0675 - Discipline

De laatste tekenen van Qiyamah,

Dikke donkere rook zal verschijnen,

Veertig dagen zal het op aarde verblijven,

Gelovige mensen krijgen het koud,

Die niet geloven vallen van pijn flauw.

 

Een grote aardbeving zal de wereld treiteren,

En uit de berg Safa zal het beest verschijnen,

Hij zal spreken tot alle mensen,

En zij zullen alle kanten op gaan rennen.

 

Zijn kop is, als van een stier,

Ogen zoals, van een varken,

Oren zoals, van een olifant,

Horens zoals, van een hertenbok,

Nek zoals, van een struisvogel,

Borst zoals, van een leeuw,

Kleur zoals, van een tijger,

Klauwen zoals, van een kat,

Staart zoals, van een ram,

Poten zoals, van een kameel,

En de afstand tussen elke twee gewrichten,

 is twaalf Elleboogslengtes lang.

 

Hij zal de gezichten van gelovigen tooien,

Er zullen sterren en mooie woorden op het voorhoofd komen,

Tot in tegenstelling tot de ongelovige gezichten,

Het beest zal hun voorhoofden verminken.

Dan zal hij met grote snelheid over de wereld reizen,

Daarna zal hij voorgoed verdwijnen.

 

De aarde zal stoppen met draaien, en dan de andere kant op draaien,

En de zon zal de wereld vanuit het westen verfraaien,

Een sterke wind zal vanuit Syrië de wereld veroveren,

En zal de zielen mee nemen, van alle gelovigen,

Zodat er alleen nog maar ongelovigen op aarde wonen.

 

Een zwarte man, met dunne benen, uit Ethiopië, zal de Kaba breken,

Steen voor steen, tot dat er niets meer van over zal wezen,

Er zal geen Hajj meer plaatsvinden in de wereld,

En de woorden van de Qoraan worden opgeheven.

 

Alleen de slechte mensen zullen overblijven,

En zij zullen zich als dieren wedijveren,

Er zal geen vrees meer in hun harten wonen,

En niemand zal nog op een naam, van Allah kunnen komen.

 

Een vuur zal branden vanuit Yemen,

De eindbestemming is gekomen, waar de mensen voor vreesden

De engel Israfiel, zal op de bazuin blazen,

Iedereen zal het horen, en zij kennen allemaal de gevaren.

 

De eerste blaas op de bazuin, zal leiden tot totale vernietiging,

Alle dieren, en mensen, ja zelfs de Engelen zullen vergaan,

Alleen Allah zal als enige blijven bestaan.

 

Dan zal Allah alles opnieuw scheppen,

En de regen zal Hij laten komen,

En de dode mensen zullen voorkomen.

 

Daarna klinkt de tweede bazuin,

Dan zullen de mensen opstaan, en kijken.

Geld,

 

Wat is geld in je leven,

Je hebt het nodig om te leven,

Genoeg te hebben elke maand,

Dat is het waar het om draait.

 

Je hoeft geen kapitalen te sparen,

Waarom zou je dat vergaren,

Bij je dood neem je dat echt niet mee,

Bij Allah is dat ook geen pre.

 

Werk aan je kennis voor Allah,

Dat heeft echte waarde Mashallah,

Vertel dat door aan iedereen,

En een ieder deelt in die vreugde mee.

 

Alles en iedereen tussen hemel en aarde,

Zullen bij Allah voor jou vergiffenis vragen,

Zelfs de haaien in de zee,

Denken op de dag des oordeels met je mee.

 

Dat is beter dan geld verzamelen.

Je kennis die je verzamelt, heeft veel meer waarde,

Die neem je mee, naar Allah, als bewijs,

Die je regelrecht leidt, naar het Paradijs.

In het huis van Allah,

 

Vredig is het in het huis van, Allah,

Waar Qoraan wordt gelezen, Mashallah,

Om Allah, en hun eigen ziel te strelen,

In stilte, om zich beter te kunnen, concentreren.

