Archief

Lang geleden dat je nog iets van mij gehoord hebt. Maar ja, eerst de skivakantie, daarna de nieuwjaarswensen en daarbij een nieuwe computer gekocht waar veel nieuwe programma's bijwaren die ik allemaal moest leren verkennen. Ook ben ik begonnen met een cursus Engels: tijd tekort dus.
Met mijn drankproblemen gaat ondertussen alles perfect, tijdens de vakantie en de nieuwjaarsperiode is het, als alcoholist, een gevaarlijke periode om te hervallen. Doch ik heb hiermee totaal geen last gehad. Ik heb, door de vele negatieve ervaringen met alcohol, een soort haat tegen 'drank' opgebouwd. Ik sta dus vrij sterk in mijn schoenen.
Ik weet nu dat drank voor mij niet geschikt is. Door de jaren heen heb ik een ziekte opgebouwd welke me overgevoelig maakt voor alcohol, ééns geproefd krijg ik een onweerstaanbare drang naar meer.
Het verstandigste is dus om er af te blijven, enkel dan heb ik geen enkel probleem. Het wordt uiteindelijk een levenswijze om totaal geen alcohol meer te nuttigen. Alleen al de gedachten aan mijn 'drnikersjaren' doen me huiveren om er opnieuw aan te beginnen. Ik volg nauwlettend mijn AA programma en weet me hierdoor gesterkt om het blijvend vol te houden.

Je moet niet veel voorstellingsvermogen hebben om in te zien dat in die toestand mijn 'praat' uiteindelijk niet al te intelligent zal geweest zijn. Daar schaam ik me ten zeerste over.

Ik kon eigenlijk ook alleen maar meepraten met anderen als ik gedronken had. In nuchtere toestand kon ik 'geen vijf tellen' (heeft me trouwens ooit eens iemand gezegd ook).

Nu breng ik mijn tijd op een gans andere manier door. Ik lees bv. veel over alcoholisme (op het internet). Het fenomeen intrigeert me ook enorm. Ik begrijp nog steeds niet hoe de menselijke geest nu juist in elkaar zit: alleszins héél ingewikkeld. Sommige mensen raken verslaafd, terwijl anderen gans hun leven weliswaar stevig kunnen drinken, maar zonder alcoholist te worden.

Alcoholisme kan echter iedereen overkomen, zonder onderscheid tussen rang of stand. Het kan vroeg, het kan laat. Het kan na een tegenslag of ook door weelde. Niemand is er dus vrij van.

Vandaag zelfs nog het verhaal gehoord van een respectabele zelfstandige van 42 jaar die zich letterlijk doodgezopen heeft...

Het leven kan nochtans zo mooi zijn zonder drank.

Als alcoholist zit ik met angst... enerzijds spijt over het verleden, anderzijds angst voor de toekomst. Vroeger 'dronk' ik mijn angsten weg met alcohol. Dit was natuurlijk maar een tijdelijke oplossing. Na het drinkgelag kwamen de angsten nog meer opzetten. Na wéér enige tijd gepieker en de daarbij horende angsten vluchtte ik terug in alcohol... en zo kwam ik algauw in een vicieuse cirkel terecht.

Deze heb ik gelukkig kunnen doorbreken. Nu, na enige maanden nuchterheid voel ik me, langzaam maar zeker, terug rustiger worden. Van enkele vroegere angsten ben ik alvast reeds verlost: de angst om dronken 'gepakt' te worden of een ongeval te veroorzaken. De angst na een blackout. De angst van de politie, en nog zoveel meer.
Nu rest er wel nog de schaamte. Het is zwaar om dragen, maar nuchter zal ik die ook wel overwinnen. Mijn omgeving zal wel merken dat ik een 'ander mens' ben geworden. Sommigen zullen me mijn fouten vergeven...anderen dan weer niet, maar zoiets heb je niet in de hand. Ik kan enkel mijn best doen en de rest komt (hopelijk) vanzelf.

Een aangenaam kerstfeest voor iedereen

Bij een alcoholist gaat het er niet enkel om hoeveel en wanneer hij drinkt. Het is de manier waarop hij drinkt.
Je kan alcoholist zijn en toch weken aan een stuk nuchter blijven. Je kan ook (min of meer) perfect meedraaien in de maatschappij. Je kan dus eigenlijk niet altijd zien of iemand nu wel of niet drankzuchtig is.

Je bent alcoholist, indien je, éénmaal een glas geproefd, er een hunkering ontstaat naar 'steeds meer' drinken. Je wil het wel onder controle houden maar het lukt u niet. Wanneer een ander stopt doet een drankzuchtige verder. Hij zoekt dus enkel de 'roes' en niet het genot van een alcoholische drank. Met andere woorden: hij geniet dus niet van de smaak van een glas wijn maar van het bijhorende 'roesgevoel' welke hierdoor ontstaat. Op die manier krijgt hij steeds zin om méér te drinken.

Velen kampen met dit probleem, doch noemen het niet direct alcoholisme. Ze denken: 'het is ditmaal wat uit de hand gelopen' en stoppen een tijdje met drinken, totdat... het de volgende keer weer 'uit de hand loopt'. En zo blijven ze maar verder aanmodderen.

