donderdag, 9 aug 2012

Bonjour les amis,

Zo beginnen we ook is in het Frans. Vandaag zijn we er nog eens op uit getrokken. WABLIEF, zeggen sommigen onder u nu… die doen niets anders dan erop uit trekken. Allez ja, gelijk hebben ze eigenlijk wel. Velen zeggen, als ik met pensioen ga dan ga ik dat en dat doen… maar weinige gepensioneerden zeggen , nu heb ik dat gedaan wat ik vroeger heb gezegd dat ik ging doen.

We wijken af… we zijn dus vandaag naar Caen geweest, met de auto. Ergens aan de rand parkeerplaats gezocht en dan te voet met de gps het stad in. We verkenden er eerst de burcht van Willem de Veroveraar, ge weet wel, die is getrouwd met zijn nicht Mathilde. En om het Vaticaan tevreden te stellen heeft hij dan in Caen twee abdijen laten bouwen. De abdij des Dames hebben we eerst bezocht, daar konden we binnen. Tja, zo’n abdij is eigenlijk overal hetzelfde. Even groot en de chi chi kan niet op. En dat eigenlijk om zo’n paar nonnekes in te steken… Maar als je de oude foto’s van vroeger zag dan hadden ze er ook nog veel landgoed bij. Nadien zijn we door het “oude” stadsgedeelte gewandeld. Van Caen bleef niet zo heel veel over na de oorlog, dus heel veel oud was er niet bij, maar toch nog reusachtige gebouwen en paar vakwerkhuisjes. Aan de andere kant van de stad liet de Willem dan de abdij des Hommes bouwen. Eigenlijk wel ne straffe he, zelf met zijn nicht trouwen en dan de paters ver uit de buurt zetten van de nonnen… In deze abdij konden we niet binnen. Ze ligt ook aan het prachtige stadhuis van Caen, omgeven door vele bloemperken. Nadien nog even rond gekuierd en dan terug huiswaarts.

Lekker pastichke gedronken en genoten van heerlijke Lindaspaghetti.

Het weer was goed vandaag en we genoten nog van een heerlijke avond op ons terras.

 

Slaapwel Stany

Vandaag een rustdag gepland. We zouden er met de fiets op uittrekken naar Courseulles sur Mer

waar het  op dinsdagmorgen markt is.                                                                                   

Een kronkelend en heuvelend weggetje voerde ons tussen de goudgele korenvelden, de appelboomgaarden en de grasgroene weiden waarop gevlekte koeien graasden.  Heerlijk landelijk, heerlijk rustig, heerlijk ontspannend.

Op de markt was het een drukte van jewelste. Er was veel volk. De marktkramers lokten met veel kabaal  de klanten om hun koopwaren te verkopen. Kinderen eisten huilend de aandacht van hun ouders. Hondjes liepen hijgend aan hun leiband.

 Toch geraakten we door de drukte aan de andere kant van het kuststadje.

De zee lag er op ons te wachten, helemaal teruggetrokken tot op het verste punt. Deze keer was er toch een zandstrand waarop ongelooflijk veel wieren lagen.

We baanden ons weer een weg terug langs de markt. We lieten ons verleiden door een mosselman.

Hij verkocht ons een flinke portie mosselen.

Terug aan de camping heb ik de mosseltjes klaargemaakt en ze smaakten ons overheerlijk. We spoelden ze door met een fruitig roséwijntje.

En dan was het platte rust. Wat bijtanken zodat we de volgende dagen weer een paar leuke

uitstappen kunnen doen.

 

Linda

Hey hallo, hier zijn we weer. Vandaag hebben we een 140km gereden. Via Le Havre, wat we niet hebben bezocht, daar vele reisgidsen het eigenlijk de moeite niet vinden om er veel over te vertellen.