 

Je hoort alleen, een stil gefluister, tussen de muren,

 Geconcentreerd, zitten ze daar vele uren,

Alleen, met een Qoraan in hun hand,

Is hun hele lichaam, door Allah, in de ban.

 

Dagelijks, komen ze in het huis, van Allah,

Ze voelen zich daar thuis, door Allah bevangen,

Hun harten zijn zacht, door de hemelse vrede,

Die ze in het huis, van Allah, mogen waarnemen.

 

Huilend lezen ze, over Gods woord,

Wat hen zo fascineert, o zo mooi,

Tranen van ontroering, loopt  over hun wang,

Ja, ze zijn ook Godvrezend, en heel bang.

 

Maar in het huis van Allah, zien ze ook het geluk,

En voelen zij zich verbonden, met Allah, dat kan niet stuk,

Hun harten zijn zacht, en zitten vol van imaan,

Noer straalt uit hun gezicht, je raakt er van ontdaan.

 

In het huis van Allah, voelen ze zich thuis,

En smeken Allah, zonder geluid,

Dat ze na hun sterven, vrede in het graf, mogen kennen,

En dat ze, het schone Paradijs, mogen verwerven.

Mijn mooie geloof,

 

Mijn mooie geloof, doet mij even vergeten,

In wat voor wereld wij met zijn allen leven,

Mijn mooie geloof, beschermt mij elke dag,

O Allah, houdt over mij de wacht.

 

Mijn mooie geloof, geeft mij vreugd,

Ja, doe mijn best, dat doet Allah deugd,

Mijn mooie geloof, beschermt mij,

Als sjeitan komt en nadert mij.

 

Mijn mooie geloof, deel ik met jou,

Omdat ik er zoveel van hou,

Mijn mooie geloof, is niet van mij alleen,

Nee, het is gemaakt, voor iedereen.

 

Mijn mooie geloof, zit in mijn hart,

En streelt mijn tong, als ik Allah aanbad,

Mijn mooie geloof, leidt mij naar het Paradijs,

Waar illusie wordt, echte werkelijkheid.

 

Mijn mooie geloof, deelt Allah met mij,

Elke dag, want ik ben bereid,

Allah te aanvaarden als enige God,

En Zijn wil op te volgen, Zijn gebod.

De islam is de weg,

 

De Islam is de weg, in ons leven,

Het enige ware geloof waar je naar toe moet streven,

Het geloof waar in Allah belooft,

Zij die mij volgen, worden met het Parasijs bekroond.

 

De islam is de weg, die we moeten gaan,

Het leidt ons naar een eeuwig bestaan,

Het woord van Allah leidt ons de weg,

Als je dat volgt, kom je nooit in de hel.

 

De islam is de weg, ook van de profeet,

Hij is voor ons een voorbeeld, voor iedereen,

Hij is alleen de weg in de islaam begonnen,

En nu een ander half miljard mensen die hem volgen.

 

De islam is de weg, van alle profeten,

Zij verkondigen allen, Allah’s vrede,

Hoe de islaam zich zou vermenigvuldigen,

Tot een volk, die behoren tot de gelukkigen.

 

De islam is de weg, die we moeten volgen,

De Qoraan en Hadith, zij zullen voor ons vertolken,

Hoe we moeten leven hier op aard,

En ons moeten verdedigen tegen elk gevaar.

 

De islam is de weg, naar het Paradijs,

Voor wie er heen wil, die bewijst,

Dat in zijn leven, Allah is een,

En Mohammed is Zijn Profeet.

Woorden van gevoel,

 

Wie met liefde, over Allah praat,

Tegen een mens, die Allah bijna verlaat,

Woorden van gevoel, brengen hem terug,

In het leven, door Allah gerund.

 

Woorden van gevoel, veranderen de mens,

Het zet hen aan het denken, ze zijn dat niet gewend,

Vaak storten ze, huilend in elkaar,

Een arm om de schouder, dat bedaart.

