)
        op Leef ik
  • vind ik heel mooi edith (hartendame2)
        op Leef ik
  • ontmoetingsplaats (ingridstranella)
        op Haiku
  • een beetje (begrijphetnietje)
        op Hier ben ik
  • bezoekje (hartendame2)
        op Zo werd ik niets
  • lentezon (begrijphetnietje)
        op Niets
  • haiku's (begrijphetnietje)
        op twee kinderen
  • geluk (begrijphetnietje)
        op Een doosje
  • mooi (begrijphetnietje)
        op Zoveel
  • witte engel (begrijphetnietje)
        op Verpleegster X
  • hoop (begrijphetnietje)
        op EEN STILLE PLEK
  • moord (Pp)
        op ONDER
  • mooi (begrijphetnietje)
        op DE DICHTER
  • universeel (ingridstranella)
        op WINTER
  • feestdag (begrijphetnietje)
        op
  • gedicht 15/12 (ingridstranella)
        op Als een
  • mooi (begrijphetnietje)
        op Kinderen
  • kerstwensen (ingridstranella)
        op Kerstwensen
  • natuur (begrijphetnietje)
        op Onrust
  • op de drempel van december (ingridstranella)
        op Op de drempel
  • gedicht 02/12/06 (ingridstranella)
        op NU DE STILTE
  • 26/11/2006 (ingridstranella)
        op Zal ik
  • dit is een prachtig gedicht (Erna)
        op REGENDRUPPELS
  • gedicht van 21/11/2006 (ingridstranella)
        op REGENDRUPPELS
  • woord en dank (ingridstranella)
        op soms
  • mooi (begrijphetnietje)
        op soms
  • ik schrijf (ingridstranella)
        op IK SCHRIJF
  • liefde (begrijphetnietje)
        op liefde
  • gedichten (begrijphetnietje)
        op Muzikaal landscahp
  • dit gedicht (ingridstranella)
        op NU DE WIND
  • waarheid (begrijphetnietje)
        op EEN WERELD VOL PIJN
  • raar (begrijphetnietje)
        op Jullie jeugd
  • het leven (begrijphetnietje)
        op Ontmantel
  • Als de dood (hartendame2)
        op Als de dood
  • heimwee (begrijphetnietje)
        op Herfstwonder
  • Prachtig Edith!! (hartendame2)
        op Vergiftigd zweet
  • mooi (diaspora)
        op Vergiftigd zweet
  • heel mooi (begrijphetnietje)
        op Samen
  • mooi (begrijphetnietje)
        op VERTROUWEN
  • Hallo Edith (thea)
        op VERTROUWEN
  • ...bekoren. (Herman Coppens)
        op Dit zonderling geheim
  • koude rillingen (begrijphetnietje)
        op Mistige blik
  • gedicht (begrijphetnietje)
        op Dit landschap draagt
  • dit lanschap (ingridstranella)
        op Dit landschap draagt
  • wie zijn wij? (ingridstranella)
        op Wie zijn wij
  • vorige maand (ingridstranella)
        op Vorige maand
  • eenzaamheid (begrijphetnietje)
        op Avond te brussel
  • bij dit gedicht (ingridstanella)
        op MEISJE
  • hallo palued (ingridstanella)
        op WOORD
  • mijnstreek (ingridstranella)
        op Vergane weelde


  • Foto

    Foto


    DE IJSLAAG DIE ONS DRAAGT IS DUN'.

    Deze bundel wordt voorgesteld op het stadhuis te Beringen om 20.00 uur. Hierover schrijft Ingrid Lenaerts: 'In “De ijslaag die ons draagt is dun” viert  Edith de verbintenis van haar wereld met de puurste romantiek die ze aan het witte blad kan toevertrouwen. Ze heeft een patent op een duurzame taallegering verworven, zowel naar vorm als naar inhoud.

    Haar levenspad wordt doorkruist door het voor haar zo kenmerkend gedachtegoed, de analyse van thema’s die de dagdagelijkse dingen omvatten.

    Ze exploreert natuur en liefde, geboorte en dood in een beeldspraak en taalkoloriet die niemand haar kan ontnemen. Daar en alleen daar groeien haar verzen waar zij haar woorden en emoties aan de dichtersgrond toevertrouwt.

    Hier in deze bundel zijn haar gedichten vaak miniaturen van liefde, ongekunstelde landschappen, bloeiende tuinen of kunstwerken om in te wandelen, te verblijven of te verdwalen.

    Maar je vindt er zeker je weg in, de gedichten van Edith geven liefde, ze vragen liefde, ze zijn soms zo eenzaam, dan klateren ze weer van ontzettend zonnelicht. ( Ingrid Lenaerts)


    Foto

    beste

    Na een periode van een drietal weken zal ik weer de draad opnemen  en met de regelmaat van de klok een gedicht plaatsen op deze blog. Een heelkundige ingreep heeft me een tijdje op non actief gezet.
    Groetjes


    Edith
    Mijn favorieten
  • seniorennet.be
  • gedichten ingrid lenaerts
  • met hart en ziel
  • begrijphetnietje

  • Mijn favorieten
  • seniorennet.be
  • begrijphetnietje
  • jovo

  • Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • seniorennet.be
  • http://erna


  • Blog als favoriet !



    Foto

    Foto

    Foto

    Blog als favoriet !

    Blog als favoriet !

    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!