Wel hebben we de moeite gedaan om over de brug La Normandie te rijden in  Le Havre. Echt een imposant meesterwerk van staal dat over de Seine is genesteld om de twee zijden te overbruggen. In de verte ook grote zeeschepen gezien die de Seine opvaarden. Dan hadden we graag een camping gevonden op goed geluk in de buurt van Caen. Dit is evenwel niet gelukt en we zijn dan 25km verder getrokken naar Amblie. Een boerencamping uit de kleine gids achter een kasteel. Echt mensen, niet te geloven, zo’n camping hebben we nog nooit gezien. Immens groot en veeeel plaats, maar tot onze verbazing zagen we vanavond dat er vooraan de camping een bord hing met “ VOLZET” erop. Je zou hier nog 100 caravans kunnen bij plaatsen zonder dat je het zag. Maar blijkbaar houden ze het hier graag klein en gezellig. Er is ook een bos waar we met Yuna kunnen wandelen.

We denken hier wel een paar dagen nu te blijven om de buurt te verkennen. De stad Caen, Bayeux, met het beroemde tapijt van Bayeux, en de kust waar de landing van Normandië zich voltrok, komen zeker aan de beurt.

Stany

De wekker liep af om 08u. We sliepen nog heel goed , maar ja, plicht roept en we gingen een beetje opschuiven ,want we hadden het hier in Offranville en Dieppe gezien. Rond 09.45u waren we gepakt en gezakt en klaar om te vertrekken. We reden richting Fécamp, waar we halt hielden en parkeerden ergens achter de haven. Een gespan van caravan en auto ergens in een toeristisch dorp of stad achterlaten is immers geen sinecure. Geparkeerd over verschillende autostaanplaatsen, zijn we dan met Yuna het dorpje gaan verkennen. Groot was het eigenlijk niet maar langs de kade aan de overkant was er een zondagsmarktje. Toen we aan de dijk kwamen, konden we enkele foto’s nemen van Etretat. In de smalle straatjes kan je normaal visrokerijen aantreffen, maar omdat het zondag was hebben we die niet gevonden. Daarna verder gereden tot onze Camping net buiten Entretat.

Snel onze luifel laten zakken en gezellig gegeten. De vaat aan de kant en we zijn dan met Yuna tot in het dorpje Entretat gewandeld. Het was vlakke weg  en ongeveer 1.3km. Linda had in een boekje iets gevonden waarom dit dorpje zo aantrekkelijk was. Een speciale rots die was uitgesleten door de zee. Met ernaast een  naald, obelisk, of hoe je het ook noemen wil. Je kan je verbeelding de vrije loop laten.

We hebben ook de moeite gedaan om ongeveer 300 trappen te doen om er te genieten van een prachtig panorama over dit fenomeen. Daarna begon die van hier boven zijn watersluizen weer open te zetten. Een zachte bui deed ons schuilen in het dorpje.  Gelukkig duurde het niet te lang en konden we huiswaarts keren. Een lekker aperitiefje deed deugt. Eerst een abdij biertje en daarna , per  ongeluk genomen ,een kriek. Het is even noemenswaardig om te vermelden wat je hier op een terrasje een cola van 33cl. betaalt. Val niet achterover, 4.10€. We drinken ze liever op ons terras dan.

Terwijl ik dit zit te typen nu rond 17u. is het weer goed aan het regenen. Straks na het eten gaan we dit nog posten op onze blog en trekken we morgen weer verder. We blijven hier maar 1 nachtje.

 

Stany

Even een anekdote:

 

Op deze camping stond er een Nederlander die er met zijn dochter kampeerde. Hij vertelde ons dat hij vroeger als kind met zijn ouders ,per boot langs Lier en Duffel was gevaren. In Duffel hadden ze een katje gevonden van rond de 8 weken en hadden dit meegnomen naar huis.

Het poesje kreeg de naam van Duffie en als troetelnaampje Duffeliertje.

Tof, niet?

 

Stany

 

Vandaag zijn we uitgedost als echte toeristen naar Rouen  getrokken. Gepakt met rugzak, voorzien

van zonnebril en zonnepet, begonnen we onze trip op la Place du Vieux-Marché.  Jeanne D’Arc is hier

eeuwen geleden tot de brandstapel veroordeeld. Nu is er op die plaats een vrij moderne kerk gebouwd waarin glasramen uit een vernielde kerk zijn verwerkt.

