Berichten van 4 februari 2013 tot 10 februari 2013

Stralende zon, de warmte straalt al 's morgens door de ramen.

Rond 10u vertrekken we voor een wandeling naar een historische site Kanlidivane, gelegen op 4 km, tegen de helling van de achterliggende heuvelrug. Onderweg komen we langs een plaats waar vrouwen bezig zijn met het sorteren van citroenen. Het valt ons op dat de mensen hier zeer vriendelijk zijn, iedereen groet ons, steekt de hand op of claxonneert eens. We stellen echter ook vast dat de kilometers hier toch wat langer zijn dan bij ons maar, we zetten door en bereiken ons doel. Ondertussen is het zomer geworden (20°)

Op de terugweg stoppen we in een restaurantje (of wat ervoor moet doorgaan). De vrouw des huizes stelt ons voor om börek te eten met çay (thee), wij stemmen toe, ook omdat wij geen woord Turks kennen en zij enkel Turks. De börek blijkt een soort pannenkoek te zijn gevuld met geitenkaas en wordt geserveerd met een groente (waar wij niet durven van eten). Het is wel lekker.

Voor de rest van de dag: rust op het terras waar het nu 29° is in de schaduw.

Voor foto's: volg de link in bijlage.

Zoals iedere dag is ook vandaag de muezzin om 5u45 reeds klaar wakker en roept alle gelovigen op voor het gebed. Dit gebeurt van op de minaret van de moskee die hier zo'n 200 meter vandaan is. Er hangen nogal wat luidsprekers zodat we de oproepen niet kunnen missen, maar we voelen ons niet aangesproken en blijven liggen tot een meer christelijk uur. (De oproep tot het gebed of azaan is te horen in een bijlage)

De wind giert rond het gebouw en hier en daar rammelt er wat; wanneer we de gordijnen opentrekken zien we grote schuimkoppen op de Middelandse Zee... het wordt een stormachtige dag. De lucht ziet er helemaal Belgisch uit: volledig bedekt met grijze wolken. Tegen de middag begint het ook te regenen maar het blijft zacht met 16°-17°.

Een stralende zon verwelkomt de morgen, de wind en de wolken zijn verdwenen. Wij besluiten eens tot Silifke te rijden. Silifke ligt op ongeveer 30 km en heeft 48.000 inwoners. Ik denk dat wij er de enige toeristen zijn en het valt ons terug op hoe vriendelijk de mensen zijn (zonder dat ze iets van je verlangen). Vooral de kinderen roepen van ver "hello" en dat is dan ook het enige niet-Turks woord dat ze kennen. Ze lopen een heel eind met ons mee en vertellen hele verhalen waarvan wij dan geen woord begrijpen. We verlaten ook eens het centrum en lopen wat rond in de zijstraatjes waar we het echte Turkse "leven van alledag" zien.

Terug wolken en wind. De hoofdactiviteit wordt: preisoep maken. Na de middag gaan we toch op wandel en ontdekken een visrestaurantje dat er gezellig en goed uitziet. We zullen dit zeker één van de volgende dagen eens proberen. Vandaag beperken we ons tot het nuttigen van de nationale drank: cay (thee).

Vandaag terug wakker geworden onder een bewolkte hemel. Maar... tegen 10u was ze er terug, de zon. We gaan onze eerste uitstapje doen met de dolmus. Dolmussen zijn kleine busjes die de dag door een bepaalt traject afleggen en die je, gewoon door je hand op te steken, kan doen stoppen. We willen naar Erdemli (15 km.) en betalen 3 TL(1.3 euro) per persoon.

We starten de dag nevelig. Het wordt vrij snel warm (een beetje drukkend). Ons plan om vandaag eens met de dolmus naar Mersin te reizen mislukt omdat er waarschijnlijk weinig of geen dolmussen rijden op zondag. Dan maar een wandeling gemaakt en de rest van de dag doorgebracht op het terras.