 

De Islaam kent, zoveel naasten liefde,

Het werkt, het laat iedereen genieten,

Woorden van gevoel, alleen voor jou,

Laten voelen, dat jij, van hem houdt.

 

Geef hem, wat hij zo mist,

In deze wereld, een grote egoïst,

Waar mensen, zich eenzaam, gaan voelen,

Doen woorden van gevoel, soms wonderen.

 

De Islaam bied, je een liefdevol bestaan,

Woorden van gevoel, vind je ook, in de Qoraan,

Vele Hadith, zijn er over geschreven,

En heeft vele harten, doen laten wenen.

Nederig zijn,

 

Nederig zijn aan Allah, is een gewin,

Allah is dan de eerste die jou bemind,

Zijn liefde dringt dan door tot in je hart,

Dat jou beschermt tegen sjeitan zijn plan.

 

Nederig zijn aan Allah, is zoiets moois,

Je hoogmoed verdwijnt gewoon,

Allah laat dat, dan, niet toe in je leven,

Nee, je verdient een grote zegen.

 

Nederig zijn aan Allah, is heel gaaf,

Je onderdanigheid brengt jou niet in gevaar,

Het leidt jou naar een beter leven,

In deze wereld, door het kwaad begeven.

 

Nederig zijn aan Allah, leidt niet naar de hel,

Maar beschermt jou tegen een laaiend geweld,

Van vuur en een intense kou,

Nee, van nederig zijn aan Allah, krijg je nooit berouw.

 

Nederig zijn leidt je naar mooie oorden,

Omdat je in doenja Allah bleef verwoorden,

En zijn wil hebt gekozen boven die van sjeitan,

Omdat jij wist, Allah geeft jou het paradijs, levenslang.

Mijn gevoelens en mijn gedachten,

 

Mijn gevoelens zo intens gemeend,

Het is de liefde van Allah die in mij leeft,

Die mij steeds doet leiden, naar de goede weg,

Ben daar gelukkig, het is een groot geschenk.

 

Maar mijn gevoelens worden vaak verscheurd,

Door mijn gedachten, het is diep getreurd,

De sjeitan is daar over mij de baas,

O Allah, verlos mij, van dat vreselijke kwaad.

 

Maar als ik dan weer tot bezinning keer,

Dan weet ik dat Allah om mij geeft,

Voel dan Zijn liefde weer in mijn hart,

En mijn gevoelens beamen dat.

 

Maar dat is ook maar van korte duur,

Want mijn gedachten zien al weer van vuur,

Steeds wordt ik weer op de proef gesteld,

O Allah, behoedt mij van satans geweld,

 

Mijn gevoelens en mijn gedachten,

Allah heeft ze geschapen, en wij moeten zien te trachten,

Om ons gezonde verstand te gebruiken,

Kiezen voor je gevoelens, dan zul je het Paradijs ruiken.

Die kleine momenten,

 

Ze zijn er steeds, die kleine momenten,

Dat ik herinnerd wordt, aan Allah’s grote telenten,

Gewoon de dingen die om mij heen gebeuren,

Die mij toch steeds weer op weten te beuren.

 

Die kleine momenten van elke dag,

Dat ik zeg: “Alhamdoelillah”het mag,

Als ik even nadenk van, hoe was het ook al weer,

Ja, Allah is geprezen, Hij is mijn Heer.

 

Zoveel van die kleine momenten, gaan er aan mij voorbij,

Die mij ook zeggen, niet doen dat is onrein,

Dan dank ik Allah, voor Zijn waarschuwing aan mij,

En dan is dat kleine moment, ook al weer voorbij.

 

Allah neemt mij zo de hele dag in bescherming,

Dan zijn er die kleine momenten, van herinnering,

Het is het verschil tussen Halal en Haram,

Dat Allah mij waarschuwt, in mijn belang.