Wij -van de AA- hebben dit probleem echter onderkend. Wij hebben toegegeven dat we machteloos stonden tegenover de drank, dat we ons drinken niet onder controle hadden. Daarom hebben we vrijwillig beslist om op te houden met drinken.
Met onze maatschappelijke gewoontes is dit echter niet zo eenvoudig. Daarom zijn we toegetreden tot AA om elkaar tot steun te zijn om het vol te houden, omdat we uit ervaring weten dat we het drinken niet onder controle hebben.

Eigenlijk is het niet meer dan dat. Zoek achter ons geen 'stelletje ongeregeld' want er zijn leden van allerlei standen en sociale niveaus. Iemand die éénmaal deze beslissing genomen heeft verdient respect, want dit betekend dat hij zijn verantwoordelijkheid voor zichzelf, zijn gezin en de maatschappij opneemt en van zijn toekomst iets wil maken.

KATHMANDU - Een Nepalese militair heeft in de nacht van woensdag op donderdag bij een tempel in het district Bhaktapur het vuur geopend op een mensenmenigte. Daarbij kwamen twaalf mensen om het leven, onder wie de schutter die zichzelf doodschoot. Dat heeft het Nepalese leger in een verklaring laten weten.

Ooggetuigen meldden dat een dronken soldaat het aan de stok had gekregen met een aantal gelovigen tijdens een viering bij de Hindoe-tempel. Later keerde hij terug en begon in het wilde weg op de honderden verzamelde mensen te schieten. Er vielen zeker negentien gewonden, meldde het leger.

De AA in Nederland en België telt duizenden leden die sedert jaren, dank zij deze 'Stappen' nuchter blijven.
Zij hebben de fouten van het verleden afgeboekt, bekleden opnieuw een maatschappelijke positie en blijven andere alcoholisten helpen. Dit laatste houdt hen staande en dat weten zij.

De Twaalf Stappen kunnen voor iedere alcoholist de weg naar herstel vormen.
Maar men moet die Stappen vrijwillig doen ! (slot).

Het begint met de erkenning dat alcoholisten tegenover de drank -die hun leven stuurloos maakt- machteloos zijn.
Dat is een bekentenis van onmacht waartoe iemand moet komen, die meent dat het juist de drank is, die nog enige "kleur" aan het leven geeft. Een borrel geeft zo'n sterk gevoel ! Onder de borrel worden de beste voornemens gemaakt, al worden die nooit gerealiseerd.

Toch vraagt AA zo iemand uit eigen wil deze bekentenis af te leggen. Die eerste stap is heel moeilijk. Het eist inzicht in de eigen levenswijze., het eist dat men zichzelf leert zien zoals men is.

Dan volgt het vragen en aanvaarden van hulp, zodra de zieke heeft erkend ziek te zijn.

De Twaalf stappen spreken over God, hoe ook ieder van ons Hem persoonlijk aanvaardt.
Gedoeld wordt op -zo je wil- een Hogere Macht, die de patient in zijn of haar leven, al is het misschien wel onbewust, heeft leren aanvaarden. In AA redetwist men niet over geloofs- of levensovertuigingen. Het gaat erom dat men gebruik wil maken van een Macht die sterker is dan de persoonlijke kracht.
Het is niet belangrijk hoe men de Macht persoonlijk wil zien, aanduiden of beleven.

Die macht oefent op lichaam en geest dezelfde zegenrijke invloed uit die een arts kan hebben op een zieke, als deze zich in vertrouwen aan zijn leiding overgeeft.
Door die Macht in zijn leven te aanvaarden wordt het een alcoholist mogelijk 'schoon schip' te maken.
De patiënt gaat begrijpen dat hij van zijn toekomst nog iets kan terechtbrengen, als hij bereid is ook van zijn verleden te herstellen. Wat mogelijk is, want er zijn schulden en onrecht wacht op herstel. Wie dit zo ervaart, voelt spijt over het falen in het verleden en wil een ander, gelukkiger mens worden.(wordt vervolgd.)

Alcoholisme blijkt meervoudige oorzaken te hebben: allereerst is de patiënt -hoe vreemd dat ook klinkt- overgevoelig voor alcohol. Zoals iemand overgevoelig kan zijn voor bloeiend gras (hooikoorts) of voor primula's (eczeem). Die overgevoeligheid kan ontstaan door organische gebreken (epilepsie bv.) maar ook door langdurig en intensief alcoholgebruik. Maar bovendien heeft alcoholisme vrijwel altijd ook een psychische oorzaak. Op de één of andere manier is het evenwicht tussen lichamelijk en geestelijk welzijn van een patiënt verstoord. Een psychische oorzaak brengt hem tot drinken en het lichaam reageert daarop door overgevoelig te worden. Zodra dit het geval is doen zich symptonen voor die men bij elke alcoholpatiënt onmiddelijk kan waarnemen.

Wij noemen er enkele:

Zulke patiënten biedt de AA nu als herstelmethode de Twaalf Stappen. Niet één of twee Stappen, maar Twaalf !
En die twaalf stappen zijn als de spaken in een wiel. Gezamelijk maken zij het wiel sterk en geven zij stabiliteit.
Elk afzonderlijk hebben zij praktisch geen nut, men moet deze 'Stappen' dus zien als één geheel. Zij vormen tesamen de gedachtenwereld van waaruit de alcoholpatiënt zich een nieuw leven kan opbouwen: als die Stappen één voor één worden gedaan. (wordt vervolgd).