 In de Rue de grande horloge werden we getrakteerd op mooie middeleeuwse vakwerkhuizen. Ze zijn in de mooiste kleuren geschilderd.  Halverwege de straat loop je onder een poort waarop een grote

klok met vergulde wijzerplaat is bevestigd. Het is een topper voor de stad want de klok is op vele

prentbriefkaarten afgebeeld.

De gotische kathedraal is ook een pronkstuk maar ze staat al jaren in de steigers omdat ze veel te leiden had tijdens de oorlogsjaren en aangetast is door vervuiling.

Op onze zoektocht kwamen we langs een antiekmarktje. Vandaar waren we op een boogscheut van

de Seine die langs de stad haar weg baant.

Een koffiekoek uit het vuistje deed onze honger stillen zodat we er nog even tegenaan konden.

We kuierden nog langs diverse pleintjes en steegjes. In één van de straatjes was een artificieel waterloopje aangelegd om ons een beeld van vroeger te geven. Gelukkig wordt het beekje nu niet

meer gebruikt als open riool.

Op hoekjes en pleintjes hoorden we vaak muzikanten die hun uiterste best deden om de voorbijgangers te behagen.

Met een tevreden gevoel keerden we terug naar onze caravan.

 

P.S. De zonnebril en zonnepet waren op sommige momenten misschien wat te optimistisch toch kregen we pas regen als we op de terugweg in de auto zaten.

 

Linda

 

 

Graag ook eerst een woordje van dank aan een paar personen.

Daan, bedankt voor je hulp met het instaleren van de nodige kaarten op onze laptop en Garmin fiets gps.

Edwin en Carine, bedankt voor jullie eindeloos geduld om me te helpen uit te leggen hoe die gps en kaartenroutes werken. Het begint zo stil aan te werken en we hebben van deze technologie toch al wat genoten.

Tom VdA, ook bedankt om de gps zelf uit leggen. Soms nog eens zoeken en vl…, maar het begint te lukken.

 

De hemel was hier en daar blauw met ertussen de nodige grijze wolken. Zo begon de dag. Toch leuk ontbijt genomen op ons groot buitenterras. Na het ochtendritueel, zijn we per fiets vertrokken om zeven duiventorens te gaan bezichtigen. Via de Mapsource de route op de fietsgps gezet de avond ervoor. Hoe die foto’s van die torens gemaakt zijn in die folders, is mij een raadsel. Zes van de zeven stonden op privé terrein en waren moeilijk opspoorbaar. Toch heeft Linda de nodige moeite gedaan om van elk een foto te nemen. De zevende toren stond op ons campingdomein.

’s Middags aan onze caravan gegeten en daarna de vaat gedaan.

Na de middag wilden we graag een bezoekje brengen aan de grote aangelegde tuin hier achter de camping met vele soorten bloemen en planten. Helaas heeft een grote regenbui, die heel de namiddag duurde, onze plannen gedwarsboomd. We hebben dan maar een beetje over onze verdere reis nagedacht en besloten om Parijs niet te doen. Zo ‘n wereldstad blijkt toch eigenlijk een goede voorbereiding nodig te hebben.

Morgen rijden we met de auto naar Rouen om die stad eens te bezoeken.

 

Stany

Zoals in alle huishoudens moet  af en toe de was gedaan worden. Onze eerste wasmachine draaide

op volle toeren. Gelukkig was het vandaag mooi weer zodat de propere kleertjes konden wapperen en drogen.

Na de middag fietsten we naar Dieppe. Het is een oud kuststadje op ongeveer 9 km van onze camping.  Het heeft een pittoresk haventje, een grote burcht, een winkelwandelstraat en vele cafeetjes en restaurantjes.

Typisch voor een kustplaats natuurlijk. Toch vertoont de kust hier al andere kenmerken dan onze

gekende Noordzee. Hier ligt het strand vol grote kleien i.p.v. het fijne zand. En de zee heeft hier niet

te maken met duinen maar met hoge kliffen.

