0694 - Eindpunt

Dwalen,

Wij dienaars van Allah zijn zo zwak,

Wij dwalen elke dag af, met gemak,

Omdat we de Qoraan niet onderhouden,

En zo verlies je, Allah's vertrouwen.

Sommigen zijn zover afgedwaald,

Ze hebben al jaren geen salaad meer gemaakt,

Leven elke dag, met sjeitan als vriend,

En kijken niet meer om, hoe je als moslim geniet.

Gelukkig zijn er velen onder ons,

Die dwalen af naar Allah en Zijn verbond,

Leven volgens Qoraan en Hadith,

En vergeten nooit hier hun gebed in dien.

Zij loven Allah, met alles, wat ze maar kunnen,

En willen ook de zondaars, dat geluk gunnen,

Maar velen zijn aan de alcohol en de drugs verslaaft,

En hebben geen gevoel meer, om voor Allah klaar te staan.

Twee soorten mensen die dwalen in dien,

Allah ziet hen beide, en ziet ook hen vertier,

Daarom heeft Allah het Paradijs en de Hel geschapen,

Om een ieder op zijn eigen plek,

 In het hiernamaals te laten dwalen.

Niemand is dat, van ons vergeten,

Hoever wij de verkeerde kant, ook betreden,

Keer terug, en dwaal af, richting het Paradijs,

Allah zal ons daar ontvangen, dat is onze prijs.

Deze wereld is maar tijdelijk,

Dankbaar moeten we Allah zijn,

Dat wij mogen leven in Zijn tijd,

Dat we voor een bepaalde tijd hier mogen leven,

Want ook de aarde zal het, af laten weten.

Deze wereld is maar tijdelijk,

En we leven naar het onvermijdelijke,

Dat Qiyamah, over ons zal komen, is zeker,

Of de dood zal ons worden genomen, tijdens ons leven .

Allah zal ons van al het kwade behoeden,

Als wij  onze ziel met Zijn woord voeden,

Dan zal deze tijdelijke wereld ons verblijden,

En de hel zal voor ons aan de horizon verdwijnen.

Ja, in deze tijdelijke wereld moeten wij presteren,

Geen tweede kans wordt er aan ons gegeven,

Allah wil ons allemaal genade schenken,

Als we niet sjeitan volgen, op zijn wenken.

Het Paradijs ligt aan onze voeten,

Als wij deze tijdelijke wereld voorgoed groeten,

Leef daarom nu naar de woorden van Allah,

Dan is het hiernamaals voor jou een Walhalla.

Dankbaar

Hoe zou mijn leven eruit zien zonder geloof,

Geen regels die mij beschermen, ach dat nooit,

Het zou verschrikkelijk zijn met sjeitan,

Als ik daar ik geen weerstand aan bieden kan.

Daarom ben ik Allah dankbaar dat Hij er is,

Als ik hem nodig heb, als sjeitan mij prikt,

 Met Allah, ben ik bestand tegen dat gevaar,

Dat mij elk moment kan pakken, om toe te slaan.

Als ik Allah volg, in mijn leven,

Zal Hij mij het beste geven,

Hij leidt mij op de goede weg,

Die mij beschermt, op mijn levensweg.

Dankbaar voor alles wat Hij mij geeft,

Ook aan mijn naasten, waar ik veel om geef,

Samen zijn wij, een in ons geloof,

Want wij weten wat Allah ons heeft beloofd.

Door Zijn leiding, in mijn leven,

Zal ik, kunnen leven, op Zijn wegen,

Die mij zal leiden, naar het Paradijs,

Dankbaar ben ik, als Allah zegt, kom bij mij.

Allah zegent de wereld,

Allah zegent de wereld,

Door iedereen, de Islaam te geven,

Overal in de wereld,  je kunt het niet meer negeren,

Allah"s woord kom je overal tegen.

Iedereen op de wereld, zal van de Islaam horen,

En het zal alle volkeren bekoren,

Het zal geleidelijk gaan, maar het komt er aan,

Ja, elk mens kan leren, van uit de Qoraan.

Overal zal, de oproep tot het gebed klinken,

En alle schepsels van God, kunnen de moskee vinden,

Om daar te leren, hoe ze de Islaam moeten praktiseren,

Om zo daden te verzamelen, voor het eeuwige leven.

Allah zegent de wereld, moet je weten,

Om iedereen de kans te geven,

In een gelukkig en eervol bestaan,

In deze wereld, die eens zal vergaan.