 

Die kleine momenten, ik heb ze zo lief,

Daarom aanbid ik Allah, want Hij is mijn hartendief,

Dat realiseer ik mij elke dag,

Hoop nog heel lang van Allah te houden, als dat kan.

Allah is het licht,

 

Allah is het licht, je zult het vinden,

Hoe donker het ook is, Hij bemint je,

Zijn liefde die alle harten doet verlichten,

Als jij Hen niet vindt, Hij zal jou vinden.

 

Het licht dat nooit zal veranderen,

Zit in je hartje, hij zal jou verwarmen,

Het zal opvlammen wanneer jij Hem roept,

Hij zal over jou waken, bij alles wat je doet.

 

Allah is het licht wat je moet volgen,

Hij geeft je dag zin, ook de dag van morgen,

Hij zal je beschermen tegen sjeitan,

Die het licht in jou niet doven kan.

 

Allah is het licht, ook in het hiernamaals,

Daar waakt Hij niet over jou, daar is alles volmaakt,

Geen sjeitan meer die je kan leiden, naar het kwade,

Nee, daar is het licht van Allah, dat raakt je.

 

Als je daar graag wil wezen,

Volg dan hier Zijn bevelen,

Als je van Allah houdt, is Hij je vriend,

En Hij neemt je mee, naar wat jij hebt verdiend.

Voor altijd,

 

Voor altijd, zal ik U dankbaar wezen,

En U naar beste weten eren,

Mijzelf bewijzen dat ik Uw aandacht verdien,

En nooit mijn gebed voor iets verlies.

 

Voor altijd, mijn Heer bent U in mijn gedachten,

Vraag U altijd wat U mij zult verwachten,

Loop altijd mijn hart achter na,

Want ik weet dat U daar voor altijd over mij waakt.

 

Voor altijd zal ik U volgen mijn Heer,

Totdat ik uw huis binnen treed,

En zal mij op die plaatsen vertonen,

Waar sjeitan moeilijk kan komen.

 

Voor altijd, zal ik U vertrouwen Heer,

En nooit twijfelen, als sjeitan tot mij keert,

Hij heeft geen kans, want U leeft in mij,

Sjeitan verliest zijn kracht, omdat U staat aan mijn zij.

 

Voor altijd, ben ik Uw nederige dienaar Heer,

En vaak stromen mijn tranen, als ik mij tot U keer,

In een diepgaand gesprek tussen ons twee,

  Dan voel ik dat U mij volledig accepteert.

Een diepe wond,

 

Alhamdoelillah als je goed moslim bent,

En de verplichte gebeden van Allah erkent,

Deze naleeft elke dag met een rein hart,

Dan kun je van Allah vragen, waar je naar verlangt.

 

Maar als je nou eens Allah niet erkent,

En de islaam, met heel je hart, verwerpt,

Graaf je dan geen diepe wond in je ziel,

Denk toch na, de hel heeft je al gezien.

 

Een diepe wond, maar is wel te genezen,

Je kunt je altijd tot de islaam bekeren,

Het litteken zal wel blijven bestaan,

Maar daar moet je mee leren om te gaan.

 

Je krijgt de kans om het Paradijs te verdienen,

Maar je moet zelf willen, en niet liegen,

Moet vanuit je hart komen,

Ja. Dan is er een mogelijkheid geboren.

 

Allah vergeeft de zondaren die zich bekeren,

En zij kunnen het Paradijs tot zich nemen,

Maar zijn ook vrij om sjeitan te blijven volgen,

En kiezen voor de hel, denk maar eens aan de gevolgen.

Vertrouwen,

 

Hoe vaak heb ik niet in mensen geloofd,

En gezegd dat doe ik hoor,

Maar kwam dan van de koude kermis thuis,

 Ja, je begrijpt het, hun afspraak, was niet pluis.

 

Zelfs zij die wollah zeggen, kun je niet altijd vertrouwen, 

Niet op alle vrienden kun je bouwen,

Hoe vertrouwelijk ze ook overkomen,

Ik heb geleerd om alleen Allah te geloven.

