herinner mij

Afscheid

Ik heb lang getwijfeld
aan m'n dromen,
ik heb zelfs getwijfeld
aan m'n verstand
en heb uiteindelijk besloten
afstand te nemen
van jouw hart.

Ik zie de laatste blik in je ogen;
je wist van niets en toch zo vol pijn
ik vraag me af of je toen al kon weten
dat ik er nooit meer voor je zou zijn.

En nu ik afscheid heb genomen
van de taal die jij toen sprak,
nu pas begin ik te begrijpen
wat ik toen in jouw ogen las.

Ik zou met je willen lopen , hand in hand .
Samen lopen over het strand.
IK zou met je willen wandelen
Door de stad , iedereen laten zien hoe verliefd ik ben .
Weet je dat ?
Laten zien hoe lief je bent .
Dat ik ongelooflijk veel van je hou .
En dat ik jou heel men hart toevertrouw .
IK zou stil willen staan om in jouw mooie ogen te kijken .
Iedereen laten zien dat ik erin verdwaal .
Een zoen , dat is iets wat ik graag zou willen doen .
IK geef mijn liefde aan jou , omdat ik zoveel van jou hou.
IK wil je laten zien hoe lief je bent.
Mijn liefde voor jou en de sterke band die ik met je opbouw
Op een bankje zou ik willen zitten , hand in hand .
Iedereen mijn liefde voor jou laten zien en onze innige band .
Jou mijn hart horen laten spreken en de band die ik nooit wil breken .
Knus in jou armen die mij verwarmen , veilig bij jou .
Maar ja , dromen zijn nou eenmaal dromen , een aparte wereld
Maar prachtig om in te wonen .
De werkelijkheid is niet vrij van pijn , omdat de dromen niet geldig zijn .
Maar dromen zijn gelukkig niet altijd bedrog .
Soms wordt het werkelijkheid toch ????
Wanneer dat zo zal zijn , dan is zelfs de werkelijkheid vrij van pijn
De pijn die liefde veroorzaakt zal misschien verdwijnen .
En de zon volop blijven schijnen
Kijk , dat is de toekomst ......
Onvoorspelbaar en onzeker
Alles kan anders lopen , daarom is genieten van NU belangrijker dan een droom .
Maar 1 ding is zeker , mijn liefde voor jou zal nooit verdwijnen .
Net als de zon , zal je altijd blijven schijnen .

Als de wereld op zijn kop staat,
Dan is er altijd een persoon,
Een bekende een familielid een vriend,
Die draait hem dan weer gewoon.

Als de wereld op zijn kop staat,
en je vergaat van de pijn,
Laat je vrienden je dan helpen,
Weet dat ik die vriend wil zijn..

Ik hou van doodgewone dingen
maar het meest van een lieve lach.

Een lach kan een schaduw verdringen
en zorgt dan weer voor een zonnige dag.

Ik hou van de mooie gele zon
hij verwarmt en hij verlicht.

Zou willen dat ik zo schijnen kon
dan scheen ik op ieder droef gezicht.

Stille liefde

Voorzichtig,
glijden mijn ogen naar jou zijde.
Ik fluister hoeveel ik van je hou,
zo zacht dat jij het niet horen kan,
want...
Waarom het gevaar ontzien,
als ik al weet,
dat ik niet in jou hemel mag.
Afstand houd me veilig.
Afstand bepaalt de affectie.
Opgeslokt door de liefde in mijn hart,
kan nog wel houden van, maar
waarom zeggen,
hoe teer mijn hartje is,
hoe groot mijn liefde was,
want ver en diep in mijn koppie,
is nog de enige plek,
waar ik stiekem...
doch innig van je houden mag.

Jou leven

In je leven maak je keuzes
Keuzes om te leven
Te leven op jou manier
De manier van jou leven
Dat bepaal jij
Jij bepaald hoe jij wilt leven
Niet ik of iemand anders
Alleen jij
Want jou leven
Is het leven van jou
Van jou alleen
Alleen van jou
Dus bepaal hoe jij wil leven
En laat je leven niet bepalen
Bepalen door de rest

Soms verlang ik naar iemand
Waar ik lekker mee kan praten
Kan lachen, kan huilen.

Soms voel ik me alleen
Vervreemd van mensen
Eenzaam en gesloten
Van de maatschappij om me heen.

Soms vraag ik me af
Waarom ik?
Waarom ben ik wie ik ben?

Soms zijn deze vragen niet op te lossen
Moet ik mezelf accepteren als een volwaardig persoon
Wat niet altijd even makkelijk is.

Maar als ik het dan toch kwijt moet
Vertrouw ik dit toe aan het papier
Een tijdloze vriend
Die altijd voor je openstaat
Om zijn ruimte te vullen
Met al je problemen en plezier

Liefs en groetjes van Maggy

De rugzak.

Ieder mens draagt in zijn leven

een onzichtbare rugzak mee

bergt daarin zijn vreugde en zorgen

verzameling van wel en wee

Soms is de rugzak zwaar van stenen

dan weer vederlicht

blijft er nog wat ruimte over

maar dikwijls kan hij niet meer dicht

Kijk je in een verloren uurtje

heel de inhoud nog eens door

kan er meestal iets verdwijnen

wat zijn waarde reeds verloor

Langzaam wordt de rugzak leger

's levensmiddag is voorbij

en bij het naderen van de avond

werpt men een deel der last opzij

Maar er is nog veel van waarde

wat men koestert, graag behoudt

al schijnen het soms kleinigheden

het zijn herinneringen, meer dan goud

Ieder draagt zijn eigen rugzak

niemand die hem over neemt

en men hoeft niet bang te wezen

dat een dief hem ontvreemdt...