Terug op de camping had ik nog tijd om te hobby’en. Want zoals jullie weten zit ik niet graag

stil. Er zijn dus heel wat knutselspullen mee. Mijn eerste knutsels heb ik vandaag afgewerkt en

voor de liefhebbers doe ik er een fotootje bij. Het zijn twee muisjes die slechts 5 cm groot zijn.

Ze doen me mijmeren over een gedichtje dat we als kind vaak hoorden:

 Er waren eens 2 muizen,

die gingen verhuizen.

Ze namen van alles mee.

…

Een stukje peperkoek

En een lappeke uit ons ‘ vokke’ zijn broek.

Ik ben jammer genoeg een deel van ’t gedichtje vergeten. Wie kan me helpen?

Linda

Hallo, hier zijn we weer. Deze morgen onze installatie opgebroken na het ontbijt. We gingen vandaag een eindje zuidelijker rijden en  zouden een ritje doen van bijna 150km.  Van Isques naar Offranville, net achter Dieppe. Rond 13u hebben we een klein ommetje gemaakt richting uitzichtpunt  “ Le Hourdel”  Dit is net achter St Valéry-sur-Somme. ( Je kan het opzoeken op jullie pc ,dan kunnen jullie ook even volgen he.) Van daaruit konden ook de zee nog eens zien en hebben er in onze caravan lekker gegeten. We zijn dan via de kustweg verder gereden naar Dieppe.

Dan verder naar Offranville naar onze uitgezochte camping.  Na een uurtje stonden we terug opgesteld op een mooi plekje midden het groen. Het is een camping op een groot domein waar ook een manege is. Nadien lekker ontspannen,met een glaasje wijn en rustig de avond doorgebracht.

 

Stany

Toen we wakker werden zag alles er heel grijs uit. De temperatuur viel nog een beetje mee.

Een autotochtje bracht ons naar de Cap Griz Nez. Een stukje ongerepte natuur op de berg gaf me een

voldaan gevoel. De wind en de zee maken je hoofd helemaal leeg. Lekker uitwaaien, zoals ze zeggen.

Zelfs als je met vakantie bent kan dat eens goed doen. Ook een beetje verderop op de Cap Blanc Nez

waren al mijn zintuigen alert. De zeelucht is zo specifiek dat je hem kan proeven en ruiken tegelijk.

Toen we net weer  langs de glooiende groene valleien reden, begon het toch te miezeren. Onze bokes hebben we dan maar in de auto opgegeten i.p.v. op een heerlijk plekje in de duinen. Een andere keer dan maar, he.

We zetten verder koers in zuidelijke richting naar een mondaine badplaats. Le Touquet Paris plage.
Hier zouden vooral Parijzenaars naartoe komen. Aan de rand van de badplaats torende grote villa’s

in grote groene gazons omgeven met linde- en berkenbomen. Aan de kust waren het vooral grote

appartementsgebouwen die de aandacht trokken. Wat ons vooral opviel waren de vele rolluiken die

dicht waren. Zijn de Parijzenaars naar warmere oorden vertrokken, komen ze vooral in andere seizoenen naar hier of zijn de prijzen van de restaurants en cafeetjes te duur geworden?  We kunnen

er maar naar raden, he. Wij en onze Yuna waren toch tevreden dat we even in deze badstad over de dijk konden wandelen.

De streek is zowat verkend morgen reizen we al weer verder.

Linda

 

Raar maar waar, maar in Frankrijk regent het ook soms. We zijn op gestaan met grijze wolken en af en toe even regen. Na het ontbijt zijn we beginnen inpakken en tegen 09.45u vertrokken richting kust. Onderweg hebben we halt gehouden in éperlecques , LE BLOCKHAUS, een strategisch uitgezochte plaats waar Hitler een enorm bunkercomplex in een klein dorpje liet bouwen om er de V1 en V2 bommen te laten lanceren en er ook vloeibare zuurstof wilde opslaan , nodig voor de V2 bommen. Doch door de alertheid van de Engelsen ging Hitler zijn plannetje niet door. Een groot deel werd vernield door de bombardementen en vele krijgsgevangen ( arbeiders) lieten hier ook het leven.