Wij krijgen de kans, om ons voor te bereiden,

Als wij verantwoording, tegenover Allah moeten belijden,

Hij zal ons sturen naar dat, wat we verdienen,

Dus doe je best, en verdien hier alleen maar tienen.

Aanbidding van Allah,

Wij zijn geschapen om Allah alleen te aanbidden,

En alleen met Hem te bemiddelen,

In voor en tegenspoed, doe je op Allah een beroep,

En niet voor iets of iemand anders, is je gebed bedoeld.

Alleen Allah is aanbidding waard,

Weet, dat je alleen bij Allah, goede daden behaald,

Die je weer naar het Paradijs doen leiden,

Waar je Allah, ook waarlijk zult prijzen.

Alles in het universum, prijst de Heer,

Zij weten, dat niemand anders regeert,

En alles wat Hij heeft geschapen,

Is in aanbidding, en zullen daar altijd over waken.

Alleen de mens is vaak in dwaling,

En hebben, aanbidding van Allah, maling,

Profeten, koeien en beelden van allerlei materialen,

Aanbidden zij, elke dag, zij zien geen gevaren.

Maar Allah weet wie er dwaalt,

Zij zullen het Paradijs niet binnen gaan,

Weet, aanbidding verdiend Allah alleen,

Hij heeft de macht, over alles, en verder geen.

Dwaling,

Ik hou van Allah, heel intens,

Daarom geef ik ook veel, om mijn medemens,

Hen gun hun het Paradijs, als aan mij zelf,

Ze zijn mijn broeder en zuster, dus ik ontferm.

Als iemand aan het dwalen is,

Dan doet mij dat zeer, ik snik,

Treed hen met liefde, naar hem tegemoet,

 Met de Salaam Alaikoem, vrede's groet.

Omwille van Allah, praat ik met hem,

Over hun dwaling, en dat Allah hem kent,

Dat zijn daden worden geregistreerd,

 En hij bij Allah, ermee word geconfronteerd.

Meestal is er wel een luisterend oor,

En zien ze in, dat hun dwaling, hun leven stoort,

Ze erkennen wel, ze zijn met Allah beter af,

En tonen spijt, voor hun dwalend gedrag.

Het is een plicht voor ons allemaal,

Om voor ons broeder/zuster klaar te staan,

Als zij in een afwijkend gedrag vertonen,

Om ze weer aan te sporen met goede woorden.

Ieder mens kan een keer dwalen in zijn leven,

Want sjeitan zal het altijd blijven proberen,

Maar wij zijn broeder en zusters in de Islam,
Die van elkaar houden, zoals een moslim beaamd.

Ik huil,

Weer was het in het nieuws,

Een bomaanslag, ik verschiet,

Bijna elke dag is het raak,

O, arme mensen, wees met Allah begaan.

Ik huil, voor mijn broeders en zusters,

Die wonen in alle plaatsen en gehuchten,

Waar bommen ontploffen, weg met dat geweld,

Bid Allah om vrede, daar zijn te veel levens geveld.

En al die kinderen die het leven verlieten,

O, broeders, stop toch met al dat schieten,

Heeft Allah ons dat zo geleerd,

Elkaar doden, het is echt verkeerd.

Ik huil, om die verschrikkelijke plaag,

Laat er liefde komen, in plaats van wraak,

En dat de doden, in het Paradijs mogen wonen,

En voor altijd, in vrede, daar mogen wonen.

De wereld huilt, om al dat geweld,

Weg met de wapens, dan ben je een held,

Dat geld voor alle landen, hier op aard,

Leiders, denk na, vrede is echt, het meeste waard.

Weet je wat ik voel ?

Zoveel liefde, als ik aan Allah denk,

Het is voor mij, een waar geschenk,

Dat ik met zoveel liefde, hou van mijn geloof,

En dat ik, dat mag praktiseren, tot aan mijn dood.

Zoveel verdriet, als ik zie, wie niet geloofd,

Al die mensen, die niet geloven, geen enkel woord,

Van wat Allah, voor hen, heeft neer gezonden,

Het bekritiseren van Zijn woord, maakt diepe wonden.

Maar Allah, heeft alle mensen lief,

Mij ook, het maakt mij met Allah, zo intiem,

Vertrouw Hem, al mijn diepste geheimen toe,

Dat maakt mij blij, je weet niet hoe.

Allah is een zegening voor mij,

Een weldaad, die mij bevrijdt,

Die mij, zoveel vreugde, geeft in mijn leven,

Dat wil ik, met iedereen delen.

De ochtend, is voor mij het meeste waard,

Dat ik in de morgen, met Allah ontwaak,

En mijn gebed, voor Hem mag verrichten,

Het zal mij, mijn hele dag verlichten.

