*Wie de schoonheid ziet, draagt ze in het hart* ..Aan mijn lieve blogmaatjes een hele fijne vrijdag..
In jezelf..
In jezelf geloven.. is de grootste dankbaarheid betonen Aan diegene die je wijsheid bracht Je leerde het van anderen, dat je aan je lot niets kunt veranderen Alleen het geloof in jezelf geeft je de kracht, om dank met dank te belonen Het onmogelijke vragen is enkel klagen Als je echt niet weet waar je allemaal echt dankbaar voor moet zijn Dan kreeg je het op een schoteltje, waar je echt niet wil van weten Je beseft niet wat dankbaar zijn zeggen wil en zo vergeet je mee te eten aan de dis, die echte vriendschap is..(JdZ)
Al reis je de hele wereld rond, en geeft je dat een gevoel van tevredenheid Gelukkig zijn, is heel wat anders Dat vind je alleen maar bij jezelf Blij zijn met de dingen die je dagelijks doet, werken even goed Ze geven waarde aan je leven, omdat je weet, dat geven, altijd beter is dan krijgen Al is geven wel beperkt, als het gaat boven je eigen kracht Als je geeft, hou het tot je eigen zielsvermogen, want niemand heeft het recht, om anderen te kleineren..
Alles.. Wat er ook gebeurt in je leven Het zij om het even, heeft een reden Je wordt gespaard of gelouterd Je leert de lichte en zware dingen, van ver en op een afstand te bezien Dichtbij kijken, kan af en toe zo pijnlijk zijn Het enige dat je steeds bij blijft, is een vriendelijk woord, zomaar gegeven Dat is als een steun, net als een muur, waar je met je rug tegen gaat staan Een vriendelijk woord..is je rechtop helpen staan..
Je merkt het niet meteen, die grote verlatenheid om je heen Je dacht, ik ben alleen, en wist niet welke weg te kiezen Je wist het niet, het is zoeken, het is kniezen Maar je ziet, je komt er wonderwel Je had naar je dacht, de juiste weg gekozen, maar toch liep je weer verloren, in de doolhof die het leven brengt Je dacht niet na, wij denken niet, omdat alles, als van een leien dakje liep Je dacht altijd in alle trots, ik mag kiezen Uiteindelijk is het het leven zelf, dat voor jou kiest..
Niets is triester.. dan die kou en lenteregen Door al die kou zijn de bloesems van de hoge takken verdwenen Is dat nu wat de lentefee wou Alles zo verregend en zo'n kou De leeuw van de winter, hield het land te lang in zijn klauw, liet alle bloesems verkwijnen Het duel tussen winter en lente is nog niet gedaan Er zal een volle maan als scheidsrechter moeten over gaan, om te beslissen wie er nu wint, al is de lentefee mijn favoriet Mssn stuurt zij de winter met een kluitje in het riet, waar hij zal slapen na nog even heel hard te brallen, om ons het leven te vergallen, of de zomer die al op weg is met warmte te sarren Ik hoop dat winter en lente gauw gaan verdwijnen, dan pas kunnen wij ons met de zomer verblijen..
Het is niet veel.. wat wij voor elkaar doen Maar het helpt ons, door de dagen heen Gewoon even goeie morgen zeggen Doe je met een glimlach om je mond Omdat je weet dat een ander ook zo reageert Ze glimlachen met een groet terug Daarin zit niets verkeerd Laten zien, dat men als vriend(in) elkander niet vergeet..(JdZ)
Lieve blogmaatjes, Het is me gelukt voor de 2de keer Het was wel erg koud, het vroor -1 maar ik ben er geraakt.. Heb kaarsjes gebrand voor ons allemaal Liefs, Indra- *** Mijn hart..is als een kasteel met duizenden kamers Waarin ik met welbehagen, al mijn vrienden laat logeren Al diegenen die ik eens kende, en ook die ik ooit nog moet leren kennen Hun naam hangt met een bordje op de deur Zonder een blijk van voor- of afkeur Zij blijven er wonen en zo wil ik ze eren, zodat ik ze elk een kamer gaf, want dat doet mijn hart zo goed Er zijn nog lege kamers voor velen, die ik later in mijn leven mssn nog ontmoet..
Lieve blogmaatjes, Ben er vandaag niet Ben op bedevaart naar Scherpenheuvel, om te proberen er voor de 2de maal te geraken Hopelijk lukt het mij weer, 40 km te voet Morgenavond ben ik er weer Liefs Indra-
Vergeet nooit.. Dat een roos ook doornen heeft Die je soms zo kunnen verwonden Dat je het litteken ervan je hele verdere leven draagt Er is geen hart, dat zonder één enkel litteken leeft Elke roos, ontspringend uit de knop, wist dat ze ooit sterven zou Met de herinnering, dat zij ook steken zou..
Regendruppels..die door de wind tegen de ramen slaan Er is al een beetje mei-gevoel, maar het blijft zo nat en koel Bloesems willen wel ontluiken, maar het hart ervan rilt en vraagt, haar tere blaadjes weer te sluiten Zij weet, de lente komt er aan..maar.. Het wachten is wel lang om zich mooi te tonen Straks is het weer fruit, hangend aan de bomen..
Dit kaarsje is speciaal.. voor mijn dochter Cindy schoonbroer Louis voor alle zieke mensen en allen die het nodig hebben..
Als herinnering aan mijn lieve man, mijn pa, mujn zus, schoonzusters, schoonbroers en neven, mijn lief hondje Sharake..
Mijn lieve zus Monique Sharake Klein engeltje Kelsey
Hier ben ik dan.. Een eigen blogje waar ik heel veel met jullie kan delen.. Ben geboren op 20-06-1951 Ben nu dus 60 jaar jong.. Mijn hobby's zijn: de kleinkids, koken, handwerken, tuinieren, en vooral mijn PC en blogje Ik hoop dat u mij hier dikwijls komt bezoeken en wens jullie hier een aangenaam vertoeven Knufje en liefs, Indra-
