helaas

Onderweg was het heel gezellig. Babbelen, babbelen nog eens babbelen met Romy.  Zo gaat de tijd vrij snel. We moesten toch nog zo’n 800  kilometer rijden. Onderweg hebben we contact gehouden met de mannen om te weten waar ze naar toe gingen varen. Het is afhankelijk van het weer waar ze terecht komen. Het plaatsje Grenaa hebben we doorgekregen en zijn daar naar toe gereden. We kwamen laat aan (8uur),  we hadden veel in de file gezeten. Ze hadden netjes gewacht om met ons uit eten gaan. Zo konden we met de bemanning nog even bijkletsen voordat ze naar Nederland reden. Zij hebben de auto weer terug in onze garage gezet.

Vrijdagmorgen 18 juli ben ik om 10.30uur naar Zwolle gereden om mijn zus Marion een bezoek te brengen in het ziekenhuis. Na een tijdje bij haar gezeten te hebben ben ik naar Duitsland gegaan. Daar had ik afgesproken om bij mijn zoon Remco een overnachting te doen en daar vandaan met mijn kleindochter Romy naar Denemarken te rijden.

Zaterdag om 6.15uur zijn we wakker gemaakt en hebben samen ontbeten. Matthew, onze kleinzoon ging die morgen ook op vakantie met drie vrienden naar de Oostzee en werd om 7.00uur opgehaald. Uitgezwaaid en daarna  zijn wij weggereden. Nu hadden Remco en Conchita  de vrijheid om alleen met zijn tweeën een paar dagen op vakantie te gaan. Was wel even nodig na die ziekte van Conchita.

Ondertussen had ik met Henk contact gehad hoe de race afgelopen was. Hij belde maandagmiddag om 5.35uur op dat ze al binnen waren. Dat was heel vlot. Ze hadden veel wind gehad en ook nog eens van de goede kant. Ik heb maar gelijk op het internet naar de uitslag gekeken, en ja hoor,  meneer was weer eerste van zijn groep geworden. Weer een beker erbij. Ze zijn na de uitreiking van de prijzen de volgende dag naar  Denemarken gevaren waar wij met de auto naar toe zijn gereden.

Hallo allemaal.
Het is nu 23 juni en ik ben inmiddels al thuis. 19 Juni heb ik de trein van Invernes naar Eddingburg genomen om daar de bus naar het vliegveld te nemen. Van 8 uur tot 19.30 ben ik onderweg geweest. Een lange dag maar alles ging naar wens. Mijn buurvrouw Roos heeft me weer van het station Lelystad opgehaald en heb eerst nog gezellig koffie bij ze gedronken. Daarna ben ik onder de douch gegaan en heerlijk mijn bed ingedoken. Na zo'n reis ben je daar echt aan toe.
Het weekend ben ik naar mijn kinderen en kleinkinderen gegaan. Dat is het eerste wat ik altijd doe.
Zondagmiddag was ik weer thuis en heb al een paar keer met Henk kontakt gehad hoever hij al gezeild heeft. Aankomende woensdagavond hoopt hij thuis te zijn.
Ik hoop dat jullie van mijn blog genoten hebben en nog bedankt voor de leuke reactie's die wij van jullie gehad hebben
Hartelijke groetjes van Henk en Joke.