

Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
De troostboom


Kom maar onder mijn takken
Verschuil je in mijn groen
net zoals de vogeltjes
ook bij mij wel doen
Zoek maar een plaatsje
mijn arme lieve kind
ik ruis voor jou mijn blaadjes
met de lieve zachte wind
Droog de tranen uit je ogen
Vertel het mij maar allemaal
Er is geen boom hier die niet luistert
naar jou verdriet en jou verhaal
Is er even niemand anders
die zijn arm om je heen kan slaan
Leg je armen om mijn stam heen
en laat die tranen maar gaan
Hoewel ik niet kan praten
Hoor ik wel wat je bedoelt
en ik denk dat voor je weggaat
je mijn troost wel hebt gevoeld
Neem een blaadje van mij mee
Lieve schoonbroer

even stillekes aan

Lieve blogmaatjes,
Levens seizoenen

Bloemknoppen die zich
ontvouwen, schuchter
maar lichtgericht
Bladeren doorbreken
dor ogend hout, sterk
ondanks licht gewicht
Natuur wijst de weg
hoe leven te leven
al eeuwen heeft zij in
wisselende seizoenen
aangegeven
hoe wij als mens ook
door kunnen gaan
hoe wij als mens alle
wisselingen kunnen
doorstaan
Ik heb je LIEF

In de stilte heb ik je lief
zonder woorden, zonder stem
Enkel mijn ogen kunnen je
vertellen
wat ik voel en - wie ik ben
Doch kijk ik weg als je
ernaar zoekt
ik laat je dwalen in het
duister
Ergens wil ik schreeuwen wat
ik voel
maar wederom - ik fluister
Zoals ik vaak je naam fluister
In eenzaamheid,of als ik je mis
Ik zie je gezicht in het water
En droom een toekomst voor later
Ik kan de kracht niet meer
vinden
met gebroken vleugels te
zweven
De angst om te vallen
overwint
meer dan niets - kan ik niet
geven
Waarom,vraag ik mezelf af?
Waarom heb ik dit gevoel?
Waarom is liefhebben zo moeilijk?
Waarom heb ik je zo enorm lief?
Je stem doet me beven
Steeds weer een spannende ontmoeting
Mijn hart mag jou niet behoren
Waarom kijk je mij zo vragend aan?
Mijn bloedend hart blijft
van mij
als een -nooit verzonden-
brief
Ik draai me om alsof je
nooit was
maar in de stilte - heb ik
je lief
met veel liefde opgedragen aan Felke mijn kleindochter


Droom maar weg op de wind
Want jou wacht nog een leven vol zorgen
Droom kind
Droom maar weg op de wind
Maar geloof in het wonder van morgen
Als het najaar is gekomen
En het groen heeft meegenomen
Is dat niet voor lang
Als de natte kale takken
In de winterstormen knakken
Wees dan niet bang
Onontkoombaar zijn de grote dingen
De seizoenen laten zich niet dwingen
En het jaar dat gaat
In vaste regelmaat
Zijn eigen gang
Niemand is ooit in zijn leven
Zonder tegenslag gebleven
Of tegenwind
Niet je dromen die bedriegen
Maar de grote mensen liegen
Uit angst, mijn kind
Ook de dappersten zijn weggedoken
Ook het sterkste hart is soms gebroken
Want ons levenslied
Is vol verdriet m’n kind
Maar de liefde wint
Droom kind
Droom, kind, maar weg op de wind
Ook al wacht jou een leven vol zorgen
Droom kind en bij al wat je vindt
Geloof in het wonder van morgen
Want jij bent een wonderkind
Een mensenhart


Een mensenhart, zo kwetsbaar en fragiel
Met diep van binnen een ondoorgrondelijke ziel
Een eigen karakter, een eigen aard
Voor een ieder, zo ontzettend veel waard
Daarom heeft ook ieder hart een deur
Met zijn eigen vorm en zijn eigen kleur
Dat deurtje is heel speciaal
Want achter elk zit een eigen verhaal
Alleen de eigenaar weet hoe het deurtje open gaat
En wie hij daar naar binnen laat
Wil je ooit op 'n dag zo'n deurtje binnen
Probeer dan met liefde het hart voor je te winnen
Dan zal het deurtje vanzelf open gaan
En zul je het eeuwige pad der vriendschap inslaan.
alles wordt anders


