donderdag, 26 juli 2012

Na enkele drukke dagen van inpakken,van wikken en wegen wat wel of niet meekan, stonden we rond 10.00u klaar om aan de grote reis te beginnen.

 Pas vertrokken maakten we al kennis met de welgekende Belgische files maar dat kond de pret niet verstoren want een leuke camping in de buurt van Damme voldeed al direct aan onze verwachtingen. De camping noemt ‘ camping Hoeke’.

Na de middag reden we met onze fietsen naar Sluis in Nederland. We werden daar al direct ondergedompeld in een vakantiesfeertje. Het was er gezellig druk. Alle mensen hadden voor één van de eerste keren deze zomer, hun zomerkledij aangetrokken. Marktkraampjes vrolijkten de winkelstraatjes op.

’s Avonds waagden we ons op onze stalen rossen richting Brugge. In een leuk restaurantje vierden we onze eerste avond van ons ‘ groot avontuur’.

Onze eerste dag was er eentje om in te kaderen. Een geweldig begin! Mede dankzij de stralende zomerdag.

Linda

 

Vandaag nog een bijzonder dagje. Afscheid nemen van iedereen vond ik best moeilijk. Daarom hadden we het afscheid van mijn ouders nog even uitgesteld. Ze waren vandaag afgezakt naar Brugge. Samen met hen hebben we ‘ een dagje Brugge’ beleefd. Lekker kuieren langs het minnewater, even piepen in het Begijnhof, een hapje eten, luisteren naar de dravende paarden met koets en kijken naar de bootjes op het kabbelende water.

Na een dikke afscheidskus koersten we terug naar de camping. Daar maakten we er een rustige avond van.

Linda

Hallo beste familieleden en vrienden.

Eindelijk is het zover, we staan op het punt te vertrekken. Frankrijk,
Spanje en Portugal staan op ons te wachten. Toen we 29 jaar geleden trouwden met elkaar, zei ik tegen Linda : schatteke, ik zou dolgraag een mobilehome kopen en de wereld rondtrekken. Ik moet toegeven dat dat in het begin zich enkel beperkte dat ze me gevolgd is tot het toen verre Duitsland ,waar ik gekazerneerd was. Zo een jong meisje van 20 en ik was 21. We begonnen aan ons levensverhaal. Snel hadden we twee flinke zonen, Tom en Bart, waar ik nu nog steeds apetrots op ben dat ze het zo goed doen in het leven, ik pink en veeg nu enkele tranen weg, maar ik meen het, ik zie hen dolgraag en iedereen mag dit weten.
Linda heeft het niet altijd makkelijk gehad met me, in Duitsland was ze veel alleen als ik op oefening was of in de kazerne dienst had. Eenmaal in Belgie terug , begon ik met een toeristentrammetje te rijden en was ik vele weekenden weg. Vier jaar later maakte ik het nog een beetje bonter en begon ik met de bus te rijden. Vele weekends weg van vijdag tot zondag. Winter en zomer. ondertussen al 19jaar lang.
Linda, 2 jaar geleden begon ik weer te " zagen " om eens een jaartje rond te trekken met onze caravan, niet de wereld rond ,maar europa in. Je volgde me weer in mijn gedachten.
Wat ben ik jou toch enorm dankbaar dat ik " ZO EEN LIEVE GOEDE VROUW " heb gevonden.
Al die tijd dat jij mij gemist hebt , dat ik er niet was voor jou, ik kan jou niet genoeg bedanken hiervoor en ik zal er zeker van zijn dat ik later in de "hel" hiervoor gestraft zal worden.

Linda, ik zie je graag en ik hoop dat we een leuke reis gaan hebben door het paradijs van moeder aarde.

kusjes van je zotteke Stanneke

Even een anekdote:

 

Op deze camping stond er een Nederlander die er met zijn dochter kampeerde. Hij vertelde ons dat hij vroeger als kind met zijn ouders ,per boot langs Lier en Duffel was gevaren. In Duffel hadden ze een katje gevonden van rond de 8 weken en hadden dit meegnomen naar huis.

Het poesje kreeg de naam van Duffie en als troetelnaampje Duffeliertje.

Tof, niet?

 

Stany

 

Vandaag zijn we uitgedost als echte toeristen naar Rouen  getrokken. Gepakt met rugzak, voorzien

van zonnebril en zonnepet, begonnen we onze trip op la Place du Vieux-Marché.  Jeanne D’Arc is hier

eeuwen geleden tot de brandstapel veroordeeld. Nu is er op die plaats een vrij moderne kerk gebouwd waarin glasramen uit een vernielde kerk zijn verwerkt.

 In de Rue de grande horloge werden we getrakteerd op mooie middeleeuwse vakwerkhuizen. Ze zijn in de mooiste kleuren geschilderd.  Halverwege de straat loop je onder een poort waarop een grote

klok met vergulde wijzerplaat is bevestigd. Het is een topper voor de stad want de klok is op vele

prentbriefkaarten afgebeeld.

De gotische kathedraal is ook een pronkstuk maar ze staat al jaren in de steigers omdat ze veel te leiden had tijdens de oorlogsjaren en aangetast is door vervuiling.

Op onze zoektocht kwamen we langs een antiekmarktje. Vandaar waren we op een boogscheut van

de Seine die langs de stad haar weg baant.

Een koffiekoek uit het vuistje deed onze honger stillen zodat we er nog even tegenaan konden.

We kuierden nog langs diverse pleintjes en steegjes. In één van de straatjes was een artificieel waterloopje aangelegd om ons een beeld van vroeger te geven. Gelukkig wordt het beekje nu niet

meer gebruikt als open riool.

Op hoekjes en pleintjes hoorden we vaak muzikanten die hun uiterste best deden om de voorbijgangers te behagen.

Met een tevreden gevoel keerden we terug naar onze caravan.

 

P.S. De zonnebril en zonnepet waren op sommige momenten misschien wat te optimistisch toch kregen we pas regen als we op de terugweg in de auto zaten.

 

Linda