 

Ja, heb vertrouwen op Allah alleen,

Niemand anders is zo betrouwbaar, als de Heer,

Hij zal je nimmer teleurstellen in je leven,

En je kunt Hem in alle vertrouwen je geheimen geven.

 

Bij Allah is alles veilig toevertrouwd,

Nooit zul je voelen van, ik heb daarvan berouw,

Op Allah kun je bouwen, Hij is je beste vriend,

Die je nooit laat vallen, Hij is er voor je in dien.

 

Je kunt Hem bereiken door het gebed,

Hij is er rechtreeks, al voor je iets zegt,

Zijn antwoorden staan in de Qoraan,

Betrouwbaar en het behoed je voor elk gevaar.

Een grote leegte,

 

Nergens zin in om wat te doen in mijn het leven,

Had geen vrienden, ze waren allemaal verdwenen,

Luisterde niet meer naar het nieuws,

Hervaarde het leven als een groot verlies.

 

Er was grote leegte is er in mijn hart,

Had geen vertrouwen meer, was het zat,

Wilde mijzelf wel, van het leven ontnemen,

Ja, stiekem bij mij in huis, de benen nemen.

 

Die grote leegte wou maar niet verdwijnen,

Had ook geen zin om mijzelf te bewijzen,

Dat ik weer van mij zelf, moest leren houden,

En Allah weer moeten, leren vertrouwen.

 

Huilend zat ik voor mij uit te staren,

Zachtjes begon ik met Allah te praten,

Onmiddellijk gaf mij dat enige rust,

Zodat ik even normaal kon denken, een diepe zucht.

 

Die zucht was het begin van anders denken,

Allah was weer terug, en dat was te merken,

Mijn leegte was niet meer met eenzaamheid gevuld,

Mijn hartje klopte af en toe weer van geluk.

 

Langzaam aan begon het herstel,

Deed weer dagelijks mijn gebed,

Kreeg mijn interesses weer terug,

Mijn lege ruimte was weer gevuld.

Waarom nu al,

 

Ik begrijp het niet, van waarom,

Wil nog zoveel dingen doen, het is zo krom,

Het leven is voor mij, pas begonnen,

Waarom nu al, is het einde begonnen.

 

Allah’s wegen, zijn ondoorgrondelijk,

Voor een mens niet te begrijpen, heel uitzonderlijk

Dankbaar moeten wij zijn, met de tijd die we krijgen,

Ja, de dood is voor elk mens, onvermijdelijk.

 

Maar we hebben nog zoveel, van het leven te verwachten,

Waarom nu al, klinkt steeds in mijn gedachten,

Vraag Allah, of Hij mijn verschrikkelijke ziekte, geneest,

Maar de dokters zeggen, je hebt nog een week.

 

Ben ook wel bang om nu al te sterven,

Mijn fouten komen langs, het is niet om mij te sterken,

Maar mijn goede daden geven mij ook rust,

Heb nu geen tijd meer, het leven is geblust.

 

Waarom nu al, zegt iedereen,

We kunnen je nog niet missen, de week verstreek,

Als door een wonder, kwam er een nieuw medicijn,

Die mij in leven hield, Allah gaf mij tijd.

 

Zo heeft de medische wereld, niet altijd gelijk,

Allah zegt, wanneer is het mijn tijd,

Hij heeft mij wel, op de proef gesteld, moet je weten,

Leef voortaan zeker naar Allah’s wet, naar eer en geweten.

Een speciaal plekje,

 

Een speciaal plekje, diep in mijn hart,

Waar ik mij vertoef, als ik Allah verwacht,

Die komt steeds vaker, even bij mij langs,

Dan ben ik blij, een kamertje apart.

 

Nergens anders is het zo fijn, bij mij,

Als ik in stilte, bij Allah kan zijn,

In een speciaal plekje, waar ik mij zelf kan wezen,

Daar Allah mij wijst, de weg in mijn leven.