Van daaruit zijn we dan verder getrokken richting Boulogne sur Mer , juist ernaast een kleine camping gevonden in Isques. Camping Les cytises.

Na het avondeten hebben we met onze fietsen nog een ritje gedaan naar Boulogne sur Mer  om er het stadje even te bezoeken. ook even over de dijk gereden en genoten van de ondergaande zon. Om 21.15u waren we terug thuis.

Stany

Woef, woef, ze zijn vandaag precies wat langer blijven slapen… ‘k heb wat langer op mijn eten moeten wachten dan anders. Maar allez, kheb het dan toch gehad op den duur.

Rond 11.00u . zijn ze dan met mij eens gaan wandelen naar het dorpje daar in de buurt. Veel was daar niet te zien, straatje, kerkje en wat huizen. Ze hebben er ook op een dorpsplan staan kijken en zijn dan langs dezelfde weg teruggekeerd. Onderweg zag ik een paar grote vijvers liggen, waar ik eens graag zou in gaan zwemmen, maar er is niets van in huis gekomen want ze geraakten er niet bij, denk ik. Terug op de camping aangekomen heb ik wat drinken gekregen als beloning.

Rond een uur of drie hebben ze me in de auto gestoken en vertrokken. Weer naar dat zelfde dorpje, maar dan sloegen ze een straat in, die naar de velden liep. Een eindje verder lieten ze me eruit en stonden we  aan een abdij. Ik hoorde ze dan zeggen dat de abdij niet toegankelijk was voor het publiek en dus hebben ze er met mij een klein wandelingetje gemaakt. Dan hebben ze aan een soort winkeltje , wat die paters hadden, naar een filmpje gekeken , hoe die paters hun dagen doorbrachten. Niets voor mij zelle, ik ben dan maar wat op de grond gaan liggen.

Dan zijn ze terug op de camping gekomen en heb ik lekker geslapen tot mijn eten er weer was.

’s Avonds hebben ze naar een tv gekeken , dat van een groot eetbord kwam, satelliet of zoiets.

 

Groetjes van de Yuna

 

Het zonnetje speelde van ’s morgensvroeg al verstoppertje met de wolken. De hele dag waren  er

afwisselend zon en wolken. Niet zo’n slecht weer als er een stadsbezoek op het programma staat.

Lille ( of Rijsel) is de stad die we gingen ontdekken. Stany had een route uitgestippeld om het laatste

stuk te kunnen fietsen. Dat lukte best en we kwamen uit bij de infodienst van de stad. Een stadsplannetje is onmisbaar in een stad waar je nog nooit geweest bent. We ontdekten enkele mooie

gebouwen maar verder was de stad vooral gericht op koopjesmensen. Winkelstraten en winkelgalerijen wisselden elkaar af. Grote ketens zoals Fnac, Zara, M&S  enz….. waren alom aanwezig.

We vonden zelf onze gading bij Orange. We schaften ons een systeem aan waarbij we zorgeloos ( laat ons hopen) kunnen internetten in Frankrijk. Zo kunnen we jullie op de hoogte blijven houden.

’s Avonds op de camping lekker gelezen, gebreid, routes uitgestippeld en een heerlijke bbq gedaan.

 

Linda

 

 

 

Het zonnetje speelde van ’s morgensvroeg al verstoppertje met de wolken. De hele dag waren  er

afwisselend zon en wolken. Niet zo’n slecht weer als er een stadsbezoek op het programma staat.

Lille ( of Rijsel) is de stad die we gingen ontdekken. Stany had een route uitgestippeld om het laatste

stuk te kunnen fietsen. Dat lukte best en we kwamen uit bij de infodienst van de stad. Een stadsplannetje is onmisbaar in een stad waar je nog nooit geweest bent. We ontdekten enkele mooie

gebouwen maar verder was de stad vooral gericht op koopjesmensen. Winkelstraten en winkelgalerijen wisselden elkaar af. Grote ketens zoals Fnac, Zara, M&S  enz….. waren alom aanwezig.

