
Missa Lovaniensis brengt volkstaal in kerk
LEUVEN - In de Sint-Pieterskerk gaat deken Dirk De Gendt op 3maart voor in een eucharistieviering helemaal in het Leuvense dialect. Al zijn er grenzen. 'We zullen het niet hebben over de plezante commisse wanneer we de blijde boodschap bedoelen.'
'Ge zoëd ie welgekoume. In noom van de Vöder, de Zoun en den Oëlegen Gieest.' Zo begroet deken Dirk De Gendt op 3maart zijn parochianen in de Leuvense Sint-Pieterskerk. En het blijft niet bij die begroeting in het
Leives. De hele eucharistieviering op de vierde zondag van de veertigdagentijd wordt opgedragen in het Leuvense dialect. En dat is niet evident voor een deken die nog maar goed een jaar in het Leuvense werkt en op de koop toe uit Mechelen komt.
'Ik heb hier jaren geleden wel als student rondgelopen. Maar toen had ik andere zaken aan mijn hoofd dan op het Leuvense dialect te letten', zegt De Gendt lachend. 'Toen ik hier in Leuven voor de eerste keer een begrafenisregeling moest bespreken verstond ik bijna niets van hetgeen die mensen, echte Leuvenaars, me zeiden. Dat zette me aan het denken. Ik ben in Leuven een allochtoon en ik probeer me in te werken in deze cultuur. En aangezien Leuven als universiteitsstad altijd met taal is bezig geweest en zelfs het eerste Drietalencollege in de wereld had, vind ik dat het Leives daar absoluut bij hoort.'
Deken De Gendt krijgt voor zijn initiatief de steun van het Leuvense sociale weefsel. Zo sluit het Verbond van de Jaartallen de mis af met
Up, stoot up, het Leuvense lijflied, zingt het huiskoor van de Sint-Pieterskerk voor de gelegenheid in het Leuvens en krijgt De Gendt een uitgebreide inleiding in het dialect van de leden van 'den Akademie van 't Leives' en André Vandeputte, beter bekend als Mijnheer André. En hoewel het Bekieeringsmomènt en het Oupeningsgebed bij monde van deken De Gendt bij momenten hilarisch klinkt, is het allerminst de bedoeling om van de mis een carnavaleske bedoening te maken.
'We willen er ook geen nostalgisch teruggrijpen van maken naar de tijd dat iedereen nog Leuvens kon spreken. Het gaat om de liturgie van vandaag. Die zetten we, zo authentiek mogelijk en zonder er een platvloerse versie van te maken om in het Leuvens', klinkt het. 'Al kunnen we natuurlijk ook niet alles vertalen. Zo zou de
blijde boodschap de
plezante commisse worden en dat staat toch wat te ver van oorspronkelijk bedoeld is', zegt Vandeputte lachend.
Het stadsbestuur juicht de opstoot van de volkse cultuur in de Sint-Pieterskerk toe. 'Een deken, een Maneblusser nota bene, die zich als Pieterman wil integreren, kan uiteraard op onze steun rekenen. Bovendien is het feit dat de jeugd het Leuvens niet meer machtig is, zonder twijfel een verarming voor onze stad. De Sint-Pieterskerk levert op deze originele manier een bijdrage om die verarming tegen te gaan', meent Dirk Vansina, de schepen voor Cultuur (CD&V).
Voorlopig is slechts één misviering in het Leuvens dialect gepland. Wegens de grote respons tot dusver, verwacht de Leuvense deken dat het opzet herhaald zal worden. 'Maar dat zal afhangen van het succes van deze viering, het draagvlak bij alle vrijwilligers en de mogelijkheden van de deken om nog bij te leren.'
Mag het Leuvense dialect wat meer op de voorgrond treden?' Reageer op
http://www.nieuwsblad.be/Leuven
Stef Telen