Pasen is de dood erkennen

en weten dat er toekomst is

aan kruis en lijden teder wennen

aan afscheid nemen en gemis

...

Wie zetten we vandaag in de bloemetjes?....Mijn eigen vrouwke natuurlijk!!!

Heverlee, zaterdag 25 en zondag 26 april....kazerne

 

 

 

http://www.levensloop.be/relays/leuven-2015

Kerstverhaal: de vierde koning ...

Toen Jezus geboren werd, gebeurde er iets wonderlijks. Op verschillende plaatsen keken wijze mannen naar de sterrenhemel en ze zagen iets heel vreemds!Een sterrenbeeld dat ze nog nooit gezien hadden. Boodschappers draafden heen en weer tussen de drie wijze koningen Melchior, Caspar en Balthasar. Ja, ze hadden alle drie dezelfde ster gezien. Dat moest wel iets heel bijzonders betekenen. En daarom gingen die drie koningen uit het Oosten op weg.

 Wat veel mensen niet weten, is dat er nog een vierde wijze koning die bijzondere ster gezien had. Ook hij nam zijn kameel, mooie cadeaus en geld, en ging op reis om de ster te volgen.

 

Na twee dagen kwam hij bij een klein dorp. Aan de rand van het dorp zag hij een oude vrouw die een groot stuk hout voortsleepte. Hij vroeg hoe ze heette en wat ze aan het doen was. Ze vertelde dat ze weduwe was en dat een storm haar huis had vernield. Ze had geen geld om een timmerman te betalen, dus probeerde ze zelf haar huisje te herstellen. De vierde koning onderbrak zijn reis en hij hielp mee om een nieuw huisje te bouwen. Na drie weken nam hij afscheid van de vrouw, gaf haar een van zijn cadeaus, stapte op zijn kameel en ging verder op weg.

 

Niet lang daarna ontmoette de wijze man in een stad een groep kinderen. 'Wil jij onze nieuwe meester zijn?' vroegen ze aan iedereen die voorbij kwam. Niemand stopte, behalve de vierde koning. Ze vertelden dat hun meester gestorven was en dat niemand hen les kon geven. Weer stapte de wijze koning van zijn kameel. Het kostte hem wel drie maanden om alle kinderen te leren lezen en schrijven. Moe maar tevreden trok hij daarna verder.

 

Enkele dagen later vond de vierde koning een gewonde man langs de kant van de weg. Hij was net ontsnapt uit de gevangenis van een slechte koning en werd achtervolgd door soldaten. De goede koning verzorgde de arme man, gaf hem wat geld en zijn kameel. Zo kon hij ontsnappen aan de soldaten. De koning zelf ging te voet verder.

 

Zijn reis duurde vele jaren. Hij kwam steeds mensen tegen die zijn hulp nodig hadden, hij maakte tijd voor hen en gaf alles weg wat hij had. Pas na 30 jaar, als een arme bedelaar, kwam hij aan op de plek die de ster had aangewezen. Hij vond er Jezus die ondertussen een jonge man was geworden. De vierde koning was verlegen omdat hij geen cadeaus en geen geld meer had. Hij was oud en ziek en met veel moeite knielde hij neer voor Jezus. Hij vertelde zijn verhaal. Jezus kreeg tranen in de ogen. Hij hielp de vierde koning recht en gaf hem een dikke zoen. 'Wat jij me brengt, is het mooiste geschenk dat iemand kan geven. Je hebt het beste van jezelf gegeven aan mensen die het nodig hebben. Dank je wel !'

 

Op deze nieuwjaarsdag kom ik een liedje zingen,

Ik ben nog wat te klein om mijne kost te winnen,

’t is den eerste keer dat ik dat liedje leer,

en als ik nog wat groter word,

dan kan ik nog wat meer,

wij wensen allemaal een gelukkig nieuwjaar!

deze liedjes werden/worden, in het Leuvense, op oudejaarsavond van deur tot deur gezongen  

Hier woont een goede vrouw,

Die wel wat geven zou,

Lang mag ze leven, veel mag ze geven,

Honderd jaar op dezen dag wens ik dat ze leven mag,

Oh ja dat is waar, ik wens u allen een gelukkig nieuwjaar!

Kerstmis is nu heel nabij.

 

 

Wij wonen in de schaduw van een vermaarde abdij.

Ik hou van die schaduw.

Oord van een ver verleden.Van toevlucht en veiligheid.

 

Alhoewel het vertrouwde klokkengeluid me elke morgen

zorgeloos wekt, is het vandaag of ze roepen.

Zeven heldere slagen...

Een lokstem door de heldere vrieslucht.

 

Ik doe het, beslis ik.

't Is nog donker buiten.Stil.

De bomen rillen in nijpende kou.

Fors stap ik door.De weg op naar de kloosterkerk.

Langzaam zwenkt de portaaldeur open.

De ochtendkilte slaat ongenadig toe.

Geen mens te zien.

De dikste zijpilaar kan niet warm genoeg zijn.

Ik kruip er vlakjes tegenaan.

 

Vooraan flikkert een kaars.Samen met de bijbel en

het kruis vormt het een beeld van monastieke eenvoud.

De paters in zwarte pij komen één voor één binnen.

Geruisloos schuiven ze het koorgestoelte in.

Het halfduister schijnt lichter.

Gods Geest raakt hen aan en langzaam breekt

hun lofzang door.Stijgt omhoog en vult de ruimte.

En in hun groot gebed voeg ik het mijne bij.

 

Stralend wapper ik m'n pas ontloken engelenvleugels buiten uit.

Niettegenstaande dat het bijna Kerstmis is

zijn de schapen op de hellingen weg.Op het droge.

'De herderkens bij nachte', is ook al lang verleden tijd.

 

Het ruikt naar dennennaalden in huis.

Dat was het wat ik wilde doen.

Sfeer scheppen. Het huis versieren.

Precies of sfeer zomaar te scheppen valt.

Ik kan het niet laten.Schep graag en goed.

Een denappel hier een lint daar.

Kaarsen overal in 't rond. Gouden slingers en rode bollen.

Maria Jozef de kribbe het Kind.

Os en ezel... Alles hoort erbij.

 

Vanmiddag teken ik de kerstkaart voor Malik.

Tien wollige schapen onder een gouden ster.

Malik onze Noordafrikaanse vakantiegast.

Hoe zou hij deze dagen doorbrengen?

 

Malik met het mes.Met pistool en agressie.

Ook voor hem bleven de deuren bij speelkameraden dicht.

Te stout. Te bruin. Geen plaats voor hem.

Vreemdeling. Vluchteling flitst het in mij.

Terreur geweld. Vonkende scherven van verdriet.

'Vrede vrede,'zingt het Kerstvolk.

'Alle Menschen werden Brüder', hopen we verder.

 

Om vijf uur verwachten we Jeanneke onze buurvrouw.

Een pijnlijke ouderdom kwelt haar dag en nacht.

De eenzaamheid weegt. Zij lijdt.Ziet af maar klaagt niet.

Treurig zacht glanzen haar ogen in het kaarslicht.

We drinken samen koffie met rozijnenbrood.

Buiten is het donker geworden.Stil.

'Spelen jullie dat Kerstlied nog eens, met blokfluit en gitaar", vraagt ze,

Op de innigste momenten wenst ze dit altijd te horen.

Alsof voor haar een laatste wens in vervulling moet gaan.

'O kom, o kom Immanuel... '

 

Kerstmis is nu heel nabij.

 

 

Ó Mia Bertmans

2008