We vonden zelf onze gading bij Orange. We schaften ons een systeem aan waarbij we zorgeloos ( laat ons hopen) kunnen internetten in Frankrijk. Zo kunnen we jullie op de hoogte blijven houden.

’s Avonds op de camping lekker gelezen, gebreid, routes uitgestippeld en een heerlijke bbq gedaan.

 

Linda

 

 

Deze morgen opgestaan en de lucht was al veel bewolkter dan de vorige dagen. Lekker ontbeten en daarna op zoek gegaan naar internet. We hadden alles de vorige dagen al opgeslagen in een worddocument, maar je hebt wel een internetverbinding nodig om dit op je blog te plaatsen. In Westende dorp hadden we geluk om in de plaatselijke bibliotheek er gebruik van te kunnen maken.

Toen we er buiten kwamen begon het plots te regenen en wij vlug terug met de fiets naar de camping om onze dakluiken te sluiten. Anders heb je 's avonds een waterbed.

Daarna nog even terug met de fiets naar het strand en pootje gebaad in zee.

Om 12.55u zijn we dan vertrokken richting Frankrijk. Via Veurne naar Poperinge, waar we onderweg nog een tussenstop wilden maken in Westfleteren om er aan de abdij nog ne goeie te gaan drinken.

Helaas, die paters die werken , zoals ik vroeger, 4/5 en waren op vrijdag gesloten. Alles was er dicht. Ik denk dat die in de weekends ook met de bus gaan rijden. Haha.

Om 14u zijn we dan de grens overgestoken van Frankrijk. En rond 14.15u. zijn we op onze camping te Boeschepe aangekomen. Prachtige boerencamping, gelegen op een heuveltje en midden de velden van hop en tarwe. Snel onze caravan opgesteld met voortentje ,want ze voorspelden onweer. Daarna snel wassen en nog even genieten van een lekker biertje buiten. We zijn nu 17u. en de miserie is begonnen, het regent al goed. Maar dat bederft onze pret niet. Morgen hopen we met de auto naar Lille te gaan om er de stad eens te verkennen.

Stany

Na enkele drukke dagen van inpakken,van wikken en wegen wat wel of niet meekan, stonden we rond 10.00u klaar om aan de grote reis te beginnen.

 Pas vertrokken maakten we al kennis met de welgekende Belgische files maar dat kond de pret niet verstoren want een leuke camping in de buurt van Damme voldeed al direct aan onze verwachtingen. De camping noemt ‘ camping Hoeke’.

Na de middag reden we met onze fietsen naar Sluis in Nederland. We werden daar al direct ondergedompeld in een vakantiesfeertje. Het was er gezellig druk. Alle mensen hadden voor één van de eerste keren deze zomer, hun zomerkledij aangetrokken. Marktkraampjes vrolijkten de winkelstraatjes op.

’s Avonds waagden we ons op onze stalen rossen richting Brugge. In een leuk restaurantje vierden we onze eerste avond van ons ‘ groot avontuur’.

Onze eerste dag was er eentje om in te kaderen. Een geweldig begin! Mede dankzij de stralende zomerdag.

Linda

 

Vandaag nog een bijzonder dagje. Afscheid nemen van iedereen vond ik best moeilijk. Daarom hadden we het afscheid van mijn ouders nog even uitgesteld. Ze waren vandaag afgezakt naar Brugge. Samen met hen hebben we ‘ een dagje Brugge’ beleefd. Lekker kuieren langs het minnewater, even piepen in het Begijnhof, een hapje eten, luisteren naar de dravende paarden met koets en kijken naar de bootjes op het kabbelende water.

Na een dikke afscheidskus koersten we terug naar de camping. Daar maakten we er een rustige avond van.

Linda

Hallo beste familieleden en vrienden.

