18 augustus

Toen wij de volgende dag terug gingen varen naar Spanje was ik heel beroerd en had buikloop. Ik heb onderweg, de rest van de dag en avond liggen slapen. Henk had het ook maar niet zo erg.
Wij denken dat het misschien wel komt van de thee die wij aangeboden hebben gekregen van de tapijtman.
Ik begin nu een beetje op te knappen en Henk ligt buiten zijn uiltje te knappen.
We drinken veel thee en eten droge koekjes en hopelijk gaat het vanzelf weer over.
Dat was dus Marokko.
Wij liggen nu in Estapona en hoppen hierna verder de middellandse zee op.
Hartelijke groetjes van ons uit het mooie Spanje. 

Het eerste stuk varen hadden wij onderweg veel hoge golven. Later ging het wel. In de straat van Gibraltar en moesten wij een aantal keren voor vrachtboten  uitwijken. Toen we even langzamer vaarden zagen we een zeeschildpad voorbij zwemmen. Zie foto. Af en toe zag je ook wel dolfijnen maar die kwamen niet in onze buurt.

In Smir aangekomen moesten wij allebei papieren invullen, naar douane en dokter. Dokter, zeiden wij, en waarvoor dan wel? We begrepen er weinig van maar wat ik wel verstond was  influenza. We moesten weer aan boord. Na een uur wachten moest Henk meekomen en alles was zo geregeld. Geen dokter en douane kwam er aan te pas. Het leek voor hun heel interessant maar wij snapten er niets van. Later hoorden we van anderen dat ze dat altijd op die manier doen. We vonden die mensen daar een beetje arrogant. 

Je kunt goed in deze haven liggen. Aan de andere kant zijn er restaurants en een groot hotel wat er prachtig bij ligt. Vol met bloeiende planten, groen gras, bomen en een heel groot zwembad. Echt voor de rijken. Verderop is een klein supermarktje, geldautomaat en  mooie stranden. Dat was het wel zo’n beetje.

Hallo allemaal.

Wij liggen hier vlak voor de berg van Gibraltar en naast de haven is een klein vliegveld. Je ziet ze aankomen en weggaan. Gelukkig zijn het er maar weinig.

De stad stelt niet veel voor. Het is een lange straat (voor de berg) met overal winkels. Het is zondag dus kon ik mijn geldbuidel thuislaten.

De vorige keer toen wij hier waren zijn we met de huurauto de berg opgeweest. Dat hebben jullie al kunnen lezen in onze weblog.

De volgende dag als alles meezit gaan we een oversteek maken naar Marokko, Afrika. Het is 25 mijl varen. Het lijkt me erg spannend. Wie weet wat ons daar allemaal te wachten staat. Bij Port Marina Smir kunnen wij zonder problemen naar toe.

Het is dinsdag 28 juli en we gaan naar Isla Cristina waar Norman met zijn gezin ook naar toe komen. Ze hebben een week in Olhäo, Portugal gezeten.
Met dat ik achter de computer zit heeft Norman gebeld dat ze al op de plaats van bestemming zijn aangekomen en vroeg aan ons wanneer wij aankomen.
Wij kunnen er pas om 6uur binnenlopen vanwege de eb en vloed. Het is nu 1 uur en met een half uur vertrekken wij ook.
Tot zover maar weer en allemaal de hartelijke groeten van ons uit het mooie Spanje olé.

Woensdag 22 juli, naar Cadiz.

Jan en Frida zijn de 23^e gekomen.

Verhaal later.

Woensdag 15 juli, Baai de Cadiz.

Met de fiets rondom de stad gereden en hebben daar prachtige parken gezien. Wij zijn in een 45 meter hoge toren geweest, Torre Tavira, die eens in het bezit was van een gegoede familie uit de 18^e eeuw. Boven een prachtig uitzicht over de hele stad. Binnenin is een camera obscura die scènes uit de stad laat zien. Je kunt de auto’s zien rijden en de mensen van heel dichtbij bekijken. Smalle straten kris kras door elkaar heen. 

Donderdag 16 juli van Cadiz naar Puerto Sherry in Santa Maria.

Zondag 12 juli.

Voor anker gelegen in de baai La Ahogao. Prachtige baai en er liggen veel kleine motorbootjes. Er is een klein strandje en daar wordt heen en weer gevaren. Erg druk.

We hebben weer heerlijk om de boot gezwommen. Al zwemmende kun je goed zien dat er een baard groeit aan de onderrand van de boot. Henk kon het niet laten om het schoon te maken. Hoe langer je het laat zitten hoe moeilijker het gaat eraf.

Vrijdag 10 juli.

We mogen de auto nog tot 16.15 uur gebruiken en gaan naar Tarifa, de zuidelijkste stad van het Europese vaste land, gelegen op de plaats waar de Atlantische Oceaan en de Middellandse zee elkaar ontmoeten. We zijn er met de boot langs gevaren en we gaan kijken of we morgen op de terugweg daar de haven kunnen aandoen. Het antwoordt is nee, want je kunt er alleen voor anker en met deze wind is dat geen optie.

Het was een prachtige autorit en een fantastisch uitzicht op het Afrikaanse continent aan de overkant. Van het plaatsje Tarifa is het maar 15 a 20   mijl zeilen naar Tanger. Dat doen we volgend jaar. Tarifa is een leuke stad met zijn smalle straatjes.