Hou van mij
dat is wat jij me zei,
het heeft me zeer verwonderd
je treft me in mijn hart,het heeft me overdonderd.
Gevoelens die zo snel kunnen groeien
liefde wat zo snel op kan bloeien,
je zegt dat je wat voelt voor mij
mijn hartje gloeit, het maakt me blij.
Ik wil je even laten weten
dat je me mijn verdriet laat vergeten
jou begrip en lieve lach
laten mij stralen, de hele dag.
Laat ons samen kijken wat de toekomst brengt
ik weet dat jij me veel liefde schenkt
Ik hoop dat ik je nooit verlies
Jij bent heel speciaal in mijn bestaan
Jij doet me dromen,jij doet me zweven
maar een ding mogen we nooit vergeten
Ik ben ik , jij bent jij
geen van beiden zijn we vrij.
ik mis je

al bijna 12 jaar geleden
ben je naar de hemel gegaan
en ik kan nog altijd niet
naar je foto's kijken
tranen komen als regendruppels
uit mijn ogen
nee het gaat nog niet
mijn verdriet heeft nog meer tijd nodig
om te aanvaarden dat je er niet meer bent
nooit heb je mijn kinderen zien opgroeien
zoekend naar ze zijn
ik mis je vreselijk hard
maar weet dat je daar goed zit
hopelijk is er ergens een plaatsje
waar je ons toch kan zien
ik hoop het zo
Er is zoveel gebeurd,
Ik had je zo hard nodig
En telkens als ik mijn ogen sloot
Gaf jij me nieuwe hoop
Je was er, en je was er niet
Mijn moedertje lief
Wat heb ik je al vaak gemist
Maar moesje mijn
Je zal diep in mijn hart steeds
Bij me zijn
Het ga je goed daarboven !
Je dochter Maggy
woorden en zinnen


Ik laat mijn vingers weer over het toetsenbord gaan.
Ze vormen woorden en zinnen en komen weer op het scherm staan.
Deze woorden en zinnen vormen weer een nieuw chat bericht .
Of voor in de room een nieuw gedicht .
Ik zelf ben niet knap , en ook niet de slimste persoon.
Ik ben ook niet beroemd , en ook geen koningszoon.
Wat ik wel ben , is rijk van binnen.
Ook al zijn het nu maar woorden en zinnen.
Of het nu gaat over liefde , vriendschap , verdriet of pijn.
Het komt vanuit mijn hart en ziel , en zo zal dat ook voor altijd blijven zijn.
Een bericht of een gedicht , is voor de één mooi , voor een ander weer niet.
Het is maar net wat voor boodschap jij er in ziet.
Voor de één kan het iets troostbaars zijn.
En voor een ander verdriet of juist pijn.
En in al die kleine dingen moet je ook kunnen waarderen.
Wat er ook gebeurt , van alles kan je leren.
Het gaat niet om luxe , vakanties , of om geld.
Maar , wat je doet , om wat je geeft , is het enige dat telt
Het is niet alleen nemen , maar ook geven
Daaruit bestaat het hele leven.
Dit waren mijn vingers , die over het toetsenbord waren gegaan.
En mijn woorden en zinnen , die jij nu op jou scherm ziet staan.
De doornen van het leven


De doornen van het leven
steken ons zo af en toe.
Soms een heel klein beetje
maar soms heel hard, en hoe!
Voor iedereen een andere doorn,
niet aangepast aan ons bestaan.
Komt de pijn meestal toch onverwacht
terwijl ons leven door zal gaan.
Voor onze levenswandel
zijn geen geplaveide paden
Hoe vaak de doorn nog steken zal
is door niemand ooit te raden.
Eens zal de pijn weer overgaan,
hoelang dit ook mag duren
Het hoort bij de pijn van het bestaan
probeer het maar te verduren.
ik ben ook maar een mens