Weet ook als ik op een dag, voor Allah sta,

En ik voel, dat Allah zegt, ga,

Dat de poorten, van het Paradijs, voor mij open gaan,

Omdat, ik altijd heb gevoeld, dat Allah bestaat.

Het verleden is voor altijd voorbij,

Het verleden is voor altijd voorbij,

Alleen herinnering leeft in mij,

Niets kan ik er meer aan veranderen,

Verdriet, gaat gepaard met spanningen.

Mis mijn dierbaren zo, voel mij zo leeg,

Zij liggen daar begraven, en ik ween,

Bid Allah elke dag, voor het ontbijt,

Dat ze mogen komen in Zijn koninkrijk.

Het verleden is voor altijd voorbij,

Maar beleef het elke dag opnieuw, o die strijd,

Nee, die oorlog duurt in mijn gedachten maar voort,

Hoor, elke dag de bommen nog fluiten, in mijn oor.

Het verleden is voor altijd voorbij,

Ben bang, dat mijn zonen, niet krijgen het Paradijs,

Vaak vraag ik mij af, hebben ze wel genoeg gedaan,

Om Allah te overtuigen, in hun bestaan.

Het verleden is voor altijd voorbij,

Mijn kinderen zijn gesneuveld in de strijd,

Zie ze in doenja nooit meer terug,

Moet wachten op het Hemels geluk.

Vertrouw op Allah, dat Hij ons weer samen brengt,

Leef eerzaam, en doe mijn gebed,

Het verleden is voor altijd voorbij,

Maar hoe de toekomst is, ligt aan mij.

Ontdek Zijn liefde,

Wij zijn mensen met gevoelens,

Die kwetsbaar zijn, ja, we voelen,

We worden zo vaak gekwetst,

En niemand die er wat van zegt.

Wil dan zo graag een beetje tederheid voelen,

Iemand die met je meevoelt, zonder bijbedoelingen,

Maar vaak loopt het op een teleurstelling uit,

En dan, zak ik nog verder onderuit.

Gelukkig kan ik mijn troost vinden bij Allah,

Heb al zo vaak Zijn liefde ontdekt, echt Mashallah,

Kan alles bij hem kwijt wat ik maar wil,

Ja, ik zit vaak voorover geknield en bid,

Het is zo fijn om je gevoelens met Hem te delen,

Ontdek Zijn liefde, en je gaat opnieuw leven,

Allah speelt niet met jouw gevoelens, Hij is heel trouw,

Je gaat het ontdekken, dat Hij van je houdt.

Ontdek Zijn liefde, in zijn geheel,

Leef met Hem, Hij geeft je veel,

Laat Hem niet meer los, want dan komt het gevaar,

Daar behoedt Hij jou voor, dat is waar.

De perfectie van de islaam,

Allah heeft zich in de islaam, niet vergist,

Hij heeft het perfect gemaakt, dat is gewis,

De mens doet Zijn woord steeds dwalen,

Maar over de Qoraan blijft Hij waken.

De islaam is een schitterend geloof,

Zoveel liefde, in Allah’s woord,

Perfect gedicteerd door de Profeet,

Maar de mens is het, die het steeds vergeet.

De perfectie van de islaam is prachtig,

Maar de mens is vol minachting,

Wil de Qoraan, niet in zijn geheel volgen,

Ja, en zo raken ze onder de problemen bedolven.

Wie de perfectie van de islaam ziet,

Die staat in het licht van Allah, en geniet,

Met volle teugen, van deze wonderlijke pracht,

Hun harten worden gevuld, en voelen zacht.

Wie kennis neemt van perfectie van de islaam,

Zal nimmer dwalen, hij is heel bekwaam,

Laat zich niet gaan, door onwetendheid,

Dat zal hem leiden naar het volmaakte Paradijs.

Wat heeft Allah alles mooi gemaakt,

Wat heeft Allah alles mooi gemaakt in de wereld,

Prachtige landschappen en grote zeeën,

Gemaakt voor de mens alleen,

En kijk, wat doen wij er mee.

Wij hebben geen respect voor de natuur,

Maken het kapot, uur na uur,

Heeft de Profeet niet gezegd tegen ons,

Dat we zuinig moeten zijn, op het bos.

En ook de zeeën moeten we niet vervuilen,

Waar zijn we mee bezig, het is om te huilen,

Geen schone lucht meer, om goed te ademen,

Steeds meer mensen, met ernstige kwalen.

Wat heeft Allah alles mooi gemaakt,

Zoveel schoonheid, denk daar aan,

Daar waar wij van kunnen genieten, in de natuur,

Moeten we ook voorzichtig zijn met vuur.

