Stoppen

Ik heb de AA twintig jaar geleden leren kennen op het ogenblik dat ik met mijn 'rug tegen de muur' stond. Mijn (toenmalige)vrouw stond op het punt me te verlaten door mijn drankmisbruik. De gemaakte brokken waren echter niet meer te lijmen en het onvermijdelijke is toch gebeurt. Door de schok ben ik toen een jaar nuchter geweest en woonde ik wekelijks de AA vergaderingen bij. Toen ik later een nieuwe relatie aanging is het drankgebruik echter teruggekomen. In het begin met tussenpauzes van enkele dagen of weken, maar steeds met dezelfde 'rode draad'. Eénmaal een glas aangeraakt kon ik niet meer stoppen en dronk ik tot ik erbij neerviel. Ik was me echter zeer goed bewust van mijn 'handicap' maar wilde toch, tegen beter weten in, leren sociaal drinken. Dit is me echter nooit gelukt. Tot mijn schade en schande natuurlijk. Zo heb ik verschillende auto-ongelukken gehad, gelukkig enkel met blikschade. Wonder boven wonder ben ik hierbij nooit 'betrapt' geweest door de politie (Waarschijnlijk stond hun meetapparatuur nog niet zo goed op punt). Ik reed wekelijks met de auto terwijl ik nog nauwelijks op mijn benen kon staan van zattigheid. Als ik er aan terugdenk krijg ik er nog steeds kippevel van. Eénmaal hebben ze me betrapt op dronken rijden (zonder auto-ongeval) maar ik ben er toen vrij goed 'vanaf' gekomen. Geen rijverbod maar wel een boete van (toentertijd) 40.000 BF. + gerechtskosten (3.500 fr.). (Het voorval is dan ook ondertussen acht jaar geleden). En nog steeds had ik mijn lesje niet geleerd. Ik dronk, langzaam maar zeker, méér en méér. Op het laatste dagelijks ongeveer vijftien à twintig blikjes bier van 33 cl. Dit tot groot ongenoegen van mijn (tweede) vrouw. Langzaam maar zeker werd ik geestelijk en lichamelijk een wrak. Ik was mijn vroegere nuchtere periode echter nog helemaal niet vergeten en hunkerde er echt naar terug. Temeer omdat er terug dagelijkse ruzies waren en ik inzag dat mijn levensgevaarlijk gedrag me vroeg of laat tot een regelrechte catastrofe zouden leiden. Toen is plots "de klik" gekomen: op een morgen stond ik op met een nog 'half-zatte' kop en begon erg te piekeren. Ik nam toen het besluit om terug de AA-vergaderingen bij te wonen. Nu was het me menens!!! Ik ben ondertussen enkele maanden ouder en weet zeker dat ik nu de definitieve stap gezet heb.