Eindelijk is het zover, we staan op het punt te vertrekken. Frankrijk,
Spanje en Portugal staan op ons te wachten. Toen we 29 jaar geleden trouwden met elkaar, zei ik tegen Linda : schatteke, ik zou dolgraag een mobilehome kopen en de wereld rondtrekken. Ik moet toegeven dat dat in het begin zich enkel beperkte dat ze me gevolgd is tot het toen verre Duitsland ,waar ik gekazerneerd was. Zo een jong meisje van 20 en ik was 21. We begonnen aan ons levensverhaal. Snel hadden we twee flinke zonen, Tom en Bart, waar ik nu nog steeds apetrots op ben dat ze het zo goed doen in het leven, ik pink en veeg nu enkele tranen weg, maar ik meen het, ik zie hen dolgraag en iedereen mag dit weten.
Linda heeft het niet altijd makkelijk gehad met me, in Duitsland was ze veel alleen als ik op oefening was of in de kazerne dienst had. Eenmaal in Belgie terug , begon ik met een toeristentrammetje te rijden en was ik vele weekenden weg. Vier jaar later maakte ik het nog een beetje bonter en begon ik met de bus te rijden. Vele weekends weg van vijdag tot zondag. Winter en zomer. ondertussen al 19jaar lang.
Linda, 2 jaar geleden begon ik weer te " zagen " om eens een jaartje rond te trekken met onze caravan, niet de wereld rond ,maar europa in. Je volgde me weer in mijn gedachten.
Wat ben ik jou toch enorm dankbaar dat ik " ZO EEN LIEVE GOEDE VROUW " heb gevonden.
Al die tijd dat jij mij gemist hebt , dat ik er niet was voor jou, ik kan jou niet genoeg bedanken hiervoor en ik zal er zeker van zijn dat ik later in de "hel" hiervoor gestraft zal worden.

Linda, ik zie je graag en ik hoop dat we een leuke reis gaan hebben door het paradijs van moeder aarde.

kusjes van je zotteke Stanneke

Even een anekdote:

 

Op deze camping stond er een Nederlander die er met zijn dochter kampeerde. Hij vertelde ons dat hij vroeger als kind met zijn ouders ,per boot langs Lier en Duffel was gevaren. In Duffel hadden ze een katje gevonden van rond de 8 weken en hadden dit meegnomen naar huis.

Het poesje kreeg de naam van Duffie en als troetelnaampje Duffeliertje.

Tof, niet?

 

Stany

 

Vandaag zijn we uitgedost als echte toeristen naar Rouen  getrokken. Gepakt met rugzak, voorzien

van zonnebril en zonnepet, begonnen we onze trip op la Place du Vieux-Marché.  Jeanne D’Arc is hier

eeuwen geleden tot de brandstapel veroordeeld. Nu is er op die plaats een vrij moderne kerk gebouwd waarin glasramen uit een vernielde kerk zijn verwerkt.

 In de Rue de grande horloge werden we getrakteerd op mooie middeleeuwse vakwerkhuizen. Ze zijn in de mooiste kleuren geschilderd.  Halverwege de straat loop je onder een poort waarop een grote

klok met vergulde wijzerplaat is bevestigd. Het is een topper voor de stad want de klok is op vele

prentbriefkaarten afgebeeld.

De gotische kathedraal is ook een pronkstuk maar ze staat al jaren in de steigers omdat ze veel te leiden had tijdens de oorlogsjaren en aangetast is door vervuiling.

Op onze zoektocht kwamen we langs een antiekmarktje. Vandaar waren we op een boogscheut van

de Seine die langs de stad haar weg baant.

Een koffiekoek uit het vuistje deed onze honger stillen zodat we er nog even tegenaan konden.

We kuierden nog langs diverse pleintjes en steegjes. In één van de straatjes was een artificieel waterloopje aangelegd om ons een beeld van vroeger te geven. Gelukkig wordt het beekje nu niet

meer gebruikt als open riool.

Op hoekjes en pleintjes hoorden we vaak muzikanten die hun uiterste best deden om de voorbijgangers te behagen.

Met een tevreden gevoel keerden we terug naar onze caravan.

 

P.S. De zonnebril en zonnepet waren op sommige momenten misschien wat te optimistisch toch kregen we pas regen als we op de terugweg in de auto zaten.

 

Linda