 

Naar dat speciale plekje, daar wil ik steeds heen,

Waar ik ongestoord kan bidden, heel sereen,

Even samen zijn, met Allah, diep in mijn hart,

O, dan heb ik een heerlijke, vreedzame dag.

 

Als ik daar ben, kan mijn geluk niet stuk,

Dat speciale plekje, met Allah gevuld,

Waar sjeitan niet kan komen, ja hij vlucht,

Voor Allah, daar is hij echt voor beducht.

 

Dat geeft mij een veilig, en betrouwbaar gevoel,

Kan daar mijn weg bepalen, hoe ik leven moet,

In een haramme wereld, druk en gehaast,

Een speciaal plekje, speciaal voor Allah bewaart.

Ondankbaarheid,

 

Ondankbaarheid is niet iets van de islaam,

Nee, dat komt zeker van de sjeitaan,

Hij neemt je mee in duistere gedachten,

Waar een moslim niet op zit te wachten.

 

De islaam leert ons, om dankbaar te zijn,

Met alles wat Allah voor ons heeft voorbereidt,

Dankbaar zijn is een goede Islamitische eigenschap,

Die van Allah komt, God zij dank.

 

Maar een mens is vaak niet tevree,

Hij wil altijd meer en meer,

De emmer is nooit goed genoeg gevuld,

Ja, je trotseert Allah’s geduld.

 

Wees niet zo ondankbaar in Gods naam,

Ondankbaarheid reikt niet naar de islaam,

De straf van Allah krijg je hier in dien,

En ook in het hiernamaals, echt verdient.

 

Ondankbaarheid leidt naar haram,

Je komt op de verkeerde weg, in welk belang,

Volg de weg van Allah, die is goed,

Dankbaar zijn, is een behaaglijk gevoel.

Het gevoel,

 

Het gevoel van naasten liefde is heel groot,

Ik ben door de islaam daar door gepromoot,

Het geeft je een heel fijn en onberispelijk gevoel,

Als je iets voor je medemens doet.

 

Het gevoel van, als je merkt je bent niet alleen,

Dat er mensen zijn, die leven met je mee,

Die samen met je bidden voor een beter bestaan,

Dat gevoel voelt zo heerlijk aan.

 

Het gevoel dat je iemand respecteert,

En ook ziet dat hij/zij het waardeert,

En als dat wederzijds gebeurt,

Dan zingen de vogels, nooit meer getreurd.

 

Het gevoel te hebben, dat je gelooft,

Staat boven alles, alsof je droomt,

Je voelt de kracht van God om je heen,

Die koestert, de hele dag, het is heel sereen.

 

Als je dat Goddelijke gevoel hebt gevonden,

Dan gaat je hele ziel, Allah bewonderen,

Je leeft de hele dag met een opgewekt gevoel,

Je kunt alles aan, en doet alleen maar goeds.

Mijn boek,

 

Ik heb een boek zo vaak gelezen,

Het is net als de eerste keer, adembenemend,

Pak het iedere keer weer van de kast,

Mijn boek, met liefde, door Allah gebracht.

 

Ik draag mijn boek altijd met mij mee,

Zit ook in mijn hart, heel tevree,

Vele kamers zijn er mee gevuld,

En het leert mij, het hebben van geduld.

 

Het is geschreven om het dagelijks te lezen,

En het in mijn leven te gaan praktiseren,

Mijn boek leidt mij op de goede weg,

Die weg die Allah voor mij heeft bestemd.

 

Hij is ook gemaakt om voor te lezen,

In huis, maar ook in alle moskeen,

Het is het woord van Allah wat je hoort,

Vergeet daarom geen een enkel woord.

 

Breng het in je leven na het lezen,

En Allah zal je van al je zonden genezen,

Ja, mijn boek is heel speciaal,

Het is de Heilige Qoraan, door Allah beaamt.