Berichten van 1 augustus 2009 tot 31 augustus 2009

.

Op dezelfde dag dat Jennefer geboren is zijn onze vouwfietsen gestolen. We waren bij de supermarkt aan het inkopen en hadden onze fietsen aan elkaar geketend. Toen we terug kwamen lag er alleen nog een plastic zakje met wat spullen van ons erin op de grond en de fietsen waren verdwenen. We baalden als een stekker. We hadden net een voorraadje ventielen gekocht die we haast nergens konden krijgen en was erg in mijn sas dat we weer wat konden fietsen.    

uit Marbella

Van Estapona naar Marabella is 12 mijlen varen. Het is nog steeds erg warm. Ze noemen het hier al een hittegolf. Je kunt overdag niets doen. Een stuk zeilen is nog het koelste maar nu de wind ook minder wordt heb je er weinig aan. We hebben een tafelventilator gekocht en zodra we in de haven liggen staat die de hele dag te loeien. Dus moet je overdag rustig blijven en 's avonds als de zon onder gaat pas gaan winkelen of wandelen.

 


Een appeltje voor de dorst

 

 

18 Augustus is ons achterkleinkind geboren. Jennifer is haar naam en onze kleindochter Rojé en kind maken het uitstekend.

 

Ik ben nu aardig opgeknapt en van Henk duurt het nog een dag of twee. We denken vanmiddag verder te varen naar Marbella.
Estapona is een gezellige stad is en heeft een lange boulevard. Omdat het dit weekend feest was stonden er 's avonds kraampjes met ham, worst, vis en nog veel meer, waar wij niet aan meegedaan hebben. Ook waren er veel kraampjes met prulletjes. Heel druk maar gezellig

De douches op het strand zijn hier leuk aangekleed.



vliegende vissen die worden gedroogd en dan gerild.

Toen wij de volgende dag terug gingen varen naar Spanje was ik heel beroerd en had buikloop. Ik heb onderweg, de rest van de dag en avond liggen slapen. Henk had het ook maar niet zo erg.
Wij denken dat het misschien wel komt van de thee die wij aangeboden hebben gekregen van de tapijtman.
Ik begin nu een beetje op te knappen en Henk ligt buiten zijn uiltje te knappen.
We drinken veel thee en eten droge koekjes en hopelijk gaat het vanzelf weer over.
Dat was dus Marokko.
Wij liggen nu in Estapona en hoppen hierna verder de middellandse zee op.
Hartelijke groetjes van ons uit het mooie Spanje. 

 

Een paar foto's vanaf het dak van een oude moskee uit Marokko.

Hier in deze omgeving waren de straten versierd met vlaggen omdat de Koning van Marokko hier ergens op zijn zomerverblijf was. We hebben het paleis nog gezien maar konden moeilijk in de auto een foto maken.

Het eerste stuk varen hadden wij onderweg veel hoge golven. Later ging het wel. In de straat van Gibraltar en moesten wij een aantal keren voor vrachtboten  uitwijken. Toen we even langzamer vaarden zagen we een zeeschildpad voorbij zwemmen. Zie foto. Af en toe zag je ook wel dolfijnen maar die kwamen niet in onze buurt.

In Smir aangekomen moesten wij allebei papieren invullen, naar douane en dokter. Dokter, zeiden wij, en waarvoor dan wel? We begrepen er weinig van maar wat ik wel verstond was  influenza. We moesten weer aan boord. Na een uur wachten moest Henk meekomen en alles was zo geregeld. Geen dokter en douane kwam er aan te pas. Het leek voor hun heel interessant maar wij snapten er niets van. Later hoorden we van anderen dat ze dat altijd op die manier doen. We vonden die mensen daar een beetje arrogant. 

Je kunt goed in deze haven liggen. Aan de andere kant zijn er restaurants en een groot hotel wat er prachtig bij ligt. Vol met bloeiende planten, groen gras, bomen en een heel groot zwembad. Echt voor de rijken. Verderop is een klein supermarktje, geldautomaat en  mooie stranden. Dat was het wel zo’n beetje.

 

De andere kant van de berg

schildpad

Hallo allemaal.

Wij liggen hier vlak voor de berg van Gibraltar en naast de haven is een klein vliegveld. Je ziet ze aankomen en weggaan. Gelukkig zijn het er maar weinig.

De stad stelt niet veel voor. Het is een lange straat (voor de berg) met overal winkels. Het is zondag dus kon ik mijn geldbuidel thuislaten.

De vorige keer toen wij hier waren zijn we met de huurauto de berg opgeweest. Dat hebben jullie al kunnen lezen in onze weblog.

De volgende dag als alles meezit gaan we een oversteek maken naar Marokko, Afrika. Het is 25 mijl varen. Het lijkt me erg spannend. Wie weet wat ons daar allemaal te wachten staat. Bij Port Marina Smir kunnen wij zonder problemen naar toe.

vliegveld



berg Gibraltar

Wij zijn in Sancti Patri geweest en hebben daar voor anker gelegen.
Overdag erg druk maar s'avonds heeeeeeeeel rustig.

Isa en Opa hebben een zandkasteel gemaakt

Isa en Rosa samen in de bijboot

Na een leuke tijd gehad te hebben met Norman, Tieneke, Isa en Rosa zijn ze vertrokken naar Madrid om daar een aantal dagen te verblijven en wij varen straks weer naar een andere haven.
We zijn bij ze op de camping geweest en hebben daar in het zwembad gezwommen en zij zijn bij ons een aantal dagen aan boord geweest. De kinderen hebben met de bijboot kunnen spelen en leren roeien, 2x naar het strand en daarna met de waterslang ons lekker afgespoeld.  Het was weer erg warm maar beter dit dan regen.



Gekke meiden



Rosa heeft het schildpad zelf gemaakt



Schelpen zoeken

Met de aanhangwagen weer verder.