Denk aan de kinderen van onze dochters en zonen,

Dat ook zij, in deze wereld moeten wonen,

Laat hen ook genieten van het Goddelijke schoon,

Door Allah geschapen, zo ontzettend mooi.

Het goede en het slechte,

Wij kunnen altijd kiezen wat wij willen,

Wij kunnen het goede kiezen en wij winnen,

Maar sjeitan zal zich er altijd mee bemoeien,

En laat ons dwalen, niets vermoeden.

Vaak kiezen wij het slechtste van de twee,

En zelfs als wij het ontdekken doen we mee,

Sjeitan laat ons altijd tegenstribbelen,

Want wat verboden is, is vaak giebelen.

Ja, dat is het gevaarlijke ervan,

En je krijgt geen beloning, dat staat vast,

Allah geeft ons altijd twee manieren,

Het is aan ons, waar wij ons willen vertieren.

Wees verstandig in je besluiten,

Anders is het straks huilen,

Laat je niet meeslepen door sjeitan,

Volg je hart, ja, dat is een goed plan.

Het goede kiezen is heel belangrijk,

Die daden leiden ons naar het Paradijs,

Waar geen sjeitan ons kan misleiden,

Dat is voor eeuwig en altijd een bevrijding.

Reinheid,

Rein zijn met heel je hart en ziel,

En van lichaam, een ieder die dat ziet,

Dat zijn tekenen van hoe, een moslim is,

En dat is hij tegenover Allah verplicht.

Als ik woedoe verricht voor mijn gebed,

Let ik op dat ook mijn gedachte, is oprecht,

Spreek voortdurend de mooiste woorden uit die ik kan,

La ilaha ila Allah mohammedan rasoel Allah.

Dat geeft mij het gevoel dat ook mijn binnen kant,

Gereinigd wordt voor het mooiste moment van de dag,

Dat er geen slechte gedachten komen via sjeitan,

Die tijdens mijn woedoe, zorgt voor Haram.

Mijn reinheid geld niet alleen, voor tijdens mijn gebed,

Mijn hele dag, zijn momenten van gebed,

Reinig mij iedere keer weer,

Als ik mij met het onreine heb verkeert.

Het houdt mij ook ver van slechte dingen,

Als ik mij voordurend bezig hou, om Allah te beminnen,

Reinheid van je lichaam, in het totaal,

Moet voor een moslim zijn, heel normaal.

Onze geliefde Profeet Mohammed,

De Profeten van voorheen hebben het voorspeld,

Dat de Profeet Mohammed, aan de wereld vertelt,

Wat de laatste woorden van Allah zijn geweest,

Het verhaal begint bij zijn geboorte, lees maar mee.

Ongeveer in het jaar vijfhonderd zeventig kwam de zegen,

Over onze geliefde Profeet in de wereld,

Niemand had er toen nog kennis, van kunnen hebben,

Van zijn geboorte, in de stad Mekka.

Veel heeft hij meegemaakt in zijn jonge leven,

Zijn ouders kwamen al vroeg om het leven,

Hij groeide op, als analfabeet,

Maar dat heeft zijn leven niet gedeerd.

Hij groeide op, en werd koopman,

Succes had hij bij iedereen en overal,

Zijn eerlijkheid gaf hem veel respect,

Maar hij was bezorgd om elk mens.

Het kwaad was overal om hem heen,

Weloverwogen deed hij niet met hen mee,

Hij zocht zijn rust in de bergen, heel alleen,

En bad tot Allah, hij was heel bevreesd.

Hij was veertig jaren jong,

Toen zijn eerste openbaring begon,

Het was een opdracht, om de mensen in Mekka te vertellen,

Dat er een God was en hij de profeet.

Deze openbaringen kreeg hij zijn hele verdere leven,

En hij vertelde het, en het werd opgeschreven,

Door zeer betrouwbare geleerden voor in die tijd,

Die het schreven zo als Mohammed het zei, in prachtige rijm.

Zij vormden de woorden van de Koran.

En het werd in de hele wereld, heel befaamd,

Anderhalf miljard moslims volgen nu zijn woord,

Wat ooit is begonnen met een persoon.

Onze profeet werd drie en zestig jaar,

Maar leeft nu nog, hij is niet verjaart,

Alle moslims in de hele wereld, respecteren hem nog steeds,

En aanbidden dat wat hij in Allah’s naam heeft gepreekt.

Voor al mijn dierbaren,

Het gemis is groot,

Zoveel zijn er dood,

Mis ze elke dag,

Het is een hard gelach.