Ik ben een mens met vele fouten
die in haar eigen wereld leeft
maar die begaan is met de anderen
en hen op tijd wat liefde geeft
Ik ben een mens die niet kan haten
daarvoor is de liefde mij te groot
schrijf wel graag dingen van me af
geef ziel en zaligheid dan bloot
Ben altijd blij met een reactie
zo leer je ook de mensen kennen
de één is lief, de ander soms opstandig
en daar moest ik eventjes aan wennen
Maar in elk mens schuilt een hartje
de ene groot, de andere wat klein
maar al die reacties die ik heb gekregen
maakten veel goed, en zo hoort het te zijn.


Even er tussen uit
Wij gaan een korte vakantie inlassen,,even verstand op nul zetten
Ik zie jullie half volgende week terug
heel veel liefs en tot dan
Stil verlangen


Ik heb jou nodig in m'n leven,
zoals een roos in de zomer
niet zonder de zon bloeien kan.
Ik heb jou nodig in m'n leven,
net als een pasgeborene op de wereld
niet zonder moeder overleven kan.
Ik verlang naar jou in m'n leven,
zoals een vogel die vliegen wil
verlangt naar de wind onder z'n veren.
Ik verlang naar jou in m'n leven,
net als een boom die groeien wil
verlangt naar de regen op z'n blad'ren.
Ik heb jou nodig in m'n leven,
o ware man van m'n dromen
wanneer zullen we echt samen zijn .
Ik verlang naar jou in m'n leven,
o liefdevolle vriend … ik zie je graag !
Zomermorgen

Hela gij bloempje slaapt gij nu nog
spring
uit uw knoppen haast u dan toch
het
zonnetje schijnt u allang in het gezicht
bloempje
ontwaak toch het is al zo licht
bloempje
onwaak toch het is al zo licht
Hela
gij vogel droom niet te lang
hoog
in de bomen klinkt al gezang
Mei
is gekomen en heeft op het veld
duizenden
bloemen ten toon gesteld
duizenden
bloemen ten toon gesteld
Hela
gij kindje vlug op de been
zonnetje
schijnt door het venstertje heen
vogels
en bloemen het ontwaken haast moe
roepen
een vrolijk goemorgen u toe
roepen
een vrolijk goemorgen u toe.
Heel even

kon ik maar even bij je kruipen
bij jou naar binnensluipen
kon ik nu maar even bij je aankloppen
dat zal mijn gevoel van gemis voor eventjes doen stoppen
kon ik je maar heel eventjes tegen me aaanvoelen
zachtjes door je haar woelen
je teder op je lichaam kussen
maar er zit helaas een afstand tussen
was de wereld maar zo klein
dat ik altijd bij je kon zijn
dat ik je ieder moment kan aanraken
zodat we elkaar nog gelukkig kunnen maken


Een traan


Een traan
Een traan die altijd in je ogen staat
en die niet langs je neus je leven uit gaat
is een traan die een gegevn is
is een traan die een deel van je leven is
Maar een lach die uit zo'n traan geboren is
is een lach dievan verre te horen is
is een lach die van binnen naar buiten is
is een lach , die nooit meer te stuiten is
Oeps in de lapmand !

Lieve vrienden allemaal bedankt voor al jullie lieve woorden,ik kan er zo van genieten.Ik probeer zo veel mogelijk terug langs te komen,maar vaak ontbreekt het me aan tijd.
Nu vrees ik dat ik bezoek heb van de griep,zweten en hoesten ...en van al die ongename dingen.
Ik laat de pc even opzei liggen en hou mijn rust
zo ben ik vlug weer bij jullie
groetjes Maggy xxx


3 reacties op dit bericht
groeteke
Goedemorgen .....
Mooi gedichtje, Maggy
Goedemiddag Maggy, het was fijn vertoeven op uw blogje. Ik wens u een fijne namiddag. En voor morgen een fijne week, lieve groetjes van Marianne