En toch moeten wij er vrede mee hebben,

Allah heeft zo beslist, wij moeten sterven,

Het is een gerechtigheid voor iedereen,

Niemand kan het leven kopen, hoezee.

Mijn dierbaren waren mij zo geliefd,

Maar wie weet zie ik ze snel, als Allah het belieft,

Mijn doeá is dan ook voor hen heel oprecht,

Dar Allah hen positief berecht.

Maar er zijn ook nog veel dierbaren van mij in leven,

De dood heeft mij geleerd, om veel om ze te geven,

En hun bij te staan bij alles, wat ook maar nodig is,

Niet af laten weten, want de dood komt ook voor hen, gewis.

Allah heeft voor iedereen de tijd bepaald,

Dus mijn dierbaren, wees ook met Allah begaan,

Dan zullen wij elkaar weer zien, in het Paradijs,

En tot die tijd, in vrede, met elkaar zijn.

Missen,

Ben er mee opgegroeid,

Met mijn geloof, ik was nog zo groen,

Die jaren zijn allang verstreken,

Ik mis ze iedere keer, wel even.

Zou terug willen keren naar die tijd,

Ja, ik was toen nog heel klein,

Kreeg een snoepje, voor het gebed,

Als ik dat netjes had opgezegd.

Ik mis die kleine kinderjaren,

Allah Hoe Akbar waar zijn al die jaren,

Dat ik ging, voor het eerst naar de moskee,

In mijn mooiste kleren, iedereen keek.

Mis wel die aandacht die ik toen kreeg,

Iedereen zei dat ik het goed deed,

Het was fijn om te horen, je bent groot,

Nu denk ik, was ik nog maar, zo jong.

Kleine kinderen worden groot,

Wat er toen was, is nu vergroot,

De liefde voor Allah groeide met mij mee,

Dat is Alhamdoelillah, ja, heel gemeend.

Daar borduur ik nu op verder,

En ik weet nog, de Arabische letters,

Die komen mij nu, goed van pas,

Doe het net zo als toen, toen ik de Qoraan las.

Oorlogen,

Zoveel oorlogen in de wereld van vandaag,

En is dat nu echt nodig, dat is de vraag,

Zoveel zinloos geweld, in alle continenten,

Doden, iedereen, onschuldige mensen.

Moslims tegen moslims, is uit den boze,

Zoveel zinloze, laffe moorden,

In Afghanistan zegt, de Taliban,

In naam van Allah, kijk eens wat ik kan.

Somalië, ook zo’n land van verval,

Al tientallen jaren, is dat aan de gang,

Mannen, vrouwen, kinderen, niemand wordt ontzien,

Huilend, sterven ze, van zoveel verdriet.

En dan de Koerdische mensen, niet vergeten,

Zij leven ook in barre omstandigheden,

Komen op voor hun rechten, voor een eigen land,

Maar worden van alle kanten, verbant.

En dan die miljoenen vluchtelingen op aard,

Die vluchten, voor dat verschrikkelijke geweld, en haat,

Niet weten hoe het met hun, achtergebleven familie gaat,

Ja, dat weegt als een last, die niet verjaart.

Broeders en zusters, als we lezen dit gedicht,

Kniel dan neer, en bid en bid,

Voor al die arme lieve mensen,

Die eigenlijk alleen maar vrede wensen.

Discipline,

Waar is de discipline van ons mooie geloof,

Wat we geleerd hebben, is dat geroofd,

Door de westerse samenleving en op straat,

Waar onze jongeren mee zijn begaan.

Zijn we de regels van de islaam helemaal vergeten,

De discipline om vijf maal per dag Allah te eren,

Het gebed dat ons van jongs af aan is geleerd,

Dat ons beschermt tegen alles wat is verkeerd.

De zelfbeheersing waar je over beschikte,

Om Allah te dienen, op alle ogenblikken,

Waar is die in Godsnaam gebleven,

Zijn jullie dat nu allemaal vergeten.

En het ergste moet nog komen,

Jullie schamen je niet om haram te kopen,

Hamburgers van varkens vlees is heel gewild,

En aan de bar bestel je gewoon een pils.

Denk toch na wat jullie doen,

Onderwerp je weer, naar het fatsoen,

Hou je toch aan de regels van de islaam,

En geef elkaar weer de salaam.

Weet wel dat Allah jullie allemaal ziet,

En Hem ontgaat werkelijk helemaal niets,

Zie dat in, en keer terug naar je oude bestaan,

Zo als je ouders, je dat hebben voorgedaan.